Marcos 8

Songhai de Gao (SES) vs BKJ

Sair da comparação
1 Jirbey wey alžama beeri foo goo Isa bande koyne. I sii nda haya kaŋ i gʼa ŋaa. Isa ciya nga taalibey se ka nee i se:
1 Naqueles dias, sendo a multidão muito grande, e não tendo o que comer, Jesus chamou a si os seus discípulos, e disse-lhes:
2 «Ay ga tamalla jamaa se, zama jirbi hinza ti woo kaŋ i goo ay bande, i sii nda haya kaŋ i gʼa ŋaa.
2 Eu tenho compaixão da multidão, porque já estão comigo há três dias, e não têm o que comer;
3 Nda ay nʼi yeeti ngi hugey do nda heraa, i ga kaŋ fondaa ra, zama affooyaŋ mana hun kala nongu mooro ra.»
3 e, se os deixar ir em jejum, para suas casas, desfalecerão no caminho; porquanto vários deles vieram de longe.
4 Nga taalibey tuuru a se ka nee: «Man ra boro ga hin ka duu saajoo woo ra ŋaayan kaŋ ga borey wey kungandi?»
4 E os seus discípulos responderam-lhe: De onde poderá um homem satisfazer estes homens com pão aqui no deserto?
5 Isa nʼi hãa ka nee: «Takula marje bara war kone?» I nʼa zaabi ka nee: «Iyye bara ir kone.»
5 E ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? E disseram-lhe: Sete.
6 Woo banda ga, Isa na alžamaa yaamar i ma goro laboo ra. A na takula iyyaa zaa, a na albarka tee Irkoy se, a nʼi dunbu kʼi noo nga taalibey se i mʼi zamna. Taalibey nʼi zamna alžamaa se.
6 E ele ordenou ao povo que se assentasse no chão. E, tomando os sete pães, e tendo dado graças, partiu-os, e deu-os aos seus discípulos, para colocarem diante deles, e puseram-nos diante do povo.
7 Hamiisa kayna fooyaŋ cindi i kone. Isa na albarka daŋ i ra. A nee i ma ngi mo zamna.
7 E tendo alguns pequenos peixes, ele os abençoou, e também ordenou-lhes para que colocassem diante deles.
8 Borey ŋaa hala i kungu. I koy nda kokondo beeri iyye kaŋ ra wey kaŋ cindi goo.
8 Então eles comeram, e saciaram-se; e tomaram dos pedaços que sobraram, sete cestos.
9 I ga too boro zenber taaci (4.000) cine. Woo banda ga, Isa nʼi naŋ i ma koy.
9 E os que haviam comido eram cerca de quatro mil; e ele os despediu.
10 Dogoo din da Isa huru harihiyoo ra, nga nda nga taalibey ka koy laamaa ra kaŋ maaɲoo ti Dalmanuta.
10 E ele entrando imediatamente no barco com os seus discípulos, foi para as regiões de Dalmanuta.
11 Fariziyeŋey kaa, de i šintin ka kakaw Isa bande hala ngi mʼa sii. I nʼa wiri a ga a ma tammaasa kayfante foo tee kaŋ hun beenaa ra.
11 E vindo os fariseus, começaram a questioná-lo, tentando-o, procurando um sinal do céu.
12 Isa hunsar nga binoo ra nda sahã, de a nee: «Cin se zamanoo woo borey ga tammaasa kayfante ceeci? Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se, tammaasa kayfante kul si teendi zamanoo woo borey se koyne!»
12 E, suspirando profundamente em seu espírito, disse: Por que procura esta geração um sinal? Na verdade eu vos digo que a esta geração não se dará nenhum sinal.
13 Isa na Fariziyeŋey naŋ, a yee ka huru harihiyoo ra ka koy haroo boŋ faa ga.
13 E, deixando-os, tornou a entrar no barco, e foi para o outro lado.
14 Taalibey dirɲa ka takula zaa ngi bande nda manʼti ize folloku kaŋ cindi i kone harihiyoo ra.
14 Ora, os discípulos tinham se esquecido de levar pães, e no barco não tinham consigo senão um pão.
15 Isa nʼi yaamar ka nee: «Guna, wa hawgay Fariziyeŋey dolobiroo nda Herod dolobiroo ga.»
15 E ele ordenou-lhes, dizendo: Fiquem atentos, guardai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes.
16 Zama takula sii taalibey kone, i šelaŋ-šelaŋ cere game.
16 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Isto é porque não temos pão.
17 Isa bay, a nee i se: «Macin se war ga šelaŋ-šelaŋ ka nee kaŋ war sii nda takula se? War si faham, war si dii hala sohõ? War boŋey no ma šendi wala?
17 E Jesus, percebendo isso, disse-lhes: Por que argumentais, por não terdes pão? Ainda não percebeis, nem compreendeis? Tendes ainda o vosso coração endurecido?
18 War goo nda mooyaŋ, war si dii wala? War goo nda haŋayaŋ, war si maa wala? War si hongu
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? E não vos lembrais?
19 waatoo kaŋ ay na takula guwaa dunbu boro zenber guwaa (5.000) se, wey kaŋ cindi kokondo marje ra war nʼi daŋ ka koy?» Taalibey nee a se: «Kokondo woy cindi hinka (12).»
19 Quando eu parti os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E eles disseram-lhe: Doze.
20 «De waatoo kaŋ ay na iyyaa dunbu boro zenber taacaa (4.000) se, kokondo beeri marje no war nʼi too nda wey kaŋ cindi kʼi ka koy?» I tuuru a se ka nee: «Kokondo beeri iyye.»
20 E, quando parti os sete entre os quatro mil, quantos cestos cheios de pedaços tomastes? E disseram-lhe: Sete.
21 A nee i se: «Woo kul, hala sohõ war si faham wala?»
21 E ele lhes disse: Como é que vocês não compreendem ainda?
22 Isa nda nga taalibey too Betsayda. Boroyaŋ kate a do danaw foo, de i nʼa suurandi kaŋ a ma danaa taaru kʼa noo baani.
22 E ele chegou a Betsaida; e trouxeram-lhe um homem cego, e pediram-lhe para tocá-lo.
23 Isa na danaa dii nda kaboo, a nʼa gongu ka hibi koyraa ga. A na tufay daŋ danaa moɲey ga. A na nga kabey fur a ga, de a nee a se: «Nʼga dii haya wala?»
23 E ele tomou o homem cego pela mão, e o levou para fora da aldeia; e ele cuspindo nos seus olhos, e impondo suas mãos sobre ele, perguntou-lhe se ele enxergava alguma coisa.
24 Danaa na nga moɲey feeri. A nee: «Ay ga dii borey, amma i mma tee ya ne sanda tuuriyaŋ kaŋ ga dira.»
24 E ele, olhando para cima, disse: Eu vejo homens como árvores, andando.
25 Isa yee koyne ka nga kabey daŋ moɲey ga, de a dii henna, a yee nga taka žeenaa ga, nga moo gunaa henan.
25 Depois disto, ele colocou novamente suas mãos sobre os seus olhos, e o fez olhar para cima; e ele foi restaurado, e viu a cada homem claramente.
26 Woo banda ga, Isa na aroo yeeti a ma koy nga hugoo do, a nee a se: «Masi ba huru koyraa ra.»
26 E ele o mandou embora para sua casa, dizendo: Nem entres na aldeia, nem o digas a ninguém da aldeia.
27 Isa nda nga taalibey dira ka koy koyra kanbey kaŋ ga man koyraa ga kaŋ se i ga nee Sezare Filip. Fondaa ra, a na nga taalibey hãa ka nee: «Borey mma nee, may ti agay?»
27 E saiu Jesus, e os seus discípulos, para as aldeias de Cesareia de Filipe; no caminho ele perguntou aos seus discípulos, dizendo: Quem dizem os homens que eu sou?
28 I nee a se: «Boro fooyaŋ ga nee kaŋ Yehiya kaŋ ti batizekaa ti ni, affooyaŋ ga nee kaŋ Ilyasu ti ni, affooyaŋ mo ga nee kaŋ annabey de affoo ti ni.»
28 E eles responderam: João, o Batista; mas alguns dizem: Elias; e outros: Um dos profetas.
29 A nʼi hãa ka nee: «De war, war mma nee, may ti agay?» Piyer nʼa zaabi ka nee: «Ni ti Almasihu.»
29 E ele lhes disse: Mas vós, quem dizeis que eu sou? E, respondendo Pedro, lhe disse: Tu és o Cristo.
30 Isa hanse kʼi yaamar kaŋ i masi nga maaɲoo har boro kul se.
30 E ele ordenou-lhes que não contassem a nenhum homem sobre ele.
31 Woo banda ga, Isa šintin ka nga taalibey bayrandi ka nee i se kaŋ kala Boro-izʼaroo ma dii zarabi booboyaŋ. Boro beerey nda sargari juwalkey jineborey nda Citaaboo baykey gʼa yankar. A ga wiiyandi, de jirbi hinza banda ga, a ga tun.
31 E ele começou a ensinar-lhes que o Filho do homem deveria sofrer muitas coisas, e ser rejeitado pelos anciãos, e pelos principais sacerdotes e escribas, que fosse morto, e após três dias ressuscitar.
32 A na šennoo woo har i se kaaray. Piyer nʼa dii jere ga ka citi a ga.
32 E ele falava estas palavras publicamente. E Pedro, tomando-o, começou a repreendê-lo.
33 Isa bere, de a na nga taalibey guna. A citi Piyer ga ka nee a se: «Mooru ay ga, Šaytan, zama nʼsi alhuzun nda Irkoy ibaayoo, borey wanoo nda nʼga alhuzun.»
33 Mas ele, virando-se, e olhando para os seus discípulos, repreendeu a Pedro, dizendo: Para trás de mim, Satanás; porque tu não tens gosto das coisas que são de Deus, mas das coisas que são dos homens.
34 Woo banda ga, Isa ciya alžamaa nda nga taalibey se, a nee i se: «Boro kaŋ ga baa nga ma hanga ay bande, kala a ma nga alhawaa naŋ, a ma nga kanjandibundoo zaa jina, a ma hanga agay.
34 E chamando a si a multidão, com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém quiser vir após mim, negue-se a si mesmo, tome a sua cruz, e siga-me.
35 Boro kaŋ ga baa nga ma nga hundoo hallasi gʼa mursu, amma boro kaŋ ga nga hundoo mursandi agay nda Alhabar Boryaa maaganda se gʼa hallasi.
35 Porque aquele que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas quem perder a sua vida por minha causa e do evangelho, salvá-la-á.
36 Macin no a gʼa hanse boro se a ma duu aduɲɲa kul, nda nga hundoo ga mursu?
36 Porquanto, que lucro tem o homem em ganhar o mundo inteiro, se perder a sua própria alma?
37 Macin no boro gʼa barmay nda nga hundoo?
37 Ou que dará o homem em troca de sua alma?
38 Boro kul kaŋ agay nda ay meešenney gʼa haawandi zamanoo woo boro zinateerey nda zunubantey game, Boro-izʼaroo mo ga haw a borey game waati kaŋ a kaa nga Baabaa Irkoy daržaa ra nda almalayka henanantey.»
38 Porquanto, qualquer que, entre esta geração adúltera e pecadora, se envergonhar de mim e das minhas palavras, também dele se envergonhará o Filho do homem, quando vier na glória de seu Pai, com os santos anjos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.