Lucas 24

Songhai de Gao (SES) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jirbiiyyaa zaari jinaa kaŋ ti alhadoo, za subbaahi tayaa, woyey koy saaraa do. I koy nda ngi bande jii hew kaaney kaŋ i nʼi hanse.
1 E no primeiro dia da semana, muito de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 I gar kaŋ tondoo kaŋ ga saaraa miɲoo daabu gungurayandi ka hun a ga.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 I huru, amma i manʼir Koyoo Isa kunturoo gar.
3 E, entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I si bay haya kaŋ ngi mʼa tee. Nga ne, aru hinka bangay i se kaŋ ga darbay neranteyaŋ goo.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens, com vestes resplandecentes.
5 Woyey hunbur, i na ngi boŋey sinji ganda. Aru hinkaa nee i se: «Macin se, boraa kaŋ ga huna, war gʼa ceeci bukawey ra?
5 E, estando elas muito atemorizadas, e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais o vivente entre os mortos?
6 A sii ne ra, a tun. Wa hongu takaa kaŋ nda a ga šelaŋ war se waatoo kaŋ ra a cindi Galile,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos como vos falou, estando ainda na Galiléia,
7 kaŋ a ga nee: ‹Kala Boro-izʼaroo ma kaŋ boro zunubantey kabey ra ka kanjandi, amma jirbi hinzantoo hane a ga hima ka tun.›»
7 Dizendo: Convém que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressuscite.
8 Woo banda ga, i hongu kaŋ Isa na šenney wey har.
8 E lembraram-se das suas palavras.
9 I hun saaraa do ka yee ka koy hayey wey deede taalibi woy cindi faa (11) nda borey cindey se.
9 E, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Woyey kaŋ na hayey wey kul filla diyawey se manʼti kala: Maryama Magdala boraa, nda Tahiya, nda Maryama, Žak ɲaa, nda woyey cindey kaŋ goo i bande.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras que com elas estavam, as que diziam estas coisas aos apóstolos.
11 Šenney din tee i se sanda hollokom šenni. I mana naanay ey.
11 E as suas palavras lhes pareciam como desvario, e não as creram.
12 Amma Piyer tun ka zuru ka koy saaraa do. A gunguma ka fuuni, de a si dii kala kasancaa hinne. A koy nga do nda hayaa kaŋ tee boŋhawaa.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao sepulcro e, abaixando-se, viu só os lençóis ali postos; e retirou-se, admirando consigo aquele caso.
13 Nga ne, zaari follokaa din da ra, taalibey boro hinka koy koyra-ize foo ra kaŋ maaɲoo ti Emawus. A goo Žerizalem se haya kaŋ ga koy too kilomeetar woy cindi foo (11) cine.
13 E eis que no mesmo dia iam dois deles para uma aldeia, que distava de Jerusalém sessenta estádios, cujo nome era Emaús.
14 I cindi i ga faajikaaray cere bande hayey wey kul kaŋ tee ga.
14 E iam falando entre si de tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kaŋ i goo ma faajikaaray, i ga šelaŋ, Isa zaati man ey ka fondaa tee i bande.
15 E aconteceu que, indo eles falando entre si, e fazendo perguntas um ao outro, o mesmo Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Amma haya foo na moɲey ganji i ma hin kʼa bay.
16 Mas os olhos deles estavam como que fechados, para que o não conhecessem.
17 A nee i se: «Macin ga war goo ma dira ka boyray?» I kay, biney maray.
17 E ele lhes disse: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós, e por que estais tristes?
18 Affaa kaŋ maaɲoo ti Klewopas nʼa zaabi ka nee: «Ni foo ti boro kaŋ goo Žerizalem kaŋ mana maa hayey kaŋ tee a ra jirbey wey?»
18 E, respondendo um, cujo nome era Cléopas, disse-lhe: És tu só peregrino em Jerusalém, e não sabes as coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A nee i se: «Macin?» I nee a se: «Hayey kaŋ tee Isa Nazaret boraa ga kaŋ ti annabi. A na nga hinoo cebe nga teegoyey nda nga šenney ra Irkoy jine nda jamaa kul jine,
19 E ele lhes perguntou: Quais? E eles lhe disseram: As que dizem respeito a Jesus Nazareno, que foi homem profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 de nda takaa kaŋ nda sargari juwalkey jineborey nda ir alwakiiley nʼa noo i mʼa wii. I nʼa kanji.
20 E como os principais dos sacerdotes e os nossos príncipes o entregaram à condenação de morte, e o crucificaram.
21 Ir na jiti daŋ kaŋ nga no ma kaa ka Izirayel feeri. Amma woo kul, nga ne, jirbi hinzantoo ti woo kaŋ hayey wey teendi.
21 E nós esperávamos que fosse ele o que remisse Israel; mas agora, sobre tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Koyne mo woy fooyaŋ kaŋ goo ir ra nʼir boŋey haw. I biya ka koy saaraa do,
22 É verdade que também algumas mulheres dentre nós nos maravilharam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 i mana nga kunturoo gar. I yee kate ka nee ir se kaŋ almalaykayaŋ bangay kaŋ bayrandi ngi se kaŋ a ga huna.
23 E, não achando o seu corpo, voltaram, dizendo que também tinham visto uma visão de anjos, que dizem que ele vive.
24 Ir borey jerey mo koy saaraa do, i na hayey gar sanda takaa kaŋ nda woyey nʼa har. Amma nga hunday, i mana dii a.»
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; porém, a ele não o viram.
25 Isa nee i se: «He lakkal jaŋantey kaŋyaŋ ga gay hala biney ga naanay hayey kul kaŋ annabey nʼi har.
25 E ele lhes disse: Ó néscios, e tardos de coração para crer tudo o que os profetas disseram!
26 Manʼti kala Almasihu ma zarabi jina a ma huru nga daržaa ra?»
26 Porventura não convinha que o Cristo padecesse estas coisas e entrasse na sua glória?
27 A šintin nda Musa citaaboo ka koy annabey waney kul ga kʼi fahamandi hayey kaŋ hantumandi nga ga Irkoy citaaboo kul ra.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Waatoo kaŋ i man koyra-izoo kaŋ ra i ga koy, Isa tee sanda nga mma koy jine.
28 E chegaram à aldeia para onde iam, e ele fez como quem ia para mais longe.
29 Amma i nʼa dii nda gaabi ka nee a se: «Goro ir do, waynaa kaŋ, cijinoo ga baa ka too.» A huru ka goro i bande.
29 E eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco, porque já é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 A goro ŋaadogoo ra i bande, a na takulaa zaa ka albarka daŋ jina, a nʼa dunbu kʼi noo.
30 E aconteceu que, estando com eles à mesa, tomando o pão, o abençoou e partiu-o, e lho deu.
31 Waatoo din kul no moɲey feera, de i nʼa bay, amma a menne i se.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o conheceram, e ele desapareceu-lhes.
32 Woo banda ga, i nee cere se: «Ir biney nka mana hanse ka ɲaali ir gundey ra waatoo kaŋ ra a ga šelaŋ ka hayey kaŋ hantumandi Citaaboo ra feeri ir se fondaa ra wala?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não ardia em nós o nosso coração quando, pelo caminho, nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Taalibi hinkaa tun dogoo din da ka yee Žerizalem. I na taalibi woy cindi faa (11) nda borey kaŋ goo i bande gar i ga marga,
33 E na mesma hora, levantando-se, tornaram para Jerusalém, e acharam congregados os onze, e os que estavam com eles,
34 i ga nee: «Cimi no kaŋ ir Koyoo tun, a bangay Simoŋ se.»
34 Os quais diziam: Ressuscitou verdadeiramente o Senhor, e já apareceu a Simão.
35 Ngi mo na hayey deede kaŋ tee fondaa ra nda takaa kaŋ nda ngi nʼa bay waatoo kaŋ a ga takulaa dunbu.
35 E eles lhes contaram o que lhes acontecera no caminho, e como deles fora conhecido no partir do pão.
36 I goo ma šenney din deede kaŋ Isa hunday fatta kate gamey ra, a nee i se: «Alaafiyaa ma kaa war ga!»
36 E falando eles destas coisas, o mesmo Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 I jiti, i hunbur, i mma hongu kaŋ zin no.
37 E eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Amma a nee i se: «Macin se war ga hunbur, macin se war biney ga šikka?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que sobem tais pensamentos aos vossos corações?
39 Wʼay kabey guna nda ay cewey: agay hunday no. Wʼay taaru ka dii. Zin sii nda ham, a sii nda biri sanda takaa kaŋ war ga dii ay goo nda a.»
39 Vede as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede, pois um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Kaŋ a na woo har, a na nga kabey nda nga cewey cebe i se.
40 E, dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɲaaliyanoo se, i mana hin ka naanay hala sohõ, i goo boŋhaway ra. A nee i se: «Ŋaayan goo war kone ne ra wala?»
41 E, não o crendo eles ainda por causa da alegria, e estando maravilhados, disse-lhes: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 I kate a se hamiisa tonante dunbu foo.
42 Então eles apresentaram-lhe parte de um peixe assado, e um favo de mel;
43 A nʼa zaa kʼa ŋaa jiney ra.
43 O que ele tomou, e comeu diante deles.
44 A nee i se: «Wey ti šenney kaŋ ay nʼi har war se waatoo kaŋ ay goo war game. Kala hayey kul kaŋ hantumandi ay ga Musa ašariyaa nda annabey citaabey nda Zaburey citaaboo ra ma tabati.»
44 E disse-lhes: São estas as palavras que vos disse estando ainda convosco: Que convinha que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na lei de Moisés, e nos profetas e nos Salmos.
45 Woo banda ga, a na lakkaley feeri hala i ma faham hayey kaŋ hantumandi Citaaboo ra se.
45 Então abriu-lhes o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 A nee i se: «A hantumandi kaŋ kala Almasihu ma zarabi, de a ga tun bukawey ra jirbi hinzantoo hane.
46 E disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressuscitasse dentre os mortos,
47 De mo tuubiroo, zunubey yaafaa se, ga waazandi nga maaɲoo ga gandawey kul se ka šintin nda Žerizalem.
47 E em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados, em todas as nações, começando por Jerusalém.
48 War ti hayey wey seedewey.
48 E destas coisas sois vós testemunhas.
49 Nga ne, woo kaŋ ay Baabaa Irkoy nee nga gʼa noo, agay, ay gʼa sanba war se. Amma war, war ma cindi koyraa woo ra hala Irkoy beene hinoo ma zunbu war ga.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai, porém, na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Isa na borey ka koy taray hala Betani koyraa here. A na nga kabey jer ka gaara i se.
50 E levou-os fora, até betânia; e, levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Kaŋ a goo ma gaara i se, a fay nda ey, de a zandi ka koy beenaa ra.
51 E aconteceu que, abençoando-os ele, se apartou deles e foi elevado ao céu.
52 Ngi, i sujudu a se, de i yee Žerizalem nda ɲaali beeri.
52 E, adorando-o eles, tornaram com grande júbilo para Jerusalém.
53 Alwaati kul i goo Irkoy hugu beeroo ra, i gʼa saabu.
53 E estavam sempre no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.