Lucas 24

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jirbiiyyaa zaari jinaa kaŋ ti alhadoo, za subbaahi tayaa, woyey koy saaraa do. I koy nda ngi bande jii hew kaaney kaŋ i nʼi hanse.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 I gar kaŋ tondoo kaŋ ga saaraa miɲoo daabu gungurayandi ka hun a ga.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 I huru, amma i manʼir Koyoo Isa kunturoo gar.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 I si bay haya kaŋ ngi mʼa tee. Nga ne, aru hinka bangay i se kaŋ ga darbay neranteyaŋ goo.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Woyey hunbur, i na ngi boŋey sinji ganda. Aru hinkaa nee i se: «Macin se, boraa kaŋ ga huna, war gʼa ceeci bukawey ra?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 A sii ne ra, a tun. Wa hongu takaa kaŋ nda a ga šelaŋ war se waatoo kaŋ ra a cindi Galile,
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 kaŋ a ga nee: ‹Kala Boro-izʼaroo ma kaŋ boro zunubantey kabey ra ka kanjandi, amma jirbi hinzantoo hane a ga hima ka tun.›»
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Woo banda ga, i hongu kaŋ Isa na šenney wey har.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 I hun saaraa do ka yee ka koy hayey wey deede taalibi woy cindi faa (11) nda borey cindey se.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Woyey kaŋ na hayey wey kul filla diyawey se manʼti kala: Maryama Magdala boraa, nda Tahiya, nda Maryama, Žak ɲaa, nda woyey cindey kaŋ goo i bande.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Šenney din tee i se sanda hollokom šenni. I mana naanay ey.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Amma Piyer tun ka zuru ka koy saaraa do. A gunguma ka fuuni, de a si dii kala kasancaa hinne. A koy nga do nda hayaa kaŋ tee boŋhawaa.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Nga ne, zaari follokaa din da ra, taalibey boro hinka koy koyra-ize foo ra kaŋ maaɲoo ti Emawus. A goo Žerizalem se haya kaŋ ga koy too kilomeetar woy cindi foo (11) cine.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 I cindi i ga faajikaaray cere bande hayey wey kul kaŋ tee ga.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kaŋ i goo ma faajikaaray, i ga šelaŋ, Isa zaati man ey ka fondaa tee i bande.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Amma haya foo na moɲey ganji i ma hin kʼa bay.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 A nee i se: «Macin ga war goo ma dira ka boyray?» I kay, biney maray.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Affaa kaŋ maaɲoo ti Klewopas nʼa zaabi ka nee: «Ni foo ti boro kaŋ goo Žerizalem kaŋ mana maa hayey kaŋ tee a ra jirbey wey?»
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 A nee i se: «Macin?» I nee a se: «Hayey kaŋ tee Isa Nazaret boraa ga kaŋ ti annabi. A na nga hinoo cebe nga teegoyey nda nga šenney ra Irkoy jine nda jamaa kul jine,
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 de nda takaa kaŋ nda sargari juwalkey jineborey nda ir alwakiiley nʼa noo i mʼa wii. I nʼa kanji.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Ir na jiti daŋ kaŋ nga no ma kaa ka Izirayel feeri. Amma woo kul, nga ne, jirbi hinzantoo ti woo kaŋ hayey wey teendi.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Koyne mo woy fooyaŋ kaŋ goo ir ra nʼir boŋey haw. I biya ka koy saaraa do,
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 i mana nga kunturoo gar. I yee kate ka nee ir se kaŋ almalaykayaŋ bangay kaŋ bayrandi ngi se kaŋ a ga huna.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Ir borey jerey mo koy saaraa do, i na hayey gar sanda takaa kaŋ nda woyey nʼa har. Amma nga hunday, i mana dii a.»
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Isa nee i se: «He lakkal jaŋantey kaŋyaŋ ga gay hala biney ga naanay hayey kul kaŋ annabey nʼi har.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Manʼti kala Almasihu ma zarabi jina a ma huru nga daržaa ra?»
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 A šintin nda Musa citaaboo ka koy annabey waney kul ga kʼi fahamandi hayey kaŋ hantumandi nga ga Irkoy citaaboo kul ra.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Waatoo kaŋ i man koyra-izoo kaŋ ra i ga koy, Isa tee sanda nga mma koy jine.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Amma i nʼa dii nda gaabi ka nee a se: «Goro ir do, waynaa kaŋ, cijinoo ga baa ka too.» A huru ka goro i bande.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 A goro ŋaadogoo ra i bande, a na takulaa zaa ka albarka daŋ jina, a nʼa dunbu kʼi noo.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Waatoo din kul no moɲey feera, de i nʼa bay, amma a menne i se.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Woo banda ga, i nee cere se: «Ir biney nka mana hanse ka ɲaali ir gundey ra waatoo kaŋ ra a ga šelaŋ ka hayey kaŋ hantumandi Citaaboo ra feeri ir se fondaa ra wala?»
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Taalibi hinkaa tun dogoo din da ka yee Žerizalem. I na taalibi woy cindi faa (11) nda borey kaŋ goo i bande gar i ga marga,
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 i ga nee: «Cimi no kaŋ ir Koyoo tun, a bangay Simoŋ se.»
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Ngi mo na hayey deede kaŋ tee fondaa ra nda takaa kaŋ nda ngi nʼa bay waatoo kaŋ a ga takulaa dunbu.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 I goo ma šenney din deede kaŋ Isa hunday fatta kate gamey ra, a nee i se: «Alaafiyaa ma kaa war ga!»
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 I jiti, i hunbur, i mma hongu kaŋ zin no.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Amma a nee i se: «Macin se war ga hunbur, macin se war biney ga šikka?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Wʼay kabey guna nda ay cewey: agay hunday no. Wʼay taaru ka dii. Zin sii nda ham, a sii nda biri sanda takaa kaŋ war ga dii ay goo nda a.»
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Kaŋ a na woo har, a na nga kabey nda nga cewey cebe i se.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ɲaaliyanoo se, i mana hin ka naanay hala sohõ, i goo boŋhaway ra. A nee i se: «Ŋaayan goo war kone ne ra wala?»
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 I kate a se hamiisa tonante dunbu foo.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 A nʼa zaa kʼa ŋaa jiney ra.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 A nee i se: «Wey ti šenney kaŋ ay nʼi har war se waatoo kaŋ ay goo war game. Kala hayey kul kaŋ hantumandi ay ga Musa ašariyaa nda annabey citaabey nda Zaburey citaaboo ra ma tabati.»
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Woo banda ga, a na lakkaley feeri hala i ma faham hayey kaŋ hantumandi Citaaboo ra se.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 A nee i se: «A hantumandi kaŋ kala Almasihu ma zarabi, de a ga tun bukawey ra jirbi hinzantoo hane.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 De mo tuubiroo, zunubey yaafaa se, ga waazandi nga maaɲoo ga gandawey kul se ka šintin nda Žerizalem.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 War ti hayey wey seedewey.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Nga ne, woo kaŋ ay Baabaa Irkoy nee nga gʼa noo, agay, ay gʼa sanba war se. Amma war, war ma cindi koyraa woo ra hala Irkoy beene hinoo ma zunbu war ga.»
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Isa na borey ka koy taray hala Betani koyraa here. A na nga kabey jer ka gaara i se.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Kaŋ a goo ma gaara i se, a fay nda ey, de a zandi ka koy beenaa ra.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Ngi, i sujudu a se, de i yee Žerizalem nda ɲaali beeri.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Alwaati kul i goo Irkoy hugu beeroo ra, i gʼa saabu.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.