Lucas 23
Songhai de Gao (SES) vs ARC
1 Alžamaa kul tun ka Isa ka koy Pilat jine.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 I šintin ka daŋ a ga ka nee: «Aroo woo, ir nkʼa gar a gʼir gandaa borey tuti i ma ture, i masi alkaasi bana kokoy beeroo se, a ga nee mo kaŋ nga ti Almasihu, kokoy ti nga.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nossa nação, proibindo dar o tributo a César e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pilat na Isa hãa ka nee: «Ni ti Alyahuudey kokoyoo wala?» A nʼa zaabi ka nee: «Ni hunday kʼa har.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
4 Pilat nee sargari juwalkey jineborey nda jamaa se: «Ya na dii haya kaŋ se boraa woo ga hima ka zukandi.»
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Amma i tonton nda gaabi ka nee: «A nka jamaa turandi nda nga cawandoo Žude kul ra. Galile nda a šintin ka kaa hala ne ra.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judeia, começando desde a Galileia até aqui.
6 Waatoo kaŋ Pilat ga maa i ga nee Galile, a hãa wala boraa woo Galile boro no.
6 Então, Pilatos, ouvindo falar da Galileia, perguntou se aquele homem era galileu.
7 Kaŋ a faham kaŋ laamaa kaŋ ra Isa hun Herod ti kokoyoo, a nʼa sanba a do. A gar kaŋ haney din Herod mo goo Žerizalem.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também, naqueles dias, estava em Jerusalém.
8 Kaŋ Herod dii Isa, a hanse ka ɲaali, zama a gay a baa nga ma dii a hayey kaŋ a ga maa a gʼi tee sabbu se. A ga naata nga ma dii tammaasa kayfante kaŋ a gʼa tee.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito, porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 A na Isa hãa nda šenni booboyaŋ, amma Isa, nga, a mana tuuru baffoo se.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Sargari juwalkey jineborey nda Citaaboo baykey tun ka daŋ a ga nda gaabi.
10 E estavam os principais dos sacerdotes e os escribas acusando-o com grande veemência.
11 Herod nda nga lakkalkey nʼa kaynandi. I nʼa ɲooɲo ka darbay nerante foo daŋ a ga kʼa yeeti Pilat do.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o, e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente, e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Zaari follokaa din da ra Herod nda Pilat tee cereyaŋ, ngey kaŋ waati din iberiyaŋ no cere se.
12 E, no mesmo dia, Pilatos e Herodes, entre si, se fizeram amigos; pois, dantes, andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilat ciya sargari juwalkey jineborey nda alwakiiley nda alžamaa se
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo, disse-lhes:
14 ka nee i se: «War kate ya ne boraa woo ka nee kaŋ gandaa no a gʼa tuti i ma ture. Nga ne, ay nʼa hãa war jine, hayey kaŋ war gʼi har a ga, ya na dii a ga baffoo.
14 Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herod mo mana dii a ga haya kul, a nʼa yeeti ir do. Nga ne, a mana haya kul tee kaŋ ga hima nda buuyan.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Adiši ay gʼa barzu, yʼa naŋ.»
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [Jingar kul ga, a tilasu Pilat ma kasa-ize foo naŋ i se.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um detento por ocasião da festa.
18 I kul kaati cere bande ka nee: «Woo wii, ma Barabas taŋ ir se!»
18 Mas toda a multidão clamou à uma, dizendo: Fora daqui com este e solta-nos Barrabás.
19 Barabas mana huru kasaa ra kala tureyan kaŋ tee koyraa ra nda borowiiyan maaganda se.
19 Barrabás fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade e de um homicídio.
20 Pilat yee ka šelaŋ i se, zama a mma baa nga ma Isa taŋ.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Amma borey kaati ka nee: «A kanji! A kanji kanjandibundu ga!»
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica- o! Crucifica-o!
22 Woo ti cee hinzantoo kaŋ Pilat nee i se: «Macin ti goy futaa kaŋ boraa woo nʼa tee? Ya na dii a ga haya kul kaŋ ga kate i mʼa wii. Ay gʼa barzu, yʼa naŋ.»
22 Então, ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
23 I yee ka kaati nda gaabi ka nee kaŋ a ma kanjandi. Ngi kaatiyaney duu fondo.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos e os dos principais dos sacerdotes redobravam.
24 Pilat kayandi kaŋ hayaa kaŋ i gʼa wiri ma teendi.
24 Então, Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 A na boraa taŋ kaŋ i nʼa wiri kaŋ huru kasaa ra tureyan nda borowiiyan maaganda se, amma a nʼi noo Isa i ma ngi ibaayoo tee.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Waatoo kaŋ i ga Isa ka koy, i na aru foo dii kaŋ ga hun faarey ra, maaɲoo ti Simoŋ, nga koyraa ti Siren. I na Isa kanjandibundoo jeeje a ga, a ma dira nda a Isa dumaa ga.
26 E, quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Alžama beeri hanga a nda woy booboyaŋ kaŋ ga hẽe, i ga zonkʼa ga.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos e o lamentavam.
28 Isa bere woyey here ka nee: «Žerizalem izey, war masi hẽe ya ne, wa hẽe war boŋ se nda war zankey se,
28 Porém Jesus, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai, antes, por vós mesmas e por vossos filhos.
29 zama nga ne, hanyaŋ ga kaa kaŋ ra i ga nee: ‹Woy guney, nda gundey kaŋ mana bay ka hay, nda fafey kaŋ mana bay ka naanandi duu gomni.›
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Waatoo din borey ga šintin ka šelaŋ tondi hondey se ka nee: ‹Wa kaŋ ir boŋ!› I ga nee tondey se: ‹Wa gum ir boŋ!›
30 Então, começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós! E aos outeiros: Cobri-nos!
31 Zama nda i na hayey wey tee bundu firzoo se, de bundu kogaa, macin no a ga ti a?»
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isso, que se fará ao seco?
32 I na goy futu teekaw hinka ka koy kaŋ i ga hima kʼi wii Isa bande.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Waatoo kaŋ i too nongoo kaŋ maaɲoo ti Boŋgaasu, i nʼa kanji no din, nga nda goy futu teekaw hinkaa. I na affoo kanji Isa kabe gumaa here, affaa nga kabe waawaa here.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram e aos malfeitores, um, à direita, e outro, à esquerda.
34 [Isa nee: «Baaba Irkoy, yaafa i se, zama i si hayaa bay kaŋ ngi goo mʼa tee.»] I na alkurra kar ka Isa bankaarawey zamna cere game.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Alžamaa ga kay i ga guna. Alwakiiley gʼa fude ka nee: «A na boroyaŋ hallasi, a ma nga boŋ hallasi, nda Almasihu no, Boraa kaŋ Irkoy nʼa suuba.»
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou; salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soojey mo nʼa ɲooɲo ka man a ka binegar šerre a se.
36 E também os soldados escarneciam dele, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre,
37 I nee a se: «Nda Alyahuudey kokoyoo ti ni, ni boŋ hallasi!»
37 e dizendo: Se tu és o Rei dos judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Hantum goo nga se beene kaŋ ga nee: «Woo ti Alyahuudey kokoyoo.»
38 E também, por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas e hebraicas: Este é O Rei dos Judeus .
39 Goy futu teekey kaŋ kanjandi, affaa nʼa wow ka nee: «Manʼti ni ti Almasihu? Ni boŋ hallasi, mʼir hallasi!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo e a nós.
40 Amma goy futu teekaw faa tuuru affaa se ka citi a ga ka nee: «Ba ni kaŋ si hunbur Irkoy, ni goo ma duu zukandi follokaa?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ir, ir ga hima nda zukandoo woo, zama ir teegoyey banaa ti woo. Amma woo mana ifutu kul tee.»
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 A nee: «Isa, hongu agay waati kaŋ ni kaa nda ni Laamaa.»
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu Reino.
43 Isa nee a se: «Cimoo ne kaŋ ay gʼa har ma ne, hõ nʼga goro ay bande alženna ra.»
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Guuru woy cindi hinkantoo (12to) dimma ga, kubay tee ka ben laboo kul ga hala guuru hinzantoo ga.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona,
45 Waynaa dere, Irkoy hugoo ridowoo kottu gamoo ga.
45 escurecendo-se o sol; e rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Isa na jinde jer ka kaati ka nee: «Baaba Irkoy, ay gʼay hundoo daŋ ni kaboo ra kʼa talfi ni ga.» Kaŋ a na woo har ka ben, hundoo hun.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isso, expirou.
47 Jalakoynoo kaŋ dii hayaa kaŋ tee, a na Irkoy beerandi ka nee: «Šikka sii kaŋ boraa woo boro šerrante no.» Sooje jalakoyni kaŋ ga Isa lakkal|alt="Soldier looking at Jesus on the cross" src="cn01844C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="Luka 23.46–47"
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Alžamaa kul kaŋ marga, waatoo kaŋ i dii hayaa kaŋ tee, yee i ga ngi gandey kar ka ngi binemarayyanoo cebe.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Isa cerey kul ga kay nongu mooro ra ka dii hayaa kaŋ goo ma tee, ngi nda woyey kaŋ hanga a bande ka hun za Galile.
49 E todos os seus conhecidos e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galileia estavam de longe vendo essas coisas.
50 Aru foo goo no kaŋ maaɲoo ti Isufi, a goo hoyraykey margaroo ra, boro henna no kaŋ ga šerre.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo
51 A mana hanga margaroo borey jerey ngi šenney nda ngi teegoyey ra. Alyahuudey koyra foo kaŋ se i ga nee Arimate, woo din boro no. Boro no kaŋ ga Irkoy Laamaa batu.
51 (que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros), natural de Arimateia, cidade dos judeus, e que também esperava o Reino de Deus,
52 Aroo woo koy Pilat do ka Isa kunturoo wiri a ga.
52 este, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 A nʼa zumandi kanjandibundoo ga kʼa didiji kasance ra ka koy a daŋ saaray ra kaŋ fanšandi tondi ra kaŋ ra boro kul mana bay ka kanandi.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Woo gar kaŋ hunanzamzaaroo soolurey zaaroo no, zama hunanzamzaaroo ga baa ka too.
54 E era o Dia da Preparação, e amanhecia o sábado.
55 Woyey kaŋ hanga Isa bande za Galile na Isufi dum. I dii Isa saaraa nda takaa kaŋ nda kunturoo jisandi a ra.
55 E as mulheres que tinham vindo com ele da Galileia seguiram também e viram o sepulcro e como foi posto o seu corpo.
56 Woo banda ga, i yee ka koy ka jii hew kaanayaŋ nda turaarey soolu. Hunanzamzaaroo hane, i na ngi boŋ hunanzam sanda takaa kaŋ nda a yaamarandi.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e unguentos e, no sábado, repousaram, conforme o mandamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.