Lucas 23

Songhai de Gao (SES) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Alžamaa kul tun ka Isa ka koy Pilat jine.
1 E, levantando-se toda a multidão deles, o levaram a Pilatos.
2 I šintin ka daŋ a ga ka nee: «Aroo woo, ir nkʼa gar a gʼir gandaa borey tuti i ma ture, i masi alkaasi bana kokoy beeroo se, a ga nee mo kaŋ nga ti Almasihu, kokoy ti nga.»
2 E começaram a acusá-lo, dizendo: Havemos achado este pervertendo a nação, proibindo dar o tributo a César, e dizendo que ele mesmo é Cristo, o rei.
3 Pilat na Isa hãa ka nee: «Ni ti Alyahuudey kokoyoo wala?» A nʼa zaabi ka nee: «Ni hunday kʼa har.»
3 E Pilatos perguntou-lhe, dizendo: Tu és o Rei dos Judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu o dizes.
4 Pilat nee sargari juwalkey jineborey nda jamaa se: «Ya na dii haya kaŋ se boraa woo ga hima ka zukandi.»
4 E disse Pilatos aos principais dos sacerdotes, e à multidão: Não acho culpa alguma neste homem.
5 Amma i tonton nda gaabi ka nee: «A nka jamaa turandi nda nga cawandoo Žude kul ra. Galile nda a šintin ka kaa hala ne ra.»
5 Mas eles insistiam cada vez mais, dizendo: Alvoroça o povo ensinando por toda a Judéia, começando desde a Galiléia até aqui.
6 Waatoo kaŋ Pilat ga maa i ga nee Galile, a hãa wala boraa woo Galile boro no.
6 Então Pilatos, ouvindo falar da Galiléia perguntou se aquele homem era galileu.
7 Kaŋ a faham kaŋ laamaa kaŋ ra Isa hun Herod ti kokoyoo, a nʼa sanba a do. A gar kaŋ haney din Herod mo goo Žerizalem.
7 E, sabendo que era da jurisdição de Herodes, remeteu-o a Herodes, que também naqueles dias estava em Jerusalém.
8 Kaŋ Herod dii Isa, a hanse ka ɲaali, zama a gay a baa nga ma dii a hayey kaŋ a ga maa a gʼi tee sabbu se. A ga naata nga ma dii tammaasa kayfante kaŋ a gʼa tee.
8 E Herodes, quando viu a Jesus, alegrou-se muito; porque havia muito que desejava vê-lo, por ter ouvido dele muitas coisas; e esperava que lhe veria fazer algum sinal.
9 A na Isa hãa nda šenni booboyaŋ, amma Isa, nga, a mana tuuru baffoo se.
9 E interrogava-o com muitas palavras, mas ele nada lhe respondia.
10 Sargari juwalkey jineborey nda Citaaboo baykey tun ka daŋ a ga nda gaabi.
10 E estavam os principais dos sacerdotes, e os escribas, acusando-o com grande veemência.
11 Herod nda nga lakkalkey nʼa kaynandi. I nʼa ɲooɲo ka darbay nerante foo daŋ a ga kʼa yeeti Pilat do.
11 E Herodes, com os seus soldados, desprezou-o e, escarnecendo dele, vestiu-o de uma roupa resplandecente e tornou a enviá-lo a Pilatos.
12 Zaari follokaa din da ra Herod nda Pilat tee cereyaŋ, ngey kaŋ waati din iberiyaŋ no cere se.
12 E no mesmo dia, Pilatos e Herodes entre si se fizeram amigos; pois dantes andavam em inimizade um com o outro.
13 Pilat ciya sargari juwalkey jineborey nda alwakiiley nda alžamaa se
13 E, convocando Pilatos os principais dos sacerdotes, e os magistrados, e o povo,
14 ka nee i se: «War kate ya ne boraa woo ka nee kaŋ gandaa no a gʼa tuti i ma ture. Nga ne, ay nʼa hãa war jine, hayey kaŋ war gʼi har a ga, ya na dii a ga baffoo.
14 Disse-lhes: Haveis-me apresentado este homem como pervertedor do povo; e eis que, examinando-o na vossa presença, nenhuma culpa, das de que o acusais, acho neste homem.
15 Herod mo mana dii a ga haya kul, a nʼa yeeti ir do. Nga ne, a mana haya kul tee kaŋ ga hima nda buuyan.
15 Nem mesmo Herodes, porque a ele vos remeti, e eis que não tem feito coisa alguma digna de morte.
16 Adiši ay gʼa barzu, yʼa naŋ.»
16 Castigá-lo-ei, pois, e soltá-lo-ei.
17 [Jingar kul ga, a tilasu Pilat ma kasa-ize foo naŋ i se.]
17 E era-lhe necessário soltar-lhes um pela festa.
18 I kul kaati cere bande ka nee: «Woo wii, ma Barabas taŋ ir se!»
18 Mas toda a multidão clamou a uma, dizendo: Fora daqui com este, e solta-nos Barrabás.
19 Barabas mana huru kasaa ra kala tureyan kaŋ tee koyraa ra nda borowiiyan maaganda se.
19 O qual fora lançado na prisão por causa de uma sedição feita na cidade, e de um homicídio.
20 Pilat yee ka šelaŋ i se, zama a mma baa nga ma Isa taŋ.
20 Falou, pois, outra vez Pilatos, querendo soltar a Jesus.
21 Amma borey kaati ka nee: «A kanji! A kanji kanjandibundu ga!»
21 Mas eles clamavam em contrário, dizendo: Crucifica-o, crucifica-o.
22 Woo ti cee hinzantoo kaŋ Pilat nee i se: «Macin ti goy futaa kaŋ boraa woo nʼa tee? Ya na dii a ga haya kul kaŋ ga kate i mʼa wii. Ay gʼa barzu, yʼa naŋ.»
22 Então ele, pela terceira vez, lhes disse: Mas que mal fez este? Não acho nele culpa alguma de morte. Castigá-lo-ei pois, e soltá-lo-ei.
23 I yee ka kaati nda gaabi ka nee kaŋ a ma kanjandi. Ngi kaatiyaney duu fondo.
23 Mas eles instavam com grandes gritos, pedindo que fosse crucificado. E os seus gritos, e os dos principais dos sacerdotes, prevaleciam.
24 Pilat kayandi kaŋ hayaa kaŋ i gʼa wiri ma teendi.
24 Então Pilatos julgou que devia fazer o que eles pediam.
25 A na boraa taŋ kaŋ i nʼa wiri kaŋ huru kasaa ra tureyan nda borowiiyan maaganda se, amma a nʼi noo Isa i ma ngi ibaayoo tee.
25 E soltou-lhes o que fora lançado na prisão por uma sedição e homicídio, que era o que pediam; mas entregou Jesus à vontade deles.
26 Waatoo kaŋ i ga Isa ka koy, i na aru foo dii kaŋ ga hun faarey ra, maaɲoo ti Simoŋ, nga koyraa ti Siren. I na Isa kanjandibundoo jeeje a ga, a ma dira nda a Isa dumaa ga.
26 E quando o iam levando, tomaram um certo Simão, cireneu, que vinha do campo, e puseram-lhe a cruz às costas, para que a levasse após Jesus.
27 Alžama beeri hanga a nda woy booboyaŋ kaŋ ga hẽe, i ga zonkʼa ga.
27 E seguia-o grande multidão de povo e de mulheres, as quais batiam nos peitos, e o lamentavam.
28 Isa bere woyey here ka nee: «Žerizalem izey, war masi hẽe ya ne, wa hẽe war boŋ se nda war zankey se,
28 Jesus, porém, voltando-se para elas, disse: Filhas de Jerusalém, não choreis por mim; chorai antes por vós mesmas, e por vossos filhos.
29 zama nga ne, hanyaŋ ga kaa kaŋ ra i ga nee: ‹Woy guney, nda gundey kaŋ mana bay ka hay, nda fafey kaŋ mana bay ka naanandi duu gomni.›
29 Porque eis que hão de vir dias em que dirão: Bem-aventuradas as estéreis, e os ventres que não geraram, e os peitos que não amamentaram!
30 Waatoo din borey ga šintin ka šelaŋ tondi hondey se ka nee: ‹Wa kaŋ ir boŋ!› I ga nee tondey se: ‹Wa gum ir boŋ!›
30 Então começarão a dizer aos montes: Caí sobre nós, e aos outeiros: Cobri-nos.
31 Zama nda i na hayey wey tee bundu firzoo se, de bundu kogaa, macin no a ga ti a?»
31 Porque, se ao madeiro verde fazem isto, que se fará ao seco?
32 I na goy futu teekaw hinka ka koy kaŋ i ga hima kʼi wii Isa bande.
32 E também conduziram outros dois, que eram malfeitores, para com ele serem mortos.
33 Waatoo kaŋ i too nongoo kaŋ maaɲoo ti Boŋgaasu, i nʼa kanji no din, nga nda goy futu teekaw hinkaa. I na affoo kanji Isa kabe gumaa here, affaa nga kabe waawaa here.
33 E, quando chegaram ao lugar chamado a Caveira, ali o crucificaram, e aos malfeitores, um à direita e outro à esquerda.
34 [Isa nee: «Baaba Irkoy, yaafa i se, zama i si hayaa bay kaŋ ngi goo mʼa tee.»] I na alkurra kar ka Isa bankaarawey zamna cere game.
34 E dizia Jesus: Pai, perdoa-lhes, porque não sabem o que fazem. E, repartindo as suas vestes, lançaram sortes.
35 Alžamaa ga kay i ga guna. Alwakiiley gʼa fude ka nee: «A na boroyaŋ hallasi, a ma nga boŋ hallasi, nda Almasihu no, Boraa kaŋ Irkoy nʼa suuba.»
35 E o povo estava olhando. E também os príncipes zombavam dele, dizendo: Aos outros salvou, salve-se a si mesmo, se este é o Cristo, o escolhido de Deus.
36 Soojey mo nʼa ɲooɲo ka man a ka binegar šerre a se.
36 E também os soldados o escarneciam, chegando-se a ele, e apresentando-lhe vinagre.
37 I nee a se: «Nda Alyahuudey kokoyoo ti ni, ni boŋ hallasi!»
37 E dizendo: Se tu és o Rei dos Judeus, salva-te a ti mesmo.
38 Hantum goo nga se beene kaŋ ga nee: «Woo ti Alyahuudey kokoyoo.»
38 E também por cima dele, estava um título, escrito em letras gregas, romanas, e hebraicas: ESTE É O REI DOS JUDEUS.
39 Goy futu teekey kaŋ kanjandi, affaa nʼa wow ka nee: «Manʼti ni ti Almasihu? Ni boŋ hallasi, mʼir hallasi!»
39 E um dos malfeitores que estavam pendurados blasfemava dele, dizendo: Se tu és o Cristo, salva-te a ti mesmo, e a nós.
40 Amma goy futu teekaw faa tuuru affaa se ka citi a ga ka nee: «Ba ni kaŋ si hunbur Irkoy, ni goo ma duu zukandi follokaa?
40 Respondendo, porém, o outro, repreendia-o, dizendo: Tu nem ainda temes a Deus, estando na mesma condenação?
41 Ir, ir ga hima nda zukandoo woo, zama ir teegoyey banaa ti woo. Amma woo mana ifutu kul tee.»
41 E nós, na verdade, com justiça, porque recebemos o que os nossos feitos mereciam; mas este nenhum mal fez.
42 A nee: «Isa, hongu agay waati kaŋ ni kaa nda ni Laamaa.»
42 E disse a Jesus: Senhor, lembra-te de mim, quando entrares no teu reino.
43 Isa nee a se: «Cimoo ne kaŋ ay gʼa har ma ne, hõ nʼga goro ay bande alženna ra.»
43 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje estarás comigo no Paraíso.
44 Guuru woy cindi hinkantoo (12to) dimma ga, kubay tee ka ben laboo kul ga hala guuru hinzantoo ga.
44 E era já quase a hora sexta, e houve trevas em toda a terra até à hora nona, escurecendo-se o sol;
45 Waynaa dere, Irkoy hugoo ridowoo kottu gamoo ga.
45 E rasgou-se ao meio o véu do templo.
46 Isa na jinde jer ka kaati ka nee: «Baaba Irkoy, ay gʼay hundoo daŋ ni kaboo ra kʼa talfi ni ga.» Kaŋ a na woo har ka ben, hundoo hun.
46 E, clamando Jesus com grande voz, disse: Pai, nas tuas mãos entrego o meu espírito. E, havendo dito isto, expirou.
47 Jalakoynoo kaŋ dii hayaa kaŋ tee, a na Irkoy beerandi ka nee: «Šikka sii kaŋ boraa woo boro šerrante no.» Sooje jalakoyni kaŋ ga Isa lakkal|alt="Soldier looking at Jesus on the cross" src="cn01844C.tif" size="col" copy="David C. Cook" ref="Luka 23.46–47"
47 E o centurião, vendo o que tinha acontecido, deu glória a Deus, dizendo: Na verdade, este homem era justo.
48 Alžamaa kul kaŋ marga, waatoo kaŋ i dii hayaa kaŋ tee, yee i ga ngi gandey kar ka ngi binemarayyanoo cebe.
48 E toda a multidão que se ajuntara a este espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltava batendo nos peitos.
49 Isa cerey kul ga kay nongu mooro ra ka dii hayaa kaŋ goo ma tee, ngi nda woyey kaŋ hanga a bande ka hun za Galile.
49 E todos os seus conhecidos, e as mulheres que juntamente o haviam seguido desde a Galiléia, estavam de longe vendo estas coisas.
50 Aru foo goo no kaŋ maaɲoo ti Isufi, a goo hoyraykey margaroo ra, boro henna no kaŋ ga šerre.
50 E eis que um homem por nome José, senador, homem de bem e justo,
51 A mana hanga margaroo borey jerey ngi šenney nda ngi teegoyey ra. Alyahuudey koyra foo kaŋ se i ga nee Arimate, woo din boro no. Boro no kaŋ ga Irkoy Laamaa batu.
51 Que não tinha consentido no conselho e nos atos dos outros, de Arimatéia, cidade dos judeus, e que também esperava o reino de Deus;
52 Aroo woo koy Pilat do ka Isa kunturoo wiri a ga.
52 Esse, chegando a Pilatos, pediu o corpo de Jesus.
53 A nʼa zumandi kanjandibundoo ga kʼa didiji kasance ra ka koy a daŋ saaray ra kaŋ fanšandi tondi ra kaŋ ra boro kul mana bay ka kanandi.
53 E, havendo-o tirado, envolveu-o num lençol, e pô-lo num sepulcro escavado numa penha, onde ninguém ainda havia sido posto.
54 Woo gar kaŋ hunanzamzaaroo soolurey zaaroo no, zama hunanzamzaaroo ga baa ka too.
54 E era o dia da preparação, e amanhecia o sábado.
55 Woyey kaŋ hanga Isa bande za Galile na Isufi dum. I dii Isa saaraa nda takaa kaŋ nda kunturoo jisandi a ra.
55 E as mulheres, que tinham vindo com ele da Galiléia, seguiram também e viram o sepulcro, e como foi posto o seu corpo.
56 Woo banda ga, i yee ka koy ka jii hew kaanayaŋ nda turaarey soolu. Hunanzamzaaroo hane, i na ngi boŋ hunanzam sanda takaa kaŋ nda a yaamarandi.
56 E, voltando elas, prepararam especiarias e ungüentos; e no sábado repousaram, conforme o mandamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.