Lucas 18
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Isa na filla yaasayante deede i se kʼi cebe kaŋ boro ga hima ka Irkoy ŋaaray waati kul, boro binoo masi hun.
1 E ele falou-lhes uma parábola com este fim, de que os homens devem sempre orar e nunca desfalecer,
2 A nee: «Alkaali foo cindi koyra foo ra, a si hunbur Irkoy, a si boro kul beerandi.
2 dizendo: Havia em uma cidade um juiz que não temia a Deus, nem respeitava os homens;
3 Woy foo kaŋ kurɲoo buu kaŋ goo koyra follokaa din da ra, kaa a do ka nee a se: ‹Ciiti agay nda ay yenjekasinaa game.›
3 e havia naquela cidade uma viúva; e ela veio a ele, dizendo: Vingue-me do meu adversário.
4 A na waati tee a ga wanji. Woo banda ga, a nee nga boŋ se: ‹Ba kaŋ ay si hunbur Irkoy, ay si boro kul beerandi,
4 E por algum tempo ele não quis; mas depois ele disse consigo: Ainda que eu não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 woyoo woo gʼay farandi, ay ga ciiti a se, a masi kaa kʼay zaa ka kay.›»
5 todavia, como esta viúva me incomoda, vou vingá-la, para que ela não continue a vir me cansar.
6 Ir Koyoo yee ka nee: «Wa haŋajer hayaa kaŋ alkaaloo woo kaŋ si šerre nʼa har.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 De Irkoy, a si ciiti borey se kaŋ a nʼi suuba kaŋ ga kaati kʼa cee cijin nda zaari wala? A ga gay a mana tuuru i se wala?
7 E Deus não vingará aos seus próprios eleitos, que clamam a ele dia e noite, já que é longânimo para com eles?
8 Ay ga war bayrandi kaŋ a ga ciiti i se nda cahãyan. Amma waati kaŋ Boro-izʼaroo kaa, a ga naanayyanoo gar aduɲɲa ra wala?»
8 Eu vos digo que, ele os vingará rapidamente. Quando, porém, vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Isa yee ka filla yaasayantaa woo har borey se kaŋ ga hongu boro šerranteyaŋ ti ngi, de i ga borey cindey kaynandi.
9 E ele falou esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, que eles eram justos, e desprezavam os outros:
10 A nee: «Boro hinka žigi ka koy Irkoy hugu beeroo ra ka Irkoy ŋaaray. Affaa ti Fariziyeŋ, affaa ti alkaasidiikaw.
10 Dois homens subiram ao templo para orar; um fariseu, e o outro publicano.
11 Fariziyeŋoo kay ka Irkoy ŋaaray nga binoo ra ka nee: ‹Irkoy, ay ga albarka tee ma ne, zama ay manʼti sanda adamizey cindey kaŋ ti komakawyaŋ, i si šerre, zinateeri, wala mo boraa woo kaŋ ti alkaasidiikaw.
11 O fariseu, posto em pé, assim orava consigo mesmo: Ó Deus, eu te agradeço, porque não sou como os outros homens, extorsionários, injustos e adúlteros; nem como este publicano.
12 Ay ga meehaw cee hinka jirbiiyyaa ra. Ay duuraa kul kaŋ goo ya ne, ay ga azakkaa noo ma ne.›
12 Eu jejuo duas vezes na semana, dou os dízimos de tudo quanto eu possuo.
13 Alkaasidiikaa hunday ga kay nongu mooro ra, a si yadda ka ba nga boŋoo jer ka beenaa guna, amma a ga nga gandey kar ka cebe kaŋ nga nimsi, a nee: ‹Irkoy, hinna ay ga, agay kaŋ ti zunubante.›
13 E o publicano, estando em pé de longe, não queria levantar seus olhos ao céu, mas batia sobre o seu peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ay gʼa har war se kaŋ boraa woo zunbu ka koy nga hugoo do, a tee boro šerrante. Zama boro kul kaŋ na nga boŋ jer ga yee ganda, de boro kaŋ na nga boŋ yeeti ganda ga jerandi.»
14 Eu vos digo que este homem desceu justificado para sua casa, em vez do outro; porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e o que a si mesmo se humilhar será exaltado.
15 Boroyaŋ kate Isa do ba zanka kaccuyaŋ hala a mʼi taaru. Amma kaŋ taalibey dii woo, kul i citi i ga.
15 E eles traziam-lhe também os bebês, para que ele os tocasse; mas os seus discípulos, vendo isso, os repreendiam.
16 Isa nʼi cee ka nee i se: «Wa zankey naŋ i ma kaa ay do, war masʼi ganji, zama borey kaŋ ga hima nda ey wane nda Irkoy Laamaa.
16 Jesus, porém, chamando-as para si, disse: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as proibais; porque das tais é o reino de Deus.
17 Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se, boro kul kaŋ mana Irkoy Laamaa dii sanda takaa kaŋ nda zanka kaccu gʼa dii, šikka sii kaŋ boraa si huru a ra.»
17 Verdadeiramente eu vos digo: Qualquer que não receber o reino de Deus como uma criancinha de forma alguma entrará nele.
18 Alwakiili foo na Isa hãa ka nee: «Alfa boryaa, macin no ay ga hima kʼa tee hala ya hunayan abadantaa tubu?»
18 E um certo governante perguntou-lhe, dizendo: Bom Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
19 Isa nee a se: «Macin se nʼga nee ay ga boori? Boro kul si boori nda manʼti Irkoy hinne.
19 E Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém é bom, senão um, que é Deus.
20 Nʼga yaamarey bay: ‹Masi zina, masi boro wii, masi zay, masi taari seedetaray tee, ni ɲaa nda ni baabaa beerandi.›»
20 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Aroo nee a se: «Wey kul ay nʼi dii za zankataray.»
21 E ele disse: Tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
22 Isa maa, a nee a se: «Haya foo ga ni kuma hala sohõ: hayey kul kaŋ goo ma ne neere, de ma hayoo zamna talkey game, woo ra nʼga duu alman beenaa ra. Nga banda ga, ma kaa ka hanga agay.»
22 Ora, Jesus ouvindo estas coisas, lhe disse: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, e distribua entre os pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem e segue-me.
23 Kaŋ a maa woo, binoo hanse ka maray, zama boro no kaŋ ga hanse ka bara nda alman.
23 E, ao ouvir esta palavra, ele ficou muito triste; porque ele era muito rico.
24 Isa dii kaŋ binoo maray, a nee: «A ga šendi borey kaŋ goo nda alman se i ma huru Irkoy Laamaa ra.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yoo ma bisa nda sana fun ga faala nda almankoyni ma huru Irkoy Laamaa ra.»
25 Porque é mais fácil um camelo passar por um olho de agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Nga haŋajerkey nee: «Adiši may no ma hin ka hallasi?»
26 E os que ouviram isso disseram: Então, quem poderá ser salvo?
27 Isa nee: «Hayey kaŋ ga mongu adamize se, si mongu Irkoy se.»
27 E ele disse: As coisas que são impossíveis com homens são possíveis com Deus.
28 Woo banda ga, Piyer nee a se: «Ir ne, ir nʼir hayey kul naŋ kaŋ goo ir se ka hanga ni bande.»
28 Então, disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 A nee i se: «Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se kaŋ boro kul sii no kaŋ na nga hugoo naŋ, wala nga wandoo, wala nga armey, wala nga hayragey, wala nga izey Irkoy Laamaa maaganda se
29 E, ele lhes disse: Verdadeiramente eu vos digo: Não há homem que, tendo deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou esposa, ou filhos por causa do reino de Deus,
30 kaŋ si kaa ka duu zamanoo woo ra haya kaŋ bisa a, de mo zamanoo kaŋ ga kaa ra, a ga duu hunayan abadantaa.»
30 que não receba, nesse tempo presente, muito mais, e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Isa na taalibi woy cindi hinkaa (12) zaa nga bande, a nee i se: «Nga ne, ir goo ma žigi ka koy Žerizalem, hayey kul kaŋ annabey nʼi hantum Boro-izʼaroo ga, ga tabati.
31 Então, ele tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que estamos subindo para Jerusalém, e todas as coisas escritas pelos profetas a respeito do Filho do homem serão cumpridas.
32 I gʼa nondi kutakey se. I gʼa kaynandi, i gʼa zarabi, i ga tufa a ga.
32 Porque ele será entregue aos gentios, e será escarnecido, humilhado e cuspido;
33 De waati kaŋ i nʼa barzu ka ben, i gʼa wii. Jirbi hinzantoo hane a ga tun.»
33 e, eles o açoitarão, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
34 Amma taalibey mana faham šennoo kaŋ a nʼa har ra haya kul. Šenni daabante no i se, i si hayey kaŋ harandi maanaa bay.
34 E eles não entendiam nenhuma dessas coisas; e esta palavra lhes era encoberta, e eles não entenderam as coisas que foram faladas.
35 Kaŋ Isa ga man Žeriko, danaw foo goo ma goro fondaa jeroo ga, a ga gariibu.
35 E aconteceu que, chegando ele perto de Jericó, estava um certo homem cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kaŋ a ga maa jamaa ga bisa, a hãa wala macin no.
36 E, ouvindo passar a multidão, ele perguntou o que isto significava.
37 I bayrandi a se kaŋ Isa Nazaret boraa no ma bisa.
37 E disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando.
38 A kaati ka nee: «Isa, Dawda Haamaa, hinna ay ga!»
38 E ele gritou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Borey kaŋ goo jine ga citi a ga a ma dangay. Amma nga, a mma kaati ka tonton ka nee: «Dawda Haamaa, hinna ay ga!»
39 E os que iam à frente repreendiam-no, para que se calasse; mas ele gritava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
40 Isa kay, de a na yaamar noo kaŋ i ma kate a nga do. Kaŋ a man a do, a nʼa hãa ka nee:
40 E Jesus, parando, ordenou que lho trouxessem. E ele chegando perto, perguntou-lhe,
41 «Macin no nʼga baa yʼa tee ma ne?» A nee: «Ay Koyoo, ya mma baa ya yee ka dii.»
41 dizendo: O que queres que eu te faça? E ele disse: Senhor, que eu possa receber a minha visão.
42 Isa nee a se: «Ni moɲey ma yee ka dii, ni naanaa na ni hallasi.»
42 E Jesus lhe disse: Recebe a visão, a tua fé te salvou.
43 Dogoo din da a yee ka dii, a hanga Isa bande, a ga Irkoy beerandi. Jamaa kul kaŋ dii woo na albarka tee Irkoy se.
43 E ele imediatamente recuperou a sua visão, e o foi seguindo, glorificando a Deus; e todo o povo, vendo isso, dava louvores a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.