Lucas 18

Songhai de Gao (SES) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Isa na filla yaasayante deede i se kʼi cebe kaŋ boro ga hima ka Irkoy ŋaaray waati kul, boro binoo masi hun.
1 E contou-lhes também uma parábola sobre o dever de orar sempre, e nunca desfalecer,
2 A nee: «Alkaali foo cindi koyra foo ra, a si hunbur Irkoy, a si boro kul beerandi.
2 Dizendo: Havia numa cidade um certo juiz, que nem a Deus temia, nem respeitava o homem.
3 Woy foo kaŋ kurɲoo buu kaŋ goo koyra follokaa din da ra, kaa a do ka nee a se: ‹Ciiti agay nda ay yenjekasinaa game.›
3 Havia também, naquela mesma cidade, uma certa viúva, que ia ter com ele, dizendo: Faze-me justiça contra o meu adversário.
4 A na waati tee a ga wanji. Woo banda ga, a nee nga boŋ se: ‹Ba kaŋ ay si hunbur Irkoy, ay si boro kul beerandi,
4 E por algum tempo não quis atendê-la; mas depois disse consigo: Ainda que não temo a Deus, nem respeito os homens,
5 woyoo woo gʼay farandi, ay ga ciiti a se, a masi kaa kʼay zaa ka kay.›»
5 Todavia, como esta viúva me molesta, hei de fazer-lhe justiça, para que enfim não volte, e me importune muito.
6 Ir Koyoo yee ka nee: «Wa haŋajer hayaa kaŋ alkaaloo woo kaŋ si šerre nʼa har.
6 E disse o Senhor: Ouvi o que diz o injusto juiz.
7 De Irkoy, a si ciiti borey se kaŋ a nʼi suuba kaŋ ga kaati kʼa cee cijin nda zaari wala? A ga gay a mana tuuru i se wala?
7 E Deus não fará justiça aos seus escolhidos, que clamam a ele de dia e de noite, ainda que tardio para com eles?
8 Ay ga war bayrandi kaŋ a ga ciiti i se nda cahãyan. Amma waati kaŋ Boro-izʼaroo kaa, a ga naanayyanoo gar aduɲɲa ra wala?»
8 Digo-vos que depressa lhes fará justiça. Quando porém vier o Filho do homem, porventura achará fé na terra?
9 Isa yee ka filla yaasayantaa woo har borey se kaŋ ga hongu boro šerranteyaŋ ti ngi, de i ga borey cindey kaynandi.
9 E disse também esta parábola a uns que confiavam em si mesmos, crendo que eram justos, e desprezavam os outros:
10 A nee: «Boro hinka žigi ka koy Irkoy hugu beeroo ra ka Irkoy ŋaaray. Affaa ti Fariziyeŋ, affaa ti alkaasidiikaw.
10 Dois homens subiram ao templo, para orar; um, fariseu, e o outro, publicano.
11 Fariziyeŋoo kay ka Irkoy ŋaaray nga binoo ra ka nee: ‹Irkoy, ay ga albarka tee ma ne, zama ay manʼti sanda adamizey cindey kaŋ ti komakawyaŋ, i si šerre, zinateeri, wala mo boraa woo kaŋ ti alkaasidiikaw.
11 O fariseu, estando em pé, orava consigo desta maneira: Ó Deus, graças te dou porque não sou como os demais homens, roubadores, injustos e adúlteros; nem ainda como este publicano.
12 Ay ga meehaw cee hinka jirbiiyyaa ra. Ay duuraa kul kaŋ goo ya ne, ay ga azakkaa noo ma ne.›
12 Jejuo duas vezes na semana, e dou os dízimos de tudo quanto possuo.
13 Alkaasidiikaa hunday ga kay nongu mooro ra, a si yadda ka ba nga boŋoo jer ka beenaa guna, amma a ga nga gandey kar ka cebe kaŋ nga nimsi, a nee: ‹Irkoy, hinna ay ga, agay kaŋ ti zunubante.›
13 O publicano, porém, estando em pé, de longe, nem ainda queria levantar os olhos ao céu, mas batia no peito, dizendo: Ó Deus, tem misericórdia de mim, pecador!
14 Ay gʼa har war se kaŋ boraa woo zunbu ka koy nga hugoo do, a tee boro šerrante. Zama boro kul kaŋ na nga boŋ jer ga yee ganda, de boro kaŋ na nga boŋ yeeti ganda ga jerandi.»
14 Digo-vos que este desceu justificado para sua casa, e não aquele; porque qualquer que a si mesmo se exalta será humilhado, e qualquer que a si mesmo se humilha será exaltado.
15 Boroyaŋ kate Isa do ba zanka kaccuyaŋ hala a mʼi taaru. Amma kaŋ taalibey dii woo, kul i citi i ga.
15 E traziam-lhe também meninos, para que ele lhes tocasse; e os discípulos, vendo isto, repreendiam-nos.
16 Isa nʼi cee ka nee i se: «Wa zankey naŋ i ma kaa ay do, war masʼi ganji, zama borey kaŋ ga hima nda ey wane nda Irkoy Laamaa.
16 Mas Jesus, chamando-os para si, disse: Deixai vir a mim os meninos, e não os impeçais, porque dos tais é o reino de Deus.
17 Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se, boro kul kaŋ mana Irkoy Laamaa dii sanda takaa kaŋ nda zanka kaccu gʼa dii, šikka sii kaŋ boraa si huru a ra.»
17 Em verdade vos digo que, qualquer que não receber o reino de Deus como menino, não entrará nele.
18 Alwakiili foo na Isa hãa ka nee: «Alfa boryaa, macin no ay ga hima kʼa tee hala ya hunayan abadantaa tubu?»
18 E perguntou-lhe um certo príncipe, dizendo: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
19 Isa nee a se: «Macin se nʼga nee ay ga boori? Boro kul si boori nda manʼti Irkoy hinne.
19 Jesus lhe disse: Por que me chamas bom? Ninguém há bom, senão um, que é Deus.
20 Nʼga yaamarey bay: ‹Masi zina, masi boro wii, masi zay, masi taari seedetaray tee, ni ɲaa nda ni baabaa beerandi.›»
20 Sabes os mandamentos: Não adulterarás, não matarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, honra a teu pai e a tua mãe.
21 Aroo nee a se: «Wey kul ay nʼi dii za zankataray.»
21 E disse ele: Todas essas coisas tenho observado desde a minha mocidade.
22 Isa maa, a nee a se: «Haya foo ga ni kuma hala sohõ: hayey kul kaŋ goo ma ne neere, de ma hayoo zamna talkey game, woo ra nʼga duu alman beenaa ra. Nga banda ga, ma kaa ka hanga agay.»
22 E quando Jesus ouviu isto, disse-lhe: Ainda te falta uma coisa; vende tudo quanto tens, reparte-o pelos pobres, e terás um tesouro no céu; vem, e segue-me.
23 Kaŋ a maa woo, binoo hanse ka maray, zama boro no kaŋ ga hanse ka bara nda alman.
23 Mas, ouvindo ele isto, ficou muito triste, porque era muito rico.
24 Isa dii kaŋ binoo maray, a nee: «A ga šendi borey kaŋ goo nda alman se i ma huru Irkoy Laamaa ra.
24 E, vendo Jesus que ele ficara muito triste, disse: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
25 Yoo ma bisa nda sana fun ga faala nda almankoyni ma huru Irkoy Laamaa ra.»
25 Porque é mais fácil entrar um camelo pelo fundo de uma agulha do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nga haŋajerkey nee: «Adiši may no ma hin ka hallasi?»
26 E os que ouviram isto disseram: Logo quem pode salvar-se?
27 Isa nee: «Hayey kaŋ ga mongu adamize se, si mongu Irkoy se.»
27 Mas ele respondeu: As coisas que são impossíveis aos homens são possíveis a Deus.
28 Woo banda ga, Piyer nee a se: «Ir ne, ir nʼir hayey kul naŋ kaŋ goo ir se ka hanga ni bande.»
28 E disse Pedro: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 A nee i se: «Cimoo ne kaŋ ay gʼa har war se kaŋ boro kul sii no kaŋ na nga hugoo naŋ, wala nga wandoo, wala nga armey, wala nga hayragey, wala nga izey Irkoy Laamaa maaganda se
29 E ele lhes disse: Na verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou pais, ou irmãos, ou mulher, ou filhos, pelo reino de Deus,
30 kaŋ si kaa ka duu zamanoo woo ra haya kaŋ bisa a, de mo zamanoo kaŋ ga kaa ra, a ga duu hunayan abadantaa.»
30 Que não haja de receber muito mais neste mundo, e na idade vindoura a vida eterna.
31 Isa na taalibi woy cindi hinkaa (12) zaa nga bande, a nee i se: «Nga ne, ir goo ma žigi ka koy Žerizalem, hayey kul kaŋ annabey nʼi hantum Boro-izʼaroo ga, ga tabati.
31 E, tomando consigo os doze, disse-lhes: Eis que subimos a Jerusalém, e se cumprirá no Filho do homem tudo o que pelos profetas foi escrito;
32 I gʼa nondi kutakey se. I gʼa kaynandi, i gʼa zarabi, i ga tufa a ga.
32 Pois há de ser entregue aos gentios, e escarnecido, injuriado e cuspido;
33 De waati kaŋ i nʼa barzu ka ben, i gʼa wii. Jirbi hinzantoo hane a ga tun.»
33 E, havendo-o açoitado, o matarão; e ao terceiro dia ressuscitará.
34 Amma taalibey mana faham šennoo kaŋ a nʼa har ra haya kul. Šenni daabante no i se, i si hayey kaŋ harandi maanaa bay.
34 E eles nada disto entendiam, e esta palavra lhes era encoberta, não percebendo o que se lhes dizia.
35 Kaŋ Isa ga man Žeriko, danaw foo goo ma goro fondaa jeroo ga, a ga gariibu.
35 E aconteceu que chegando ele perto de Jericó, estava um cego assentado junto do caminho, mendigando.
36 Kaŋ a ga maa jamaa ga bisa, a hãa wala macin no.
36 E, ouvindo passar a multidão, perguntou que era aquilo.
37 I bayrandi a se kaŋ Isa Nazaret boraa no ma bisa.
37 E disseram-lhe que Jesus Nazareno passava.
38 A kaati ka nee: «Isa, Dawda Haamaa, hinna ay ga!»
38 Então clamou, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
39 Borey kaŋ goo jine ga citi a ga a ma dangay. Amma nga, a mma kaati ka tonton ka nee: «Dawda Haamaa, hinna ay ga!»
39 E os que iam passando repreendiam-no para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
40 Isa kay, de a na yaamar noo kaŋ i ma kate a nga do. Kaŋ a man a do, a nʼa hãa ka nee:
40 Então Jesus, parando, mandou que lho trouxessem; e, chegando ele, perguntou-lhe,
41 «Macin no nʼga baa yʼa tee ma ne?» A nee: «Ay Koyoo, ya mma baa ya yee ka dii.»
41 Dizendo: Que queres que te faça? E ele disse: Senhor, que eu veja.
42 Isa nee a se: «Ni moɲey ma yee ka dii, ni naanaa na ni hallasi.»
42 E Jesus lhe disse: Vê; a tua fé te salvou.
43 Dogoo din da a yee ka dii, a hanga Isa bande, a ga Irkoy beerandi. Jamaa kul kaŋ dii woo na albarka tee Irkoy se.
43 E logo viu, e seguia-o, glorificando a Deus. E todo o povo, vendo isto, dava louvores a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.