Lucas 15
Songhai de Gao (SES) vs NTLH
1 Alkaasidiikey kul nda zunubu teekey man Isa ka haŋajer a se.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Fariziyeŋey nda Citaaboo baykey ŋuunuŋuunu ka nee: «Woo, zunubu teekey no a gʼi barraku, koyne mo a ga ŋaa i bande!»
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Amma Isa na filla yaasayantaa woo filla i se ka nee:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 «War ra, may ti boraa kaŋ goo nda feeji boŋ zangu (100), de affoo dere i ra, a si woyyagga cindi yaggaa (99) naŋ saajoo ra ka huru woo kaŋ dere cewoo ra hala nga ma duu a?
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Nda a duu a, a mma ɲaali kʼa fur nga jesey ga. Feejoo kaŋ dere, koyoo yee ka duu a|alt="Shepherd with sheep" src="lb00001c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Luka 15.4–5"
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 Waati kaŋ a yee hugey do, a ga ciya nga cerey nda nga taalammey se ka nee i se: ‹Wa ɲaali ay bande, zama ay duu ay feejoo kaŋ dere.›
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Ay gʼa har war se, takaa din da, ɲaali ga tee beenaa ra zunubante folloku kaŋ tuubi se ka bisa boro woyyagga cindi yagga (99) šerrante kaŋ si too tuubiyan ga.»
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 «May ti woyoo kaŋ goo nda nzorfu kaaray tamma boŋ woy (10), de nda affoo dere, a si fitilla diinandi ka hugoo haabu kʼa fisi henna hala nga ma duu a?
8 Jesus continuou:
9 Nda a duu a, a ga ciya nga cere woyey nda nga taalammey se ka nee: ‹Wa ɲaali ay bande, zama ay duu nzorfoo kaŋ dere ya ne.›
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Takaa din da, ay gʼa har war se, ɲaali ga tee Irkoy almalaykey nda cere game zunubante folloku kaŋ tuubi se.»
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Isa yee ka nee: «Aru foo kaŋ goo nda izʼaru hinka,
11 E Jesus disse ainda:
12 ikaccaa nee baaboo se: ‹Baaba, ay noo ay bagaa almanoo ra.› Baaboo na nga almanoo zamna i se.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 Jirbi kayna banda ga, izʼaru kaccaa na nga bagaa marga ka koy ganda mooro ra. No din ra a na nga almanoo hasara woy nda aru izefututaray ra.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Waatoo kaŋ a na nga almanoo kul ŋaa, heray beeri kaa gandaa din ga. A šintin a ga tilasu.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 A koy goy ganda-izey affoo se kaŋ nʼa daŋ nga faarey ra, a ma nbirŋawey kur.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 A heray hala nongu kaŋ ra a boonay nga ma tuuri-izey ŋaa kaŋ nbirŋawey gʼi ŋaa, amma boro kul sʼa noo a se.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Waati foo, lakkaloo zunbu, a nee nga boŋ se: ‹Ay baabaa goykaw boobey ga ŋaa ka kungu hala jeroo ma cindi, amma agay ne, ne ra, ay ga buu nda heray.
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Ay ga tun ka koy ay baabaa do, de ay ga nee a se: “Baaba, ay na zunubu tee Irkoy jine, ay duu zunubu ni ga,
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 ay si hima ka ciyandi koyne ni izey ra. Ay himandi ni goykey affoo.”›
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Woo banda ga, a tun, a koy nga baabaa do. A goo nongu mooro ra kaŋ baaboo gʼa honnay, a hanse ka tamalla a se, a zuru ka gum a ga kʼa naagu nga gandoo ra.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 Izoo nee a se: ‹Baaba, ay na zunubu tee Irkoy jine, ay duu zunubu ni ga, ay si hima ka ciyandi koyne ni izey ra.›
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 Amma baaboo nee nga tamey se: ‹Wa cahã ka kate darbawey kul ihennaa kʼa daŋ jindoo ra, war ma korbay daŋ kaboo ra, war ma taami daŋ cewey ra.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Wa kate haw-ize biirimaa, war mʼa wii, ir ma ŋaa, ir ma hooray,
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 zama ay izoo woo nka buu ka yee ka huna. A nka dere, a yee ka duwandi.› Woo banda ga, i na hooraa šintin.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 Woo gar kaŋ izʼaru beeroo goo faarey ra. Waatoo kaŋ a ga kaa, kaŋ a man hugoo, a maa hoorawey nda gaaney jindey.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 A ciya tam foo se kʼa hãa haya kaŋ ti woo.
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Tamoo nee a se: ‹Ni armaa ka yee kate. Ni baabaa na haw-ize biirimaa wii, zama a duu a, a goo gaaham baani ra.›
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Beeroo futu, de a mana baa nga ma huru. Baaboo fatta kʼa suurandi.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 A na nga baabaa zaabi ka nee: ‹Nga ne, jiiri marje kaŋ ay goo ni cire, ya na bay ka ni yaamarey affoo hoo. Amma mana bay kʼay noo wala hancin-ize foo hala agay nda ay cerey ma hooray.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Amma kaŋ ni izoo woo kaa kaŋ na ni almanoo hasara woykuurey bande, nga, nʼna haw-ize biirimaa wii a se.›
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 Baaboo nee a se: ‹Ay izoo, ni, waati kul ni goo ay bande, haya kul kaŋ goo ay maaɲoo ga, manʼti kala ni wane.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 A nka tilasu ir ma hooray ka ɲaali, zama ni armaa woo nka buu ka huna. A nka dere ka duu ka duwandi.›»
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.