Lucas 15

Songhai de Gao (SES) vs BKJ

Sair da comparação
1 Alkaasidiikey kul nda zunubu teekey man Isa ka haŋajer a se.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Fariziyeŋey nda Citaaboo baykey ŋuunuŋuunu ka nee: «Woo, zunubu teekey no a gʼi barraku, koyne mo a ga ŋaa i bande!»
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Amma Isa na filla yaasayantaa woo filla i se ka nee:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 «War ra, may ti boraa kaŋ goo nda feeji boŋ zangu (100), de affoo dere i ra, a si woyyagga cindi yaggaa (99) naŋ saajoo ra ka huru woo kaŋ dere cewoo ra hala nga ma duu a?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Nda a duu a, a mma ɲaali kʼa fur nga jesey ga. Feejoo kaŋ dere, koyoo yee ka duu a|alt="Shepherd with sheep" src="lb00001c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="Luka 15.4–5"
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Waati kaŋ a yee hugey do, a ga ciya nga cerey nda nga taalammey se ka nee i se: ‹Wa ɲaali ay bande, zama ay duu ay feejoo kaŋ dere.›
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ay gʼa har war se, takaa din da, ɲaali ga tee beenaa ra zunubante folloku kaŋ tuubi se ka bisa boro woyyagga cindi yagga (99) šerrante kaŋ si too tuubiyan ga.»
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 «May ti woyoo kaŋ goo nda nzorfu kaaray tamma boŋ woy (10), de nda affoo dere, a si fitilla diinandi ka hugoo haabu kʼa fisi henna hala nga ma duu a?
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Nda a duu a, a ga ciya nga cere woyey nda nga taalammey se ka nee: ‹Wa ɲaali ay bande, zama ay duu nzorfoo kaŋ dere ya ne.›
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Takaa din da, ay gʼa har war se, ɲaali ga tee Irkoy almalaykey nda cere game zunubante folloku kaŋ tuubi se.»
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Isa yee ka nee: «Aru foo kaŋ goo nda izʼaru hinka,
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 ikaccaa nee baaboo se: ‹Baaba, ay noo ay bagaa almanoo ra.› Baaboo na nga almanoo zamna i se.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Jirbi kayna banda ga, izʼaru kaccaa na nga bagaa marga ka koy ganda mooro ra. No din ra a na nga almanoo hasara woy nda aru izefututaray ra.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Waatoo kaŋ a na nga almanoo kul ŋaa, heray beeri kaa gandaa din ga. A šintin a ga tilasu.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 A koy goy ganda-izey affoo se kaŋ nʼa daŋ nga faarey ra, a ma nbirŋawey kur.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 A heray hala nongu kaŋ ra a boonay nga ma tuuri-izey ŋaa kaŋ nbirŋawey gʼi ŋaa, amma boro kul sʼa noo a se.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Waati foo, lakkaloo zunbu, a nee nga boŋ se: ‹Ay baabaa goykaw boobey ga ŋaa ka kungu hala jeroo ma cindi, amma agay ne, ne ra, ay ga buu nda heray.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Ay ga tun ka koy ay baabaa do, de ay ga nee a se: “Baaba, ay na zunubu tee Irkoy jine, ay duu zunubu ni ga,
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 ay si hima ka ciyandi koyne ni izey ra. Ay himandi ni goykey affoo.”›
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Woo banda ga, a tun, a koy nga baabaa do. A goo nongu mooro ra kaŋ baaboo gʼa honnay, a hanse ka tamalla a se, a zuru ka gum a ga kʼa naagu nga gandoo ra.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Izoo nee a se: ‹Baaba, ay na zunubu tee Irkoy jine, ay duu zunubu ni ga, ay si hima ka ciyandi koyne ni izey ra.›
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Amma baaboo nee nga tamey se: ‹Wa cahã ka kate darbawey kul ihennaa kʼa daŋ jindoo ra, war ma korbay daŋ kaboo ra, war ma taami daŋ cewey ra.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Wa kate haw-ize biirimaa, war mʼa wii, ir ma ŋaa, ir ma hooray,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 zama ay izoo woo nka buu ka yee ka huna. A nka dere, a yee ka duwandi.› Woo banda ga, i na hooraa šintin.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Woo gar kaŋ izʼaru beeroo goo faarey ra. Waatoo kaŋ a ga kaa, kaŋ a man hugoo, a maa hoorawey nda gaaney jindey.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 A ciya tam foo se kʼa hãa haya kaŋ ti woo.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Tamoo nee a se: ‹Ni armaa ka yee kate. Ni baabaa na haw-ize biirimaa wii, zama a duu a, a goo gaaham baani ra.›
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Beeroo futu, de a mana baa nga ma huru. Baaboo fatta kʼa suurandi.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 A na nga baabaa zaabi ka nee: ‹Nga ne, jiiri marje kaŋ ay goo ni cire, ya na bay ka ni yaamarey affoo hoo. Amma mana bay kʼay noo wala hancin-ize foo hala agay nda ay cerey ma hooray.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Amma kaŋ ni izoo woo kaa kaŋ na ni almanoo hasara woykuurey bande, nga, nʼna haw-ize biirimaa wii a se.›
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Baaboo nee a se: ‹Ay izoo, ni, waati kul ni goo ay bande, haya kul kaŋ goo ay maaɲoo ga, manʼti kala ni wane.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 A nka tilasu ir ma hooray ka ɲaali, zama ni armaa woo nka buu ka huna. A nka dere ka duu ka duwandi.›»
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.