Lucas 14
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Hunanzamzaari foo hane, Isa huru ka ŋaa Fariziyeŋey jineboro foo hugoo ra. Borey kaŋ goo no din ga hanse kʼa koroši.
1 Aconteceu num sábado que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Nga ne, aru foo goo a jine kaŋ wirci bara a ga kaŋ gʼa funsandi.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Isa šelaŋ ašariyaa baykey nda Fariziyeŋey se ka nee: «A ga bisa hunanzamzaaroo hane boro ma wircikoyni noo baani wala a si bisa?»
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei, e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 I dangay. Isa na aroo dii, a nʼa noo baani kʼa naŋ a ma koy.
4 Eles, porém, calaram-se. E, tomando-o, o curou e despediu.
5 Woo banda ga, a nee i se: «May ti boraa war ra kaŋ, nda izoo wala nga hawoo kaŋ day ra, a sʼa kaa dogoo din da ba nda hunanzamzaari hane no?»
5 E respondendo-lhes disse: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 I mana hin kʼa zaabi nda baffoo.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isto.
7 Isa ga dii kaŋ hoyandikey goo ma jine gorodogey ceeci, a šelaŋ i se nda filla yaasayante, a nee i se:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 «Nda boro na ni cee hiijay hoyandi ra ma kaa ka ŋaa, masi koy goro jinehere dogey ra, zama a ga hin ka tee hoyandikaw foo goo no kaŋ bisa ni.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 De boraa kaŋ na ni nda a kul cee, ma kaa ka nee ma ne: ‹Boraa woo noo dogoo.› Nʼga haw ka koy gorodogey kul ikokorantaa ra.
9 E, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Amma nda boro na ni hoyandi, ni mma hima ka koy goro gorodoo kokorantaa ra. Nga ra, nda boraa kaŋ na ni hoyandi kaa, a ga nee ma ne: ‹Ay ceroo, kaa ka goro jine›. Woo ga tee ma ne beeray borey kul jine kaŋ goo ni bande ŋaadogoo ra.
10 Mas, quando fores convidado, vai, e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Zama boro kul kaŋ na nga boŋ jer ga yee ganda, boro kaŋ na nga boŋ yeeti ganda ga jerandi.»
11 Porquanto qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Isa nee boraa kaŋ nʼa hoyandi se: «Nda nʼna cirkosay wala hawray tee ka borey ŋandi, masi ciya ni cerey, wala ni armey, wala ni boro maanawey, wala taalammey kaŋ goo nda haya se, zama ngi, i ga hin ka ni hoyandi ka hayaa bana kaŋ nʼnʼa tee i se.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Amma nda nʼga hoyandi tee, ciya misikiiney, nda borojerewey, nda bongey, nda danawey se.
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos,
14 Woo ra nʼga duu gomni, zama i sii nda a kʼa yeeti ni ga. Irkoy gʼa yeeti ma ne hanoo hane kaŋ boro šerrantey ga tun.»
14 E serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado te será na ressurreição dos justos.
15 Kaŋ hoyandikaw foo maa šenney wey, a nee: «Boraa duu gomni kaŋ ga ŋaayan ŋaa Irkoy Laamaa ra.»
15 E, ouvindo isto, um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no reino de Deus.
16 Isa nee a se: «Aru foo na hawray beeri tee kaŋ ra a na boro boobo cee i ma kaa ka ŋaa.
16 Porém, ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Waatoo kaŋ hawraa waatoo too, a na nga tamoo sanba a ma nee borey kaŋ a gʼi ŋandi se: ‹Wa kaa, hayey kul soolu ka ben.›
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 I kul šintin ka addalil noo kaŋ se ngi si hin ka kaa. Boro jinaa nee a se: ‹Faari no ay nʼa day, a tilasu ya koy dii a. Ay gʼa wiri ni ga, ma alha naŋ ya ne, ay si hin ka kaa.›
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e importa ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Affoo mo nee: ‹Yaaru hinka-hinka hala igguu no ay nʼi day, ya mma koy i sii. Ay gʼa wiri ni ga, ma alha naŋ ya ne, ay si hin ka kaa.›
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Affoo mo nee: ‹Ay hiijaa ka tee, woo se ay si hin ka kaa.›
20 E outro disse: Casei, e portanto não posso ir.
21 Waatoo kaŋ tamoo yee kate, a na hayey har nga koyoo se. Hugoo koyoo futu, de a nee nga tamoo se: ‹Fatta nda cahãyan ka koy koyraa farrey nda nga lolawey ra ma misikiiney, nda borojerewey, nda danawey, nda bongey daŋ kate ne ra.›
21 E, voltando aquele servo, anunciou estas coisas ao seu senhor. Então o pai de família, indignado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e bairros da cidade, e traze aqui os pobres, e aleijados, e mancos e cegos.
22 Alwaati kayna banda ga, tamoo nee a se: ‹Ay koyoo, yaamaroo kaŋ nʼnʼa noo teendi, amma hala sohõ doo cindi.›
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste; e ainda há lugar.
23 Tamoo koyoo nee a se: ‹Koy fondawey nda kaley bande, ma borey gaabi i ma kaa ka huru hala ay hugoo ma too.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e força-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Haya kaŋ se, ay ga war bayrandi: arey din kaŋ ay jin kʼi cee, ba ngi affoo sʼay hawraa taba.›»
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Han foo alžama beeri hanga Isa ka koy. A bere i here ka nee i se:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 «Boro kaŋ kaa ay do, de a manʼay daŋ nga baabaa, nda nga ɲaa, nda wandoo, nda nga zankey, nda armey, nda woymey jine, a manʼay daŋ mo nga boŋ hundoo jine, boraa si hin ka tee ay taalibi.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Boro kul kaŋ mana nga kanjandibundoo jeeje ka hanga ay bande si hin ka tee ay taalibi.
27 E qualquer que não levar a sua cruz, e não vier após mim, não pode ser meu discípulo.
28 War ra, may ti boraa kaŋ, nda a ga baa nga ma soorohugu kuku cin, si goro jina ka hayey laasaabu kaŋ ga huru a ra, ka dii wala nga goo nda hini kaŋ gʼa benandi?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos, para ver se tem com que a acabar?
29 Nda manʼti woo, nda a na asaasoo kaa, amma a mongu ka cinaroo benandi, boro kaŋ dii a kul gʼa kašikaši
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ka nee: ‹Boraa woo šintin ka cina, amma a mana hin kʼa benandi.›
30 Dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 Wala mo, may ti kokoyoo kaŋ ga koy kokoy foo wongu, nda a mana goro jina ka laasaabu wala nda aru zenber woy (10.000) nga ga hin ka wongoo kubay kaŋ goo kaa nga ga nda boro zenber waranka (20.000)?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Nda a si hin, za a mana man, nga no a ga boro sanba a do ka alaafiyaa wiri a ga.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Takaa din da, war ra, boro kul kaŋ mana haya kul kaŋ goo maaɲoo ga naŋ, si hin ka tee ay taalibi.»
33 Assim, pois, qualquer de vós, que não renuncia a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 «Ciiri ga boori, amma nda ciiri tar, macin nda boro gʼa noo tenbe?
34 Bom é o sal; mas, se o sal degenerar, com que se há de salgar?
35 A si laboo nafa, a si faaroo birjoo nafa, a mma warrandi taray. Boro kaŋ goo nda haŋa ka maa, ma haŋajer!»
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.