Lucas 10
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Hayey kaŋ tee banda ga, ir Koyoo yee koyne ka taalibi woyye cindi hinka (72) zaa kʼi sanba nga jine boro hinka-hinka koyrawey nda nongey kul kaŋ ra a ga hima ka kaa ka koy.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 A nee i se: «Hegaa ga beeri, amma goykey si boobo. Adiši wa hegaa Koyoo ŋaaray a ma goykawyaŋ sanba nga hegaa ra.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Wa koy, nga ne, ay ga war sanba sanda feeji-izeyaŋ kaŋ ga koy ganjihanšiyaŋ game.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 War masi fortomaani, wala bolbol, wala taami zaa, de mo war masi sallam boro kul ga fondaa ra.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Hugu kul kaŋ ra war huru, war mma jin ka nee: ‹Alaafiyaa ma kaa hugoo woo ga!›
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Nda alaafiyakoyni goo no din, war alaafiyaa ga kani a ga, nda manʼti woo, war alaafiyaa ga yee war ga.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Wa cindi hugoo din da ra. War ma ŋaa i do, war ma haŋ i do, zama goykaw ga hima nda nga banaa. War masi hun hugoo woo ra ka huru hugoo woo ra.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Koyra kul kaŋ ra war huru, de borey na war yawzunbay, war ma hayey ŋaa kaŋ i ga kate ey war se.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Wircikoyney kaŋ goo no din, war ma kate i se baani, wa nee i se: ‹Irkoy Laamaa man war ga.›
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Amma koyra kul kaŋ ra war huru, de i mana war yawzunbay, wa koy nga lolawey ra, war ma nee:
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‹Ba war koyraa kusaa kaŋ denja ir cewey, ir gʼa kokobu war ga. Amma war ma haya foo bay kaŋ ti Irkoy Laamaa man.›
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ay ga war bayrandi kaŋ hanoo din, Sodom gurzugaa ga kacca nda koyraa din wanoo.»
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 «Ni bone, Korazin! Ni bone, Betsayda! Zama nda a gar kayfey kaŋ teendi war game nka teendi Tir nda Sidoŋ ra, i gay i na saaku kasa daŋ ngi ga ka goro boosu ra, ka cebe kaŋ ngi tuubi.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Woo se kayandoo hane, Tir nda Sidoŋ gurzugaa ga kacca nda war wanoo.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 Ni Kaparnahum, nʼga hongu kaŋ nʼga jerandi hala ma too beenaa? Žahannam no i ga ni zumandi!
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 Boro kaŋ na haŋajer war se, agay se a na haŋajer. Boro kaŋ wanji war ga, agay ga a wanji. A gar, boro kaŋ wanji ay ga, boraa kaŋ nʼay sanba ga a wanji.»
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Taalibi woyye cindi hinkaa (72) yee kate nda ɲaali, i nee: «Ir Koyoo, ba ganjey huru ir hinoo cire ni maaɲoo ga.»
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Isa nee i se: «Ay dii Ibilisi, a ga kaŋ ka hun beenaa ra ma nee meli.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Nga ne, ay na war noo hini war ma dira gondey nda dontoney nda iberoo hinoo kul ga, bila nda baffoo ma ifutu tee war se.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 War masi ɲaali nda kaŋ ganjey ga war yaamarey tee, amma wa ɲaali nda haya kaŋ se war maaɲey hantumandi beenaa ra.»
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Alwaati follokaa din da ra, Isa ɲaali Hundi Henanantaa albarkaa ra, de a nee: «Ay ga albarka daŋ ma ne, Baaba, beenaa nda laboo Koyoo, zama nʼna hayey wey tugu lakkalkoyney nda borey kaŋ ga faham se, amma nʼnʼi bangandi zanka kaccey se. Cimi, ya Baaba, zama takaa woo no ni baa mʼa tee.»
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 «Ay Baabaa Irkoy na hayey kul daŋ ay kaboo ra. Boro kul si bay may ti Izʼaroo nda manʼti Baabaa Irkoy. Boro kul si bay may ti Baabaa Irkoy nda manʼti Izʼaroo, nda boro kaŋ se Izʼaroo baa nga mʼa bangandi.»
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Woo banda ga, a bere taalibey here, nga nda ey foo, a nee: «Moɲey duu gomni kaŋ ga dii hayaa kaŋ war goo ma dii a!
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Ay ga war bayrandi kaŋ annabi booboyaŋ nda kokoyyaŋ baa ngi ma dii woo kaŋ war goo ma dii a, amma i mana dii a. I baa ngi ma maa woo kaŋ war goo ma maarʼa, amma i mana maarʼa.»
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Ašariyaa baykaw foo ne ka tun ka Isa sii ka nee: «Alfagaa, macin no ay ga hima kʼa tee hala ya hunayan abadantaa tubu?»
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Isa nee a se: «Macin ka hantumandi ašariyaa ra? Macin no nʼnʼa caw?»
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 A zaabi ka nee: «‹Ma baa ni Koyoo Irkoy nda ni binoo kul, nda ni hundoo kul, nda ni gaaboo kul, nda ni lakkaloo kul.› Koyne mo: ‹Ma baa ni cinaa sanda takaa kaŋ nda nʼga baa ni boŋ.›»
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Isa nee a se: «Ni tuuru nda fondaa. Woo tee, de nʼga huna.»
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Amma aroo baa nga ma nga boŋ henanandi, a nee Isa se: «De may ti ay cinaa?»
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Isa na šennoo zaa, a nee: «Woo ti aru foo kaŋ ga doo ka hun Žerizalem ka koy Žeriko. A kaŋ fondodunbukey ga, i na nga hayey kul taa a kone, i nʼa kar, de i koy. I nʼa naŋ buuyan nda hunayan game.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 Sargari juwalkaw foo kaŋ mana bay, kaa ka doo nda fondaa din, a dii aroo, a ceesi ka bisa a ga.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Takaa din da Lewi boro foo too nongu follokaa din ra, a dii aroo, a ceesi ka bisa a ga.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Amma Samari boro foo kaŋ goo ma naaru too no din ra. Kaŋ a dii a kul, a hanse ka hinna a se.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 A man a do ka nga dorey safar nda jii nda alaneb hari moora, a nʼi didiji nda zaara. Woo banda ga, a nʼa žigandi nga boŋ kaarumaa ga. A nʼa ka koy yawzunbudoo foo ra ka huga nda a.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Subaa ra, a na nzorfu kaaray tamma boŋ hinka kaa, a nʼi noo yawzumandikaa se, a nee a se: ‹Ma huga nda a, haya kul kaŋ nʼnʼa daŋ a ra ka bisa woo kaŋ ay nʼa noo ma ne, ay gʼa bana ma ne ay yee kateroo ga.›»
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Woo banda ga, Isa nee a se: «Ni do, boro hinzaa woo ra, may no ka boraa kaŋ kaŋ fondodunbukey gamey ra tee nga cinaa?»
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 A nee: «Boraa kaŋ hinna a se.» Isa nee a se: «Koy, de ma takaa din da tee.»
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Waatoo kaŋ Isa nda taalibey na fondaa zaa, i huru koyra-ize foo ra. Woy foo kaŋ maaɲoo ti Mart nʼi zumandi nga do.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 A goo nda woyme kaŋ se i ga nee Maryama kaŋ cindi a ga goro ir Koyoo cewey cire ka haŋajer nga šennoo se.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 A gar Mart hunday goo hugoo goy boobey gamey ra. A kaa ka nee Isa se: «Ay Koyoo, woo si ni dor kaŋ ay woymaa gʼay naŋ agay hinne goyey game? Nee a se adiši a mʼay gaa.»
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Ir Koyoo zaabi ka nee a se: «Mart, Mart, nʼga huzun, nʼga jijiri haya booboyaŋ se.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Amma haya folloku ka tilasu. Maryama na baa hennaa zaa kaŋ si hun a kone.»
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.