Juízes 19

Songhai de Gao (SES) vs BKJ

Sair da comparação
1 Alwaatey wey ra kokoy sii Izirayel ra. Lewi aru foo kaŋ taabuši Efrayim tondi hondey koroo ra na wahay kaŋ hun Betelehem kaŋ goo Žuda zaa ka goro nda a.
1 E sucedeu, naqueles dias, quando não havia rei em Israel, havia um certo levita hospedado no lado do monte Efraim, que tomou para si uma concubina de Belém de Judá.
2 Wahayoo futu a ga, woo banda ga, woyoo nʼa naŋ ka koy nga baabaa do Betelehem kaŋ goo Žuda, a na waati tee no din, handu taaci.
2 E a sua concubina agiu como prostituta contra ele, e foi-se embora dele para a casa do seu pai, para Belém de Judá, e esteve lá durante quatro meses inteiros.
3 Han foo kurɲoo tun ka koy dii a ka šelaŋ binoo se kʼa willi kate. Nga tamoo nda nga farka hinka goo a bande. Woyoo nʼa daŋ nga baabaa hugoo ra, kaŋ woy soogaa baabaa dii a, a nʼa kubay nda ɲaali.
3 E o seu marido se levantou, e foi atrás dela, para conversar amigavelmente com ela, e para trazê-la de volta, tendo consigo o seu servo, e um par de jumentos; e ela o trouxe para a casa do seu pai e, quando o pai da donzela o viu, ele alegrou-se em encontrá-lo.
4 Nga nzuraa kaŋ ti woy soogaa baabaa nʼa dii, a goro a do jirbi hinza. I ŋaa, i haŋ, i na cijiney kul tee no din.
4 E o seu sogro, o pai da donzela, o deteve; e ele permaneceu com ele por três dias; assim eles comeram e beberam e ali se alojaram.
5 Jirbi taacantoo, i biya ka tun. Waatoo kaŋ Lewi boraa ga baa ka koy, woy soogaa baabaa nee nga nzuraa se: «Ŋaa jina, ma duu albarka, woo banda ga, war ma koy.»
5 E sucedeu, no quarto dia, quando eles se levantaram cedo pela manhã, que ele se levantou para partir; e o pai da donzela disse ao genro: Consola o teu coração com uns bocados de pão e, depois, segue o teu caminho.
6 I goro, i ŋaa, i haŋ ngi boro hinkaa kul. Woy soogaa baabaa nee kurɲoo se: «Ay gʼa wiri ni ga, ma cijinoo tee koyne, ma ɲaali.»
6 E eles se assentaram, e comeram e beberam os dois juntos; pois o pai da donzela havia dito para o homem: Fica contente, rogo-te, e demora-te a noite toda, e deixa com que o teu coração se alegre.
7 Kurɲoo tun nga ma koy, amma nzuraa šendandi a ga hala a na cijinoo tee no din.
7 E, quando o homem se levantou para partir, o seu sogro insistiu com ele; e por isso ele voltou a se alojar ali.
8 Jirbi guwantoo, a biya ka tun nga ma koy. Woy soogaa baabaa nee koyne: «Ay gʼa wiri ni ga, ma duu albarka, war ma cindi ne hala waynaa ma yay.» Ngi boro hinkaa kul ŋaa.
8 E ele se levantou cedo pela manhã no quinto dia para partir; e o pai da donzela disse: Consola o teu coração, rogo-te. E eles se demoraram até a tarde, e ambos comeram.
9 Woo banda ga, kurɲoo tun nga ma koy nga, nda nga wahayoo, nda nga tamoo. Amma nzuraa, woy soogaa baabaa nee a se: «Zaaroo ben, waynaa kaŋ, ay gʼa wiri war ga, war ma kani, zaaroo ben, wa kani ne, ni binoo ma ɲaali. Suba war ga biya ka tun ka fondaa zaa, nʼga koy ni do.»
9 E quando o homem se levantou para partir, ele, a sua concubina e o seu servo, o seu sogro, o pai da donzela, disse-lhe: Eis que agora o dia se aproxima do anoitecer, rogo-te que te demores a noite toda; eis que, o dia chega ao fim; aloja-te aqui, para que o teu coração possa se alegrar; e, amanhã, toma cedo o teu caminho, para que possas ir para a tua casa.
10 Amma aroo wanji ka kani, a tun ka koy. A too hala Žebuz tenje kaŋ ti Žerizalem nda farka soolante hinkaa nda nga wahayoo.
10 Porém o homem não quis se demorar naquela noite, mas se levantou e partiu, e veio até diante de Jebus, que é Jerusalém; e com ele havia dois jumentos selados; a sua concubina também estava com ele.
11 Waatoo kaŋ i man Žebuz, waynaa kaŋ, tamoo nee nga koyoo se: «Ay gʼa wiri ni ga, ir ma kuubi ka koy Žebuz borey koyraa woo ra, ir ma cijinoo tee no din.»
11 E quando eles estavam junto a Jebus, o dia já estava bem declinado; e o servo disse ao seu mestre: Vem, rogo-te, e tornemo-nos para dentro desta cidade dos jebuseus, e nela nos alojemos.
12 Nga koyoo nee a se: «Ir si kuubi ka koy koyra waani ra kaŋ ra Izirayel boro sii. Ir ma bisa ka koy hala Gibeya.»
12 E o seu mestre lhe disse: Não nos desviaremos para uma cidade de estrangeiro, que não é dos filhos de Israel; nós atravessaremos para Gibeá.
13 A nee koyne nga tamoo se: «Ir ma koy ka man Gibeya wala Rama, ir ma cijinoo tee nongu hinkaa woo affoo ra.»
13 E ele disse ao seu servo: Vem, e aproximemo-nos de um destes lugares para nos alojarmos a noite toda, em Gibeá, ou em Ramá.
14 I bisa ka koy ngi fondaa ra, waynaa goo ma kaŋ kaŋ i man Gibeya kaŋ ti Benžameŋ alkabiilaa wane.
14 E eles passaram adiante e seguiram o seu caminho; e o sol baixou sobre eles quando eles estavam junto a Gibeá, que pertence a Benjamim.
15 I kuubi ka koy cijinoo tee Gibeya. I huru, i kay koyraa farroo ra. Amma boro kul manʼi zumandi nga do hala i ma kani.
15 E eles viraram para aquele lado, para entrar e se alojar em Gibeá; e quando ele entrou, assentou-se em uma rua da cidade; pois não houve homem algum que os recebesse na sua casa para alojamento.
16 Nga ne, cijinoo ra, aru žeena foo kaŋ ga hun nga faarey do, aroo manʼti kala Efrayim tondi hondey boro, taabuši no Gibeya, ka gar nongoo din borey manʼti kala Benžameŋ boroyaŋ.
16 E eis que um homem idoso vinha do seu trabalho no campo, ao anoitecer, que também era do monte Efraim; e ele hospedou-se em Gibeá, mas os homens do lugar eram benjamitas.
17 Aru žeenaa na boŋoo jer, a ga dii naarukaa koyraa farroo ra. A nee: «Man ra nʼga koy? Man ra ni hun?»
17 E quando ele levantou os olhos, viu um viajante na rua da cidade; e o homem idoso disse: Para onde vais? E, de onde vens?
18 A nee a se: «Ay mana hun kala Betelehem kaŋ goo Žuda, ay sii ma koy kala Efrayim tondi hondey koroo ra kaŋ wane nda agay. Ya na koy kala Betelehem kaŋ goo Žuda. Ay goo ma naaru ka koy ay hugoo do, amma fondaa ra boro kul manʼay yawzunbay.
18 E ele lhe disse: Nós estamos passando desde Belém de Judá em direção à encosta do monte Efraim; sou de lá, e fui a Belém de Judá, mas agora estou indo para a Casa do ­SENHOR; e não há homem que me receba na sua casa.
19 Ka gar subu koga nda fita goo ir kone ir farkey se, ay goo nda ŋaayan nda alaneb hari mooro agay, nda ni koŋŋaa, nda tamoo kaŋ goo ni tamey bande se. Ir si too haya kul ga.»
19 Contudo, há feno e forragem para os nossos jumentos; e também há pão e vinho para mim, para a minha criada, e para o moço que está com os teus servos: não há falta de nada.
20 Aru žeenaa nee: «Baani kubay! Ay ga huga nda haya kul kaŋ ga nʼga too. Nʼsi cijinoo tee farroo ra.»
20 E o homem idoso disse: A paz seja contigo; de qualquer modo, deixa com que todas as tuas necessidades repousem sobre mim; somente não te alojes na rua.
21 A nʼi ka koy nga do, a na farkey noo fita. Naarukey na ngi cewey ɲumay, i ŋaa, i haŋ.
21 Assim, ele o trouxe para a sua casa, e deu forragem para os jumentos; e eles lavaram os seus pés, e comeram e beberam.
22 Waatoo kaŋ i goo binekaanay ra, koyraa aruyaŋ, aru yaamuyaŋ na hugoo kuubi kʼa bere ka ganboo kar-kar ka nee aru žeenaa kaŋ ti hugoo koyoo se: «Boraa fattandi kaŋ huru ni do hala ir ma kani nda a.»
22 Ora, enquanto eles alegravam os seus corações, eis que os homens da cidade, certos filhos de Belial, cercaram a casa ao redor, e bateram na porta, e falaram com o dono da casa, o homem idoso, dizendo: Traz para fora o homem que entrou na tua casa, para que possamos conhecê-lo.
23 Hugoo koyoo fatta kate i do, a nee i se: «Kalaa, agʼarmey, ay gʼa wiri war ga, war masi goy laala tee, zama boraa woo mana huru kala ay do. War masi haawoo woo cine tee.
23 E o homem, o senhor da casa, saiu até eles e lhes disse: Não, meus irmãos, não, eu insisto convosco; não procedei assim impiamente; vendo que este homem veio à minha casa, não façais esta loucura.
24 Wa haŋajer, agay ize woyoo kaŋ si aru bay nda aroo woo wahayoo goo ne. Ay gʼa wiri war ga, war ma naŋ yʼi fattandi war se, war mʼi hasara ka haya tee i se kaŋ kan war se. Amma war masi haawi beeroo woo tee boraa woo se.»
24 Vede, aqui está a minha filha, uma virgem, e a sua concubina; estas eu trarei agora para fora, e podeis humilhá-las, e com elas fazer o que lhes parecer bom; mas não façais tamanha vileza a este homem.
25 Waatoo kaŋ arey mana haŋajer hugoo koyoo se, naarukaa na nga wahayoo dii kʼa kaataray i se taray. I marga nda woyoo, i nʼa žilla cijinoo kul hala subbaahoo ra. Waatoo kaŋ moo ga baa ka boo, i na woyoo naŋ.
25 Os homens, porém, não quiseram atentar a ele; assim, o homem pegou a sua concubina e colocou-a para fora junto a eles; e eles a conheceram, e dela abusaram a noite toda até a manhã; e quando o dia começou a raiar, eles a deixaram partir.
26 Subbaahoo ga baa ka too, wahayoo koy kaŋ aroo kaŋ do nga koyoo goo hugoo miɲoo ga hala gandaa kaaray.
26 Então, ao alvorecer do dia, a mulher chegou e caiu junto à porta da casa do homem, onde o seu senhor estava, até que houve luz.
27 Subbaahoo ra, kurɲoo tun, a na hugoo miɲoo feeri ka nga fondaa zaa. Nga ne, woyoo, nga wahayoo ne ma daaru hugoo miɲoo ga, kabey goo hugoo jindoo ra.
27 E o seu senhor se levantou pela manhã, a abriu as portas da casa, e saiu para tomar o seu caminho; e eis que a mulher, a sua concubina, estava caída à porta da casa, e as suas mãos estavam sobre a soleira.
28 A nee nga woyoo se: «Tun, ir ma koy.» Amma zaabi sii no. Kurɲoo na bukaa fur nga farkaa boŋ ka fondaa zaa ka koy nga do.
28 E ele lhe disse: Levanta-te, e vamo-nos. Porém, não houve resposta. Então o homem a colocou sobre um jumento, e o homem se ergueu, e seguiu para o seu lugar.
29 Waatoo kaŋ aroo too nga hugoo do, a na huryaw zaa, a na nga woyoo dii, a nʼa dunbu-dunbu, nongu ka koy nongu, dunbu woy cindi hinka (12), a nʼi sanba Izirayel laboo kul ra.
29 E, quando ele havia chegado à sua casa, pegou uma faca e usou-a na sua concubina, e a dividiu, junto com os seus ossos, em doze pedaços, e a enviou para todos os termos de Israel.
30 Borey kul kaŋ dii woo nee: «Abada woo cine mana bay ka tee, a mana bay ka diyandi za Izirayel borey žigi ka hun Misira gandaa ra hala hõ.» I nee koyne: «Wa miile hayaa woo ga, wa cere guna, war ma hayaa har kaŋ war dii a.»
30 E foi assim que, todos os que viram isto disseram: Nunca se fez ou viu algo assim desde o dia em que os filhos de Israel saíram da terra do Egito até o dia de hoje; considerai-o, tomai conselho e falem o que pensam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.