Josué 2
Songhai de Gao (SES) vs VC
1 Žozuwe, Nun izʼaroo na monnokaw hinka tunandi Šitim kʼi sanba tuguyan ra, a nee: «Wa koy gandaa nda Žeriko koyraa guna!» I koy, i huru woykuuru foo do kaŋ maaɲoo ti Rahab, i kani no din.
1 Josué, filho de Nun, despachou de Setim secretamente dois espiões: Ide, disse-lhes ele, e examinai a terra e a cidade de Jericó. Em caminho, entraram em casa de uma prostituta chamada Raab, onde se alojaram.
2 Boroyaŋ koy nee Žeriko kokoyoo se: «Nga ne, aruyaŋ kaa ne cijin ka gandaa monno, Izirayel boroyaŋ no.»
2 E foi avisado ao rei de Jericó: Entraram aqui de noite alguns israelitas para explorar a terra.
3 Woo se Žeriko kokoyoo sanba i ma nee Rahab se: «Arey kaataray kaŋ kaa ni do, wey din kaŋ huru ni do, zama i mana kaa kala ka gandaa kul monno.»
3 O rei mandou dizer a Raab: Faze sair esses homens que foram ter contigo e entraram em tua casa; porque vieram espionar a terra.
4 Amma woyoo nka aru hinkaa dii kʼi tugu, a nee: «Cimi no, arey kaa ay do, amma ay si bay nongu kaŋ ra i hun.
4 Mas a mulher ocultou os dois homens e respondeu: Vieram realmente uns homens à minha casa, mas eu não sabia de onde eram.
5 Waatoo kaŋ koyraa miɲoo ga baa ka daaba, almaaroo ra, i fatta ka koy bila nda ya bay nongu kaŋ ra i ga koy. Wʼi gaarandi nda cahãyan, war ga duu ey.»
5 Pela tarde, quando se iam fechar as portas da cidade, eles partiram. Ignoro para onde foram. Persegui-os vós depressa e os alcançareis.
6 Ka gar a nkʼi žigandi sooraa boŋ, de a nʼi tugu leŋ subey ra kaŋ a nʼi yendi no din.
6 Ora, ela os fizera subir ao terraço de sua casa e os ocultara sob palhas de linho que ali havia.
7 Borey nʼi gaarandi Žurdeŋ isaa fondaa ga hala yawdogey ga, ganboo daabandi borey dumaa ga kaŋ nʼi gaarandi.
7 Os homens enviados foram atrás deles pelo caminho, que conduz ao vau do Jordão, e as portas da cidade foram fechadas após a partida da patrulha.
8 Monnokey mana jirbi jina kaŋ Rahab žigi ka koy i do sooraa boŋ.
8 Antes que se deitassem, Raab subiu ao terraço junto dos espiões e disse-lhes:
9 A nee arey se: «Ay ga bay kaŋ Abadantaa na war noo gandaa, war nka tee ir se hunburay beeri, gandaa borey kul biney hasara war jine.
9 Eu sei que o Senhor vos entregou esta terra; o terror de vós apoderou-se de nós, e todos os habitantes da terra estão desanimados por vossa causa.
10 Zama ir maa kaŋ Abadantaa na Kakaarey teekoo haroo kogandi war jine waatoo kaŋ war fatta Misira, nda takaa kaŋ war nʼa tee Amor borey kokoy hinkaa Sihoŋ nda Og se kaŋ cindi Žurdeŋ isaa dumaa ga, kaŋ war nʼi halaci sõy.
10 Ouvimos dizer como o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e como, além do Jordão, tratastes os dois reis dos amorreus, Seon e Og, os quais votastes ao interdito.
11 Ir maarʼa, ir biney hasara, boro kul sii nda bine ka kay war jine, zama Abadantaa, war Koyoo, Koy no beenaa ra beene, nda laboo ga ganda.
11 Quando ouvimos isso, nosso coração desfaleceu e ninguém mais tem coragem de vos resistir, porque o Senhor, vosso Deus, é o Deus nas alturas dos céus e aqui embaixo na terra.
12 Sohõ ay gʼa wiri war ga, war ma žee ya ne Abadantaa maaɲoo ga, takaa kaŋ nda ay na alhormo tee war se, war mo ma alhormo tee ay baabaa hugoo se. War mʼay noo silbay henna kaŋ
12 Agora, vo-lo peço, jurai-me pelo Senhor, que, assim como usei de bondade para convosco, do mesmo modo poupareis a casa de meu pai.
13 war gʼay baabaa, nda ay ɲaa, nda ay armey, nda ay woymey hundey naŋ i ra, haya kul kaŋ goo maaɲey ga war gʼa naŋ a ma hallasi.»
13 Dai-me um sinal seguro de que salvareis meu pai, minha mãe, meus irmãos, minhas irmãs e todos os que lhe pertencem e livrareis as nossas vidas da morte.
14 Arey nee a se: «Ir ga žee ma ne, kullihinne ir ga huna, haya kul si duu war, nda war mana šennoo woo fee. Waati kaŋ Abadantaa nʼir noo gandaa, ir ga borohennataray tee ma ne, ir ga laadir ni here.»
14 Eles responderam-lhe: a custa de nossa vida salvaremos a vossa, contanto que não nos atraiçoeis. Quando o Senhor nos entregar esta terra, fiéis {à nossa promessa} tratar-te-emos com bondade.
15 Rahab hugoo sii kala koyraa cetaa ra, koyraa cetaa ra nga hugoo goo kaŋ ra a ga goro. Woo se, a ga hin ka karfu ka aru hinkaa zumandi nda funeetaraa.
15 Então, servindo-se de uma corda, ela desceu-os pela janela, pois a casa em que morava estava sobre o muro da cidade.
16 A nee i se: «Wa koy tondi hondoo here, war ceecikey masi koy duu war. Wa tugu no din jirbi hinza, hala waati kaŋ war ceecikey yee kate koyraa ra, woo din banda ga, war ma war fondaa zaa ka koy.»
16 Ide para o monte, disse-lhes ela, para que não vos encontrem os vossos perseguidores. Ocultai-vos ali durante três dias, até que eles voltem; depois retomareis o vosso caminho.
17 Arey nee a se: «Hayey ne kaŋ ra žeeyanoo woo kaŋ ir nʼa tee ma ne ga hun ir ga:
17 Os homens disseram-lhe: Eis como havemos de cumprir o juramento a que nos obrigastes:
18 nga ne, waati kaŋ ir huru gandaa ra, ma karfu ciraa woo haw funeetaraa ga kaŋ nda nʼnʼir fattandi, ma ni baabaa, nda ni ɲaa, nda ni armey, nda ni baabaa hugoo kul marga ni jere.
18 quando tivermos entrado na terra, porás este cordão vermelho na janela por onde nos fizeste descer; reúne em torno de ti, em tua casa, teu pai, tua mãe, teus irmãos, e toda a família de teu pai.
19 Ni boro kul kaŋ cewoo na ni hugoo miɲoo taama ka fatta, nga kuroo alhakoo goo a ga, ir, ir ga henan. Amma nda ir kaboo too boro do kaŋ goo ni bande hugoo ra, boraa kuroo alhakoo goo ir ga.
19 Se alguém ultrapassar a porta de tua casa e sair para fora, este será responsável pelo que acontecer, e nós seremos inocentes. Mas se alguém puser a mão sobre quem quer que seja que se encontrar contigo em tua casa, é sobre nós que isto cairá.
20 Šennoo kaŋ ir nʼa har ma ne, nda nʼnʼa fee, ir ga henan žeeyanoo ra kaŋ ni kate ir mʼa tee ma ne.»
20 Se divulgares, porém, o que combinamos contigo, estaremos desobrigados do juramento que nos fizeste fazer.
21 A nee: «Ay yadda war šennoo ga.» A nʼi naŋ i ma koy, i koy. Woo banda ga, a na karfu ciraa daŋ funeetaraa ga.
21 Seja como dissestes, respondeu ela. Depois os despediu, e eles partiram. E ela pendurou o cordão vermelho na janela.
22 I koy, i too tondi hondoo do, i cindi no din jirbi hinza, hala waatoo kaŋ ra borey kaŋ gʼi ceeci yee kate koyraa ra. Ngi ceecikey nʼi ceeci nongoo kul ra, amma i mana duu ey.
22 Eles foram para o monte, onde permaneceram durante três dias, até que voltassem os que os perseguiam. Estes, tendo buscado por todo o caminho os espiões, não os encontraram.
23 Woo banda ga, aru hinkaa willi ka zunbu tondi hondoo boŋ, i na isaa deŋ. I too kate Žozuwe, Nun izʼaroo do, i na hayaa kul har a se kaŋ tee.
23 Os dois homens desceram então do monte e, voltando, passaram o Jordão. Foram para junto de Josué, filho de Nun, e contaram-lhe tudo o que se tinha passado.
24 I nee Žozuwe se: «Šikka sii Abadantaa na gandaa kul daŋ ir kabey ra. Gandaa borey kul biney hasara ir maaganda.»
24 O Senhor, disseram-lhe eles, entregou toda essa terra nas nossas mãos, pois todos os seus habitantes tremem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.