Josué 2
Songhai de Gao (SES) vs ARA
1 Žozuwe, Nun izʼaroo na monnokaw hinka tunandi Šitim kʼi sanba tuguyan ra, a nee: «Wa koy gandaa nda Žeriko koyraa guna!» I koy, i huru woykuuru foo do kaŋ maaɲoo ti Rahab, i kani no din.
1 De Sitim enviou Josué, filho de Num, dois homens, secretamente, como espias, dizendo: Andai e observai a terra e Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e pousaram ali.
2 Boroyaŋ koy nee Žeriko kokoyoo se: «Nga ne, aruyaŋ kaa ne cijin ka gandaa monno, Izirayel boroyaŋ no.»
2 Então, se deu notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que, esta noite, vieram aqui uns homens dos filhos de Israel para espiar a terra.
3 Woo se Žeriko kokoyoo sanba i ma nee Rahab se: «Arey kaataray kaŋ kaa ni do, wey din kaŋ huru ni do, zama i mana kaa kala ka gandaa kul monno.»
3 Mandou, pois, o rei de Jericó dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 Amma woyoo nka aru hinkaa dii kʼi tugu, a nee: «Cimi no, arey kaa ay do, amma ay si bay nongu kaŋ ra i hun.
4 A mulher, porém, havia tomado e escondido os dois homens; e disse: É verdade que os dois homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram.
5 Waatoo kaŋ koyraa miɲoo ga baa ka daaba, almaaroo ra, i fatta ka koy bila nda ya bay nongu kaŋ ra i ga koy. Wʼi gaarandi nda cahãyan, war ga duu ey.»
5 Havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, eles saíram; não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 Ka gar a nkʼi žigandi sooraa boŋ, de a nʼi tugu leŋ subey ra kaŋ a nʼi yendi no din.
6 Ela, porém, os fizera subir ao eirado e os escondera entre as canas do linho que havia disposto em ordem no eirado.
7 Borey nʼi gaarandi Žurdeŋ isaa fondaa ga hala yawdogey ga, ganboo daabandi borey dumaa ga kaŋ nʼi gaarandi.
7 Foram-se aqueles homens após os espias pelo caminho que dá aos vaus do Jordão; e, havendo saído os que iam após eles, fechou-se a porta.
8 Monnokey mana jirbi jina kaŋ Rahab žigi ka koy i do sooraa boŋ.
8 Antes que os espias se deitassem, foi ela ter com eles ao eirado
9 A nee arey se: «Ay ga bay kaŋ Abadantaa na war noo gandaa, war nka tee ir se hunburay beeri, gandaa borey kul biney hasara war jine.
9 e lhes disse: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor que infundis caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desmaiados.
10 Zama ir maa kaŋ Abadantaa na Kakaarey teekoo haroo kogandi war jine waatoo kaŋ war fatta Misira, nda takaa kaŋ war nʼa tee Amor borey kokoy hinkaa Sihoŋ nda Og se kaŋ cindi Žurdeŋ isaa dumaa ga, kaŋ war nʼi halaci sõy.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito; e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Seom e Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.
11 Ir maarʼa, ir biney hasara, boro kul sii nda bine ka kay war jine, zama Abadantaa, war Koyoo, Koy no beenaa ra beene, nda laboo ga ganda.
11 Ouvindo isto, desmaiou-nos o coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor , vosso Deus, é Deus em cima nos céus e embaixo na terra.
12 Sohõ ay gʼa wiri war ga, war ma žee ya ne Abadantaa maaɲoo ga, takaa kaŋ nda ay na alhormo tee war se, war mo ma alhormo tee ay baabaa hugoo se. War mʼay noo silbay henna kaŋ
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor que, assim como usei de misericórdia para convosco, também dela usareis para com a casa de meu pai; e que me dareis um sinal certo
13 war gʼay baabaa, nda ay ɲaa, nda ay armey, nda ay woymey hundey naŋ i ra, haya kul kaŋ goo maaɲey ga war gʼa naŋ a ma hallasi.»
13 de que conservareis a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm, e de que livrareis a nossa vida da morte.
14 Arey nee a se: «Ir ga žee ma ne, kullihinne ir ga huna, haya kul si duu war, nda war mana šennoo woo fee. Waati kaŋ Abadantaa nʼir noo gandaa, ir ga borohennataray tee ma ne, ir ga laadir ni here.»
14 Então, lhe disseram os homens: A nossa vida responderá pela vossa se não denunciardes esta nossa missão; e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.
15 Rahab hugoo sii kala koyraa cetaa ra, koyraa cetaa ra nga hugoo goo kaŋ ra a ga goro. Woo se, a ga hin ka karfu ka aru hinkaa zumandi nda funeetaraa.
15 Ela, então, os fez descer por uma corda pela janela, porque a casa em que residia estava sobre o muro da cidade.
16 A nee i se: «Wa koy tondi hondoo here, war ceecikey masi koy duu war. Wa tugu no din jirbi hinza, hala waati kaŋ war ceecikey yee kate koyraa ra, woo din banda ga, war ma war fondaa zaa ka koy.»
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, vos não encontrem os perseguidores; escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; e, depois, tomareis o vosso caminho.
17 Arey nee a se: «Hayey ne kaŋ ra žeeyanoo woo kaŋ ir nʼa tee ma ne ga hun ir ga:
17 Disseram-lhe os homens: Desobrigados seremos deste teu juramento que nos fizeste jurar,
18 nga ne, waati kaŋ ir huru gandaa ra, ma karfu ciraa woo haw funeetaraa ga kaŋ nda nʼnʼir fattandi, ma ni baabaa, nda ni ɲaa, nda ni armey, nda ni baabaa hugoo kul marga ni jere.
18 se, vindo nós à terra, não atares este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e se não recolheres em casa contigo teu pai, e tua mãe, e teus irmãos, e a toda a família de teu pai.
19 Ni boro kul kaŋ cewoo na ni hugoo miɲoo taama ka fatta, nga kuroo alhakoo goo a ga, ir, ir ga henan. Amma nda ir kaboo too boro do kaŋ goo ni bande hugoo ra, boraa kuroo alhakoo goo ir ga.
19 Qualquer que sair para fora da porta da tua casa, o seu sangue lhe cairá sobre a cabeça, e nós seremos inocentes; mas o sangue de qualquer que estiver contigo em casa caia sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.
20 Šennoo kaŋ ir nʼa har ma ne, nda nʼnʼa fee, ir ga henan žeeyanoo ra kaŋ ni kate ir mʼa tee ma ne.»
20 Também, se tu denunciares esta nossa missão, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 A nee: «Ay yadda war šennoo ga.» A nʼi naŋ i ma koy, i koy. Woo banda ga, a na karfu ciraa daŋ funeetaraa ga.
21 E ela disse: Segundo as vossas palavras, assim seja. Então, os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 I koy, i too tondi hondoo do, i cindi no din jirbi hinza, hala waatoo kaŋ ra borey kaŋ gʼi ceeci yee kate koyraa ra. Ngi ceecikey nʼi ceeci nongoo kul ra, amma i mana duu ey.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ali ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; porque os perseguidores os procuraram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Woo banda ga, aru hinkaa willi ka zunbu tondi hondoo boŋ, i na isaa deŋ. I too kate Žozuwe, Nun izʼaroo do, i na hayaa kul har a se kaŋ tee.
23 Assim, os dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e vieram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera;
24 I nee Žozuwe se: «Šikka sii Abadantaa na gandaa kul daŋ ir kabey ra. Gandaa borey kul biney hasara ir maaganda.»
24 e disseram a Josué: Certamente, o Senhor nos deu toda esta terra nas nossas mãos, e todos os seus moradores estão desmaiados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Josué 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.