Hebreus 11
Songhai de Gao (SES) vs VC
1 Naanayyan manʼti kala ma hakiika kaŋ naataa kaŋ ni duu a šikka sii a ra, hayey kaŋ nʼsi dii ey ti cimi.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Nga no ka kate Irkoy ma seedetaray henna har ir hayragey ga.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Naanayyan ka kate ir ma faham kaŋ Irkoy meešennoo ka aduɲɲa daaru, taka kaŋ ra hayey kaŋ ir ga dii ey mana hun kala hayey ra kaŋ moo si dii ey.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Naanayyan ka kate Habila ma sargari kaa Irkoy maaɲoo ga kaŋ baa Kabila wanoo. Naanayyanoo woo se seedetaray teendi a ga kaŋ boro šerrante no. Irkoy na seedetaray tee nga nooyaney ga. Woo maaganda se, ba kaŋ a buu, a ga šelaŋ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Naanayyan ka kate Henok ma zandi bila nda a ma dii buuyan. Boro kul mana dii a koyne, zama Irkoy kʼa zaa. Za a mana zandi, a duu seedetaray kaŋ nee boro no kaŋ kan Irkoy se.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Bila naanayyan boro si hin ka kan Irkoy se. Boro kaŋ man Irkoy, kala a ma naanay kaŋ Irkoy ga bara, de mo a ga borey bana kaŋ gʼa ceeci.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Naanayyan ka kate Nuhu ma sunduku beeri tee kʼa tee harihii waatoo kaŋ Irkoy na hayayaŋ cebe a se kaŋ boro si dii ey. Irkoy hunburay ra a nʼa tee ka nga hugoo borey hallasi. Nga naanayyanoo cebe kaŋ aduɲɲa borey, boro laalayaŋ no, nga naanayyanoo sabbu se a diyandi boro šerrante.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Naanayyan ka kate Ibirahima ma tuuru Irkoy ciyayanoo se ka koy nongu ra kaŋ a ga hima kʼa tubu. A koy bila nda a ma bay nongoo kaŋ ra nga ga koy.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Naanayyan ka kate a ma koy goro gandaa ra kaŋ allaahidoo zandi a se. A goro hukkumyaŋ cire. Isiyaka nda Yakuba kaŋ na allaahidu follokaa tubu Irkoy do mo goro hukkumyaŋ cire.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 A na koyraa batu kaŋ goo kaa kaŋ goo nda asaasu henna, Irkoy ti boraa kaŋ ga takaa kaŋ nda a ga cina žeeri, nga ti cinakaa mo.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Naanayyan ka kate Sarata mo, ba kaŋ se woy gun no, ba kaŋ se nga jiirey boobo, a hin ka ize daŋ aduɲɲa ra, zama boraa kaŋ na allaahidoo zaa, a nʼa dii laadirante.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Woo maaganda se aru folloku kaŋ a ga hima nda gaahamoo buu na jama hay kaŋ ga boobo sanda beenaa handarawey, sanda labutaasi gurunbey kaŋ goo teekoo miɲoo ga kaŋ hinnaa si hin ka kabandi.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Borey wey kul mana buu kala naanayyan ra, i mana duu hayey kaŋ allaahidey zandi i se, amma i nʼi honnay nongu mooro ra, i nʼi foo. I yadda kaaray kaŋ ngi manʼti kala yawyaŋ nda naarukawyaŋ laboo ga.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Borey kaŋ ga šelaŋ nda takaa woo, ga cebe kaaray kaŋ ganda tana no ngi gʼa ceeci.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Koyne mo nda a gar i nka faaji gandaa se kaŋ ra i fatta, i duu fondo ka yee.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Amma sohõ i ga ganda ceeci kaŋ baa woo din, maanaa beenaa wanoo. Woo maaganda se Irkoy si haw nga ma ciyandi nda ngi Irkoy, zama a na koyra hanse i se.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Ibirahima siyandi, a na Isiyaka tee sargari. A na nga izʼaru follokaa tee sargari, nga kaŋ allaahidu zandi a se.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 Irkoy bay ka bayrandi a se ka nee: «Isiyaka no ma duu ma ne hayyan kaŋ ra ni maaɲoo si dere.»
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Ibirahima laasaabu ka dii kaŋ ba bukaw, Irkoy ga hin kʼa tunandi. Woo maaganda se izoo yee a ga sanda haya kaŋ tun bukawey game.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Naanayyan ka kate Isiyaka ma gaara Yakuba nda Eso se hayayaŋ kaŋ ga kaa ga.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Naanayyan ka kate Yakuba, waatoo kaŋ a goo buuyan mee ga, a gaara Isufi izʼarey se nda affoo-foo. A dibi nga bundoo miɲoo ga ka sujudu.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Isufi buuyanoo man, a šelaŋ Izirayel borey fattayanoo ga Misira ra. A na yaamar noo nga birey here.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Musa hayandi, nga hayragey mʼa tugu handu hinza, zama i dii kaŋ zankaa ga boori, de i mana hunbur kokoyoo yaamaroo.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Musa beeri, a wanji nga ma ciyandi Firawuuna ize woyoo izʼaroo.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 A suuba nga ma žilla Irkoy jamaa bande nda nga ma maakaani waati kayna zunubu ra.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 A dii kaŋ kaynandoo kaŋ i nʼa tee Almasihu se goo nda gomni beeri ka bisa Misira almanoo, zama a si dii kala sufuraa.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Naanayyan ka kate a ma hun Misira bila nda a ma hunbur kokoyoo futuyanoo. A gaabandi sanda boro kaŋ ga dii boraa kaŋ si diyandi.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Naanayyan ka kate a ma Borcintaraa jingaroo tee ka kuri daŋyanoo tee hala halacikaa masi too Izirayel gunde jinawey do.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Naanayyan ka kate i ma teeko Hari Ciraa dunbu ka bisa sanda labu koga, ka gar Misira borey kaŋ nee ngi gʼa tee, i yoole.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Naanayyan ka kate Žeriko cetewey ma kaŋ waatoo kaŋ i nʼi kuubi jirbi iyye.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Naanayyan ka kate woykuuroo Rahab mana halaci borey kaŋ si haŋajer Irkoy se bande, zama a nka monnokey yawzunbay nda alaafiya.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Macin no ay ga nee koyne, zama ay si duu ay boŋ ka šelaŋ Žedewoŋ ga, nda Barak, nda Samsoŋ, nda Žefte, nda Dawda, nda Samiyel, nda annabey.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Ngi kaŋ naanayyanoo ka kate i ma hin laamawey, i laama nda šerretaray, i duu allaahidey hayey, i na ganjihaylawey miɲey daabu,
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 i na nuunaa gaaboo wii, i hallasi takubaa ra. Ngi yalaafuyanoo ra i duu gaabi, i duu hinay wongoo ra, i na wongu-ize waaney gaaray.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Woyyaŋ kaŋ borey buu, borey tun ka nondi i se, affooyaŋ gurzugay, zama i mana yadda ka Irkoy yankar hala i ma ngi feeri, amma i baa ngi ma duu tunyan henna.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Affooyaŋ mo i nʼi sii kʼi kašikaši, kʼi barzu, kʼi haw kʼi daŋ kasu.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 I nʼi warra nda tondi kʼi wii, i nʼi dunbu nda cendi, i nʼi wii nda takuba, i mana huna nongu foo, i bankaaray nda feeji kuuru nda hancin kuuru, i tilasu, i nʼi zarabi, i nʼi žilla.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Ngi kaŋ naanay, aduɲɲa si hima nda ngi dumey, i dere saajey nda tondi hondey ra, nda tondi guusey ra, nda laboo guusey ra.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Borey wey kul, seedetaray henna harandi ngi naanayyanoo ga, woo kul, i mana duu hayaa kaŋ allaahidoo zandi i se.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Zama Irkoy na haya kayandi ir se kaŋ ga hanse ka hennay, hala i masi tee timmante bila ir.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.