Hebreus 11

Songhai de Gao (SES) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Naanayyan manʼti kala ma hakiika kaŋ naataa kaŋ ni duu a šikka sii a ra, hayey kaŋ nʼsi dii ey ti cimi.
1 Ora, a fé é a certeza de coisas que se esperam, a convicção de fatos que não se veem.
2 Nga no ka kate Irkoy ma seedetaray henna har ir hayragey ga.
2 Pois, pela fé, os antigos obtiveram bom testemunho.
3 Naanayyan ka kate ir ma faham kaŋ Irkoy meešennoo ka aduɲɲa daaru, taka kaŋ ra hayey kaŋ ir ga dii ey mana hun kala hayey ra kaŋ moo si dii ey.
3 Pela fé, entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de maneira que o visível veio a existir das coisas que não são visíveis.
4 Naanayyan ka kate Habila ma sargari kaa Irkoy maaɲoo ga kaŋ baa Kabila wanoo. Naanayyanoo woo se seedetaray teendi a ga kaŋ boro šerrante no. Irkoy na seedetaray tee nga nooyaney ga. Woo maaganda se, ba kaŋ a buu, a ga šelaŋ.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual obteve testemunho de ser justo, tendo a aprovação de Deus quanto às suas ofertas. Por meio da fé, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Naanayyan ka kate Henok ma zandi bila nda a ma dii buuyan. Boro kul mana dii a koyne, zama Irkoy kʼa zaa. Za a mana zandi, a duu seedetaray kaŋ nee boro no kaŋ kan Irkoy se.
5 Pela fé, Enoque foi levado a fim de não passar pela morte; não foi achado, porque Deus o havia levado. Pois, antes de ser levado, obteve testemunho de que havia agradado a Deus.
6 Bila naanayyan boro si hin ka kan Irkoy se. Boro kaŋ man Irkoy, kala a ma naanay kaŋ Irkoy ga bara, de mo a ga borey bana kaŋ gʼa ceeci.
6 De fato, sem fé é impossível agradar a Deus, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que recompensa os que o buscam.
7 Naanayyan ka kate Nuhu ma sunduku beeri tee kʼa tee harihii waatoo kaŋ Irkoy na hayayaŋ cebe a se kaŋ boro si dii ey. Irkoy hunburay ra a nʼa tee ka nga hugoo borey hallasi. Nga naanayyanoo cebe kaŋ aduɲɲa borey, boro laalayaŋ no, nga naanayyanoo sabbu se a diyandi boro šerrante.
7 Pela fé, Noé, divinamente instruído a respeito de acontecimentos que ainda não se viam e sendo temente a Deus, construiu uma arca para a salvação de sua família. Assim, ele condenou o mundo e se tornou herdeiro da justiça que vem da fé.
8 Naanayyan ka kate Ibirahima ma tuuru Irkoy ciyayanoo se ka koy nongu ra kaŋ a ga hima kʼa tubu. A koy bila nda a ma bay nongoo kaŋ ra nga ga koy.
8 Pela fé, Abraão, quando chamado, obedeceu, a fim de ir para um lugar que devia receber como herança; e partiu sem saber para onde ia.
9 Naanayyan ka kate a ma koy goro gandaa ra kaŋ allaahidoo zandi a se. A goro hukkumyaŋ cire. Isiyaka nda Yakuba kaŋ na allaahidu follokaa tubu Irkoy do mo goro hukkumyaŋ cire.
9 Pela fé, peregrinou na terra da promessa como em terra alheia, habitando em tendas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 A na koyraa batu kaŋ goo kaa kaŋ goo nda asaasu henna, Irkoy ti boraa kaŋ ga takaa kaŋ nda a ga cina žeeri, nga ti cinakaa mo.
10 Porque Abraão aguardava a cidade que tem fundamentos, da qual Deus é o arquiteto e construtor.
11 Naanayyan ka kate Sarata mo, ba kaŋ se woy gun no, ba kaŋ se nga jiirey boobo, a hin ka ize daŋ aduɲɲa ra, zama boraa kaŋ na allaahidoo zaa, a nʼa dii laadirante.
11 Pela fé, também, a própria Sara, apesar de não poder ter filhos e já ser idosa, recebeu poder para ser mãe, pois considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Woo maaganda se aru folloku kaŋ a ga hima nda gaahamoo buu na jama hay kaŋ ga boobo sanda beenaa handarawey, sanda labutaasi gurunbey kaŋ goo teekoo miɲoo ga kaŋ hinnaa si hin ka kabandi.
12 Por isso, também de um só homem, praticamente morto, saiu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como a areia que está na praia do mar.
13 Borey wey kul mana buu kala naanayyan ra, i mana duu hayey kaŋ allaahidey zandi i se, amma i nʼi honnay nongu mooro ra, i nʼi foo. I yadda kaaray kaŋ ngi manʼti kala yawyaŋ nda naarukawyaŋ laboo ga.
13 Todos estes morreram na fé. Não obtiveram as promessas, mas viram-nas de longe e se alegraram com elas, confessando que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Borey kaŋ ga šelaŋ nda takaa woo, ga cebe kaaray kaŋ ganda tana no ngi gʼa ceeci.
14 Porque os que falam desse modo manifestam estar procurando uma pátria.
15 Koyne mo nda a gar i nka faaji gandaa se kaŋ ra i fatta, i duu fondo ka yee.
15 E, se, na verdade, se lembrassem daquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Amma sohõ i ga ganda ceeci kaŋ baa woo din, maanaa beenaa wanoo. Woo maaganda se Irkoy si haw nga ma ciyandi nda ngi Irkoy, zama a na koyra hanse i se.
16 Mas, agora, desejam uma pátria superior, isto é, celestial. Por isso, Deus não se envergonha deles, de ser chamado o seu Deus, porque lhes preparou uma cidade.
17 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Ibirahima siyandi, a na Isiyaka tee sargari. A na nga izʼaru follokaa tee sargari, nga kaŋ allaahidu zandi a se.
17 Pela fé, Abraão, quando posto à prova, ofereceu Isaque. Aquele que acolheu as promessas de Deus estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Irkoy bay ka bayrandi a se ka nee: «Isiyaka no ma duu ma ne hayyan kaŋ ra ni maaɲoo si dere.»
18 do qual havia sido dito: “A sua descendência virá por meio de Isaque.”
19 Ibirahima laasaabu ka dii kaŋ ba bukaw, Irkoy ga hin kʼa tunandi. Woo maaganda se izoo yee a ga sanda haya kaŋ tun bukawey game.
19 Abraão considerou que Deus era poderoso até para ressuscitar Isaque dentre os mortos, de onde também figuradamente o recebeu de volta.
20 Naanayyan ka kate Isiyaka ma gaara Yakuba nda Eso se hayayaŋ kaŋ ga kaa ga.
20 Pela fé, igualmente Isaque abençoou Jacó e Esaú, a respeito de coisas que ainda estavam para vir.
21 Naanayyan ka kate Yakuba, waatoo kaŋ a goo buuyan mee ga, a gaara Isufi izʼarey se nda affoo-foo. A dibi nga bundoo miɲoo ga ka sujudu.
21 Pela fé, Jacó, quando estava para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e, apoiado sobre a extremidade do seu bordão, adorou a Deus.
22 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Isufi buuyanoo man, a šelaŋ Izirayel borey fattayanoo ga Misira ra. A na yaamar noo nga birey here.
22 Pela fé, José, próximo do seu fim, fez menção do êxodo dos filhos de Israel, bem como deu ordens a respeito de seus próprios ossos.
23 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Musa hayandi, nga hayragey mʼa tugu handu hinza, zama i dii kaŋ zankaa ga boori, de i mana hunbur kokoyoo yaamaroo.
23 Pela fé, Moisés, depois de nascer, foi escondido por seus pais durante três meses, porque viram que era um menino bonito e não temeram o decreto do rei.
24 Naanayyan ka kate, waatoo kaŋ Musa beeri, a wanji nga ma ciyandi Firawuuna ize woyoo izʼaroo.
24 Pela fé, Moisés, sendo homem feito, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 A suuba nga ma žilla Irkoy jamaa bande nda nga ma maakaani waati kayna zunubu ra.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a usufruir prazeres transitórios do pecado.
26 A dii kaŋ kaynandoo kaŋ i nʼa tee Almasihu se goo nda gomni beeri ka bisa Misira almanoo, zama a si dii kala sufuraa.
26 Ele entendeu que ser desprezado por causa de Cristo era uma riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a recompensa.
27 Naanayyan ka kate a ma hun Misira bila nda a ma hunbur kokoyoo futuyanoo. A gaabandi sanda boro kaŋ ga dii boraa kaŋ si diyandi.
27 Pela fé, Moisés abandonou o Egito, não ficando amedrontado com a ira do rei, pois permaneceu firme como quem vê aquele que é invisível.
28 Naanayyan ka kate a ma Borcintaraa jingaroo tee ka kuri daŋyanoo tee hala halacikaa masi too Izirayel gunde jinawey do.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e o derramamento do sangue, para que o exterminador não tocasse nos primogênitos dos israelitas.
29 Naanayyan ka kate i ma teeko Hari Ciraa dunbu ka bisa sanda labu koga, ka gar Misira borey kaŋ nee ngi gʼa tee, i yoole.
29 Pela fé, os israelitas atravessaram o mar Vermelho como por terra seca. Quando os egípcios tentaram fazer o mesmo, foram engolidos pelo mar.
30 Naanayyan ka kate Žeriko cetewey ma kaŋ waatoo kaŋ i nʼi kuubi jirbi iyye.
30 Pela fé, ruíram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Naanayyan ka kate woykuuroo Rahab mana halaci borey kaŋ si haŋajer Irkoy se bande, zama a nka monnokey yawzunbay nda alaafiya.
31 Pela fé, Raabe, a prostituta, não foi destruída com os desobedientes, porque acolheu os espias com paz.
32 Macin no ay ga nee koyne, zama ay si duu ay boŋ ka šelaŋ Žedewoŋ ga, nda Barak, nda Samsoŋ, nda Žefte, nda Dawda, nda Samiyel, nda annabey.
32 E que mais direi? Certamente me faltará o tempo necessário para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas,
33 Ngi kaŋ naanayyanoo ka kate i ma hin laamawey, i laama nda šerretaray, i duu allaahidey hayey, i na ganjihaylawey miɲey daabu,
33 os quais, por meio da fé, conquistaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam a boca de leões,
34 i na nuunaa gaaboo wii, i hallasi takubaa ra. Ngi yalaafuyanoo ra i duu gaabi, i duu hinay wongoo ra, i na wongu-ize waaney gaaray.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam de ser mortos à espada, da fraqueza tiraram força, fizeram-se poderosos na guerra, puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Woyyaŋ kaŋ borey buu, borey tun ka nondi i se, affooyaŋ gurzugay, zama i mana yadda ka Irkoy yankar hala i ma ngi feeri, amma i baa ngi ma duu tunyan henna.
35 Mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos. Alguns foram torturados, não aceitando seu resgate, para obterem superior ressurreição;
36 Affooyaŋ mo i nʼi sii kʼi kašikaši, kʼi barzu, kʼi haw kʼi daŋ kasu.
36 outros, por sua vez, passaram pela prova de zombarias e açoites, sim, até de algemas e prisões.
37 I nʼi warra nda tondi kʼi wii, i nʼi dunbu nda cendi, i nʼi wii nda takuba, i mana huna nongu foo, i bankaaray nda feeji kuuru nda hancin kuuru, i tilasu, i nʼi zarabi, i nʼi žilla.
37 Foram apedrejados, serrados ao meio, mortos ao fio da espada. Andaram como peregrinos, vestidos de peles de ovelhas e de cabras; passaram por necessidades, foram afligidos e maltratados.
38 Ngi kaŋ naanay, aduɲɲa si hima nda ngi dumey, i dere saajey nda tondi hondey ra, nda tondi guusey ra, nda laboo guusey ra.
38 O mundo não era digno deles. Andaram errantes pelos desertos, pelos montes, pelas covas, pelos antros da terra.
39 Borey wey kul, seedetaray henna harandi ngi naanayyanoo ga, woo kul, i mana duu hayaa kaŋ allaahidoo zandi i se.
39 Todos estes, mesmo tendo obtido bom testemunho por meio da fé, não obtiveram a concretização da promessa,
40 Zama Irkoy na haya kayandi ir se kaŋ ga hanse ka hennay, hala i masi tee timmante bila ir.
40 porque Deus tinha previsto algo melhor para nós, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.