Gênesis 50
Songhai de Gao (SES) vs NVT
1 Isufi gum nga baabaa ndumoo boŋ, a hẽe a ga, a nʼa summu.
1 José atirou-se sobre seu pai, chorou sobre ele e o beijou.
2 Isufi na safarkey, nga tamey yaamar i ma nga baabaa yon. I na Izirayel yon.
2 Em seguida, deu ordens aos médicos que o serviam para que embalsamassem o corpo de seu pai, e Jacó foi embalsamado.
3 I na jirbi woytaaci (40) tee a ra, zama woo ti jirbey kaŋ kayandi yonyan se. Misira borey nʼa hẽe jirbi woyye (70).
3 O processo de embalsamamento levou os quarenta dias habituais. E os egípcios lamentaram sua morte durante setenta dias.
4 Waatoo kaŋ nga buuyanoo goraa jirbey bisa, Isufi šelaŋ Firawuuna hugoo borey se ka nee: «Wa alhormo tee ya ne, ay gʼa wiri war ga, war mʼay dontaa ka too Firawuuna do ka nee a se:
4 Quando terminou o período de luto, José procurou os conselheiros do faraó e lhes disse: “Por gentileza, peço que falem com o faraó em meu favor.
5 ‹Ay baabaa nkʼay žeendi ka nee kaŋ nga ne, buuyan mee ga, nga saaraa kaŋ nga nʼa soolu Kanaŋ gandaa ra, no din ra ya nga sutura.› Sohõ ay ga baa ya žigi ka koy ay baabaa sutura, de ya yee kate.»
5 Digam-lhe que meu pai me fez prestar um juramento. Disse: ‘Morrerei em breve. Leve meu corpo de volta para a terra de Canaã e coloque-me na sepultura que preparei para mim’. Portanto, peço que me deixe ir sepultar meu pai; depois, voltarei sem demora”.
6 Firawuuna zaabi ka nee: «Žigi ka koy ni baabaa sutura sanda takaa kaŋ nda a na ni žeendi.»
6 O faraó atendeu ao pedido de José e disse: “Vá e sepulte seu pai, como ele o fez prometer”.
7 Isufi žigi ka koy nga baabaa sutura. Firawuuna borey kul, nda nga hugoo boro beerey, nda Misira gandaa boro beerey kul žigi ka koy a bande,
7 Então José partiu para sepultar seu pai. Foi acompanhado de todos os oficiais do faraó, todos os membros mais importantes da casa do faraó e todos os oficiais de alto escalão do Egito.
8 nda Isufi hugoo kul, nda nga armey, nda nga baabaa hugoo borey. Haya kul mana cindi Gošeŋ gandaa ra kala zankey hinne, nda ngi alman buuney, nda ngi ibeerey.
8 José também levou consigo toda a sua família, seus irmãos e a família deles. As crianças pequenas, os rebanhos e o gado, porém, deixaram na terra de Gósen.
9 Bari torkayaŋ nda bari kaarukawyaŋ hanga Isufi bande. Hayey kaŋ hanga a bande ga hanse ka boobo.
9 Muitas carruagens e seus condutores acompanharam José, formando um grande cortejo.
10 Waatoo kaŋ i too taasu kar ganganoo do kaŋ se i ga nee Atadu kaŋ goo Žurdeŋ isaa se banda, no din ra i na buuyanoo hẽe, hẽeni beeri šenda-šenda, de a na nga baabaa buuyanoo goro jirbi iyye.
10 Quando chegaram à eira de Atade, perto do rio Jordão, realizaram uma grande cerimônia fúnebre, com um período de sete dias de luto pelo pai de José.
11 Gandaa gorokey kaŋ ti Kanaŋ borey dii takaa kaŋ nda i na buuyanoo hẽe Atadu ganganoo ra, de i nee: «Woo ti buuyan beeri Misira borey se!» Woo se i na ganganoo din maaɲoo daŋ Abel-Misirayim (maanaa «buuyanoo goraa kaŋ Misira borey nʼa tee»), a goo Žurdeŋ isaa se banda.
11 Os cananeus que moravam na região os viram chorar na eira de Atade e mudaram o nome do lugar (que fica próximo ao Jordão) para Abel-Mizraim, pois disseram: “Este é um lugar de lamento profundo para esses egípcios”.
12 Izirayel izʼarey nʼa tee nda takaa kaŋ nda a nʼi yaamar.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram o que ele lhes havia ordenado.
13 Nga izʼarey nʼa ka koy Kanaŋ gandaa ra, i nʼa sutura tondi guusoo ra kaŋ goo Makupela faaroo ra. Faaroo no kaŋ Ibirahima nʼa day Eferoŋ Heti boraa ga kaŋ ga Mamre tenje, kʼa tee saaray.
13 Levaram seu corpo para a terra de Canaã e o sepultaram na caverna no campo de Macpela, perto de Manre. Essa é a caverna que Abraão havia comprado de Efrom, o hitita, como sepultura permanente.
14 Waatoo kaŋ Isufi na nga baabaa sutura ka ben, a yee Misira, nga nda nga armey, nda borey kul kaŋ žigi a bande ka koy baaboo sutura.
14 Depois de sepultar Jacó, José voltou para o Egito com seus irmãos e com todos que o haviam acompanhado.
15 Kaŋ Isufi armey dii kaŋ ngi baabaa buu, i nee cere se: «Sohõ, nda Isufi konna ir, a ga hin ka ifutaa kul kaŋ ir bay kʼa tee a se bana ir ra!»
15 Uma vez que seu pai estava morto, porém, os irmãos de José ficaram temerosos e disseram: “Agora José mostrará sua ira e se vingará de todo o mal que lhe fizemos”.
16 I donto ka nee Isufi se: «Za ni baabaa mana buu a na yaamar foo noo ka nee:
16 Por isso, enviaram a seguinte mensagem a José: “Antes de morrer, nosso pai mandou
17 ‹Wa nee Isufi se kaŋ ay gʼa wiri a ga a ma nga armey hooyanoo nda ngey zunuboo yaafa i se, zama goy futu no i nʼa tee ma ne!› Adiši sohõ ni baabaa Koyoo tamey hooyanoo yaafa i se!» Kaŋ Isufi maa šenney wey kul, a hẽe.
17 que lhe disséssemos: ‘Por favor, perdoe seus irmãos pelo grande mal que eles lhe fizeram, pelo pecado que cometeram ao tratá-lo com tanta crueldade’. Por isso, nós, servos do Deus de seu pai, suplicamos que você perdoe nosso pecado”. Quando José recebeu a mensagem, começou a chorar.
18 Nga armey hunday kaa ka gunguma jinoo ra ka nee: «Nga ne, ir ga tee ma ne baɲɲa.»
18 Depois, seus irmãos chegaram e se curvaram com o rosto no chão diante de José. “Somos seus escravos!”, disseram eles.
19 Isufi nʼi zaabi ka nee: «War masi hunbur! Agay ti Irkoy wala?
19 José, porém, respondeu: “Não tenham medo de mim. Por acaso sou Deus para castigá-los?
20 War, war miile ka ifutu tee ya ne, amma Irkoy nʼa bere kʼa tee ihenna, hala hayaa kaŋ ne ka tee ma duu ka teendi. Jama beeri ma duu hallasiyan.
20 Vocês pretendiam me fazer o mal, mas Deus planejou tudo para o bem. Colocou-me neste cargo para que eu pudesse salvar a vida de muitos.
21 Sohõ war masi hunbur, ay ga war nda zankey ŋandi.» Šenni henney wey nda a na biney yaynandi.
21 Não tenham medo. Continuarei a cuidar de vocês e de seus filhos”. Desse modo, ele os tranquilizou ao tratá-los com bondade.
22 Woo banda ga, Isufi cindi Misira, nga nda nga baabaa hugoo borey. Isufi huna jiiri zangu nda iwoy (110).
22 José, seus irmãos e suas famílias continuaram a viver no Egito. José viveu 110 anos.
23 A dii Efrayim izʼarey nda izʼarey izey. A dii mo Makir kaŋ ti Manase izʼaroo, izey, i hayandi cewey boŋ.
23 Chegou a ver três gerações de descendentes de seu filho Efraim e o nascimento dos filhos de Maquir, filho de Manassés, os quais ele tomou para si como se fossem seus.
24 Isufi nee nga armey se: «Agay ne buuyan mee ga. Irkoy si dirɲa war, a ga war ka žigi ka hun gandaa woo ra, ka war ka koy gandaa ra kaŋ a žee nga gʼa noo Ibirahima, nda Isiyaka, nda Yakuba se.»
24 José disse a seus irmãos: “Em breve morrerei, mas certamente Deus os ajudará e os tirará desta terra. Ele os levará de volta para a terra que prometeu solenemente dar a Abraão, Isaque e Jacó”.
25 Woo banda ga, Isufi na Izirayel izey žeendi ka nee: «Waati kaŋ Irkoy hongu war, war mʼay birey ka žigi ka hun ne.»
25 Então José fez os filhos de Israel prestarem um juramento e disse: “Quando Deus vier ajudá-los e conduzi-los de volta, levem meus ossos com vocês”.
26 Isufi buu nga jiiri zangu nda iwoyaa (110) ga. I nʼa yon, i nʼa daŋ bukawey ceesu foo ra Misira.
26 José morreu com 110 anos. Os egípcios o embalsamaram e o colocaram em um caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.