Gênesis 50
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Isufi gum nga baabaa ndumoo boŋ, a hẽe a ga, a nʼa summu.
1 Então José se lançou sobre o rosto de seu pai e chorou sobre ele, e o beijou.
2 Isufi na safarkey, nga tamey yaamar i ma nga baabaa yon. I na Izirayel yon.
2 E José ordenou aos seus servos, os médicos, que embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel.
3 I na jirbi woytaaci (40) tee a ra, zama woo ti jirbey kaŋ kayandi yonyan se. Misira borey nʼa hẽe jirbi woyye (70).
3 E cumpriram-se-lhe quarenta dias; porque assim se cumprem os dias daqueles que se embalsamam; e os egípcios o choraram setenta dias.
4 Waatoo kaŋ nga buuyanoo goraa jirbey bisa, Isufi šelaŋ Firawuuna hugoo borey se ka nee: «Wa alhormo tee ya ne, ay gʼa wiri war ga, war mʼay dontaa ka too Firawuuna do ka nee a se:
4 Passados, pois, os dias de seu choro, falou José à casa de Faraó, dizendo: Se agora tenho achado graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó, dizendo:
5 ‹Ay baabaa nkʼay žeendi ka nee kaŋ nga ne, buuyan mee ga, nga saaraa kaŋ nga nʼa soolu Kanaŋ gandaa ra, no din ra ya nga sutura.› Sohõ ay ga baa ya žigi ka koy ay baabaa sutura, de ya yee kate.»
5 Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; em meu sepulcro, que cavei para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, te peço, que eu suba, para que sepulte a meu pai; então voltarei.
6 Firawuuna zaabi ka nee: «Žigi ka koy ni baabaa sutura sanda takaa kaŋ nda a na ni žeendi.»
6 E Faraó disse: Sobe, e sepulta a teu pai como ele te fez jurar.
7 Isufi žigi ka koy nga baabaa sutura. Firawuuna borey kul, nda nga hugoo boro beerey, nda Misira gandaa boro beerey kul žigi ka koy a bande,
7 E José subiu para sepultar a seu pai; e subiram com ele todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito.
8 nda Isufi hugoo kul, nda nga armey, nda nga baabaa hugoo borey. Haya kul mana cindi Gošeŋ gandaa ra kala zankey hinne, nda ngi alman buuney, nda ngi ibeerey.
8 Como também toda a casa de José, e seus irmãos, e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus meninos, e as suas ovelhas e as suas vacas.
9 Bari torkayaŋ nda bari kaarukawyaŋ hanga Isufi bande. Hayey kaŋ hanga a bande ga hanse ka boobo.
9 E subiram também com ele, tanto carros como gente a cavalo; e o cortejo foi grandíssimo.
10 Waatoo kaŋ i too taasu kar ganganoo do kaŋ se i ga nee Atadu kaŋ goo Žurdeŋ isaa se banda, no din ra i na buuyanoo hẽe, hẽeni beeri šenda-šenda, de a na nga baabaa buuyanoo goro jirbi iyye.
10 Chegando eles, pois, à eira de Atade, que está além do Jordão, fizeram um grande e dolorido pranto; e fez a seu pai uma grande lamentação por sete dias.
11 Gandaa gorokey kaŋ ti Kanaŋ borey dii takaa kaŋ nda i na buuyanoo hẽe Atadu ganganoo ra, de i nee: «Woo ti buuyan beeri Misira borey se!» Woo se i na ganganoo din maaɲoo daŋ Abel-Misirayim (maanaa «buuyanoo goraa kaŋ Misira borey nʼa tee»), a goo Žurdeŋ isaa se banda.
11 E vendo os moradores da terra, os cananeus, o luto na eira de Atade, disseram: É este o pranto grande dos egípcios. Por isso chamou-se-lhe Abel-Mizraim, que está além do Jordão.
12 Izirayel izʼarey nʼa tee nda takaa kaŋ nda a nʼi yaamar.
12 E fizeram-lhe os seus filhos assim como ele lhes ordenara.
13 Nga izʼarey nʼa ka koy Kanaŋ gandaa ra, i nʼa sutura tondi guusoo ra kaŋ goo Makupela faaroo ra. Faaroo no kaŋ Ibirahima nʼa day Eferoŋ Heti boraa ga kaŋ ga Mamre tenje, kʼa tee saaray.
13 Pois os seus filhos o levaram à terra de Canaã, e o sepultaram na cova do campo de Macpela, que Abraão tinha comprado com o campo, por herança de sepultura de Efrom, o heteu, em frente de Manre.
14 Waatoo kaŋ Isufi na nga baabaa sutura ka ben, a yee Misira, nga nda nga armey, nda borey kul kaŋ žigi a bande ka koy baaboo sutura.
14 Depois de haver sepultado seu pai, voltou José para o Egito, ele e seus irmãos, e todos os que com ele subiram a sepultar seu pai.
15 Kaŋ Isufi armey dii kaŋ ngi baabaa buu, i nee cere se: «Sohõ, nda Isufi konna ir, a ga hin ka ifutaa kul kaŋ ir bay kʼa tee a se bana ir ra!»
15 Vendo então os irmãos de José que seu pai já estava morto, disseram: Porventura nos odiará José e certamente nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos.
16 I donto ka nee Isufi se: «Za ni baabaa mana buu a na yaamar foo noo ka nee:
16 Portanto mandaram dizer a José: Teu pai ordenou, antes da sua morte, dizendo:
17 ‹Wa nee Isufi se kaŋ ay gʼa wiri a ga a ma nga armey hooyanoo nda ngey zunuboo yaafa i se, zama goy futu no i nʼa tee ma ne!› Adiši sohõ ni baabaa Koyoo tamey hooyanoo yaafa i se!» Kaŋ Isufi maa šenney wey kul, a hẽe.
17 Assim direis a José: Perdoa, rogo-te, a transgressão de teus irmãos, e o seu pecado, porque te fizeram mal; agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. E José chorou quando eles lhe falavam.
18 Nga armey hunday kaa ka gunguma jinoo ra ka nee: «Nga ne, ir ga tee ma ne baɲɲa.»
18 Depois vieram também seus irmãos, e prostraram-se diante dele, e disseram: Eis-nos aqui por teus servos.
19 Isufi nʼi zaabi ka nee: «War masi hunbur! Agay ti Irkoy wala?
19 E José lhes disse: Não temais; porventura estou eu em lugar de Deus?
20 War, war miile ka ifutu tee ya ne, amma Irkoy nʼa bere kʼa tee ihenna, hala hayaa kaŋ ne ka tee ma duu ka teendi. Jama beeri ma duu hallasiyan.
20 Vós bem intentastes mal contra mim; porém Deus o intentou para bem, para fazer como se vê neste dia, para conservar muita gente com vida.
21 Sohõ war masi hunbur, ay ga war nda zankey ŋandi.» Šenni henney wey nda a na biney yaynandi.
21 Agora, pois, não temais; eu vos sustentarei a vós e a vossos filhos. Assim os consolou, e falou segundo o coração deles.
22 Woo banda ga, Isufi cindi Misira, nga nda nga baabaa hugoo borey. Isufi huna jiiri zangu nda iwoy (110).
22 José, pois, habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu José cento e dez anos.
23 A dii Efrayim izʼarey nda izʼarey izey. A dii mo Makir kaŋ ti Manase izʼaroo, izey, i hayandi cewey boŋ.
23 E viu José os filhos de Efraim, da terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, nasceram sobre os joelhos de José.
24 Isufi nee nga armey se: «Agay ne buuyan mee ga. Irkoy si dirɲa war, a ga war ka žigi ka hun gandaa woo ra, ka war ka koy gandaa ra kaŋ a žee nga gʼa noo Ibirahima, nda Isiyaka, nda Yakuba se.»
24 E disse José a seus irmãos: Eu morro; mas Deus certamente vos visitará, e vos fará subir desta terra à terra que jurou a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Woo banda ga, Isufi na Izirayel izey žeendi ka nee: «Waati kaŋ Irkoy hongu war, war mʼay birey ka žigi ka hun ne.»
25 E José fez jurar os filhos de Israel, dizendo: Certamente vos visitará Deus, e fareis transportar os meus ossos daqui.
26 Isufi buu nga jiiri zangu nda iwoyaa (110) ga. I nʼa yon, i nʼa daŋ bukawey ceesu foo ra Misira.
26 E morreu José da idade de cento e dez anos, e o embalsamaram e o puseram num caixão no Egito.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.