Gênesis 45
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Isufi mana yee ka hin ka nga boŋ dii borey kul kaŋ gʼa kuubi kʼa bere jine. A wurru ka nee: «Wa borey kul fattandi.» Boro kul sii no waatoo kaŋ Isufi ga nga boŋ bayrandi nga armey se.
1 Então José não se pôde conter diante de todos os que estavam com ele, e ele clamou: Fazei sair todo homem de diante de mim. E não havia homem algum com ele, enquanto José se deu a conhecer a seus irmãos.
2 A na nga jindoo jer ka hẽe hala nongu kaŋ ra Misira borey maarʼa, Firawuuna hugoo mo maarʼa.
2 E ele chorou em voz alta, e os egípcios e a casa de Faraó ouviu.
3 A nee nga armey se: «Agay no Isufi. Ay baabaa ga huna hala sohõ wala?» Amma armey mana hin ka tuuru a se, zama i zalba jinoo ra.
3 E José disse a seus irmãos: Eu sou José; acaso ainda vive o meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois eles estavam conturbados com a sua presença.
4 Isufi nee nga armey se: «Wa man kate ay ga.» I man kate. A yee ka nee: «Agay no Isufi, war armaa kaŋ war nʼa neere Misira.
4 E José disse a seus irmãos: Aproximai-vos de mim, rogo-vos. E eles se aproximaram. E ele disse: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes ao Egito.
5 Sohõ war masi war boŋ dor, war masi futu nda hayaa kaŋ se war nʼay neere ne ra. War hallasiroo se Irkoy nʼay sanba ne ra war jine.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos ireis convosco mesmos, por terdes me vendido para cá; pois Deus me enviou adiante de vós para preservar a vida.
6 Jiiri hinka ne kaŋ heraa goo gandaa ra, de mo jiiri guu koyne kaŋ beeriyan si tee, hegayyan si tee.
6 Por estes dois anos a fome esteve na terra; e ainda há cinco anos nos quais não haverá cultivo nem colheita.
7 Irkoy nkʼay sanba war jine hala war masi duu ka ben gandaa ra, amma hala war boro boobo ma hallasi.
7 E Deus me enviou adiante de vós para preservar para vós uma posteridade na terra, e para salvar as vossas vidas com grande livramento.
8 Adiši, manʼti war kʼay sanba ne ra, Irkoy kʼay sanba. A nʼay tee Firawuuna se baaba, a nʼay tee boŋkoyni nga hugoo kul boŋ, a nʼay noo ya Misira gandaa kul laama.
8 Então, agora, não fostes vós que me enviastes aqui, mas Deus. E ele me fez pai de Faraó, e senhor sobre toda a sua casa, e governador de toda a terra do Egito.
9 Wa cahã ka žigi ka koy ay baabaa do, war ma nee a se: ‹Ni izoo Isufi nee ir ma nee ma ne kaŋ Irkoy na nga tee Misira kul se boŋkoyni, ma doo kate nga jeroo ga, masi gay!
9 Apressai-vos e subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim diz teu filho José: Deus me fez senhor de todo o Egito. Desce até mim, e não te demores,
10 Nʼga goro Gošeŋ gandaa ra, ay jeroo ga, ni nda ni izey nda ni haamawey, nda ni alman buuney, nda ibeerey, nda haya kul kaŋ goo ni maaɲoo ga.
10 e tu habitará na terra de Gósen, e estarás perto de mim, tu, e teus filhos, e os filhos de teus filhos, e teus rebanhos, e teu gado, e tudo que tens.
11 Ne ra, ay ga ni ŋandi, zama heray ga tee koyne jiiri guu, hala masi koy kaŋ fara ra ni, nda ni alaayaney, nda haya kul kaŋ goo ni maaɲoo ga.›
11 E ali eu te sustentarei, pois ainda há cinco anos de fome, para que tu e tua casa e tudo que tens não vades à pobreza.
12 Nga ne, war dii nda war moɲey, agʼarmaa Benžameŋ dii nda nga moɲey kaŋ agay hunday no ka šelaŋ war se.
12 E eis que vossos olhos veem, e os olhos de meu irmão Benjamim, que é minha boca que está falando convosco.
13 Wʼay beeraa kul kaŋ ay duu a Misira deede ay baabaa se nda haya kul kaŋ war dii a. War ma cahã ka doo kate nda ay baabaa ne ra.»
13 E contareis a meu pai de toda a minha glória no Egito, e de tudo o que tendes visto; apressar-vos-eis, e trareis meu pai para cá.
14 Isufi na nga boŋ warra nga armaa Benžameŋ jindoo ga ka hẽe. Benžameŋ mo na jindoo dii ka hẽe.
14 E ele caiu sobre o pescoço de seu irmão Benjamim, e chorou, e Benjamim chorou sobre o pescoço dele.
15 A na nga armey kul naagu nga gandoo ra ka hẽe i bande. Woo banda ga, nga armey duu ka šelaŋ a bande.
15 Além disso, ele beijou todos os seus irmãos, e chorou sobre eles. E depois disso, seus irmãos falaram com ele.
16 Alhabaroo too Firawuuna hugoo do kaŋ Isufi armey kaa. Woo tee hayaa kaŋ kan Firawuuna nda nga borey se.
16 E essa notícia foi ouvida na casa de Faraó, dizendo: Os irmãos de José vieram. E isso agradou muito a Faraó e a seus servos.
17 Firawuuna nee Isufi se: «Nee ni armey se kaŋ hayaa kaŋ i ga hima kʼa tee manʼti kala i ma ngi adabbawey jeeje ka koy Kanaŋ gandaa ra.
17 E Faraó disse a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: Carregai vossos animais, e parti, e ide à terra de Canaã,
18 I ma ngi baabaa nda ngi alaayaney zaa ka kaa ka goro ay jeroo ga. Ay ga baa yʼi noo nongu henna-henney kaŋ goo Misira gandaa ra. De mo i ga gandaa ŋaayan suubantey ŋaa.
18 e tomai vosso pai e vossas famílias, e vinde a mim, e eu vos darei o bom da terra do Egito, e vós comereis a gordura da terra.
19 Ni, ay na ni yaamar ma nee i se: ‹Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: war ma bari torkayaŋ zaa Misira gandaa ra war izey nda war wandey se. War ma war baabaa žigandi ka kaa.
19 A ti, agora, ordeno: Fazei isto: Tomai carroças da terra do Egito para vossos pequenos, e para vossas mulheres, e trazei vosso pai, e vinde.
20 War masi nimsi nda hayey kaŋ war gʼi naŋ, zama nongu henna-henney kaŋ goo Misira gandaa kul ra ga tee war wane.›»
20 Também não considereis os vossos bens, pois o melhor de toda a terra do Egito é vosso.
21 Izirayel izʼarey na hayaa tee kaŋ harandi i se. Isufi nʼi noo torkayaŋ sanda takaa kaŋ nda Firawuuna nʼa yaamar, a nʼi noo šilfandayaŋ fondaa se.
21 E os filhos de Israel assim fizeram. E José lhes deu carroças, de acordo com a ordem de Faraó, e lhes deu provisões para o caminho.
22 A na affoo kul noo jingar darbay. A na Benžameŋ noo nzorfu kaaray tamma boŋ zangu hinza (300) nda jingar darbay guu.
22 A todos eles deu, a cada homem, mudas de roupas; mas a Benjamim ele deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupas.
23 A na farkey aru boŋ woy (10) jeeje nda haya henna-henney kaŋ goo Misira, nda farkey woy boŋ woy (10) kaŋ i na alkama jeeje i ga, nda taasu, nda meehunayyaŋ, a nʼi sanba nga baabaa diraa se.
23 E para seu pai ele enviou desta maneira: dez jumentos carregados com as coisas boas do Egito, e dez jumentas carregadas com trigo e pão e alimento para seu pai, para o caminho.
24 Waatoo kaŋ a ga nga armey naŋ i ma koy, a nee i se: «War masi yenje fondaa ra!»
24 Assim ele enviou seus irmãos, e eles partiram. E ele lhes disse: Vede para que não contendais pelo caminho.
25 I žigi ka hun Misira ka too Kanaŋ gandaa ra ngi baabaa Yakuba do.
25 E eles subiram e saíram do Egito, e vieram à terra de Canaã até Jacó, seu pai;
26 I bayrandi a se kaŋ Isufi ga huna, nga no ma Misira gandaa kul laama. Amma Yakuba binoo kay, zama a mana naanay ey.
26 e lhe contaram, dizendo: José ainda está vivo, e ele é governador sobre toda a terra do Egito. E o coração de Jacó desfaleceu, pois ele não acreditou neles.
27 Woo banda ga, i na hayey kul filla a se kaŋ Isufi nʼi har ngi se. Koyne mo Yakuba dii torkawey kaŋ Isufi nʼi sanba hala i ma kate nga, woo ka kate ngi baabaa lakkaloo ma zunbu.
27 E eles lhe contaram todas as palavras de José, que ele lhes havia dito. E quando ele viu as carroças que José havia enviado para levá-lo, reviveu o espírito de Jacó, seu pai;
28 Izirayel nee: «Isufi, agʼizʼaroo ga huna, woo wasa ya ne! Ay ga koy, de ay ga dii a za ya na buu!»
28 E Israel disse: Isto é o suficiente! José, meu filho, ainda está vivo. Eu irei e o verei antes que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.