Gênesis 45

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Isufi mana yee ka hin ka nga boŋ dii borey kul kaŋ gʼa kuubi kʼa bere jine. A wurru ka nee: «Wa borey kul fattandi.» Boro kul sii no waatoo kaŋ Isufi ga nga boŋ bayrandi nga armey se.
1 Então José não se podia conter diante de todos os que estavam com ele; e clamou: Fazei a todos sair da minha presença; e ninguém ficou com ele, quando se deu a conhecer a seus irmãos.
2 A na nga jindoo jer ka hẽe hala nongu kaŋ ra Misira borey maarʼa, Firawuuna hugoo mo maarʼa.
2 E levantou a voz em choro, de maneira que os egípcios o ouviram, bem como a casa de Faraó.
3 A nee nga armey se: «Agay no Isufi. Ay baabaa ga huna hala sohõ wala?» Amma armey mana hin ka tuuru a se, zama i zalba jinoo ra.
3 Disse, então, José a seus irmãos: Eu sou José; vive ainda meu pai? E seus irmãos não lhe puderam responder, pois estavam pasmados diante dele.
4 Isufi nee nga armey se: «Wa man kate ay ga.» I man kate. A yee ka nee: «Agay no Isufi, war armaa kaŋ war nʼa neere Misira.
4 José disse mais a seus irmãos: Chegai-vos a mim, peço-vos. E eles se chegaram. Então ele prosseguiu: Eu sou José, vosso irmão, a quem vendestes para o Egito.
5 Sohõ war masi war boŋ dor, war masi futu nda hayaa kaŋ se war nʼay neere ne ra. War hallasiroo se Irkoy nʼay sanba ne ra war jine.
5 Agora, pois, não vos entristeçais, nem vos aborreçais por me haverdes vendido para cá; porque para preservar vida é que Deus me enviou adiante de vós.
6 Jiiri hinka ne kaŋ heraa goo gandaa ra, de mo jiiri guu koyne kaŋ beeriyan si tee, hegayyan si tee.
6 Porque já houve dois anos de fome na terra, e ainda restam cinco anos em que não haverá lavoura nem sega.
7 Irkoy nkʼay sanba war jine hala war masi duu ka ben gandaa ra, amma hala war boro boobo ma hallasi.
7 Deus enviou-me adiante de vós, para conservar-vos descendência na terra, e para guardar-vos em vida por um grande livramento.
8 Adiši, manʼti war kʼay sanba ne ra, Irkoy kʼay sanba. A nʼay tee Firawuuna se baaba, a nʼay tee boŋkoyni nga hugoo kul boŋ, a nʼay noo ya Misira gandaa kul laama.
8 Assim não fostes vós que me enviastes para cá, senão Deus, que me tem posto por pai de Faraó, e por senhor de toda a sua casa, e como governador sobre toda a terra do Egito.
9 Wa cahã ka žigi ka koy ay baabaa do, war ma nee a se: ‹Ni izoo Isufi nee ir ma nee ma ne kaŋ Irkoy na nga tee Misira kul se boŋkoyni, ma doo kate nga jeroo ga, masi gay!
9 Apressai-vos, subi a meu pai, e dizei-lhe: Assim disse teu filho José: Deus me tem posto por senhor de toda a terra do Egito; desce a mim, e não te demores;
10 Nʼga goro Gošeŋ gandaa ra, ay jeroo ga, ni nda ni izey nda ni haamawey, nda ni alman buuney, nda ibeerey, nda haya kul kaŋ goo ni maaɲoo ga.
10 habitarás na terra de Gósem e estarás perto de mim, tu e os teus filhos e os filhos de teus filhos, e os teus rebanhos, o teu gado e tudo quanto tens;
11 Ne ra, ay ga ni ŋandi, zama heray ga tee koyne jiiri guu, hala masi koy kaŋ fara ra ni, nda ni alaayaney, nda haya kul kaŋ goo ni maaɲoo ga.›
11 ali te sustentarei, porque ainda haverá cinco anos de fome, para que não sejas reduzido à pobreza, tu e tua casa, e tudo o que tens.
12 Nga ne, war dii nda war moɲey, agʼarmaa Benžameŋ dii nda nga moɲey kaŋ agay hunday no ka šelaŋ war se.
12 Eis que os vossos olhos, e os de meu irmão Benjamim, vêem que é minha boca que vos fala.
13 Wʼay beeraa kul kaŋ ay duu a Misira deede ay baabaa se nda haya kul kaŋ war dii a. War ma cahã ka doo kate nda ay baabaa ne ra.»
13 Fareis, pois, saber a meu pai toda a minha glória no Egito; e tudo o que tendes visto; e apressar-vos-eis a fazer descer meu pai para cá.
14 Isufi na nga boŋ warra nga armaa Benžameŋ jindoo ga ka hẽe. Benžameŋ mo na jindoo dii ka hẽe.
14 Então se lançou ao pescoço de Benjamim seu irmão, e chorou; e Benjamim chorou também ao pescoço dele.
15 A na nga armey kul naagu nga gandoo ra ka hẽe i bande. Woo banda ga, nga armey duu ka šelaŋ a bande.
15 E José beijou a todos os seus irmãos, chorando sobre eles; depois seus irmãos falaram com ele.
16 Alhabaroo too Firawuuna hugoo do kaŋ Isufi armey kaa. Woo tee hayaa kaŋ kan Firawuuna nda nga borey se.
16 Esta nova se fez ouvir na casa de Faraó: São vindos os irmãos de José; o que agradou a Faraó e a seus servos.
17 Firawuuna nee Isufi se: «Nee ni armey se kaŋ hayaa kaŋ i ga hima kʼa tee manʼti kala i ma ngi adabbawey jeeje ka koy Kanaŋ gandaa ra.
17 Ordenou Faraó a José: Dize a teus irmãos: Fazei isto: carregai os vossos animais e parti, tornai à terra de Canaã;
18 I ma ngi baabaa nda ngi alaayaney zaa ka kaa ka goro ay jeroo ga. Ay ga baa yʼi noo nongu henna-henney kaŋ goo Misira gandaa ra. De mo i ga gandaa ŋaayan suubantey ŋaa.
18 tomai o vosso pai e as vossas famílias e vinde a mim; e eu vos darei o melhor da terra do Egito, e comereis da fartura da terra.
19 Ni, ay na ni yaamar ma nee i se: ‹Hayaa ne kaŋ war mʼa tee: war ma bari torkayaŋ zaa Misira gandaa ra war izey nda war wandey se. War ma war baabaa žigandi ka kaa.
19 A ti, pois, é ordenado dizer-lhes: Fazei isto: levai vós da terra do Egito carros para vossos meninos e para vossas mulheres; trazei vosso pai, e vinde.
20 War masi nimsi nda hayey kaŋ war gʼi naŋ, zama nongu henna-henney kaŋ goo Misira gandaa kul ra ga tee war wane.›»
20 E não vos pese coisa alguma das vossas alfaias; porque o melhor de toda a terra do Egito será vosso.
21 Izirayel izʼarey na hayaa tee kaŋ harandi i se. Isufi nʼi noo torkayaŋ sanda takaa kaŋ nda Firawuuna nʼa yaamar, a nʼi noo šilfandayaŋ fondaa se.
21 Assim fizeram os filhos de Israel. José lhes deu carros, conforme o mandado de Faraó, e deu-lhes também provisão para o caminho.
22 A na affoo kul noo jingar darbay. A na Benžameŋ noo nzorfu kaaray tamma boŋ zangu hinza (300) nda jingar darbay guu.
22 A todos eles deu, a cada um, mudas de roupa; mas a Benjamim deu trezentas peças de prata, e cinco mudas de roupa.
23 A na farkey aru boŋ woy (10) jeeje nda haya henna-henney kaŋ goo Misira, nda farkey woy boŋ woy (10) kaŋ i na alkama jeeje i ga, nda taasu, nda meehunayyaŋ, a nʼi sanba nga baabaa diraa se.
23 E a seu pai enviou o seguinte: dez jumentos carregados do melhor do Egito, e dez jumentas carregadas de trigo, pão e provisão para seu pai, para o caminho.
24 Waatoo kaŋ a ga nga armey naŋ i ma koy, a nee i se: «War masi yenje fondaa ra!»
24 Assim despediu seus irmãos e, ao partirem eles, disse-lhes: Não contendais pelo caminho.
25 I žigi ka hun Misira ka too Kanaŋ gandaa ra ngi baabaa Yakuba do.
25 Então subiram do Egito, vieram à terra de Canaã, a Jacó seu pai,
26 I bayrandi a se kaŋ Isufi ga huna, nga no ma Misira gandaa kul laama. Amma Yakuba binoo kay, zama a mana naanay ey.
26 e lhe anunciaram, dizendo: José ainda vive, e é governador de toda a terra do Egito. E o seu coração desmaiou, porque não os acreditava.
27 Woo banda ga, i na hayey kul filla a se kaŋ Isufi nʼi har ngi se. Koyne mo Yakuba dii torkawey kaŋ Isufi nʼi sanba hala i ma kate nga, woo ka kate ngi baabaa lakkaloo ma zunbu.
27 Quando, porém, eles lhe contaram todas as palavras que José lhes falara, e vendo Jacó, seu pai, os carros que José enviara para levá-lo, reanimou-se-lhe o espírito;
28 Izirayel nee: «Isufi, agʼizʼaroo ga huna, woo wasa ya ne! Ay ga koy, de ay ga dii a za ya na buu!»
28 e disse Israel: Basta; ainda vive meu filho José; eu irei e o verei antes que morra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 45, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.