Gênesis 44
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Isufi nee aroo se kaŋ ga nga hugoo ga talfi: «Borey wey saakey too nda taasu hala nongu kaŋ ga a si bisa, de ma affoo kul nooroo daŋ nga saakoo miɲoo ga.
1 Depois José deu ordem ao despenseiro de sua casa, dizendo: Enche de mantimento os sacos dos homens, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do seu saco.
2 Mʼay potoo, nzorfu guuru potoo, nda taasoo nooroo, mʼi daŋ i kul ikaccaa saakoo miɲoo ga.» A na hayaa tee kaŋ Isufi nʼa har a se.
2 E a minha taça de prata porás na boca do saco do mais novo, com o dinheiro do seu trigo. Assim fez ele conforme a palavra que José havia dito.
3 Za moo boo, nga no i na arey din nda ngi farkey naŋ i ma koy.
3 Logo que veio a luz da manhã, foram despedidos os homens, eles com os seus jumentos.
4 I fatta koyraa ra, i mana mooru kaŋ Isufi nee nga hugoo talfikaa se: «Tun ni boŋ ga, hanga arey din, nda ni toorʼey, ma nee i se: ‹Cin se war ga goy hennaa bana nda ifutu?
4 Havendo eles saído da cidade, mas não se tendo distanciado muito, disse José ao seu despenseiro: Levanta-te e segue os homens; e, alcançando-os, dize-lhes: Por que tornastes o mal pelo bem?
5 Manʼti nga ti hayaa kaŋ nda ay koyoo ga haŋ, hayaa kaŋ nda a ga gunandi wala? Woo kaŋ war nʼa tee manʼti kala goy futu!›»
5 Não é esta a taça por que bebe meu senhor, e de que se serve para adivinhar? Fizestes mal no que fizestes.
6 A toorʼey, a na šenni follokey har i se.
6 Então ele, tendo-os alcançado, lhes falou essas mesmas palavras.
7 I nʼa zaabi ka nee: «Macin se ay koyoo ga šenney wey dumey har? Ni tamey ga mooru goyoo woo dumi teeyan!
7 Responderam-lhe eles: Por que falo meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de fazerem semelhante coisa.
8 Nga ne, nooroo kaŋ ir nʼa gar ir saakey miɲey ga, ir nʼa ka kaa ma ne ka hun Kanaŋ gandaa ra. De taka foo nda ir ga yadda ka zay ni koyoo hugoo ra, a ma tee nzorfu kaaray wala wura!
8 Eis que o dinheiro, que achamos nas bocas dos nossos sacos, to tornamos a trazer desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 Yala boraa kaŋ kone nʼna potoo gar ni tamey ra, ma buu, ir mo ga tee ay koyoo baɲɲey.»
9 Aquele dos teus servos com quem a taça for encontrada, morra; e ainda nós seremos escravos do meu senhor.
10 A nʼi zaabi ka nee: «Ay yadda hayaa kaŋ war nʼa har, amma boraa kaŋ kone a duwandi no ma tee ay baɲɲaa! War borey jerey ga henan.»
10 Ao que disse ele: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem a taça for encontrada será meu escravo; mas vós sereis inocentes.
11 Affoo kul ga cahã ka nga saakoo zumandi kʼa feeri.
11 Então eles se apressaram cada um a pôr em terra o seu saco, e cada um a abri-lo.
12 Aroo fisi, a mana šintin nda kala i kul ibeeroo ka koy ben nda i kul ikaccaa. Potoo duwandi Benžameŋ saakoo ra.
12 E o despenseiro buscou, começando pelo maior, e acabando pelo mais novo; e achou-se a taça no saco de Benjamim.
13 I na ngi darbawey kottu, affoo kul na nga farkaa jeejaa yeeti a ga, i willi koyraa ra.
13 Então rasgaram os seus vestidos e, tendo cada um carregado o seu jumento, voltaram à cidade.
14 Žuda nda nga armey koy Isufi hugoo do, i nʼa gar no din, de i gunguma jinoo ra hala ganda.
14 E veio Judá com seus irmãos à casa de José, pois ele ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Isufi nee i se: «Cin ti goyoo kaŋ war nʼa tee? War nka si bay kaŋ ay cine ga wan ka gunandi ka dii hayey kaŋ ga kaa ka tee?»
15 Logo lhes perguntou José: Que ação é esta que praticastes? não sabeis vós que um homem como eu pode, muito bem, adivinhar?
16 Žuda zaabi ka nee: «Macin no ir ga nee ma ne, ay koyoo? Macin no ir gʼa har, taka foo nda ir gʼir boŋ henanandi? Irkoy na ni tamey laybey fatawandi. Sohõ ir ga tee ma ne baɲɲa, ir nda boraa kaŋ kone potoo duwandi.»
16 Respondeu Judá: Que diremos a meu senhor? que falaremos? e como nos justificaremos? Descobriu Deus a iniqüidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão foi achada a taça.
17 Isufi zaabi ka nee: «Ay ga mooru woo teeyan! Boraa kaŋ kone potoo duwandi no ma tee ya ne baɲɲa, war, wa žigi ka koy war baabaa do nda baani.»
17 Disse José: Longe esteja eu de fazer isto; o homem em cuja mão a taça foi achada, aquele será meu servo; porém, quanto a vós, subi em paz para vosso pai.
18 Žuda man Isufi do ka nee: «Ay koyoo, alhormo tee ya ne! Ni tamoo ma hin ka šelaŋ ma ne, ay koyoo, masi futu ni tamoo ga, zama nʼga sawa nda Firawuuna.
18 Então Judá se chegou a ele, e disse: Ai! senhor meu, deixa, peço-te, o teu servo dizer uma palavra aos ouvidos de meu senhor; e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como Faraó.
19 Ay koyoo, ni nka ni tamey hãa ka nee: ‹War baabaa ga huna wala? War goo nda arma foo koyne wala?›
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes vós pai, ou irmão?
20 Ir na ni zaabi, ir koyoo ka nee: ‹Ir baabaa ga huna, a žen. Ir goo nda arma foo kaŋ a duu a nga žeenayyanoo ra. Zankaa din armaa faati, nga hinne ka cindi ɲaŋoo se, baaboo ga hanse ka bagʼa.›
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai, já velho, e há um filho da sua velhice, um menino pequeno; o irmão deste é morto, e ele ficou o único de sua mãe; e seu pai o ama.
21 Waatoo din ni nee ni tamey se: ‹Wʼa doori kate ya ne, ay ga baa ya dii a.›
21 Então tu disseste a teus servos: Trazei-mo, para que eu ponha os olhos sobre ele.
22 Ir na ni zaabi, ay koyoo ka nee: ‹Zankaa si hin ka hun baaboo do. Nda a hun baaboo do, kul baaboo ga buu.›
22 E quando respondemos a meu senhor: O menino não pode deixar o seu pai; pois se ele deixasse o seu pai, este morreria;
23 Amma ni nee ni tamey se: ‹Nda war kaynoo mana doo war bande, war si hin ka dii agay koyne.›
23 replicaste a teus servos: A menos que desça convosco vosso irmão mais novo, nunca mais vereis a minha face.
24 Waatoo kaŋ ir žigi ka koy ni tamoo, ir baabaa do, ir na ni, ay koyoo šenney har a se.
24 Então subimos a teu servo, meu pai, e lhe contamos as palavras de meu senhor.
25 Jirbiyaŋ banda ga, ir baabaa nee ir se: ‹Wa yee ka koy ŋaayan day ir se.›
25 Depois disse nosso pai: Tornai, comprai-nos um pouco de mantimento;
26 Ir nʼa zaabi ka nee: ‹Ir si hin ka doo. Nda ir kaynoo ga hanga ir bande, ir ga doo, zama ir si hin ka dii aroo nda manʼti ir kaynoo mma bara ir bande.›
26 e lhe respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão menor for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se nosso irmão menor não estiver conosco.
27 Ay baabaa, ni tamoo nee ir se: ‹War ga bay kaŋ ay wandoo mana duu ya ne kala izʼaru hinka.
27 Então nos disse teu servo, meu pai: Vós sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 Affaa hun ay kone, de ay nee: “Šikka sii kaŋ ganjihooga nʼa wii!” De mo ya na dii a hala nongoo kaŋ ra ay goo.
28 um saiu de minha casa e eu disse: certamente foi despedaçado, e não o tenho visto mais;
29 Nda war na woo mo taa ay kone, de albasi duu a, war gʼay žeenayyanoo zumandi nda hottay alaahara.›
29 se também me tirardes a este, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com tristeza ao Seol.
30 Sohõ, nda ay koy ni tamoo, ay baabaa do bila aru soogaa kaŋ ga nga hundoo hanse ka denji,
30 Agora, pois, se eu for ter com o teu servo, meu pai, e o menino não estiver conosco, como a sua alma está ligada com a alma dele,
31 nda a dii kaŋ zankaa sii ir bande, kul a ga buu! De ni tamey gʼir baabaa, ni tamoo zumandi nga žeenayyanoo ra nda binehẽeni alaahara.
31 acontecerá que, vendo ele que o menino ali não está, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai com tristeza ao Seol.
32 Zama agay, ni tamoo nka nga boŋ tolme zankaa dogoo ra ay baabaa se, ay nee a se: ‹Nda ay manʼa ka yee kate ma ne, ay zunuboo ga cindi waati kul, ay baabaa.›
32 Porque teu servo se deu como fiador pelo menino para com meu pai, dizendo: Se eu to não trouxer de volta, serei culpado, para com meu pai para sempre.
33 Sohõ ay koyoo, ay gʼa wiri ni ga, ni tamoo ma tee ma ne baɲɲa aru soogaa dogoo ra, nga hunday ma žigi ka koy nga armey bande.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do menino como escravo de meu senhor, e que suba o menino com seus irmãos.
34 Taka foo nda ay ga hin ka žigi ka koy ay baabaa do nda zankaa sii ay bande? Yala ya si dii bonaa kaŋ gʼay baabaa kar!»
34 Porque, como subirei eu a meu pai, se o menino não for comigo? para que não veja eu o mal que sobrevirá a meu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.