Gênesis 42
Songhai de Gao (SES) vs NVI
1 Yakuba dii kaŋ alkama goo Misira gandaa ra, a nee nga izʼarey se: «Macin se war ga goro ka cere guna?»
1 Quando Jacó soube que no Egito havia trigo, disse a seus filhos: "Por que estão aí olhando uns para os outros? "
2 A nee koyne: «Wa guna, ay maa kaŋ alkama neerante goo Misira. Wa doo no din ka day ir se, ir masi koy buu.»
2 Disse ainda: "Ouvi dizer que há trigo no Egito. Desçam até lá e comprem trigo para nós, para que possamos continuar vivos e não morramos de fome".
3 Isufi armey boro woy (10) doo Misira ka koy taasu day.
3 Assim dez dos irmãos de José desceram ao Egito para comprar trigo.
4 Yakuba mana Benžameŋ kaŋ ti Isufi armaa, sanba i bande, zama a ga hunbur albasi ma duu a.
4 Jacó não deixou que Benjamim, irmão de José, fosse com eles, temendo que algum mal lhe acontecesse.
5 Izirayel izʼarey koy alkama day, i sawa nda borey jerey kaŋ koy day, zama heraa goo Kanaŋ gandaa ra.
5 Os filhos de Israel estavam entre outros que também foram comprar trigo, por causa da fome na terra de Canaã.
6 Isufi no ma gandaa kul laama. Nga no ma taasoo neere gandaa borey kul se. Isufi armey kaa, de i gunguma jinoo ra ka ngi ndumey sinji laboo ra.
6 José era o governador do Egito e era ele que vendia trigo a todo o povo da terra. Por isso, quando os irmãos de José chegaram, curvaram-se diante dele, rosto em terra.
7 Kaŋ Isufi dii nga armey, kul a nʼi bay, amma a na nga boŋ tee i se ceewaani. A šendandi i ga, a nee i se: «Man ra war hun?» I nʼa zaabi ka nee: «Kanaŋ gandaa ra ir hun, ka kaa ka taasu day.»
7 José reconheceu os seus irmãos logo que os viu, mas agiu como se não os conhecesse, e lhes falou asperamente: "De onde vocês vêm? " Responderam eles: "Da terra de Canaã, para comprar comida".
8 Isufi na nga armey bay, amma ngi, i manʼa bay.
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Isufi hongu handirey kaŋ nga nʼi tee nga armey ga. A nee i se: «Monnokawyaŋ ti war! Gandaa kanje faabey no war kaa kʼi laasaabu, woo se war kaa!»
9 Lembrou-se então dos sonhos que tivera a respeito deles e lhes disse: "Vocês são espiões! Vieram para ver onde a nossa terra está desprotegida".
10 I nʼa zaabi ka nee: «Kalaa, kalaa! Ir koyoo, ni tamey nka kaa ka taasu day.
10 Eles responderam: "Não, meu senhor. Teus servos vieram comprar comida.
11 Ir kul ti baaba foo, boro šerranteyaŋ ti ir, ni tamey mana bay ka tee monnokawyaŋ.»
11 Todos nós somos filhos do mesmo pai. Teus servos são homens honestos, e não espiões".
12 A nee i se: «Abada, war nka kaa ka gandaa kanje faabey laasaabu.»
12 Mas José insistiu: "Não! Vocês vieram ver onde a nossa terra está desprotegida".
13 I nʼa zaabi ka nee: «Ni tamey manʼti kala arma boro woy cindi hinka (12) kaŋ kul ti baaba folloku Kanaŋ gandaa ra. Ir kul ikaccaa goo ir baabaa jeroo ga, affoo mo goo no kaŋ mana cindi.»
13 E eles disseram: "Teus servos eram doze irmãos, todos filhos do mesmo pai, na terra de Canaã. O caçula está agora em casa com o pai, e o outro já morreu".
14 Isufi nee i se: «Woo da ti hayaa kaŋ ay nʼa har war se, monnokawyaŋ ti war.
14 José tornou a afirmar: "É como lhes falei: Vocês são espiões!
15 War ga siyandi, ay ga žee nda Firawuuna hunaroo kaŋ war si hun ne ra nda war kul ikaccaa mana kaa ne.
15 Vocês serão postos à prova: Juro pela vida do faraó que vocês não sairão daqui, enquanto o seu irmão caçula não vier para cá.
16 Wa war affoo sanba, a ma koy war armaa ceeci, de cindey ga tee kasa-ize hala ya dii wala war šenney ga laadir. Nda manʼti nga sii a ra, ay ga žee nda Firawuuna hunaroo kaŋ monnokawyaŋ ti war!»
16 Mandem algum de vocês buscar o seu irmão enquanto os demais aguardam presos. Assim ficará provado se as suas palavras são verdadeiras ou não. Se não forem, juro pela vida do faraó que ficará confirmado que vocês são espiões! "
17 Woo banda ga, a nʼi dii kasaa ra jirbi hinza.
17 E os deixou presos três dias.
18 Jirbi hinzantoo hane Isufi nee i se: «Wa hayaa tee kaŋ ay gʼa har hala war ma duu ka huna. Boro ti agay kaŋ ga hunbur Irkoy!
18 No terceiro dia, José lhes disse: "Eu tenho temor de Deus. Se querem salvar suas vidas, façam o seguinte:
19 Nda war, boro šerranteyaŋ ti war, war affoo ma cindi kasaa ra, cindey ma koy nda alkama hugey borey se kʼi ŋandi.
19 Se vocês são homens honestos, deixem um dos seus irmãos aqui na prisão, enquanto os demais voltam, levando trigo para matar a fome das suas famílias.
20 De a ma kate ya ne war kaynoo hala ya war šenney sii, nga ra war si duu ka buu.» Woo kaŋ a nʼa har i nʼa tee.
20 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que se comprovem as suas palavras e vocês não tenham que morrer".
21 I nee cere se: «Nda cimi, ir armaa alhakoo goo ir ga, zama ir dii nga binemarayyanoo waatoo kaŋ a gʼir suurandi, amma ir mana yadda! Woo ti hayaa kaŋ se bonaa woo kaŋ ir boŋ.»
21 Eles se prontificaram a fazer isso e disseram uns aos outros: "Certamente estamos sendo punidos pelo que fizemos a nosso irmão. Vimos como ele estava angustiado, quando nos implorava por sua vida, mas não lhe demos ouvidos; por isso nos sobreveio esta angústia".
22 Rubeŋ šelaŋ ka nee i se: «Ay mana nee war se war masi haya laala tee zankaa se wala? Amma war mana haŋajer ya ne. Sohõ ir ga hundoo alhakoo bana.»
22 Rúben respondeu: "Eu não lhes disse que não maltratassem o menino? Mas vocês não quiseram me ouvir! Agora teremos que prestar contas do seu sangue".
23 I si bay wala Isufi ga maa ngi se, zama mandikaw no a nʼa daŋ ngi gamey ra.
23 Eles, porém, não sabiam que José podia compreendê-los, pois ele lhes falava por meio de um intérprete.
24 Isufi hibi i ga ka koy hẽe. A yee kate ka šelaŋ i se. Nga banda ga, a na Simewoŋ zaa i ra kʼa daabu jiney ra.
24 Nisso José retirou-se e começou a chorar, mas logo depois voltou e conversou de novo com eles. Então escolheu Simeão e mandou acorrentá-lo diante deles.
25 Isufi daŋ kaŋ i ma ngi saakey too i se nda alkama, de i ma affoo kul nooroo daŋ nga saakoo ra, i mʼi noo šilfanda. Woo kaŋ a nʼa har i nʼa tee.
25 Em seguida, José deu ordem para que enchessem de trigo suas bagagens, devolvessem a prata de cada um deles, colocando-a nas bagagens, e lhes dessem mantimentos para a viagem. E assim foi feito.
26 I na alkama jeeje ngi farkey ga, de i koy.
26 Eles puseram a carga de trigo sobre os seus jumentos e partiram.
27 Nongoo kaŋ ra i na cijinoo tee, ngi affoo na nga saakoo feeri ka nga farkaa noo ŋaayan, de a dii kaŋ nooroo goo saakoo miɲoo ga.
27 No lugar onde pararam para pernoitar, um deles abriu a bagagem para pegar forragem para o seu jumento e viu a prata na boca da bagagem.
28 A nee nga armey se: «Ay nooroo yee ay ga, nga ne ay saakoo ra.» Biney dunbu, de i ga jijiri ka nee cere se: «Cin ti woo kaŋ Irkoy nʼa tee ir se?»
28 E disse a seus irmãos: "Devolveram a minha prata. Está aqui em minha bagagem". Seus corações se encheram de pavor e, tremendo, disseram uns aos outros: "Que é isto que Deus fez conosco? "
29 I koy ngi baabaa Yakuba do, Kanaŋ gandaa ra, de i na haya kul filla a se kaŋ tee ngi ga.
29 Ao chegarem à casa de seu pai Jacó, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo o que lhes acontecera, dizendo:
30 I nee a se: «Boraa kaŋ ti gandaa din boŋkoynoo šendandi ir ga. A nʼir dii nda boroyaŋ kaŋ kaa ka gandaa monno.
30 "O homem que governa aquele país falou asperamente conosco e nos tratou como espiões da terra.
31 Ir nee a se: ‹Boro šerranteyaŋ ti ir, ir manʼti monnokawyaŋ.
31 Mas nós lhe asseguramos que somos homens honestos e não espiões.
32 Ir manʼti kala arma woy cindi hinka (12) kaŋ kul ti baaba folloku. Ir affaa mana cindi, ir kul ikaccaa goo ir baabaa do Kanaŋ gandaa ra.›»
32 Dissemos também que éramos doze irmãos, filhos do mesmo pai, e que um já havia morrido e que o caçula estava com o nosso pai, em Canaã.
33 Boŋkoynoo nee ir se: «Takaa ne kaŋ nda ay ga bay wala boro šerranteyaŋ ti war. Wa war armey affoo naŋ ay kaboo ra, wa haya zaa kaŋ nda war ga war hugey borey ŋandi.
33 "Então o homem que governa aquele país nos disse: ‘Vejamos se vocês são honestos: um dos seus irmãos ficará aqui comigo, e os outros poderão voltar e levar mantimentos para matar a fome das suas famílias.
34 Wa koy, de war ma kate ya ne war kaynoo. Woo ra ay ga bay kaŋ manʼti monnokawyaŋ ti war, boro šerranteyaŋ ti war. Ay ga war armaa yeeti war ga, de waatoo din war ga hin ka koy nongu kaŋ kan war se gandaa ra.»
34 Tragam-me, porém, o seu irmão caçula, para que eu comprove que vocês não são espiões, mas sim, homens honestos. Então lhes devolverei o irmão e os autorizarei a fazer negócios nesta terra’ ".
35 Waatoo kaŋ i ga taasey kaa saakey ra, nga ne, affoo kul nga nooroo hawaroo goo nga saakoo ra. Kaŋ ngi nda ngi baabaa dii nooru hawarey, kul i hunbur.
35 Ao esvaziarem as bagagens, dentro da bagagem de cada um estava a sua bolsa cheia de prata. Quando eles e seu pai viram as bolsas cheias de prata, ficaram com medo.
36 Yakuba nee i se: «War gʼay izey kaa ay cire! Isufi mana cindi, Simewoŋ dere, sohõ war ga baa war ma Benžameŋ dii! Hayaa kul si kaŋ kala agay boŋ.»
36 E disse-lhes seu pai Jacó: "Vocês estão tirando meus filhos de mim! Já fiquei sem José, agora sem Simeão e ainda querem levar Benjamim. Tudo está contra mim! "
37 Rubeŋ nee nga baabaa se: «A noo ya ne, ay gʼa ka yee kate ni do. Nda ay mana yee kate nda Benžameŋ, mʼay izʼaru hinkaa wii.»
37 Então Rúben disse ao pai: "Podes matar meus dois filhos se eu não o trouxer de volta. Deixa-o aos meus cuidados, e eu o trarei".
38 Amma a nee: «Ay izʼaroo si doo war bande, nga armaa nka buu, nga foo ka cindi. Nda albasi duu a diraa ra, binehẽeni nda war gʼay žeenayyanoo zumandi alaahara.»
38 Mas o pai respondeu: "Meu filho não descerá com vocês; seu irmão está morto, e ele é o único que resta. Se qualquer mal lhe acontecer na viagem que estão por fazer, vocês farão estes meus cabelos brancos descerem à sepultura com tristeza".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.