Gênesis 35

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Han foo Irkoy nee Yakuba se: «Tun ni boŋ ga, žigi ka koy Betel, ma goro no din. Ma sargari tonadoo cin no din ni Koyoo maaɲoo ga kaŋ bangay ma ne waatoo kaŋ nʼga zuru ni armaa Eso se.»
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 Yakuba nee nga alaayaney nda nga borey kul se: «Wa koy waaney derandi kaŋ goo war kone, tooru doo sii ne ra, wa war boŋ henanandi ka kaaray, war ma darbay barmay.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 Ir ma tun ka žigi ka koy Betel, no din ra ay ga sargari tonadoo cin ir Koyoo maaɲoo ga kaŋ nʼay zaabi ay binemarayyanoo zaaroo hane, de mo kaŋ cindi ay bande ay naarumaa ra.»
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 I na Yakuba noo koy waaney kul kaŋ cindi i kone nda korbawey kaŋ cindi haŋawey ra. Yakuba nʼi fiji tuuriɲaa beeroo cire kaŋ goo Šekem jeroo ga.
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 Woo banda ga, i koy. Koyrawey kaŋ goo jere ga, Irkoy nʼi hunburandi hala nongu kaŋ ra i mana Yakuba izey gaarandi.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Yakuba nda borey kul kaŋ goo a bande too Luz kaŋ se i ga nee Betel kaŋ goo Kanaŋ gandaa ra.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 No din ra a na sargari tonadoo cin, de a na nongoo cee nda El-Betel (maanaa «Betel Koyoo»), zama no din ra Irkoy na nga boŋ cebe a se waatoo kaŋ a ga zuru nga armaa se.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 Debora faati kaŋ ti Rebeka biirikaa. A suturandi Betel se ganda, tuuri beeroo cire, de i na maaɲoo daŋ «Hẽeney tuuri beeroo».
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 Waatoo kaŋ Yakuba kaa ka hun Padaŋ-Aram, Irkoy bangay a se koyne, a na albarka daŋ a ra.
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 Irkoy nee a se:
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 Irkoy nee a se koyne:
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Gandaa kaŋ ay nʼa noo Ibirahima nda Isiyaka se,
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 Woo banda ga, Irkoy žigi ka hun nongoo kaŋ ra a šelaŋ a bande ra.
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 Yakuba na hongandihaya foo kayandi nongoo kaŋ ra Irkoy šelaŋ a se, hongandihayaa tondi nda a nʼa tee kaŋ a na sargari hari-hari doori a boŋ ka jii doori a ga.
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Yakuba na nongoo kaŋ ra Irkoy šelaŋ a bande maaɲoo daŋ Betel (maanaa «Irkoy hugoo»).
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 Yakuba nda nga borey hun Betel. Diray cindi ngi nda koyraa game kaŋ se i ga nee Efrata, waatoo kaŋ Rašel ga duu nga boŋ, a hanse ka fara hala a ga zumandi.
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 Hayyanoo taamaroo ra, hayandikaa nee a se: «Bine tee, zama izʼaru no ni yee ka duu.»
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Waatoo kaŋ hundoo ga baa ka hun, zama hundi gurzugaa ra a goo, a na zankaa maaɲoo daŋ Ben-Oni (maanaa «agʼalmasiiba izoo»), amma baaboo nʼa cee nda Benžameŋ (maanaa «ay kabe gumaa izoo»).
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Rašel faati, a suturandi Efrata fondaa ra. Efrata da ti Betelehem.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 Yakuba na tondi foo kayandi kʼa tee hongandihaya saaraa boŋ. Rašel saaraa hongandihayaa no kaŋ ga bara hala hõ zaaroo.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Woo banda ga, Izirayel gana, a na nga hukkumoo cin nongu foo kaŋ se i ga nee Migdal-Eder dumaa ga.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Izirayel goraa ra, nongoo din ra, Rubeŋ koy marga nda Bilha kaŋ ti nga baabaa wahayoo. Izirayel maarʼa.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Leya izʼarey ti: Yakuba ize jinaa kaŋ ti Rubeŋ, nga banda ga, Simewoŋ, nda Lewi, nda Žuda, nda Isakar, nda Zabuloŋ.
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Rašel izʼarey ti: Isufi nda Benžameŋ.
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Bilha, Rašel koŋŋaa, izʼarey ti: Dan nda Neftali.
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Zilpa, Leya koŋŋaa, izʼarey ti: Gad nda Ašer. Wey ti Yakuba izʼarey kaŋ a duu ey Padaŋ-Aram.
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Yakuba koy nga baabaa Isiyaka do Mamre kaŋ goo Kiryat-Arba kaŋ se i ga nee Hebroŋ kaŋ ra Ibirahima nda Isiyaka goro ka waati tee.
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 Isiyaka duu jiiri zangu nda woyyaaha (180) aloomur.
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 Isiyaka hundoo hun, a faati. A duu aloomur kuku, a koy nga hayragey gar alaahara. Nga izʼarey Eso nda Yakuba nʼa sutura.
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.