Gênesis 32

Songhai de Gao (SES) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Labaŋ biya ka tun, a na nga haamawey nda nga ize woyey summu, a gaara i se jina, a willi nga do.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Yakuba na nga naarumaa fondaa zaa, Irkoy almalaykayaŋ nʼa kubay.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Kaŋ Yakuba dii ey kul, a nee: «Woo ti Irkoy jamaa!» De a na nongoo din maaɲoo daŋ Mahanayim (maanaa «jama hinkaa»).
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 Yakuba na dontokawyaŋ sanba nga jine, nga armaa Eso do, Seyir gandaa ra, Edom hawsaa ra.
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 A nʼi yaamar ka nee: «Hayaa ne kaŋ war gʼa har ay koyoo Eso se, wa nee a se: ‹Ni tamoo Yakuba nee, nda manʼti hõ, nga gay nga ga goro ka waati tee Labaŋ do.
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 A nee nga duu hawyaŋ, nda farkayaŋ, nda alman buunayaŋ, nda baɲɲayaŋ, nda koŋŋayaŋ, nga sanba kʼa bayrandi nga koyoo se kaŋ ti ni hala ma alhormo tee nga se.›»
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Dontokey yee kate Yakuba do ka nee a se: «Ir koy ni armaa Eso do, nga mo goo ma ni kubay nda aru boro zangu taaci (400) kaŋ goo a bande.»
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Yakuba hanse ka hunbur, binoo dunbu. A na nga borey, nda alman buuney, nda ibeerey, nda nga yoowey fersi, fersi hinka.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 A nee nga boŋ se: «Nda Eso kaŋ affoo boŋ kʼa kar, affaa kaŋ cindi ga hin ka hallasi.»
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Woo banda ga, Yakuba nee: «Irkoy, ay kaagaa Ibirahima Koyoo nda ay baabaa Isiyaka Koyoo! Abadantaa nee ya ne: ‹Yee ni gandaa ra, ni dumoo do, ay ga gomni tee ma ne.›
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 Ay ga hanse ka kacca anneemaa kul nda laadiryanoo kul kaŋ nʼnʼa tee ni tamoo se, zama hanoo kaŋ ay ga Žurdeŋ isaa woo deŋ, haya kul sii ay kone nda manʼti kala ay goboo, amma hõ jama hinka bara ya ne.
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 Ay gʼa wiri ni ga, mʼay hallasi agʼarmaa kaboo ra, Eso kaboo ra, zama ay ga hunbur a ma kaa ka agay, nda woyey, nda zankey kar.
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Ni binde, ni nka nee ya ne: ‹Ay ga gomni tee ma ne, ay ga ni hayroo boobandi sanda teekoo labutaasoo kaŋ hinnaa si kabandi.›»
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 A na cijinoo tee no din ra a na gomni kaa nga almanoo kaŋ goo a kone ra kʼa noo nga armaa Eso se:
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 hancin boŋ zangu hinka (200) nda jindaaru boŋ waranka (20), nda feeji boŋ zangu hinka (200), nda gaaru boŋ waranka (20),
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 nda yoo boŋ waranza (30) kaŋ ga naanandi nda ngi izey, nda haw kobsi woytaaci (40), nda yaaru kobsi woy (10), nda farkey woy boŋ waranka (20), nda farkey aru boŋ woy (10).
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 A nʼi fay kur nda kur kʼi noo nga tamey se ka nee i se: «Wa koy ay jinoo ra, war ma alman kurey moorandi cere ka dira.»
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 A na ijinaa yaamar ka nee a se: «Nda Eso agʼarmaa na ni kubay, de a na ni hãa ka nee: ‹May wane ni? Man ra nʼga koy? May wane wey kaŋ goo ni jine?›,
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 mʼa zaabi ka nee: ‹Ni tamoo Yakuba wane nda ey. Hayaa no kaŋ a nʼa sanba nga koyoo Eso se. Nga hunday goo ir dumaa ga, a goo ma kaa.›»
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 Yaamar follokaa no a nʼa tee ihinkantoo se nda ihinzantoo nda borey kul kaŋ ga dira almaney dumawey ga, a nee i se: «Woo no war gʼa har ay koyoo Eso se nda war nʼa kubay.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 War ma nee a se: ‹Ni tamoo Yakuba hunday ne ma kaa, a goo ir dumaa ga.› Zama a nka nee nga boŋ se: ‹Ay ga binoo yaynandi nda hayaa woo kaŋ ga koy ay jine, woo banda ga, ay gʼa tenje, a ga hin ka tee a mʼay barraku.›»
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 Almaney koy jinoo ra, de a na cijinoo din tee farroo ra.
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 Yakuba tun cijinoo ra, a na nga wande hinkaa, nda nga koŋŋa hinkaa, nda nga zanka woy cindi faa (11) zaa ka koy bisa ka isaa yawdogey deŋ kaŋ ti Yabok.
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 A nʼi zaa ka haroo deŋ nda haya kul kaŋ ti nga wane.
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 Yakuba cindi nga hinne. Aru foo gurgay a bande hala moo boo.
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 Kaŋ aroo bay kaŋ nga si hin a kul, gurgaa ra a na Yakuba kar baggal biroo ga hala a goyri.
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 A nee: «Ay naŋ ya koy, zama moo boo.» Yakuba zaabi ka nee a se: «Ay si ni naŋ nda mana gaara ya ne.»
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 A nʼa hãa ka nee: «Macin ti ni maaɲoo?» A nee a se: «Yakuba.»
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 A yee ka nee a se: «Ni maaɲoo si yee ka tee Yakuba, Izirayel nda i ga ni cee (maanaa ‹a gurgay Irkoy bande›), zama ni nka gurgay Irkoy bande nda borey bande, ni hin.»
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 Yakuba nʼa hãa ka nee: «Ay gʼa wiri ni ga, ni maaɲoo har ya ne.» A nʼa zaabi ka nee: «Macin se nʼgʼay hãa nda ay maaɲoo?» A gaara a se dogoo din da ra.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Yakuba na nongoo din maaɲoo daŋ Penuwel (maanaa «Irkoy ndumoo»). A nee: «Zama ay dii Irkoy moo nda moo, de woo kul ra ay hundoo hallasi.»
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 Waynaa kay waatoo kaŋ a ga fatta Penuwel. A ga solli cewoo ga.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.
33 Woo se hala hõ Izirayel borey si baggal biri ham ŋaa, zama nongoo kaŋ ga Yakuba baggal biroo ga dobu maray.
33 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.