Gênesis 30

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Waatoo kaŋ Rašel dii kaŋ nga si duu ize Yakuba se, a canse nga woymaa ga, de a nee Yakuba se: «Ay noo zanka, nda manʼti nga, ay ga buu!»
1 Quando Raquel percebeu que não podia ter filhos, ficou com inveja da sua irmã Leia e disse ao marido: — Dê-me filhos; se não, eu morro!
2 Yakuba futu Rašel ga, de a nee: «Agay ti Irkoy kaŋ na ni ganji hayyan?»
2 Jacó ficou zangado com Raquel e disse: — Você está pensando que eu sou Deus? É ele quem não deixa você ter filhos.
3 Rašel nee a se: «Ay koŋŋaa Bilha ne, marga nda a, a ma hay ay maaɲoo ga, woo ra ize kaŋ a gʼa hay ga tee ay wane.»
3 Então Raquel disse: — Aqui está a minha escrava Bila; tenha relações com ela. Quando ela tiver um filho, será como se fosse meu. Desse modo eu serei mãe por meio dela .
4 A nʼa noo Bilha, nga koŋŋaa, sanda wande. Yakuba marga nda a.
4 Assim, Raquel deu a Jacó a sua escrava Bila para ser sua concubina , e ele teve relações com ela.
5 Bilha tee boro hinka, a na izʼaru hay Yakuba se.
5 Bila ficou grávida e deu a Jacó um filho.
6 Rašel nee: «Irkoy ciiti ya ne, a maa ay šennoo se kʼay noo izʼaru.» Woo se a na maaɲoo daŋ Dan (maanaa «a ciiti»).
6 Então Raquel disse: — Este menino vai se chamar Dã porque Deus foi justo comigo. Ele ouviu a minha oração e me deu um filho.
7 Koŋŋaa yee koyne ka tee boro hinka, a na nga izʼaru hinkantoo hay Yakuba se.
7 Bila ficou grávida outra vez e deu a Jacó outro filho.
8 Rašel nee: «Ay na yenje šenda tee ay woymaa bande, ay hin a. A na zankaa maaɲoo daŋ Neftali (maanaa ‹ay yenjaa›).»
8 Aí Raquel disse: — O nome deste menino será Naftali porque lutei muito contra minha irmã e venci.
9 Waatoo kaŋ Leya dii kaŋ nga gay nga mana hay, a na Zilpa nga koŋŋaa zaa kʼa noo Yakuba se, a ma tee a se sanda wande.
9 Quando Leia percebeu que não ia ter mais filhos, deu a sua escrava Zilpa a Jacó para ser sua concubina.
10 Nga koŋŋaa na izʼaru hay Yakuba se.
10 E Zilpa deu a Jacó um filho.
11 Leya nee: «Woo ti gomni!» A na maaɲoo daŋ Gad (maanaa «gomni»).
11 Então Leia disse: — Que sorte! Este menino vai se chamar Gade .
12 Koŋŋaa duu Yakuba se nga izʼaru hinkantoo.
12 Depois Zilpa deu a Jacó outro filho,
13 Leya nee: «Woo ti agʼarrahamaa! Sohõ woyey ga nee ya ne arrahamantaa.» A na maaɲoo daŋ Ašer (maanaa «arrahama»).
13 e Leia disse: — Como sou feliz! Agora as mulheres dirão que sou feliz. Por isso o menino se chamará Aser .
14 Han foo Rubeŋ koy faarey ra, alkamaa hegaa waati, a duu tuuri-ize fooyaŋ kaŋ ga woy gun safar, a kate ey nga ɲaa Leya se. Rašel nee Leya se: «Ay gʼa wiri ni ga, ay noo ni izoo tuuri-izey ra kaŋ ga woy gun safar.»
14 Um dia, no tempo da colheita do trigo, Rúben foi ao campo. Ali achou umas mandrágoras e as levou para Leia, a sua mãe. Quando Raquel viu isso, disse a Leia: — Por favor, dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 A nʼa zaabi ka nee: «A mana wasa ma ne kaŋ nʼnʼay kurɲoo taa, ay izoo tuuri-izey mo nʼga baa mʼi taa wala?» Rašel nee: «A boori! A ga kani ni do hõ cijinoo, mʼay noo ni izoo tuuri-izey.»
15 Leia respondeu: — Será que você acha que tomar o meu marido de mim ainda é pouco? Agora vai querer tomar também as mandrágoras que o meu filho me deu? Aí Raquel disse: — Vamos fazer uma troca: você me dá as mandrágoras, e eu deixo que você durma com Jacó esta noite.
16 Almaaroo ra, kaŋ Yakuba kaa ka hun faarey do, Leya fatta kʼa kubay ka nee a se: «Agay do nʼga kani, zama ay na kaniyanoo day nda ay izoo tuuri-izey.» Cijinoo din a kani a do.
16 De tardinha, quando Jacó chegou do campo, Leia foi encontrar-se com ele e disse: — Esta noite você vai dormir comigo porque eu paguei para isso com as mandrágoras que o meu filho achou. Naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Irkoy yadda Leya se, a tee boro hinka, a na nga izʼaru guwantoo daŋ aduɲɲa ra Yakuba se.
17 Deus ouviu a oração de Leia, e ela ficou grávida e deu a Jacó um quinto filho.
18 Leya nee: «Irkoy nʼay bana, zama ay nʼay koŋŋaa noo ay kurɲoo se.» A na zankaa maaɲoo daŋ Isakar (maanaa «ay banaa»).
18 Então Leia disse: — Este menino se chamará Issacar , pois Deus me recompensou por ter dado a minha escrava ao meu marido.
19 A yee koyne ka tee boro hinka, a duu nga izʼaru idduwantoo Yakuba se.
19 Depois Leia engravidou pela sexta vez e deu a Jacó mais um filho.
20 A nee: «Agay, Irkoy nʼay noo nooyan henna. Hõ banda ga, ay kurɲoo gʼay beerandi, zama izʼaru iddu no ay nʼi hay a se.» A na zankaa maaɲoo daŋ Zabuloŋ (maanaa «beeray»).
20 E disse: — Deus me deu um belo presente. Agora o meu marido vai ficar comigo porque lhe dei seis filhos. Por isso ela pôs nele o nome de Zebulom .
21 A gay jina, a na ize woy foo hay, a na maaɲoo daŋ Dina.
21 Por último Leia teve uma filha e lhe deu o nome de Dina.
22 Irkoy ɲeli Rašel ga, a maa a se, a nʼa faaba a ma duu ize.
22 Então Deus lembrou de Raquel. Ele ouviu a sua oração e fez com que ela pudesse ter filhos.
23 A tee boro hinka, a duu izʼaru. A nee: «Irkoy nʼay haawoo kaa.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus não deixou que eu continuasse envergonhada por não ter filhos.
24 A na zankaa maaɲoo daŋ Isufi (maanaa «a ma tonton»). A nee: «Yala Abadantaa ma izʼaru foo tonton ya ne!»
24 Que o Senhor Deus me dê mais um filho. Por isso ela pôs nele o nome de José .
25 Waatoo kaŋ Rašel na Isufi daŋ aduɲɲa ra, Yakuba nee Labaŋ se: «Ay naŋ ya koy, ya yee ay do, ay gandaa ra.
25 Depois do nascimento de José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar para a minha terra.
26 Ay noo ay wandey nda ay izey kaŋ se ay goy ma ne, ay ga baa ya koy, zama ni hunday ga bay takaa kaŋ nda ay goy ma ne.»
26 Dê-me os meus filhos e as minhas mulheres, que eu ganhei trabalhando para o senhor, e eu irei embora. O senhor sabe muito bem quanto eu o tenho servido.
27 Labaŋ nʼa zaabi ka nee: «Nda ni nka hin ka alhormo tee ya ne, ma cindi ay do! Ay gunandoo ra ay dii kaŋ ni maaganda se Abadantaa na albarka daŋ ay ra.»
27 Labão respondeu: — Fique comigo, por favor, pois por meio de adivinhações fiquei sabendo que o
28 A nee koyne: «Ni goy hayoo kayandi ya ne, ay gʼa bana.»
28 Diga quanto quer ganhar, que eu pagarei.
29 Yakuba nee a se: «Nʼga takaa bay kaŋ nda ay goy ma ne, nda takaa kaŋ ni alman kuroo ti a ay kone,
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como tenho cuidado dos seus animais.
30 zama ikaynaa kaŋ cindi ma ne za ya na kaa ni do, ne ka boobo. Agay bande Abadantaa na albarka daŋ ni ra. Sohõ waati foo no ay ga goy ay hugoo hunday se?»
30 Antes de eu chegar, o senhor tinha pouco, mas depois tudo aumentou muito. E Deus tem abençoado o senhor em todos os lugares por onde eu tenho andado. Mas agora preciso cuidar da minha própria família.
31 A nʼa zaabi ka nee: «Macin no yʼa noo ma ne?» Yakuba nee a se: «Masʼay noo haya kul, amma nda ni yadda woo kaŋ ay gʼa har ma ne, ay ga yee ka šintin ka ni alman buuney kur kʼi hawgay.
31 — Quanto você quer que eu lhe pague? — insistiu Labão. Jacó respondeu: — Não quero salário. Eu continuarei a cuidar das suas ovelhas se o senhor concordar com a proposta que vou fazer.
32 Ay ga dira ni almaney kul bande hõ ka feeji-izey kul kaŋ ga tonbi goo wala žeeri, nda feeji-ize bibey kul, nda hancin-izey kaŋ ga žeeri goo, nda wey kaŋ ga tonbi goo hanciney ra: wey din no ma tee ay banaa.
32 Hoje vou passar por todo o seu rebanho a fim de separar para mim todos os carneirinhos pretos e todos os cabritos malhados e com manchas. É só isso que eu quero como salário.
33 Suba nʼga bay ay laadirtaraa ga, waati kaŋ ni kaa kʼay banaa laasaabu. Hancin kul kaŋ ni dii a ay waney ra kaŋ ga tonbi sii, žeeri sii, nda feeji bibey, ma bay ya nkʼi zay.»
33 No futuro será fácil o senhor saber se eu tenho sido honesto. Na hora de conferir o meu salário, se houver no meu rebanho carneirinhos que não sejam pretos e cabritos que não sejam malhados ou não tenham manchas, o senhor saberá que fui eu que roubei.
34 Labaŋ zaabi ka nee: «Ay yadda, a ma tee woo kaŋ nʼnʼa har.»
34 Labão concordou, dizendo: — Está bem. Aceito a sua proposta.
35 Amma zaari follokaa din da ra, Labaŋ na jindaarey kaŋ ga caaray goo, nda hanciney kul kaŋ ga tonbi goo, nda wey kul kaŋ ra ikaaray goo, nda wey kul kaŋ ga bibi feeji-izey ra, a nʼi kul daŋ jere ga jina, a nʼi daŋ nga izʼarey kabey ra.
35 Mas naquele mesmo dia Labão separou para si todos os cabritos que tinham listas ou manchas, todas as cabras malhadas e as manchadas ou que tinham algum branco e todos os carneirinhos pretos. Ele os entregou aos seus filhos para cuidarem deles
36 Woo banda ga, a na jirbi hinza diray daŋ nga nda Yakuba game. Yakuba cindi, a ga Labaŋ almaney jerey kur.
36 e se afastou de Jacó a uma distância de três dias de viagem. E Jacó ficou cuidando dos outros animais de Labão.
37 Yakuba na tuuri kabe ganiyaŋ zaa kaŋ ga hima nda turaariɲaa kabeyaŋ, nda affooyaŋ kaŋ ga hima nda kangawɲaa kabeyaŋ, nda affooyaŋ koyne kaŋ ga hima nda miliya kabeyaŋ. A nʼi feferi ka žeeri-žeeriyaŋ kaa kokošoo ga hala bundu kaaraa fatta.
37 Então Jacó pegou galhos verdes de choupo, de amendoeira e de plátano e descascou-os, fazendo aparecer listas brancas.
38 Woo banda ga, tuuri kabey kaŋ a nʼi feferi, a nʼi jisi almaney hari haŋ jinawey ra, ngi moɲey cire. I ga marga nda cere waati kaŋ i kaa ka haŋ.
38 Ele pôs esses galhos na frente dos animais, nos bebedouros onde iam beber. Ele fez isso porque eles cruzavam quando iam beber.
39 Almaney ga marga nda cere tuuri kabey jerey ga. Waati kaŋ i hay i ga duu izeyaŋ kaŋ ga caaray wala tonbi wala žeeri goo.
39 E, como cruzavam diante dos galhos, as ovelhas davam crias listadas, com manchas e malhadas.
40 Feejey kaŋ Yakuba nʼi daŋ jere ga, a nʼi tenjandi Labaŋ alman kurey kaŋ ga tonbi goo nda ibibey. Takaa woo nda a na alman marga nga boŋ se. A mana naŋ i ma birji Labaŋ waney ra.
40 Jacó separou as ovelhas dos bodes e fez com que olhassem na direção dos animais listados e dos animais pretos do rebanho de Labão. Assim, Jacó foi formando o seu próprio rebanho, separando-o dos animais de Labão.
41 Waati kul kaŋ feeji gaabantey ga marga nda cere, Yakuba ga tuuri kabe feferantey daŋ almaney moɲey cire hari haŋ jinawey ra, hala i ma duu ka marga nda cere jerey ga.
41 Quando os animais fortes estavam cruzando, Jacó punha os galhos das árvores na frente deles nos bebedouros, e assim eles cruzavam perto dos galhos.
42 Alman faabey, a sʼi daŋ i se, woo ra ifaabey ti Labaŋ wane, igaabantey ti nga wane.
42 Mas na frente dos animais fracos Jacó não punha os galhos. Por isso os animais fracos ficavam para Labão, e os mais fortes ficavam para Jacó.
43 Takaa woo nda Yakuba tee almankoyni beeri. A duu alman buuna boobo, nda koŋŋayaŋ, nda baɲɲayaŋ, nda yooyaŋ, nda farkayaŋ.
43 Desse modo ele ficou muito rico e chegou a ter muitas ovelhas e cabras, escravos, escravas, camelos e jumentos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.