Gênesis 30
Songhai de Gao (SES) vs NAA
1 Waatoo kaŋ Rašel dii kaŋ nga si duu ize Yakuba se, a canse nga woymaa ga, de a nee Yakuba se: «Ay noo zanka, nda manʼti nga, ay ga buu!»
1 Quando Raquel viu que não dava filhos a Jacó, teve ciúmes de sua irmã e disse a Jacó: — Dê-me filhos, do contrário morrerei.
2 Yakuba futu Rašel ga, de a nee: «Agay ti Irkoy kaŋ na ni ganji hayyan?»
2 Então Jacó ficou irado com Raquel e disse: — Será que eu estou em lugar de Deus, que a impediu de ter filhos?
3 Rašel nee a se: «Ay koŋŋaa Bilha ne, marga nda a, a ma hay ay maaɲoo ga, woo ra ize kaŋ a gʼa hay ga tee ay wane.»
3 Então Raquel disse: — Eis aqui Bila, minha serva; tenha relações com ela, para que dê à luz e eu traga filhos ao meu colo por meio dela.
4 A nʼa noo Bilha, nga koŋŋaa, sanda wande. Yakuba marga nda a.
4 Assim, Raquel lhe deu Bila, sua serva, por mulher; e Jacó teve relações com ela.
5 Bilha tee boro hinka, a na izʼaru hay Yakuba se.
5 Bila ficou grávida e deu à luz um filho a Jacó.
6 Rašel nee: «Irkoy ciiti ya ne, a maa ay šennoo se kʼay noo izʼaru.» Woo se a na maaɲoo daŋ Dan (maanaa «a ciiti»).
6 Então Raquel disse: — Deus me fez justiça; ouviu a minha voz e me deu um filho. Por isso lhe chamou Dã.
7 Koŋŋaa yee koyne ka tee boro hinka, a na nga izʼaru hinkantoo hay Yakuba se.
7 Outra vez Bila, serva de Raquel, ficou grávida e deu à luz o segundo filho a Jacó.
8 Rašel nee: «Ay na yenje šenda tee ay woymaa bande, ay hin a. A na zankaa maaɲoo daŋ Neftali (maanaa ‹ay yenjaa›).»
8 Raquel disse: — Com grandes lutas tenho competido com minha irmã e consegui vencer. Por isso deu ao filho o nome de Naftali.
9 Waatoo kaŋ Leya dii kaŋ nga gay nga mana hay, a na Zilpa nga koŋŋaa zaa kʼa noo Yakuba se, a ma tee a se sanda wande.
9 Quando Lia viu que ela mesma tinha cessado de ter filhos, tomou a sua serva Zilpa e a deu a Jacó por mulher.
10 Nga koŋŋaa na izʼaru hay Yakuba se.
10 Zilpa, serva de Lia, deu a Jacó um filho.
11 Leya nee: «Woo ti gomni!» A na maaɲoo daŋ Gad (maanaa «gomni»).
11 Lia disse: — Afortunada! E deu ao filho o nome de Gade.
12 Koŋŋaa duu Yakuba se nga izʼaru hinkantoo.
12 Depois, Zilpa, serva de Lia, deu o segundo filho a Jacó.
13 Leya nee: «Woo ti agʼarrahamaa! Sohõ woyey ga nee ya ne arrahamantaa.» A na maaɲoo daŋ Ašer (maanaa «arrahama»).
13 Então Lia disse: — É a minha felicidade! Porque as mulheres dirão que sou feliz. E lhe deu o nome de Aser.
14 Han foo Rubeŋ koy faarey ra, alkamaa hegaa waati, a duu tuuri-ize fooyaŋ kaŋ ga woy gun safar, a kate ey nga ɲaa Leya se. Rašel nee Leya se: «Ay gʼa wiri ni ga, ay noo ni izoo tuuri-izey ra kaŋ ga woy gun safar.»
14 Nos dias da colheita do trigo, Rúben saiu e achou umas mandrágoras no campo. Ele as trouxe para Lia, sua mãe. Então Raquel disse a Lia: — Dê-me algumas das mandrágoras que o seu filho trouxe.
15 A nʼa zaabi ka nee: «A mana wasa ma ne kaŋ nʼnʼay kurɲoo taa, ay izoo tuuri-izey mo nʼga baa mʼi taa wala?» Rašel nee: «A boori! A ga kani ni do hõ cijinoo, mʼay noo ni izoo tuuri-izey.»
15 Mas Lia respondeu: — Você acha pouco o fato de ter tomado de mim o marido? Vai tomar também as mandrágoras de meu filho? Raquel respondeu: — Ele poderá ter relações com você esta noite, em troca das mandrágoras de seu filho.
16 Almaaroo ra, kaŋ Yakuba kaa ka hun faarey do, Leya fatta kʼa kubay ka nee a se: «Agay do nʼga kani, zama ay na kaniyanoo day nda ay izoo tuuri-izey.» Cijinoo din a kani a do.
16 À tarde, quando Jacó voltava do campo, Lia saiu ao encontro dele e lhe disse: — Esta noite você terá relações comigo, pois eu aluguei você pelas mandrágoras de meu filho. E naquela noite Jacó teve relações com ela.
17 Irkoy yadda Leya se, a tee boro hinka, a na nga izʼaru guwantoo daŋ aduɲɲa ra Yakuba se.
17 Deus ouviu Lia, ela ficou grávida e deu à luz o quinto filho.
18 Leya nee: «Irkoy nʼay bana, zama ay nʼay koŋŋaa noo ay kurɲoo se.» A na zankaa maaɲoo daŋ Isakar (maanaa «ay banaa»).
18 Então Lia disse: — Deus me recompensou, porque dei a minha serva ao meu marido. E deu ao filho o nome de Issacar.
19 A yee koyne ka tee boro hinka, a duu nga izʼaru idduwantoo Yakuba se.
19 E Lia engravidou mais uma vez e deu a Jacó o sexto filho.
20 A nee: «Agay, Irkoy nʼay noo nooyan henna. Hõ banda ga, ay kurɲoo gʼay beerandi, zama izʼaru iddu no ay nʼi hay a se.» A na zankaa maaɲoo daŋ Zabuloŋ (maanaa «beeray»).
20 E disse: — Deus me concedeu excelente dádiva. Agora meu marido vai permanecer comigo, porque lhe dei seis filhos. E ela deu ao filho o nome de Zebulom.
21 A gay jina, a na ize woy foo hay, a na maaɲoo daŋ Dina.
21 Depois disto, deu à luz uma filha e lhe chamou Diná.
22 Irkoy ɲeli Rašel ga, a maa a se, a nʼa faaba a ma duu ize.
22 Deus lembrou-se de Raquel, ouviu-a e a fez fecunda.
23 A tee boro hinka, a duu izʼaru. A nee: «Irkoy nʼay haawoo kaa.»
23 Ela engravidou e deu à luz um filho. Então disse: — Deus tirou de mim o meu vexame.
24 A na zankaa maaɲoo daŋ Isufi (maanaa «a ma tonton»). A nee: «Yala Abadantaa ma izʼaru foo tonton ya ne!»
24 E deu ao filho o nome de José, dizendo: — Que o
25 Waatoo kaŋ Rašel na Isufi daŋ aduɲɲa ra, Yakuba nee Labaŋ se: «Ay naŋ ya koy, ya yee ay do, ay gandaa ra.
25 Depois que Raquel deu à luz José, Jacó disse a Labão: — Deixe-me voltar ao meu lugar e à minha terra.
26 Ay noo ay wandey nda ay izey kaŋ se ay goy ma ne, ay ga baa ya koy, zama ni hunday ga bay takaa kaŋ nda ay goy ma ne.»
26 Dê-me os meus filhos e as mulheres, pelas quais trabalhei para o senhor, e partirei. O senhor sabe muito bem quanto e de que maneira o servi.
27 Labaŋ nʼa zaabi ka nee: «Nda ni nka hin ka alhormo tee ya ne, ma cindi ay do! Ay gunandoo ra ay dii kaŋ ni maaganda se Abadantaa na albarka daŋ ay ra.»
27 Labão lhe respondeu: — Se puder me fazer este favor, peço que fique comigo. Descobri por meio de adivinhações que o
28 A nee koyne: «Ni goy hayoo kayandi ya ne, ay gʼa bana.»
28 E Labão continuou: — Fixe o seu salário, que eu pagarei.
29 Yakuba nee a se: «Nʼga takaa bay kaŋ nda ay goy ma ne, nda takaa kaŋ ni alman kuroo ti a ay kone,
29 Então Jacó disse: — O senhor sabe como tenho trabalhado e como cuidei do seu gado.
30 zama ikaynaa kaŋ cindi ma ne za ya na kaa ni do, ne ka boobo. Agay bande Abadantaa na albarka daŋ ni ra. Sohõ waati foo no ay ga goy ay hugoo hunday se?»
30 Porque o pouco que o senhor tinha antes de eu chegar foi aumentado grandemente; e o Senhor Deus o abençoou com o meu trabalho. Mas quando vou começar a trabalhar também por minha própria casa?
31 A nʼa zaabi ka nee: «Macin no yʼa noo ma ne?» Yakuba nee a se: «Masʼay noo haya kul, amma nda ni yadda woo kaŋ ay gʼa har ma ne, ay ga yee ka šintin ka ni alman buuney kur kʼi hawgay.
31 Labão perguntou a Jacó: — Quanto você quer que eu lhe dê? Jacó respondeu: — Não precisa me dar nada. Voltarei a apascentar e a guardar o seu rebanho, se o senhor concordar com isto:
32 Ay ga dira ni almaney kul bande hõ ka feeji-izey kul kaŋ ga tonbi goo wala žeeri, nda feeji-ize bibey kul, nda hancin-izey kaŋ ga žeeri goo, nda wey kaŋ ga tonbi goo hanciney ra: wey din no ma tee ay banaa.
32 Passarei hoje por todo o seu rebanho, separando para mim todas as ovelhas salpicadas e malhadas, todos os cordeiros negros, e todas as cabras malhadas e salpicadas. Isto será o meu salário.
33 Suba nʼga bay ay laadirtaraa ga, waati kaŋ ni kaa kʼay banaa laasaabu. Hancin kul kaŋ ni dii a ay waney ra kaŋ ga tonbi sii, žeeri sii, nda feeji bibey, ma bay ya nkʼi zay.»
33 Assim, a minha justiça responderá por mim, no dia de amanhã, quando o senhor vier conferir o meu salário. As cabras que não forem salpicadas e malhadas e as ovelhas que não forem negras, caso forem achadas comigo, o senhor pode considerá-las como roubadas.
34 Labaŋ zaabi ka nee: «Ay yadda, a ma tee woo kaŋ nʼnʼa har.»
34 Labão disse: — Está bem. Seja como você disse.
35 Amma zaari follokaa din da ra, Labaŋ na jindaarey kaŋ ga caaray goo, nda hanciney kul kaŋ ga tonbi goo, nda wey kul kaŋ ra ikaaray goo, nda wey kul kaŋ ga bibi feeji-izey ra, a nʼi kul daŋ jere ga jina, a nʼi daŋ nga izʼarey kabey ra.
35 Mas, naquele mesmo dia, Labão separou os bodes listrados e malhados e todas as cabras salpicadas e malhadas, todos os que tinham alguma brancura e todos os cordeiros pretos; e os passou às mãos de seus filhos.
36 Woo banda ga, a na jirbi hinza diray daŋ nga nda Yakuba game. Yakuba cindi, a ga Labaŋ almaney jerey kur.
36 E pôs a distância de três dias de viagem entre si e Jacó. E Jacó apascentava o restante dos rebanhos de Labão.
37 Yakuba na tuuri kabe ganiyaŋ zaa kaŋ ga hima nda turaariɲaa kabeyaŋ, nda affooyaŋ kaŋ ga hima nda kangawɲaa kabeyaŋ, nda affooyaŋ koyne kaŋ ga hima nda miliya kabeyaŋ. A nʼi feferi ka žeeri-žeeriyaŋ kaa kokošoo ga hala bundu kaaraa fatta.
37 Jacó pegou galhos verdes de álamo, de aveleira e de plátano e lhes removeu a casca, em riscas abertas, deixando aparecer a brancura dos galhos.
38 Woo banda ga, tuuri kabey kaŋ a nʼi feferi, a nʼi jisi almaney hari haŋ jinawey ra, ngi moɲey cire. I ga marga nda cere waati kaŋ i kaa ka haŋ.
38 Pôs esses galhos descascados em frente ao rebanho, nos canais de água e nos bebedouros, aonde os rebanhos vinham para beber água. E como acasalavam quando vinham beber,
39 Almaney ga marga nda cere tuuri kabey jerey ga. Waati kaŋ i hay i ga duu izeyaŋ kaŋ ga caaray wala tonbi wala žeeri goo.
39 as ovelhas ficavam prenhes diante dos galhos e davam crias listradas, salpicadas e malhadas.
40 Feejey kaŋ Yakuba nʼi daŋ jere ga, a nʼi tenjandi Labaŋ alman kurey kaŋ ga tonbi goo nda ibibey. Takaa woo nda a na alman marga nga boŋ se. A mana naŋ i ma birji Labaŋ waney ra.
40 Então Jacó separou os cordeiros e virou o rebanho para o lado dos animais listrados e dos animais pretos nos rebanhos de Labão; e pôs o seu rebanho à parte e não o juntou com o rebanho de Labão.
41 Waati kul kaŋ feeji gaabantey ga marga nda cere, Yakuba ga tuuri kabe feferantey daŋ almaney moɲey cire hari haŋ jinawey ra, hala i ma duu ka marga nda cere jerey ga.
41 E, todas as vezes que as ovelhas fortes ficavam prenhes, Jacó punha os galhos à vista do rebanho nos canais de água, para que ficassem prenhes diante dos galhos.
42 Alman faabey, a sʼi daŋ i se, woo ra ifaabey ti Labaŋ wane, igaabantey ti nga wane.
42 Porém, quando o rebanho era fraco, não punha os galhos. Assim, os animais fracos eram de Labão, e os fortes eram de Jacó.
43 Takaa woo nda Yakuba tee almankoyni beeri. A duu alman buuna boobo, nda koŋŋayaŋ, nda baɲɲayaŋ, nda yooyaŋ, nda farkayaŋ.
43 E o homem se tornou mais e mais rico; teve muitos rebanhos, servas, servos, camelos e jumentos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 30, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.