Gênesis 2
Songhai de Gao (SES) vs ARA
1 Takaa woo nda beenaa, nda laboo, nda haya kul kaŋ goo i ra takandi ka ben.
1 Assim, pois, foram acabados os céus e a terra e todo o seu exército.
2 Jirbi iyyantoo hane takaroo goyoo kul kaŋ Irkoy nʼa tee ben, de mo jirbi iyyantoo din hane a hunanzam nga goyoo kul kaŋ a nʼa tee ra.
2 E, havendo Deus terminado no dia sétimo a sua obra, que fizera, descansou nesse dia de toda a sua obra que tinha feito.
3 A na albarka daŋ zaari iyyantoo ra kʼa yeeti jere ga, zama zaaroo din ra a hunanzam nga takaroo goyoo kul ra kaŋ a nʼa tee.
3 E abençoou Deus o dia sétimo e o santificou; porque nele descansou de toda a obra que, como Criador, fizera.
4 Woo ti beenaa nda laboo takaroo fillaa.
4 Esta é a gênese dos céus e da terra quando foram criados, quando o Senhor Deus os criou.
5 ba saaji tuuri kaccu foo sii laboo boŋ. Saaji dumari mo mana zay, zama Irkoy Abadantaa mana ncirɲi kaŋandi laboo boŋ jina. Boro mo sii no kaŋ ga laboo beeri.
5 Não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois ainda nenhuma erva do campo havia brotado; porque o Senhor Deus não fizera chover sobre a terra, e também não havia homem para lavrar o solo.
6 Amma harandaŋ ga tun laboo cire kaŋ ga laboo beeneheroo kul haŋandi.
6 Mas uma neblina subia da terra e regava toda a superfície do solo.
7 Labuhamni no Irkoy Abadantaa nʼa zaa laboo ra ka aru hanse jina, a duu ka hundi funsu niiney ra. Aroo tee hundikoyni.
7 Então, formou o Senhor Deus ao homem do pó da terra e lhe soprou nas narinas o fôlego de vida, e o homem passou a ser alma vivente.
8 Woo banda ga, Irkoy Abadantaa na saddiɲa duma gandaa ra kaŋ se i ga nee Edeŋ. Edeŋ woo sii kala waynahunay here. A na aroo kaŋ a nʼa hanse gorandi a ra.
8 E plantou o Senhor Deus um jardim no Éden, na direção do Oriente, e pôs nele o homem que havia formado.
9 Irkoy Abadantaa na tuuri kul kaŋ nga gunayanoo ga boori zayandi laboo ra kaŋ ga ize hay kaŋ ga boori ŋaayan se. Saddiɲaa gamoo ra a na tuuriɲaa hinka zayandi: tuuroo kaŋ ga hunayan noo nda tuuroo kaŋ ga boro noo lakkal ka ihenna nda ifutu kaa cere ra.
9 Do solo fez o Senhor Deus brotar toda sorte de árvores agradáveis à vista e boas para alimento; e também a árvore da vida no meio do jardim e a árvore do conhecimento do bem e do mal.
10 Isa foo fatta Edeŋ gandaa ra kaŋ ga saddiɲaa haŋandi. No din ra isaa haroo fay ka tee kabe taaci.
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim e dali se dividia, repartindo-se em quatro braços.
11 Isa jinaa maaɲoo ti Pišoŋ, a ga gandaa kaŋ maaɲoo ti Hawila kul kuubi kʼa bere. Ganda no kaŋ ra wura goo.
11 O primeiro chama-se Pisom; é o que rodeia a terra de Havilá, onde há ouro.
12 Wura alhakiikaa bara gandaa din ra. Deeli dumi kaŋ maaɲoo ti bedeliyom nda tondoo kaŋ maaɲoo ti oniks mo goo a ra.
12 O ouro dessa terra é bom; também se encontram lá o bdélio e a pedra de ônix.
13 Isa kabe hinkantoo maaɲoo ti Gihoŋ, a ga gandaa kaŋ maaɲoo ti Kuš kul kuubi kʼa bere.
13 O segundo rio chama-se Giom; é o que circunda a terra de Cuxe.
14 Isa hinzantoo maaɲoo ti Tigir. Nga ti haroo kaŋ ga zuru Asiri gandaa se waynahunay here. Isa taacantoo maaɲoo ti Efrat.
14 O nome do terceiro rio é Tigre; é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto é o Eufrates.
15 Irkoy Abadantaa na aroo zaa kʼa gorandi saddiɲaa ra hala a mʼa beeri, a mʼa hawgay.
15 Tomou, pois, o Senhor Deus ao homem e o colocou no jardim do Éden para o cultivar e o guardar.
16 Irkoy Abadantaa na aroo noo yaamar ka nee a se: «Tuuri kul kaŋ goo saddiɲaa ra, nʼga hin ka izey ŋaa,
16 E o Senhor Deus lhe deu esta ordem: De toda árvore do jardim comerás livremente,
17 kala tuuroo kaŋ ga boro noo lakkal ka ihenna nda ifutu kaa cere ra. Tuuroo din, masi izoo ŋaa, zama han kul kaŋ nʼnʼa ŋaa, šikka sii nʼga buu.»
17 mas da árvore do conhecimento do bem e do mal não comerás; porque, no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 Irkoy Abadantaa nee nga boŋ se: «A si boori aru ma cindi nga foo. Ay ga faabakaw tee a se, nga cine hangasine.»
18 Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma auxiliadora que lhe seja idônea.
19 Irkoy Abadantaa kaŋ na labu zaa ka ganjihooga kul nda ciraa kul hanse, a nʼi ka koy aroo do hala nga ma dii maaɲey kaŋ a gʼi daŋ i ga. Hundikoyni kul maaɲoo kaŋ aroo nʼa noo a se, nga nda a ga ciyandi.
19 Havendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todos os animais do campo e todas as aves dos céus, trouxe-os ao homem, para ver como este lhes chamaria; e o nome que o homem desse a todos os seres viventes, esse seria o nome deles.
20 Aroo na maa daŋ adabba kul ga, a daŋ ciraa kul ga, a daŋ ganjihooga kul ga. Amma a mana duu i ra faabakaw kaŋ ga tee a se nga cine hangasine.
20 Deu nome o homem a todos os animais domésticos, às aves dos céus e a todos os animais selváticos; para o homem, todavia, não se achava uma auxiliadora que lhe fosse idônea.
21 Irkoy Abadantaa na aroo kaŋandi jirbi koma ra. Kaŋ aroo goo ma jirbi kul, Irkoy na aroo caraw birey affoo kaa, de a na bašoo yeeti dogoo ra.
21 Então, o Senhor Deus fez cair pesado sono sobre o homem, e este adormeceu; tomou uma das suas costelas e fechou o lugar com carne.
22 Irkoy Abadantaa na caraw biriyoo kaŋ a nʼa kaa aroo ra bere kʼa tee woy kʼa ka koy aroo do.
22 E a costela que o Senhor Deus tomara ao homem, transformou-a numa mulher e lha trouxe.
23 Kaŋ aroo dii a kul, a kaati ka nee:
23 E disse o homem: Esta, afinal, é osso dos meus ossos e carne da minha carne; chamar-se-á varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Woo ka kate, aru ma hun nga ɲaa nda nga baabaa do ka denji nga wandoo ga, de i ga tee gaaham folloku.
24 Por isso, deixa o homem pai e mãe e se une à sua mulher, tornando-se os dois uma só carne.
25 Ihinkaa kul, aroo nda nga wandoo, cindi gaa koonu bila nda i ma haw.
25 Ora, um e outro, o homem e sua mulher, estavam nus e não se envergonhavam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.