Gênesis 27
Songhai de Gao (SES) vs NVT
1 Žeenay kaa Isiyaka ga, nga moo gunaa kuma hala nongu kaŋ ra a si dii koyne. A ciya nga izʼaru jinaa Eso se, a nee a se: «Ay izoo!» A nʼa zaabi ka nee: «Agay ne, ay baabaa!»
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Isiyaka šelaŋ a se ka nee: «Nga ne, ay žen, ay sʼay buuyanoo zaaroo bay.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Sohõ ay gʼa wiri ni ga, ma ni hoo jinawey zaa kaŋ ti ni tongaa nda ni biraa, ma koy hawsaa ra ka ham hoo ya ne.
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 Mʼa hina hala a ma tee ya ne ŋaayan kaana, de ma kate a ya ne yʼa ŋaa hala ay hundoo ma ɲaali, ya gaara ma ne za ya na buu.»
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Rebeka maa hayaa kaŋ Isiyaka nʼa har nga izoo Eso se. Eso koy hawsaa ra ka ham hoo.
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Rebeka šelaŋ Yakuba, nga izoo se ka nee: «Aywa, ay maa ni baabaa goo ma šelaŋ ni armaa Eso se ka nee:
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 ‹Ham hoo kate ya ne, mʼa tee ya ne ŋaayan kaana, ya ŋaa. Ay ga gaara ma ne Abadantaa jine za ya na buu.›
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Sohõ ay izoo, haŋajer šennoo se kaŋ ay gʼa har ma ne.
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Koy alman buuney ra, ma hancin-ize henna boŋ hinka dii kate ya ne hala yʼi tee ŋaayan kaana, sanda woo kaŋ ga kan ni baabaa se.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 Mʼa ka koy ni baabaa se, de a ga ŋaa hala a ma duu ka gaara ma ne za a mana buu.»
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Amma Yakuba nee nga ɲaa Rebeka se: «Aywa, Eso, agʼarmaa ya gaahamoo kul ti hinbiri, agay binde mma yuttu.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 A ga hin ka tee ay baabaa mʼay dadaba, de ya tee a se zanbante, ya kate ay boŋ ga dangayan kaŋ manʼti gaarayan.»
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Ɲaŋoo nʼa zaabi ka nee: «Ay izoo, nda a na ni danga, a ma kaŋ ay boŋ. Haŋajer ay šennoo se ma koy kate ey.»
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 A koy, a nʼi dii, a kate ey nga ɲaa se. Ɲaŋoo nʼi tee ŋaayan kaana sanda woo kaŋ ga kan baaboo se.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Woo banda ga, Rebeka na nga ize jinaa Eso bankaarawey kul ihennaa zaa kaŋ ga jisi a do hugoo ra. A nʼi daŋ nga ize hinkantoo Yakuba ga.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Hanciney kuurey, a nʼi ka kabey nda jindoo nongey kaŋ ga yuttu daabu.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Woo banda ga, a na ŋaayan kaanaa nda takulaa kaŋ a nʼi hanse daŋ nga izoo Yakuba kaboo ra.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 A too nga baabaa do, a nee a se: «Ay baabaa!» A nʼa zaabi ka nee: «Naam, ay ize foo ti ni?»
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Yakuba na nga baabaa zaabi ka nee: «Agay no Eso, ni ize jinaa. Ay na hayaa tee kaŋ nʼnʼa har. Tun, ma goro, mʼay hamoo ŋaa, ma gaara ya ne.»
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Isiyaka nee nga izoo se: «Cin ti woo? Ni ya cahã ka duu, ay izoo!» A na zaabi ka nee: «Haya kaŋ no, Abadantaa, ni Koyoo kʼay kubayandi nda a.»
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Isiyaka nee Yakuba se: «Man kate ya ni dadaba, ay izoo, hala ya bay wala ni ti ay izoo Eso wala manʼti ni no.»
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Yakuba man nga baabaa Isiyaka ga, a nʼa dadaba, de a nee: «Jinde šennoo manʼti kala Yakuba jindoo, amma kabey manʼti kala Eso kabey.»
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 A manʼa bay, zama kabey kul ti hinbiri sanda nga armaa Eso waney takaa. A baa ka gaara a se.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 A nee koyne: «Ay izoo Eso no wala?» Yakuba nʼa zaabi ka nee: «Ayyo, agay no.»
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Isiyaka nee: «Ay noo hamoo kaŋ nʼnʼa hoo, yʼa ŋaa, ya gaara ma ne!» A nʼa noo a se, a ŋaa. A kate a se alaneb hari moora, a haŋ.
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Baaboo nee a se: «Man kate, de mʼay summu, ay izoo.»
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 A man, de a nʼa summu. Isiyaka maa nga izoo darbawey hewoo. A gaara a se. A nee:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Yala Irkoy ma ni noo beenaa gomnoo nda laboo albarkaa.
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 Yala alkabiilayaŋ ma yee ni cire!
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Isiyaka nka gaara ka ben Yakuba se, Yakuba fatta nga baabaa do, dogoo din da Eso kaa ka hun hoodogoo ra.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Nga mo na ŋaayan kaana foo tee kaŋ a kate a nga baabaa se. A nee nga baabaa se: «Ay baabaa, tun ka ni izoo hamoo kaŋ a nʼa hoo ŋaa, ma gaara a se.»
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Baaboo nʼa hãa ka nee: «May ti ni?» A nʼa zaabi ka nee: «Agay no, ni ize jinaa, Eso.»
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Isiyaka hanse ka jijiri hunburay se, de a nee: «May ti boraa kaŋ na ham hoo ka kate a ya ne? Ay nʼa kul ŋaa za mana too kate. Ay gaara a se. De mo gaararoo ga cindi a bande.»
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Waatoo kaŋ ra Eso maa nga baabaa šenney, a na kaati beeri tee, binoo hanse ka maray, de a nee nga baabaa se: «Ay baabaa, gaara ya ne, agay mo!»
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Isiyaka nʼa zaabi ka nee: «Ni armaa kaa nda carmay, de a duu gaararoo kaŋ nʼga hima ka duu a.»
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Eso nee: «Hayaa kaŋ se i na maaɲoo daŋ Yakuba (maanaa ‹zanbante›), nga se a nʼay zanba cee hinka? A na izejinawtaraa taa ay kone, sohõ nga ne ka koy nda gaararoo kaŋ ay ga hima ka duu a!» A yee ka nee: «Mana gaarari kul jisi ya ne?»
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Isiyaka na Eso zaabi ka nee: «Guna, ay nʼa tee ni boŋkoynoo, ay na nga armey kul tee nga tamey. Ay nʼa noo alkamaa nda alaneb haroo. Sohõ macin no ay ga hin kʼa tee ma ne, ay izoo?»
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Eso nee nga baabaa se: «Gaararoo woo hinne bara ma ne, ay baabaa? Ay baabaa, gaara ya ne!» Eso na nga jindoo jer ka hẽe.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Baaboo nʼa zaabi ka nee:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Ni takubaa nda nʼga huna,
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Eso konna Yakuba, gaararoo maaganda se kaŋ baaboo nʼa tee a se. Eso nee nga boŋ se: «Ay baabaa buuyanoo waatoo man, ay ga agʼarmaa Yakuba wii.»
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 Rebeka duu šenney kaŋ hun nga ize jinaa Eso miɲoo ra alhabaroo. A daŋ i ma ciya nga ize hinkantoo Yakuba se, a nee a se: «Aywa, ni armaa Eso ga baa nga ma faasa nga boŋ se ka ni wii.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Sohõ ay izoo, haŋajer ay šennoo se, tun ka zuru ka koy lafa Labaŋ jeroo ga kaŋ ti agʼarmaa kaŋ goo koyraa ra kaŋ maaɲoo ti Karaŋ.
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Ma jirbiyaŋ tee a do hala han kaŋ ni armaa binoo ma zunbu.
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Hala waati kaŋ ni dooraa hun ni armaa binoo ra, a ma dirɲa hayaa kaŋ nʼnʼa tee nga se. Waatoo din ay ga sanba ma ne ma yee kate. Cin se ay ga jaŋ war boro hinkaa kul han follokaa ra?»
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Rebeka nee Isiyaka se: «Ay konna hunayan, Heti ize woyey sabbu se. Nda Yakuba na woy zaa, sanda wey dumey, Heti ize woyey ra, gandaa ize woyey ra, macin no hunayan gʼa nafa ya ne?»
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.