Gênesis 27
Songhai de Gao (SES) vs NTLH
1 Žeenay kaa Isiyaka ga, nga moo gunaa kuma hala nongu kaŋ ra a si dii koyne. A ciya nga izʼaru jinaa Eso se, a nee a se: «Ay izoo!» A nʼa zaabi ka nee: «Agay ne, ay baabaa!»
1 Isaque já estava bem velho e havia ficado cego. Um dia ele chamou Esaú, o seu filho mais velho, e disse: — Meu filho! — Estou aqui, pai — respondeu ele.
2 Isiyaka šelaŋ a se ka nee: «Nga ne, ay žen, ay sʼay buuyanoo zaaroo bay.
2 O pai lhe disse: — Você está vendo que estou velho e um dia desses vou morrer.
3 Sohõ ay gʼa wiri ni ga, ma ni hoo jinawey zaa kaŋ ti ni tongaa nda ni biraa, ma koy hawsaa ra ka ham hoo ya ne.
3 Pegue o seu arco e as suas flechas, vá até o campo e cace um animal.
4 Mʼa hina hala a ma tee ya ne ŋaayan kaana, de ma kate a ya ne yʼa ŋaa hala ay hundoo ma ɲaali, ya gaara ma ne za ya na buu.»
4 Prepare uma comida saborosa, como eu gosto, e traga aqui para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção, antes de morrer.
5 Rebeka maa hayaa kaŋ Isiyaka nʼa har nga izoo Eso se. Eso koy hawsaa ra ka ham hoo.
5 Acontece que Rebeca escutou o que Isaque disse a Esaú. Por isso, quando ele saiu para caçar,
6 Rebeka šelaŋ Yakuba, nga izoo se ka nee: «Aywa, ay maa ni baabaa goo ma šelaŋ ni armaa Eso se ka nee:
6 ela disse a Jacó: — Escutei agora mesmo uma conversa do seu pai com o seu irmão Esaú. O seu pai disse assim:
7 ‹Ham hoo kate ya ne, mʼa tee ya ne ŋaayan kaana, ya ŋaa. Ay ga gaara ma ne Abadantaa jine za ya na buu.›
7 “Vá caçar um animal e prepare uma comida saborosa para mim. Depois de comer, eu lhe darei a minha bênção na presença de Deus, o Senhor , antes de morrer.”
8 Sohõ ay izoo, haŋajer šennoo se kaŋ ay gʼa har ma ne.
8 Agora, meu filho — continuou Rebeca — escute bem e faça o que eu vou dizer.
9 Koy alman buuney ra, ma hancin-ize henna boŋ hinka dii kate ya ne hala yʼi tee ŋaayan kaana, sanda woo kaŋ ga kan ni baabaa se.
9 Vá ao lugar onde estão os nossos animais e traga dois cabritos dos melhores. Eu vou preparar uma comida saborosa, como o seu pai gosta,
10 Mʼa ka koy ni baabaa se, de a ga ŋaa hala a ma duu ka gaara ma ne za a mana buu.»
10 e você vai levá-la para ele comer. Depois o seu pai vai abençoar você, antes que ele morra.
11 Amma Yakuba nee nga ɲaa Rebeka se: «Aywa, Eso, agʼarmaa ya gaahamoo kul ti hinbiri, agay binde mma yuttu.
11 Aí Jacó disse à mãe: — O meu irmão é muito peludo, e eu não.
12 A ga hin ka tee ay baabaa mʼay dadaba, de ya tee a se zanbante, ya kate ay boŋ ga dangayan kaŋ manʼti gaarayan.»
12 Se o meu pai me apalpar e descobrir que sou eu, ele vai saber que eu estou tentando enganá-lo. Então ele vai me amaldiçoar em vez de me abençoar.
13 Ɲaŋoo nʼa zaabi ka nee: «Ay izoo, nda a na ni danga, a ma kaŋ ay boŋ. Haŋajer ay šennoo se ma koy kate ey.»
13 Mas a mãe respondeu: — Nesse caso, que a maldição caia sobre mim, meu filho. Faça exatamente o que eu disse: vá e traga os cabritos para mim.
14 A koy, a nʼi dii, a kate ey nga ɲaa se. Ɲaŋoo nʼi tee ŋaayan kaana sanda woo kaŋ ga kan baaboo se.
14 Jacó foi, pegou os cabritos e os levou à mãe, e ela preparou uma comida saborosa, como Isaque gostava.
15 Woo banda ga, Rebeka na nga ize jinaa Eso bankaarawey kul ihennaa zaa kaŋ ga jisi a do hugoo ra. A nʼi daŋ nga ize hinkantoo Yakuba ga.
15 Depois ela pegou a melhor roupa de Esaú, que estava guardada em casa, e com ela vestiu Jacó.
16 Hanciney kuurey, a nʼi ka kabey nda jindoo nongey kaŋ ga yuttu daabu.
16 Com a pele dos cabritos ela cobriu as mãos e o pescoço de Jacó, que não tinha pelos.
17 Woo banda ga, a na ŋaayan kaanaa nda takulaa kaŋ a nʼi hanse daŋ nga izoo Yakuba kaboo ra.
17 Depois entregou a Jacó a comida gostosa e o pão que ela havia feito.
18 A too nga baabaa do, a nee a se: «Ay baabaa!» A nʼa zaabi ka nee: «Naam, ay ize foo ti ni?»
18 Então Jacó foi até onde o pai estava e disse: — Pai! — Aqui estou — respondeu ele. — Quem é você, meu filho?
19 Yakuba na nga baabaa zaabi ka nee: «Agay no Eso, ni ize jinaa. Ay na hayaa tee kaŋ nʼnʼa har. Tun, ma goro, mʼay hamoo ŋaa, ma gaara ya ne.»
19 — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho — disse Jacó. — Já fiz o que o senhor mandou. Levante-se, por favor; sente-se, coma da carne do animal que cacei e depois me abençoe.
20 Isiyaka nee nga izoo se: «Cin ti woo? Ni ya cahã ka duu, ay izoo!» A na zaabi ka nee: «Haya kaŋ no, Abadantaa, ni Koyoo kʼay kubayandi nda a.»
20 Aí Isaque perguntou: — Mas como foi que você achou a caça tão depressa, meu filho? Jacó respondeu: — O
21 Isiyaka nee Yakuba se: «Man kate ya ni dadaba, ay izoo, hala ya bay wala ni ti ay izoo Eso wala manʼti ni no.»
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto para que eu possa apalpar você. Assim vou saber se você é Esaú mesmo ou não.
22 Yakuba man nga baabaa Isiyaka ga, a nʼa dadaba, de a nee: «Jinde šennoo manʼti kala Yakuba jindoo, amma kabey manʼti kala Eso kabey.»
22 Jacó chegou perto de Isaque, e ele o apalpou e disse: — A sua voz é a voz de Jacó, mas as mãos parecem as mãos de Esaú.
23 A manʼa bay, zama kabey kul ti hinbiri sanda nga armaa Eso waney takaa. A baa ka gaara a se.
23 Assim, Isaque não reconheceu que era Jacó, pois as suas mãos estavam peludas como as de Esaú, e por isso ele o abençoou.
24 A nee koyne: «Ay izoo Eso no wala?» Yakuba nʼa zaabi ka nee: «Ayyo, agay no.»
24 Mas, antes de abençoá-lo, perguntou mais uma vez: — Você é mesmo o meu filho Esaú? — Sou, sim — respondeu Jacó.
25 Isiyaka nee: «Ay noo hamoo kaŋ nʼnʼa hoo, yʼa ŋaa, ya gaara ma ne!» A nʼa noo a se, a ŋaa. A kate a se alaneb hari moora, a haŋ.
25 Então o pai disse: — Traga a carne da caça para que eu coma. Depois eu o abençoarei. Jacó serviu a comida ao seu pai e também trouxe vinho. Isaque comeu, e bebeu,
26 Baaboo nee a se: «Man kate, de mʼay summu, ay izoo.»
26 e depois disse: — Venha cá, meu filho, e me dê um beijo.
27 A man, de a nʼa summu. Isiyaka maa nga izoo darbawey hewoo. A gaara a se. A nee:
27 Jacó chegou perto e beijou o pai. Quando sentiu o cheiro da roupa que Jacó estava usando, Isaque o abençoou e disse assim: “Ah! O cheiro do meu filho é como o cheiro de um campo que o
28 Yala Irkoy ma ni noo beenaa gomnoo nda laboo albarkaa.
28 Meu filho, que Deus lhe dê o orvalho do céu; que os seus campos produzam boas colheitas e fartura de trigo e vinho.
29 Yala alkabiilayaŋ ma yee ni cire!
29 Que nações sejam dominadas por você, e que você seja respeitado pelos povos. Que você mande nos seus parentes, e que os descendentes da sua mãe o tratem com respeito. Malditos sejam aqueles que o amaldiçoarem, e que sejam abençoados os que o abençoarem!”
30 Isiyaka nka gaara ka ben Yakuba se, Yakuba fatta nga baabaa do, dogoo din da Eso kaa ka hun hoodogoo ra.
30 Isaque acabou de dar a bênção, e Jacó ia saindo, quando Esaú chegou, vindo da caçada.
31 Nga mo na ŋaayan kaana foo tee kaŋ a kate a nga baabaa se. A nee nga baabaa se: «Ay baabaa, tun ka ni izoo hamoo kaŋ a nʼa hoo ŋaa, ma gaara a se.»
31 Ele também fez uma comida gostosa e levou para o pai. Aí disse: — Levante-se, por favor, coma da caça que eu matei e depois me abençoe.
32 Baaboo nʼa hãa ka nee: «May ti ni?» A nʼa zaabi ka nee: «Agay no, ni ize jinaa, Eso.»
32 Então Isaque perguntou: — Quem é você? — Eu sou Esaú, o seu filho mais velho.
33 Isiyaka hanse ka jijiri hunburay se, de a nee: «May ti boraa kaŋ na ham hoo ka kate a ya ne? Ay nʼa kul ŋaa za mana too kate. Ay gaara a se. De mo gaararoo ga cindi a bande.»
33 Isaque ficou agitado e começou a tremer muito. E disse: — Então quem foi que caçou um animal e trouxe para mim? Eu comi antes que você chegasse e dei àquele homem a minha bênção. Ele é quem será abençoado.
34 Waatoo kaŋ ra Eso maa nga baabaa šenney, a na kaati beeri tee, binoo hanse ka maray, de a nee nga baabaa se: «Ay baabaa, gaara ya ne, agay mo!»
34 Quando Esaú ouviu isso, deu um grito cheio de amargura e disse: — Meu pai, dê a sua bênção para mim também!
35 Isiyaka nʼa zaabi ka nee: «Ni armaa kaa nda carmay, de a duu gaararoo kaŋ nʼga hima ka duu a.»
35 Porém Isaque respondeu: — O seu irmão veio, me enganou e ficou com a bênção que era sua.
36 Eso nee: «Hayaa kaŋ se i na maaɲoo daŋ Yakuba (maanaa ‹zanbante›), nga se a nʼay zanba cee hinka? A na izejinawtaraa taa ay kone, sohõ nga ne ka koy nda gaararoo kaŋ ay ga hima ka duu a!» A yee ka nee: «Mana gaarari kul jisi ya ne?»
36 Esaú disse: — Esta é a segunda vez que ele me engana. Foi com razão que puseram nele o nome de Jacó . Primeiro ele me tirou os direitos de filho mais velho e agora tirou a bênção que era minha. Pai, será que o senhor não guardou nenhuma bênção para mim?
37 Isiyaka na Eso zaabi ka nee: «Guna, ay nʼa tee ni boŋkoynoo, ay na nga armey kul tee nga tamey. Ay nʼa noo alkamaa nda alaneb haroo. Sohõ macin no ay ga hin kʼa tee ma ne, ay izoo?»
37 Isaque respondeu: — Eu já dei a Jacó autoridade sobre você e fiz com que todos os parentes de Jacó sejam escravos dele. Também disse que ele terá muito trigo e muito vinho. Agora não posso fazer nada por você, meu filho.
38 Eso nee nga baabaa se: «Gaararoo woo hinne bara ma ne, ay baabaa? Ay baabaa, gaara ya ne!» Eso na nga jindoo jer ka hẽe.
38 Porém Esaú insistiu: — Será que o senhor tem só uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E começou a chorar alto.
39 Baaboo nʼa zaabi ka nee:
39 Então Isaque disse: “Você viverá longe de terras boas e longe do orvalho que cai do céu.
40 Ni takubaa nda nʼga huna,
40 Você viverá pela sua espada e será empregado do seu irmão. Porém, quando você se revoltar, se livrará dele.”
41 Eso konna Yakuba, gaararoo maaganda se kaŋ baaboo nʼa tee a se. Eso nee nga boŋ se: «Ay baabaa buuyanoo waatoo man, ay ga agʼarmaa Yakuba wii.»
41 Esaú ficou com ódio de Jacó porque o seu pai tinha dado a ele a bênção. Então pensou assim: “O meu pai vai morrer logo. Quando acabarem os dias de luto, vou matar o meu irmão.”
42 Rebeka duu šenney kaŋ hun nga ize jinaa Eso miɲoo ra alhabaroo. A daŋ i ma ciya nga ize hinkantoo Yakuba se, a nee a se: «Aywa, ni armaa Eso ga baa nga ma faasa nga boŋ se ka ni wii.
42 Rebeca ficou sabendo do plano de Esaú e mandou chamar Jacó. Ela disse: — Escute aqui! O seu irmão Esaú está planejando se vingar de você; ele quer matá-lo.
43 Sohõ ay izoo, haŋajer ay šennoo se, tun ka zuru ka koy lafa Labaŋ jeroo ga kaŋ ti agʼarmaa kaŋ goo koyraa ra kaŋ maaɲoo ti Karaŋ.
43 Por isso, meu filho, preste atenção. Vá agora mesmo para a casa de Labão, o meu irmão, que mora em Harã.
44 Ma jirbiyaŋ tee a do hala han kaŋ ni armaa binoo ma zunbu.
44 Fique algum tempo lá com ele, até que passe o ódio do seu irmão,
45 Hala waati kaŋ ni dooraa hun ni armaa binoo ra, a ma dirɲa hayaa kaŋ nʼnʼa tee nga se. Waatoo din ay ga sanba ma ne ma yee kate. Cin se ay ga jaŋ war boro hinkaa kul han follokaa ra?»
45 e ele esqueça aquilo que você lhe fez. Nessa ocasião eu mandarei alguém para trazer você de volta. Não quero perder os meus dois filhos num dia só!
46 Rebeka nee Isiyaka se: «Ay konna hunayan, Heti ize woyey sabbu se. Nda Yakuba na woy zaa, sanda wey dumey, Heti ize woyey ra, gandaa ize woyey ra, macin no hunayan gʼa nafa ya ne?»
46 Depois Rebeca foi falar com Isaque e disse: — Estou aborrecida da vida por causa dessas mulheres heteias com quem Esaú casou. Se Jacó também casar com uma dessas heteias, será melhor que eu morra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.