Gênesis 25

Songhai de Gao (SES) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ibirahima yee ka wande foo zaa kaŋ maaɲoo ti Ketura.
1 Abraão se casou outra vez, com uma mulher chamada Quetura.
2 Woyoo duu a se hayyan. Maaɲey ti: Zimraŋ, nda Yokušaŋ, nda Medaŋ, nda Majaŋ, nda Yišbak, nda Šuwa.
2 Ela deu à luz Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Suá.
3 Yokušaŋ na Šeba nda Dedaŋ daŋ aduɲɲa ra. Dedaŋ izey ti: Ašur borey, nda Letuš borey, nda Leyun borey.
3 Jocsã gerou Sabá e Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assuritas, os letusitas e os leumitas.
4 Majaŋ izʼarey ti: Efa, nda Efer, nda Hanok, nda Abida, nda Elda. Wey kul ti Ketura izeyaŋ nda nga haamayaŋ.
4 Os filhos de Midiã foram Efá, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos eles foram descendentes de Abraão por meio de Quetura.
5 Hayaa kul kaŋ goo Ibirahima maaɲoo ga, a nʼa noo Isiyaka se.
5 Abraão deu tudo que possuía a seu filho Isaque.
6 Izʼarey kaŋ wahayey duu ey a se, a nʼi noo gomniyaŋ za a ga huna. Amma a nʼi moorandi nga izoo Isiyaka, kʼi sanba ganda ra kaŋ goo waynahunay kaboo here.
6 Antes de morrer, porém, deu presentes aos filhos de suas concubinas e os separou de Isaque, enviando-os para as terras do leste.
7 Aloomuroo kaŋ Ibirahima duu a manʼti kala jiiri zangu nda woyye cindi guu (175).
7 Abraão viveu 175 anos
8 Woo banda ga, hundoo hun, a faati. A duu aloomur kuku, a koy nga hayragey gar alaahara.
8 e morreu em boa velhice, depois de uma vida longa e feliz. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
9 Nga izey Isiyaka nda Isimayel nʼa sutura Makupela tondi guusoo ra kaŋ goo faaroo ra, Mamre jeroo ga. A manʼti kala Eferoŋ wane kaŋ ti Sohar Heti boraa izʼaroo.
9 Seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, perto de Manre, no campo de Efrom, filho de Zoar, o hitita.
10 Faaroo no kaŋ Ibirahima nʼa day Heti borey ga. No din ra Ibirahima nda nga wandoo Sarata suturandi.
10 Esse era o campo que Abraão havia comprado dos hititas e onde havia sepultado Sara, sua mulher.
11 Ibirahima buuyanoo banda ga, Irkoy na albarka daŋ nga izoo Isiyaka ra. Isiyaka gorodogoo ti nongoo kaŋ se i ga nee Ber-Lahay-Roy.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, e ele se estabeleceu perto de Beer-Laai-Roi, no Neguebe.
12 Isimayel, Ibirahima izoo, hayroo ne. Isimayel ti izʼaroo kaŋ Hažatta, Misira boraa kaŋ ti Sarata koŋŋaa, duu a, Ibirahima se.
12 Este é o relato da família de Ismael, filho de Abraão com Hagar, serva egípcia de Sara.
13 Isimayel izʼarey ti wey, ngi maaɲey ne, alwadda ka kaa alwadda. Isimayel izʼaru jinaa ti Nebayot, nga banda ga, Kedar, nda Adbel, nda Mibsam,
13 São estes os descendentes de Ismael por nome e clã: Nebaiote, o mais velho, seguido de Quedar, Adbeel, Misbão,
14 nda Mišma, nda Duma, nda Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 nda Hadad, nda Tema, nda Yetur, nda Nafiš, nda Kedma.
15 Hadade, Temá, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Wey ti Isimayel izʼarey, ngi maaɲey, nda ngi koyrawey, nda ngi gorodogey. Ngi ti ngi alkabiilawey boŋkoyni woy cindi hinkaa (12).
16 Esses doze filhos de Ismael deram origem a doze tribos, cada uma com o nome de seu fundador, relacionadas de acordo com o lugar onde se estabeleceram e acamparam.
17 Aloomuroo kaŋ Isimayel duu a manʼti kala jiiri zangu nda waranza cindi iyye (137). Hundoo hun, a faati ka koy nga hayragey gar alaahara.
17 Ismael viveu 137 anos. Deu o último suspiro e, ao morrer, reuniu-se a seus antepassados.
18 Isimayel hayroo si goro kala za Hawila hala Šur kaŋ goo Misira tenje ka koy Ašur gandaa here. Isimayel nda nga armey kul si goro nda cere.
18 Os descendentes de Ismael ocuparam a região que vai de Havilá a Sur, a leste do Egito, na direção de Assur. Ali, viveram em franca oposição a todos os seus parentes.
19 Isiyaka, Ibirahima izoo, hayroo ne. Ibirahima na Isiyaka daŋ aduɲɲa ra.
19 Este é o relato da família de Isaque, filho de Abraão.
20 Jiiri woytaaci (40) bara Isiyaka se waatoo kaŋ ra a ga hiiji Rebeka kaŋ ti Betuwel izoo, Aram boraa kaŋ goo Padaŋ-Aram. Nga ti Labaŋ, Aram boraa woymaa.
20 Quando Isaque tinha 40 anos, casou-se com Rebeca, filha de Betuel, o arameu de Padã-Arã, e irmã de Labão, o arameu.
21 Isiyaka na Abadantaa ŋaaray nga wandoo se kaŋ manʼti kala woy gun. Abadantaa na nga ŋaarayroo taa. Rebeka, nga wandoo tee alhaamidu.
21 Isaque orou ao S enhor em favor de sua mulher, pois ela não podia ter filhos. O S enhor ouviu a oração de Isaque, e Rebeca ficou grávida de gêmeos.
22 Izey ga cere tuti gundoo ra. Rebeka nee: «Nda takaa woo no, cin no ay ga ti a?» A koy Abadantaa ibaayoo ceeci.
22 Os dois bebês lutavam um com o outro no ventre da mãe, de modo que ela consultou o S enhor a esse respeito. “Por que isso está acontecendo comigo?”, perguntou ela.
23 Abadantaa nʼa zaabi ka nee:
23 O S enhor respondeu: “Os filhos em seu ventre se tornarão duas nações. Desde o começo, elas serão rivais. Uma nação será mais forte que a outra, e seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
24 Hanoo kaŋ ra a duu nga boŋ, nga ne, ntaway aruyaŋ ka cindi gundoo ra.
24 Quando chegou a hora de dar à luz, Rebeca descobriu que, de fato, eram gêmeos.
25 Ijinaa kaŋ kaa, nga kul no ma ciray. Gaahamoo kul ti hinbiri ma nee burmusu, i na maaɲoo daŋ Eso (maanaa «hinbiri»).
25 O primeiro a nascer era ruivo e coberto de pelos; por isso o chamaram de Esaú.
26 Nga banda ga, armaa kaa, de kaboo ga Eso ceekoroo dii. I na maaɲoo daŋ Yakuba (maanaa «ceekore diikaa»). Waatoo kaŋ i ga hayandi, Isiyaka sii nda kala jiiri woydu (60).
26 Depois, nasceu o outro gêmeo, com a mão agarrada ao calcanhar de Esaú; por isso o chamaram de Jacó. Isaque tinha 60 anos quando os gêmeos nasceram.
27 Zankey beeri, Eso tee aru kaŋ ga hanse ka wan hooyan, a ga baa hawsa koyyan. Amma Yakuba tee boro alaafiyante kaŋ ga goro hugey do.
27 Os meninos cresceram. Esaú se tornou um caçador habilidoso que vivia ao ar livre, enquanto Jacó era mais pacato e preferia ficar em casa.
28 Isiyaka si baa kala Eso, zama hamey kaŋ a gʼi hoo ga kan miɲoo ra. Amma Rebeka si baa kala Yakuba.
28 Isaque amava Esaú porque gostava de comer a carne de caça que ele trazia, mas Rebeca amava Jacó.
29 Han foo Yakuba goo ma maafe hina, Eso kaa ka hun hawsaa ra, a dusu, a heray.
29 Certo dia, quando Jacó preparava um ensopado, Esaú chegou do deserto, exausto e faminto.
30 Eso nee Yakuba se: «Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya gona iciraa woo ra, maafe ciraa woo ra, zama ay dusu, ay ga baa ka buu nda heray.» Šennoo woo ka kate i daŋ a ga Edom (maanaa «iciray»).
30 “Estou faminto!”, disse ele a Jacó. “Dê-me um pouco desse ensopado vermelho!” (Por isso Esaú também ficou conhecido como Edom. )
31 Yakuba nee a se: «Kala ma ni izejinawtaraa neere ya ne jina.»
31 “Está bem”, respondeu Jacó. “Mas, em troca, dê-me seus direitos de filho mais velho.”
32 Eso zaabi ka nee: «Nga ne, ay ga baa ka buu, macin no ay gʼa tee izejinawtaray se?»
32 “Estou morrendo de fome!”, disse Esaú. “De que me servem meus direitos de filho mais velho?”
33 Woo banda ga, Yakuba nee: «A žee ya ne jina!» A žee a se, a na nga izejinawtaraa neere Yakuba se.
33 Mas Jacó disse: “Primeiro, jure que seus direitos de filho mais velho agora são meus”. Esaú fez um juramento e, desse modo, vendeu todos os seus direitos de filho mais velho a seu irmão, Jacó.
34 Yakuba na Eso noo dunguri dumi maafe nda takula. A ŋaa, a haŋ jina, a tun ka koy. Takaa woo nda Eso na nga izejinawtaraa kaynandi.
34 Então Jacó deu a Esaú um pedaço de pão e o ensopado de lentilhas. Esaú comeu, levantou-se e foi embora. Assim, ele desprezou seu direito de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.