Gênesis 25

Songhai de Gao (SES) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ibirahima yee ka wande foo zaa kaŋ maaɲoo ti Ketura.
1 Abraão casou com outra mulher, que se chamava Quetura,
2 Woyoo duu a se hayyan. Maaɲey ti: Zimraŋ, nda Yokušaŋ, nda Medaŋ, nda Majaŋ, nda Yišbak, nda Šuwa.
2 e ela lhe deu os seguintes filhos: Zinrã, Jocsã, Medã, Midiã, Isbaque e Sua.
3 Yokušaŋ na Šeba nda Dedaŋ daŋ aduɲɲa ra. Dedaŋ izey ti: Ašur borey, nda Letuš borey, nda Leyun borey.
3 Jocsã foi o pai de Seba e de Dedã. Os descendentes de Dedã foram os assureus, os letuseus e os leumeus.
4 Majaŋ izʼarey ti: Efa, nda Efer, nda Hanok, nda Abida, nda Elda. Wey kul ti Ketura izeyaŋ nda nga haamayaŋ.
4 Os filhos de Midiã foram Efa, Éfer, Enoque, Abida e Elda. Todos esses foram descendentes de Quetura.
5 Hayaa kul kaŋ goo Ibirahima maaɲoo ga, a nʼa noo Isiyaka se.
5 Abraão deixou tudo o que tinha para Isaque,
6 Izʼarey kaŋ wahayey duu ey a se, a nʼi noo gomniyaŋ za a ga huna. Amma a nʼi moorandi nga izoo Isiyaka, kʼi sanba ganda ra kaŋ goo waynahunay kaboo here.
6 mas deu presentes para os filhos das suas concubinas . E, antes de morrer, separou-os de Isaque e mandou que fossem morar na terra do Oriente.
7 Aloomuroo kaŋ Ibirahima duu a manʼti kala jiiri zangu nda woyye cindi guu (175).
7 Abraão viveu cento e setenta e cinco anos.
8 Woo banda ga, hundoo hun, a faati. A duu aloomur kuku, a koy nga hayragey gar alaahara.
8 Ele morreu bem velho e foi reunir-se com os seus antepassados no mundo dos mortos .
9 Nga izey Isiyaka nda Isimayel nʼa sutura Makupela tondi guusoo ra kaŋ goo faaroo ra, Mamre jeroo ga. A manʼti kala Eferoŋ wane kaŋ ti Sohar Heti boraa izʼaroo.
9 Os seus filhos Isaque e Ismael o sepultaram na caverna de Macpela, que fica a leste de Manre, no campo de Efrom, que era filho de Zoar, o heteu.
10 Faaroo no kaŋ Ibirahima nʼa day Heti borey ga. No din ra Ibirahima nda nga wandoo Sarata suturandi.
10 Este era o campo que Abraão havia comprado dos heteus; Abraão e Sara foram sepultados ali.
11 Ibirahima buuyanoo banda ga, Irkoy na albarka daŋ nga izoo Isiyaka ra. Isiyaka gorodogoo ti nongoo kaŋ se i ga nee Ber-Lahay-Roy.
11 Depois da morte de Abraão, Deus abençoou Isaque, o filho dele, que morava perto do “Poço Daquele que Vive e Me Vê”.
12 Isimayel, Ibirahima izoo, hayroo ne. Isimayel ti izʼaroo kaŋ Hažatta, Misira boraa kaŋ ti Sarata koŋŋaa, duu a, Ibirahima se.
12 Ismael, o filho de Abraão e de Agar, a escrava egípcia de Sara, foi pai dos seguintes filhos,
13 Isimayel izʼarey ti wey, ngi maaɲey ne, alwadda ka kaa alwadda. Isimayel izʼaru jinaa ti Nebayot, nga banda ga, Kedar, nda Adbel, nda Mibsam,
13 por ordem de nascimento: Nebaiote, o filho mais velho, e em seguida Quedar, Abdeel, Mibsão,
14 nda Mišma, nda Duma, nda Masa,
14 Misma, Dumá, Massá,
15 nda Hadad, nda Tema, nda Yetur, nda Nafiš, nda Kedma.
15 Hadade, Tema, Jetur, Nafis e Quedemá.
16 Wey ti Isimayel izʼarey, ngi maaɲey, nda ngi koyrawey, nda ngi gorodogey. Ngi ti ngi alkabiilawey boŋkoyni woy cindi hinkaa (12).
16 São esses os doze filhos de Ismael; as suas terras e os seus acampamentos receberam os nomes deles. Cada um era chefe da sua própria tribo.
17 Aloomuroo kaŋ Isimayel duu a manʼti kala jiiri zangu nda waranza cindi iyye (137). Hundoo hun, a faati ka koy nga hayragey gar alaahara.
17 Ismael tinha cento e trinta e sete anos quando morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos .
18 Isimayel hayroo si goro kala za Hawila hala Šur kaŋ goo Misira tenje ka koy Ašur gandaa here. Isimayel nda nga armey kul si goro nda cere.
18 Os descendentes de Ismael viveram na região que fica entre Havilá e Sur, a leste do Egito, ao longo da estrada que vai para a Assíria. Eles viviam separados dos outros descendentes de Abraão.
19 Isiyaka, Ibirahima izoo, hayroo ne. Ibirahima na Isiyaka daŋ aduɲɲa ra.
19 Esta é a história de Isaque, filho de Abraão.
20 Jiiri woytaaci (40) bara Isiyaka se waatoo kaŋ ra a ga hiiji Rebeka kaŋ ti Betuwel izoo, Aram boraa kaŋ goo Padaŋ-Aram. Nga ti Labaŋ, Aram boraa woymaa.
20 Isaque tinha quarenta anos quando casou com Rebeca, filha de Betuel e irmã de Labão. Eles eram arameus e moravam na Mesopotâmia.
21 Isiyaka na Abadantaa ŋaaray nga wandoo se kaŋ manʼti kala woy gun. Abadantaa na nga ŋaarayroo taa. Rebeka, nga wandoo tee alhaamidu.
21 Rebeca não podia ter filhos, e por isso Isaque orou a Deus, o Senhor , em favor dela. O Senhor ouviu a oração dele, e Rebeca ficou grávida.
22 Izey ga cere tuti gundoo ra. Rebeka nee: «Nda takaa woo no, cin no ay ga ti a?» A koy Abadantaa ibaayoo ceeci.
22 Na barriga dela havia gêmeos, e eles lutavam um com o outro. Ela pensou assim: “Por que está me acontecendo uma coisa dessas?” Então foi perguntar a Deus, o Senhor ,
23 Abadantaa nʼa zaabi ka nee:
23 e ele respondeu: “No seu ventre há duas nações; você dará à luz dois povos inimigos. Um será mais forte do que o outro, e o mais velho será dominado pelo mais moço.”
24 Hanoo kaŋ ra a duu nga boŋ, nga ne, ntaway aruyaŋ ka cindi gundoo ra.
24 Chegou o tempo de Rebeca dar à luz, e ela teve dois meninos.
25 Ijinaa kaŋ kaa, nga kul no ma ciray. Gaahamoo kul ti hinbiri ma nee burmusu, i na maaɲoo daŋ Eso (maanaa «hinbiri»).
25 O que nasceu primeiro era vermelho e peludo como um casaco de pele; por isso lhe deram o nome de Esaú .
26 Nga banda ga, armaa kaa, de kaboo ga Eso ceekoroo dii. I na maaɲoo daŋ Yakuba (maanaa «ceekore diikaa»). Waatoo kaŋ i ga hayandi, Isiyaka sii nda kala jiiri woydu (60).
26 O segundo nasceu agarrando o calcanhar de Esaú com uma das mãos, e por isso lhe deram o nome de Jacó . Isaque tinha sessenta anos quando Rebeca teve os gêmeos.
27 Zankey beeri, Eso tee aru kaŋ ga hanse ka wan hooyan, a ga baa hawsa koyyan. Amma Yakuba tee boro alaafiyante kaŋ ga goro hugey do.
27 Os meninos cresceram. Esaú gostava de viver no campo e se tornou um bom caçador. Jacó, pelo contrário, era um homem sossegado, que gostava de ficar em casa.
28 Isiyaka si baa kala Eso, zama hamey kaŋ a gʼi hoo ga kan miɲoo ra. Amma Rebeka si baa kala Yakuba.
28 Isaque amava mais Esaú porque gostava de comer da carne dos animais que ele caçava. Rebeca, por sua vez, preferia Jacó.
29 Han foo Yakuba goo ma maafe hina, Eso kaa ka hun hawsaa ra, a dusu, a heray.
29 Um dia, quando Jacó estava cozinhando um ensopado, Esaú chegou do campo, muito cansado,
30 Eso nee Yakuba se: «Ay gʼa wiri ni ga, naŋ ya gona iciraa woo ra, maafe ciraa woo ra, zama ay dusu, ay ga baa ka buu nda heray.» Šennoo woo ka kate i daŋ a ga Edom (maanaa «iciray»).
30 e foi dizendo: — Estou morrendo de fome. Por favor, me deixe comer dessa coisa vermelha aí (Por isso puseram em Esaú o nome de Edom .).
31 Yakuba nee a se: «Kala ma ni izejinawtaraa neere ya ne jina.»
31 Jacó respondeu: — Sim, eu deixo; mas só se você passar para mim os seus direitos de filho mais velho .
32 Eso zaabi ka nee: «Nga ne, ay ga baa ka buu, macin no ay gʼa tee izejinawtaray se?»
32 Esaú disse: — Está bem. Eu estou quase morrendo; que valor têm para mim esses direitos de filho mais velho?
33 Woo banda ga, Yakuba nee: «A žee ya ne jina!» A žee a se, a na nga izejinawtaraa neere Yakuba se.
33 — Então jure primeiro — disse Jacó. Esaú fez um juramento e assim passou a Jacó os seus direitos de filho mais velho.
34 Yakuba na Eso noo dunguri dumi maafe nda takula. A ŋaa, a haŋ jina, a tun ka koy. Takaa woo nda Eso na nga izejinawtaraa kaynandi.
34 Aí Jacó lhe deu pão e o ensopado. Quando Esaú acabou de comer e de beber, levantou-se e foi embora. Foi assim que ele desprezou os seus direitos de filho mais velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.