Gênesis 19
Songhai de Gao (SES) vs BKJ
1 Almaaroo ra, almalayka hinkaa too Sodom. A gar kaŋ Lotu goo ma goro koyraa miɲoo ga. Kaŋ Lotu dii ey kul, a koy i kubay ka nga ndumoo gunguma ganda.
1 E vieram dois anjos a Sodoma ao entardecer; e Ló estava sentado no portão de Sodoma. E Ló, vendo-os, levantou-se para encontrá-los, e ele curvou-se com a sua face em direção a terra;
2 A nee i se: «Ay gʼa wiri war ga, ay koyey, war ma kaa ka kani war tamoo hugoo ra, war ma war cewey ɲumay, nga banda ga, war ma biya ka tun ka war fondaa zaa.» I nʼa zaabi ka nee: «Kalaa, kalaa! Ir ga kani farroo ra.»
2 e ele disse: Eis, agora, meus senhores, entrai, rogo-vos, na casa de vosso servo, e ficai a noite toda, e lavai vossos pés, e levantareis cedo e ireis no vosso caminho. E eles disseram: Não! Nós permaneceremos na rua toda noite.
3 Amma Lotu nʼi gaabi hala i yadda ka koy nga do. A hina i se, a na takulayaŋ tee bila dolobiri, i ŋaa.
3 E insistiu com eles grandemente, e foram com ele, e entraram em sua casa; e ele lhes fez um banquete, e assou pão ázimo, e eles comeram.
4 I mana kani jina kaŋ Sodom arey kaa ka hugoo kuubi kʼa bere, zankey nda boro beerey, koyraa arey kul.
4 Mas antes que eles se deitassem, os homens da cidade, até os homens de Sodoma, rodearam a casa toda, tanto velhos como os jovens, todo o povo de cada quarteirão.
5 I na Lotu cee ka nee a se: «Man arey kaŋ huru ni do hõ cijinoo? I fattandi hala ir ma kani nda ey!»
5 E eles chamaram Ló, e lhe disseram: Onde estão os homens que vieram a ti esta noite? Traze-os fora até nós, para que possamos conhecê-los.
6 Lotu fatta i do hugoo miɲoo ga jina, a na ganboo daabu,
6 E Ló saiu à porta até eles, e fechou a porta atrás de si;
7 de a nee i se: «Agʼarmey, ay gʼa wiri war ga, war masi haya futu kul tee!
7 e disse: Rogo-vos, irmãos, que não venhais a agir tão perversamente.
8 Wa maa ya ne! Ay goo nda ize woy hinka kaŋ mana bay ka marga nda aru, ay ga kate ey war se, war ma haya tee i se kaŋ war baa, amma arey wey, war masi haya kul tee i se, zama agay do i zunbu!»
8 Eis que eu tenho duas filhas que não conheceram homem. Suplico-vos, deixai que eu as traga a vós, e fazei a elas o que for bom aos vossos olhos; porém a estes homens não façais nada; pois, eles vieram sob a sombra do meu telhado.
9 I nʼa zaabi ka nee: «Koy ka tun no!» I nee a se koyne: «Ni cee-ka-dirakaw, sohõ fondaa no nʼga baa mʼa cebe ir se! A boori, sohõ ir ga haya tee ma ne kaŋ ga bisa woo kaŋ ir ga kaa kʼa tee i se.» Woo banda ga, i na Lotu tuti nda gaabi ka koy ganboo wurje.
9 E eles disseram: Para trás. E eles disseram novamente: Este indivíduo veio aqui para peregrinar, e ele quer ser juiz; agora agiremos pior contigo do que com eles. E pressionaram severamente sobre o homem, sobre Ló, e chegaram perto de quebrar a porta.
10 Amma almalayka hinkaa na Lotu dii kʼa daŋ ngi bande hugoo ra, de i na hugoo miɲoo daabu ngi ga.
10 Mas os homens estenderam suas mãos, e puxaram Ló para dentro da casa até eles, e fecharam a porta.
11 I na danawtaray ka arey kar kaŋ goo hugoo miɲoo ga, mʼa dii za zankey hala ibeerey, i na hugoo miɲoo ceeci hala i fara.
11 E eles feriram os homens que estavam à porta da casa com cegueira, tanto pequenos quanto grandes, de modo que se cansaram tentando achar a porta.
12 Arey nee Lotu se: «May ti ni boro kaŋ goo ne koyne? A ma tee ni nzuraa, ni izʼarey, ni ize woyey nda haya kul kaŋ ti ni wane kaŋ goo koyraa woo ra, mʼa ka fatta ne ra,
12 E os homens disseram a Ló: Tens mais alguém aqui? Genro, e teus filhos e tuas filhas e qualquer um que tiveres na cidade? Traze-os para fora deste lugar.
13 zama ir ga nongoo woo halaci. Haya kaŋ se, goy laaley kaŋ ga harandi a ga hanse ka boobo Abadantaa do. Abadantaa nkʼir sanba ir mʼa halaci.»
13 Porque destruiremos este lugar, porque o clamor deles tem subido diante da face do SENHOR, e o SENHOR nos enviou para destruí-lo.
14 Lotu fatta ka koy arey kaŋ na nga ize woyey cewey dii kaŋ ti nga nzurawey do ka nee i se: «Wa tun ka hun ne, zama Abadantaa ga koyraa halaci!» Amma nga nzurawey do a mma hooray.
14 E Ló saiu, e falou a seus genros, que haviam casado com suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o SENHOR destruirá esta cidade. Mas ele parecia com alguém que zombava dos seus genros.
15 Za subbaahi biya, nga no almalaykey na Lotu gaabi ka nee a se: «Tun, ma ni wandoo nda ni ize woy hinkaa kaŋ goo ne ka koy hala koyraa zunuboo kaŋ ga zunbu a boŋ masi ni halaci!»
15 E quando a manhã surgiu, então os anjos apressaram Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua esposa, e tuas duas filhas, que estão aqui, para que não sejas consumido na iniquidade da cidade.
16 Amma Lotu gay hala a ga koy. Aru hinkaa nʼa dii nda kaboo, nga nda nga wandoo nda nga ize woy hinkaa, zama Abadantaa ga baa nga mʼa hallasi. I nʼa ka fatta, de i nʼa naŋ koyraa dumaa ga.
16 E enquanto ele demorava, os homens seguraram a sua mão e a mão de sua esposa, e a mão de suas duas filhas; o SENHOR foi misericordioso com eles, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Kaŋ i nʼi fattandi ka ben aru hinkaa affoo nee Lotu se: «Zuru ka ni hundoo ceeci! Masi ɲeli ni dumaa ga, de mo masi kay laamaa kul ra! Zuru ka koy tondi hondoo here nda nʼsi baa ma halaci!»
17 E aconteceu que, quando os haviam trazido para fora dali, ele disse: Foge por tua vida, não olhes para trás, nem fiques em toda esta planície; foge para o monte, para que não sejas consumido.
18 Lotu nʼi zaabi ka nee: «Kalaa, ay koyoo!
18 E Ló lhes disse: Oh! Assim não, meu Senhor;
19 Nʼna alhormo tee ni tamoo se, ni boori a se ka hundoo hallasi. Agay ya, ay si hin ka zuru ka too hala tondi hondoo do, ay ga hunbur bonaa woo ma zunbu ay boŋ, ya buu.
19 eis que agora teu servo encontrou graça aos teus olhos, e tu magnificaste a tua misericórdia, que mostraste ao salvar a minha vida, e eu não posso fugir para o monte, para que o mal não me alcance, e eu morra.
20 Nʼga dii koyraa kaccaa woo? A ga hanse ka man, ay ga hin ka zuru ka too no din. Naŋ, ay ma zuru ka koy lafa no din. A ga kacca, de ay hundoo ga hallasi.»
20 Eis que esta cidade está próxima para fugir, e é pequena. Oh! Deixa que eu fuja para lá (não é pequena?) e minha alma viverá.
21 A nʼa zaabi ka nee: «Ay na woo mo tee ma ne, koyraa kaŋ ga ni goo, ay sʼa halaci.
21 E ele lhe disse: Vê, aceitei-te também com respeito a esta coisa, que eu não derrubarei esta cidade, pela qual tu falaste.
22 Zuru ka koy no din, zama ay si hin ka haya kul tee nda mana too no din jina!» Woo se i na koyraa din maaɲoo daŋ Sohar (maanaa «ikaccaa»).
22 Apressa-te, fuja para lá, pois eu não posso fazer coisa alguma até que tu chegues lá. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Waynaa mma fatta kaŋ Lotu ga huru Sohar.
23 O sol havia se levantado sobre a terra quando Ló entrou em Zoar.
24 Abadantaa na ganjibaali nda nuune tee ncirɲi kʼa zumandi Sodom nda Gomor boŋ. Hayaa woo mana hun kala Abadantaa do beenaa ra.
24 Então, o SENHOR fez chover sobre Sodoma e sobre Gomorra enxofre e fogo do SENHOR desde o céu.
25 A na koyrawey wey, nda laamaa, nda borey kaŋ goo i ra, nda suboo kul halaci.
25 E ele derrubou aquelas cidades, e toda a planície, e todos os habitantes das cidades, e o que crescia sobre a terra.
26 Lotu wandoo ɲeli nga dumaa ga, kul a bere ka tee ciiri boro assuura.
26 Mas a sua esposa olhou para trás por detrás dele, e ela se tornou um pilar de sal.
27 Ibirahima biya ka tun ka koy nongoo kaŋ ra a cindi ka kay Abadantaa jine.
27 E Abraão levantou-se cedo de manhã e foi para o lugar onde havia estado de pé diante do SENHOR.
28 A na Sodom, nda Gomor, nda laamaa gandaa kul honnay, de a ga dii dullu beeri kaŋ ga tun gandaa boŋ kaŋ ga hima nda alforon dullu.
28 E ele olhou para Sodoma e Gomorra, e para toda a terra da planície, e eis que viu a fumaça da terra que subia como fumaça de uma fornalha.
29 Waatoo kaŋ Irkoy ga laamaa koyrawey halaci, a hongu Ibirahima, a na Lotu hallasi balaawoo ra kaŋ a nʼa kaŋandi koyrawey boŋ kaŋ ra Lotu cindi nda goray.
29 E aconteceu que, quando Deus destruiu as cidades da planície, Deus lembrou-se de Abraão e retirou Ló do meio da destruição, quando ele derrubou as cidades em que Ló habitara.
30 Lotu hun Sohar ka žigi ka koy goro tondi hondoo boŋ, nga nda nga ize woy hinkaa, zama a mma hunbur Sohar goraa. Nga nda nga ize woyey cindi ka goro tondi guusu foo ra.
30 E Ló subiu de Zoar, e habitou no monte, e suas duas filhas com ele, pois ele temia habitar em Zoar; e ele habitou em uma caverna, ele e suas duas filhas.
31 Ize woy beeroo nee ikaccaa se: «Ir baabaa žen, aru sii gandaa ra kaŋ ga marga nda ir sanda borey kul takaa.
31 E a primogênita disse à mais jovem: Nosso pai está velho, e não há homem na terra para entrar a nós, segundo a maneira de toda a terra;
32 Kaa, ir mʼir baabaa haŋandi alaneb hari moora, de ir ma kani nda a hala ir ma duu a se hayyan!»
32 vem, façamos nosso pai beber vinho, e deitaremos com ele, para que possamos preservar semente de nosso pai.
33 Cijinoo din da ra, i na ngi baabaa haŋandi alaneb hari moora. Ize woy beeroo koy marga nda a, amma Lotu mana bay nga izoo kaniyanoo nda tunyanoo kul ga.
33 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite; e a primogênita entrou e deitou com seu pai, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
34 Subaa ra, ize woy beeroo nee ikaccaa se: «Cijin agay ka marga nda baaba, ir mʼa haŋandi koyne alaneb hari moora hõ cijinoo, de ma koy kani a bande hala ir ma duu a se hayyan.»
34 E aconteceu que, no dia seguinte, a primogênita disse à mais jovem: Eis que eu deitei com meu pai na noite passada; demos-lhe de beber vinho esta noite também, e entra tu, e deita com ele, para que possamos preservar a semente de nosso pai.
35 Cijinoo din ra koyne, i na ngi baabaa haŋandi alaneb hari moora. Ize woy kaccaa koy marga nda a, amma Lotu mana bay nga izoo kaniyanoo nda tunyanoo kul ga.
35 E elas fizeram seu pai beber vinho naquela noite também; e a mais jovem se levantou, e deitou-se com ele, e ele não percebeu quando ela deitou, nem quando ela se levantou.
36 Lotu ize woy hinkaa kul tee ngi baabaa se alhaamidu.
36 Assim, as duas filhas de Ló conceberam de seu pai.
37 Ize woy beeroo duu izʼaru foo kaŋ a na maaɲoo daŋ Mowab: nga ti Mowab borey kaŋ ga bara ba hõ, hayragoo.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou seu nome Moabe; este mesmo é o pai dos moabitas até este dia.
38 Ize woy kaccaa mo duu izʼaru foo kaŋ a na maaɲoo daŋ Ben-Ammi: nga ti Amoŋ borey kaŋ ga bara ba hõ, hayragoo.
38 E a mais jovem, ela também deu à luz um filho, e chamou seu nome Ben-Ami; este mesmo é o pai dos filhos de Amom até este dia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.