Gênesis 19
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Almaaroo ra, almalayka hinkaa too Sodom. A gar kaŋ Lotu goo ma goro koyraa miɲoo ga. Kaŋ Lotu dii ey kul, a koy i kubay ka nga ndumoo gunguma ganda.
1 E vieram os dois anjos a Sodoma à tarde, e estava Ló assentado à porta de Sodoma; e vendo-os Ló, levantou-se ao seu encontro e inclinou-se com o rosto à terra;
2 A nee i se: «Ay gʼa wiri war ga, ay koyey, war ma kaa ka kani war tamoo hugoo ra, war ma war cewey ɲumay, nga banda ga, war ma biya ka tun ka war fondaa zaa.» I nʼa zaabi ka nee: «Kalaa, kalaa! Ir ga kani farroo ra.»
2 E disse: Eis agora, meus senhores, entrai, peço-vos, em casa de vosso servo, e passai nela a noite, e lavai os vossos pés; e de madrugada vos levantareis e ireis vosso caminho. E eles disseram: Não, antes na rua passaremos a noite.
3 Amma Lotu nʼi gaabi hala i yadda ka koy nga do. A hina i se, a na takulayaŋ tee bila dolobiri, i ŋaa.
3 E porfiou com eles muito, e vieram com ele, e entraram em sua casa; e fez-lhes banquete, e cozeu bolos sem levedura, e comeram.
4 I mana kani jina kaŋ Sodom arey kaa ka hugoo kuubi kʼa bere, zankey nda boro beerey, koyraa arey kul.
4 E antes que se deitassem, cercaram a casa, os homens daquela cidade, os homens de Sodoma, desde o moço até ao velho; todo o povo de todos os bairros.
5 I na Lotu cee ka nee a se: «Man arey kaŋ huru ni do hõ cijinoo? I fattandi hala ir ma kani nda ey!»
5 E chamaram a Ló, e disseram-lhe: Onde estão os homens que a ti vieram nesta noite? Traze-os fora a nós, para que os conheçamos.
6 Lotu fatta i do hugoo miɲoo ga jina, a na ganboo daabu,
6 Então saiu Ló a eles à porta, e fechou a porta atrás de si,
7 de a nee i se: «Agʼarmey, ay gʼa wiri war ga, war masi haya futu kul tee!
7 E disse: Meus irmãos, rogo-vos que não façais mal;
8 Wa maa ya ne! Ay goo nda ize woy hinka kaŋ mana bay ka marga nda aru, ay ga kate ey war se, war ma haya tee i se kaŋ war baa, amma arey wey, war masi haya kul tee i se, zama agay do i zunbu!»
8 Eis aqui, duas filhas tenho, que ainda não conheceram homens; fora vo-las trarei, e fareis delas como bom for aos vossos olhos; somente nada façais a estes homens, porque por isso vieram à sombra do meu telhado.
9 I nʼa zaabi ka nee: «Koy ka tun no!» I nee a se koyne: «Ni cee-ka-dirakaw, sohõ fondaa no nʼga baa mʼa cebe ir se! A boori, sohõ ir ga haya tee ma ne kaŋ ga bisa woo kaŋ ir ga kaa kʼa tee i se.» Woo banda ga, i na Lotu tuti nda gaabi ka koy ganboo wurje.
9 Eles, porém, disseram: Sai daí. Disseram mais: Como estrangeiro este indivíduo veio aqui habitar, e quereria ser juiz em tudo? Agora te faremos mais mal a ti do que a eles. E arremessaram-se sobre o homem, sobre Ló, e aproximaram-se para arrombar a porta.
10 Amma almalayka hinkaa na Lotu dii kʼa daŋ ngi bande hugoo ra, de i na hugoo miɲoo daabu ngi ga.
10 Aqueles homens porém estenderam as suas mãos e fizeram entrar a Ló consigo na casa, e fecharam a porta;
11 I na danawtaray ka arey kar kaŋ goo hugoo miɲoo ga, mʼa dii za zankey hala ibeerey, i na hugoo miɲoo ceeci hala i fara.
11 E feriram de cegueira os homens que estavam à porta da casa, desde o menor até ao maior, de maneira que se cansaram para achar a porta.
12 Arey nee Lotu se: «May ti ni boro kaŋ goo ne koyne? A ma tee ni nzuraa, ni izʼarey, ni ize woyey nda haya kul kaŋ ti ni wane kaŋ goo koyraa woo ra, mʼa ka fatta ne ra,
12 Então disseram aqueles homens a Ló: Tens alguém mais aqui? Teu genro, e teus filhos, e tuas filhas, e todos quantos tens nesta cidade, tira-os fora deste lugar;
13 zama ir ga nongoo woo halaci. Haya kaŋ se, goy laaley kaŋ ga harandi a ga hanse ka boobo Abadantaa do. Abadantaa nkʼir sanba ir mʼa halaci.»
13 Porque nós vamos destruir este lugar, porque o seu clamor tem aumentado diante da face do Senhor, e o Senhor nos enviou a destruí-lo.
14 Lotu fatta ka koy arey kaŋ na nga ize woyey cewey dii kaŋ ti nga nzurawey do ka nee i se: «Wa tun ka hun ne, zama Abadantaa ga koyraa halaci!» Amma nga nzurawey do a mma hooray.
14 Então saiu Ló, e falou a seus genros, aos que haviam de tomar as suas filhas, e disse: Levantai-vos, saí deste lugar, porque o Senhor há de destruir a cidade. Foi tido porém por zombador aos olhos de seus genros.
15 Za subbaahi biya, nga no almalaykey na Lotu gaabi ka nee a se: «Tun, ma ni wandoo nda ni ize woy hinkaa kaŋ goo ne ka koy hala koyraa zunuboo kaŋ ga zunbu a boŋ masi ni halaci!»
15 E ao amanhecer os anjos apertaram com Ló, dizendo: Levanta-te, toma tua mulher e tuas duas filhas que aqui estão, para que não pereças na injustiça desta cidade.
16 Amma Lotu gay hala a ga koy. Aru hinkaa nʼa dii nda kaboo, nga nda nga wandoo nda nga ize woy hinkaa, zama Abadantaa ga baa nga mʼa hallasi. I nʼa ka fatta, de i nʼa naŋ koyraa dumaa ga.
16 Ele, porém, demorava-se, e aqueles homens lhe pegaram pela mão, e pela mão de sua mulher e de suas duas filhas, sendo-lhe o Senhor misericordioso, e tiraram-no, e puseram-no fora da cidade.
17 Kaŋ i nʼi fattandi ka ben aru hinkaa affoo nee Lotu se: «Zuru ka ni hundoo ceeci! Masi ɲeli ni dumaa ga, de mo masi kay laamaa kul ra! Zuru ka koy tondi hondoo here nda nʼsi baa ma halaci!»
17 E aconteceu que, tirando-os fora, disse: Escapa-te por tua vida; não olhes para trás de ti, e não pares em toda esta campina; escapa lá para o monte, para que não pereças.
18 Lotu nʼi zaabi ka nee: «Kalaa, ay koyoo!
18 E Ló disse-lhe: Ora, não, meu Senhor!
19 Nʼna alhormo tee ni tamoo se, ni boori a se ka hundoo hallasi. Agay ya, ay si hin ka zuru ka too hala tondi hondoo do, ay ga hunbur bonaa woo ma zunbu ay boŋ, ya buu.
19 Eis que agora o teu servo tem achado graça aos teus olhos, e engrandeceste a tua misericórdia que a mim me fizeste, para guardar a minha alma em vida; mas eu não posso escapar no monte, para que porventura não me apanhe este mal, e eu morra.
20 Nʼga dii koyraa kaccaa woo? A ga hanse ka man, ay ga hin ka zuru ka too no din. Naŋ, ay ma zuru ka koy lafa no din. A ga kacca, de ay hundoo ga hallasi.»
20 Eis que agora aquela cidade está perto, para fugir para lá, e é pequena; ora, deixe-me escapar para lá (não é pequena? ), para que minha alma viva.
21 A nʼa zaabi ka nee: «Ay na woo mo tee ma ne, koyraa kaŋ ga ni goo, ay sʼa halaci.
21 E disse-lhe: Eis aqui, tenho-te aceitado também neste negócio, para não destruir aquela cidade, de que falaste;
22 Zuru ka koy no din, zama ay si hin ka haya kul tee nda mana too no din jina!» Woo se i na koyraa din maaɲoo daŋ Sohar (maanaa «ikaccaa»).
22 Apressa-te, escapa-te para ali; porque nada poderei fazer, enquanto não tiveres ali chegado. Por isso se chamou o nome da cidade Zoar.
23 Waynaa mma fatta kaŋ Lotu ga huru Sohar.
23 Saiu o sol sobre a terra, quando Ló entrou em Zoar.
24 Abadantaa na ganjibaali nda nuune tee ncirɲi kʼa zumandi Sodom nda Gomor boŋ. Hayaa woo mana hun kala Abadantaa do beenaa ra.
24 Então o Senhor fez chover enxofre e fogo, do Senhor desde os céus, sobre Sodoma e Gomorra;
25 A na koyrawey wey, nda laamaa, nda borey kaŋ goo i ra, nda suboo kul halaci.
25 E destruiu aquelas cidades e toda aquela campina, e todos os moradores daquelas cidades, e o que nascia da terra.
26 Lotu wandoo ɲeli nga dumaa ga, kul a bere ka tee ciiri boro assuura.
26 E a mulher de Ló olhou para trás e ficou convertida numa estátua de sal.
27 Ibirahima biya ka tun ka koy nongoo kaŋ ra a cindi ka kay Abadantaa jine.
27 E Abraão levantou-se aquela mesma manhã, de madrugada, e foi para aquele lugar onde estivera diante da face do Senhor;
28 A na Sodom, nda Gomor, nda laamaa gandaa kul honnay, de a ga dii dullu beeri kaŋ ga tun gandaa boŋ kaŋ ga hima nda alforon dullu.
28 E olhou para Sodoma e Gomorra e para toda a terra da campina; e viu, que a fumaça da terra subia, como a de uma fornalha.
29 Waatoo kaŋ Irkoy ga laamaa koyrawey halaci, a hongu Ibirahima, a na Lotu hallasi balaawoo ra kaŋ a nʼa kaŋandi koyrawey boŋ kaŋ ra Lotu cindi nda goray.
29 E aconteceu que, destruindo Deus as cidades da campina, lembrou-se Deus de Abraão, e tirou a Ló do meio da destruição, derrubando aquelas cidades em que Ló habitara.
30 Lotu hun Sohar ka žigi ka koy goro tondi hondoo boŋ, nga nda nga ize woy hinkaa, zama a mma hunbur Sohar goraa. Nga nda nga ize woyey cindi ka goro tondi guusu foo ra.
30 E subiu Ló de Zoar, e habitou no monte, e as suas duas filhas com ele; porque temia habitar em Zoar; e habitou numa caverna, ele e as suas duas filhas.
31 Ize woy beeroo nee ikaccaa se: «Ir baabaa žen, aru sii gandaa ra kaŋ ga marga nda ir sanda borey kul takaa.
31 Então a primogênita disse à menor: Nosso pai já é velho, e não há homem na terra que entre a nós, segundo o costume de toda a terra;
32 Kaa, ir mʼir baabaa haŋandi alaneb hari moora, de ir ma kani nda a hala ir ma duu a se hayyan!»
32 Vem, demos de beber vinho a nosso pai, e deitemo-nos com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
33 Cijinoo din da ra, i na ngi baabaa haŋandi alaneb hari moora. Ize woy beeroo koy marga nda a, amma Lotu mana bay nga izoo kaniyanoo nda tunyanoo kul ga.
33 E deram de beber vinho a seu pai naquela noite; e veio a primogênita e deitou-se com seu pai, e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
34 Subaa ra, ize woy beeroo nee ikaccaa se: «Cijin agay ka marga nda baaba, ir mʼa haŋandi koyne alaneb hari moora hõ cijinoo, de ma koy kani a bande hala ir ma duu a se hayyan.»
34 E sucedeu, no outro dia, que a primogênita disse à menor: Vês aqui, eu já ontem à noite me deitei com meu pai; demos-lhe de beber vinho também esta noite, e então entra tu, deita-te com ele, para que em vida conservemos a descendência de nosso pai.
35 Cijinoo din ra koyne, i na ngi baabaa haŋandi alaneb hari moora. Ize woy kaccaa koy marga nda a, amma Lotu mana bay nga izoo kaniyanoo nda tunyanoo kul ga.
35 E deram de beber vinho a seu pai também naquela noite; e levantou-se a menor, e deitou-se com ele; e não sentiu ele quando ela se deitou, nem quando se levantou.
36 Lotu ize woy hinkaa kul tee ngi baabaa se alhaamidu.
36 E conceberam as duas filhas de Ló de seu pai.
37 Ize woy beeroo duu izʼaru foo kaŋ a na maaɲoo daŋ Mowab: nga ti Mowab borey kaŋ ga bara ba hõ, hayragoo.
37 E a primogênita deu à luz um filho, e chamou-lhe Moabe; este é o pai dos moabitas até ao dia de hoje.
38 Ize woy kaccaa mo duu izʼaru foo kaŋ a na maaɲoo daŋ Ben-Ammi: nga ti Amoŋ borey kaŋ ga bara ba hõ, hayragoo.
38 E a menor também deu à luz um filho, e chamou-lhe Ben-Ami; este é o pai dos filhos de Amom até o dia de hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.