Êxodo 32

Songhai de Gao (SES) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Waatoo kaŋ Izirayel borey dii kaŋ Musa gay a mana zunbu tondi hondoo boŋ, jamaa marga Haruna jere ka nee a se: «Tun ma koyyaŋ tee ir se kaŋ ga dira ir jine, zama Musa din, boraa din kaŋ nʼir žigandi ka hun Misira gandaa ra, ir si bay haya kaŋ ka duu a.»
1 Quando o povo viu que Moisés demorava a descer do monte, reuniu-se ao redor de Arão e disse: “Tome uma providência! Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá”.
2 Haruna nee i se: «Wa wura haŋakorbawey kaa kaŋ goo war wandey haŋawey ra, nda war izʼarey, nda war ize woyey, war ma kate ey ya ne.»
2 Arão respondeu: “Tirem as argolas de ouro das orelhas de suas mulheres e de seus filhos e filhas e tragam-nas para mim”.
3 Jamaa kul na wura haŋakorbawey kaa kaŋ goo ngi haŋawey ra ka kate ey Haruna do.
3 Todos tiraram as argolas de ouro e as levaram a Arão.
4 A na wuragoo dii kabey ra ka guurey baaba kʼa kayri kʼa mennandi kʼa tee yagaw. Woo banda ga, i nee: «Izirayel, ni Koyoo ne kaŋ na ni žigandi ka hun Misira gandaa ra.»
4 Ele recebeu o ouro, derreteu-o e trabalhou nele, dando-lhe a forma de um bezerro. Quando o povo viu o bezerro, começou a exclamar: “Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!”.
5 Kaŋ Haruna dii woo, a na sargari tonadoo foo cin a jine. Haruna kaati ka nee: «Suba ir ga jingar tee Abadantaa maaɲoo ga.»
5 Percebendo o entusiasmo do povo, Arão construiu um altar diante do bezerro e anunciou: “Amanhã haverá uma festa para o S enhor !”.
6 Subaa ra, i biya ka tun ka sargari kukuranteyaŋ nda alaafiya teendi sargariyaŋ kaa. Jamaa goro ka ŋaa ka haŋ, nga banda ga, i tun ka hooray.
6 Na manhã seguinte, o povo se levantou cedo para apresentar holocaustos e ofertas de paz. Depois, todos comeram e beberam e se entregaram à farra.
7 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee: «Cahã ka zunbu, zama ni jamaa kaŋ nʼnʼa žigandi ka hun Misira gandaa ra hasara.
7 O S enhor disse a Moisés: “Rápido! Desça do monte! Seu povo, que você tirou da terra do Egito, se corrompeu.
8 I cahã ka fondaa naŋ kaŋ ay nʼi yaamar i mʼa dii. I na guuru mennandi kʼa tee yagaw ngi boŋ se ka sujudu a se, ka sargari kaa a se, i nee mo: ‹Izirayel, ni Koyoo ne kaŋ na ni žigandi ka hun Misira gandaa ra.›»
8 Como se desviaram depressa do caminho que eu lhes havia ordenado! Derreteram ouro e fizeram um bezerro, curvaram-se diante dele e lhe ofereceram sacrifícios. Dizem: ‘Ó Israel, estes são os seus deuses que o tiraram da terra do Egito!’”.
9 Abadantaa nee Musa se: «Ay dii jamaa woo, nga ne, jamaa no kaŋ hiɲoo ga šendi.
9 Então o S enhor declarou: “Vi como este povo é teimoso e rebelde.
10 Sohõ ay naŋ hala ay futuroo ma zunbu i ga, hala yʼi halaci, amma ay ga ni tee dumi beeri.»
10 Agora fique de lado, e eu lançarei contra eles minha ira ardente e os destruirei. Depois, farei de você, Moisés, uma grande nação”.
11 Amma Musa na nga Koyoo, Abadantaa suurandi ka binoo yaynandi ka nee: «Abadantaa, macin se ni futuroo kaŋ ni jamaa ga kaŋ nʼnʼi fattandi Misira gandaa ra nda gaabi albarkante nda kabe gaabante?
11 Moisés, porém, tentou apaziguar o S enhor , seu Deus. “Ó S enhor !”, exclamou ele. “Por que estás tão irado com teu próprio povo, que tiraste do Egito com tão grande poder e mão forte?
12 Nda nʼna takaa woo tee, Misira borey ga nee: ‹A manʼi fattandi kala nda anniya laala, kʼi wii tondi hondey ra, kʼi derandi laboo ga.› Ay Koyoo, ni futay beeroo naŋ, ma nimsi ka ifutaa naŋ kaŋ nʼgʼa baa kʼa tee ni jamaa se.
12 Por que deixar os egípcios dizerem: ‘O Deus deles os resgatou com a má intenção de exterminá-los nos montes e apagá-los da face da terra’? Deixa de lado tua ira ardente! Arrepende-te quanto a esta calamidade terrível que ameaçaste enviar sobre teu povo!
13 Hongu ni tamey Ibirahima, nda Isiyaka, nda Izirayel kaŋyaŋ se ni žee ni maaɲoo ga, ni nee i se: ‹Ay ga war hayroo boobandi sanda beenaa handarawey, gandaa kaŋ ay nʼa har se: “Ay gʼa noo war hayroo se”, i gʼa tubu hala abada.›»
13 Lembra-te dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó. Assumiste um compromisso com eles por meio de juramento, dizendo: ‘Tornarei seus descendentes tão numerosos quanto as estrelas do céu. Eu lhes darei toda esta terra que lhes prometi, e eles a possuirão para sempre’.”
14 Ifutaa kaŋ Abadantaa nee nga gʼa tee nga jamaa se, a nimsi, a tun a ga.
14 Então o S enhor se arrependeu da calamidade terrível que havia ameaçado enviar sobre seu povo.
15 Musa na banda bere ka zunbu tondi hondoo boŋ, seedetaraa walha hinkaa goo kaboo ra. Walhaa banda hinkaa kul ga hantum goo, a goo caraw foo ga, a goo caraw faa ga.
15 Em seguida, Moisés se virou e desceu o monte. Trazia nas mãos as duas tábuas da aliança, que estavam escritas dos dois lados, frente e verso.
16 Walhawey, Irkoy goyoo no, hantumoo, Irkoy hantumoo no kaŋ žeerandi walhawey ga.
16 As tábuas eram obra de Deus; cada palavra tinha sido gravada pelo próprio Deus.
17 Kaŋ Žozuwe maa jamaa kaatiyanoo jindoo, a nee Musa se: «Wongu jinde goo jamaa kaloo ra.»
17 Quando Josué ouviu o alvoroço do povo que gritava lá embaixo, disse a Moisés: “Parece que há guerra no acampamento!”.
18 Amma Musa nee:
18 Moisés respondeu: “Não são gritos de vitória nem lamentos de derrota. Ouço barulho de festa”.
19 Za Musa man jamaa kaloo, a ga yagaa honnay, a ga dii jamaa kaŋ ga gan. Musa futuroo tun. A na walhawey warra kʼi kaa nga kaboo ra, a nʼi kayri tondi hondoo cire.
19 Quando se aproximaram do acampamento, Moisés viu o bezerro e as danças e ficou furioso. Jogou as tábuas de pedra no chão e as despedaçou ao pé do monte.
20 A na yagaa kaŋ i nʼa tee dii kʼa ton nuune ra. A nʼa dur hala a tee hamni, a nʼa say haroo boŋ kʼa haŋandi Izirayel borey se.
20 Tomou o bezerro que haviam feito e o queimou. Moeu-o até virar pó, jogou-o na água e obrigou os israelitas a bebê-la.
21 Musa nee Haruna se: «Macin no jamaa nʼa tee ma ne kaŋ se ni kate i ga zunubu beeroo woo?»
21 Por fim, dirigiu-se a Arão e perguntou: “O que este povo lhe fez para que você os levasse a cometer tamanho pecado?”.
22 Haruna nee: «Ay koyoo futuroo masi tun! Ni hunday ga jamaa bay, nʼga bay kaŋ i ga cahã ifutu teeyan se.
22 “Não fique tão furioso comigo, meu senhor”, respondeu Arão. “Você sabe como este povo é mau.
23 I nka nee ya ne: ‹Koyyaŋ tee ir se kaŋ ga dira ir jine, zama Musa din, boraa din kaŋ nʼir žigandi ka hun Misira gandaa ra, ir si bay haya kaŋ ka duu a.›
23 Eles me disseram: ‘Faça para nós deuses que nos guiem. Não sabemos o que aconteceu com esse Moisés, que nos trouxe da terra do Egito para cá’.
24 Waatoo din ay nee i se: ‹May bara nda wura? I nʼi kaa ngi ga kʼi noo ya ne, ay nʼi warra nuunaa ra, de yagaa woo bangay.›»
24 Então eu lhes disse: ‘Quem tiver joias de ouro, tire-as’. Quando eles as trouxeram para mim, simplesmente as joguei no fogo e saiu este bezerro!”
25 Musa dii kaŋ jamaa dere, zama Haruna nkʼi naŋ derandiyan fondaa ra, hala ngi iberey ma haaru i ra.
25 Moisés viu que Arão havia permitido que o povo se descontrolasse completamente, dando motivo de zombaria a seus inimigos.
26 Musa kay jamaa kaloo miɲoo ga, a nee: «Borey kaŋ goo Abadantaa bande ma kaa ay do.» Lewi izʼarey kul marga a do.
26 Portanto, colocou-se à entrada do acampamento e gritou: “Todos que estiverem do lado do S enhor , venham até aqui e juntem-se a mim!”. E todos os levitas se reuniram ao redor dele.
27 A nee i se: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa, Izirayel Koyoo nʼa har, a nee: ‹Boro foo kul ma nga takubaa daŋ centoo ga, war ma koy jamaa kaloo kul yaara hugu nda hugu, war affoo kul ma nga armaa, nda nga ceroo, nda nga boro maanaa wii.›»
27 Moisés lhes disse: “Assim diz o S enhor , o Deus de Israel: ‘Cada um de vocês pegue sua espada e vão e voltem de uma extremidade à outra do acampamento. Matem todos, até mesmo seus irmãos, amigos e vizinhos’”.
28 Lewi izʼarey na hayaa tee kaŋ Musa nʼa har, hanoo din, jamaa ra, aru zenber hinza (3.000) cine kaŋ ka buu.
28 Os levitas obedeceram à ordem de Moisés, e cerca de três mil pessoas morreram naquele dia.
29 Musa nee: «Hõ war yeetandi jere ga Abadantaa se, zama war affoo kul na nga izʼaroo, nda nga armaa wii, hala albarka ma huru war ra hõ.»
29 Então Moisés disse aos levitas: “Hoje vocês se consagraram para o serviço do S enhor , pois lhe obedeceram mesmo quando tiveram de matar seus próprios filhos e irmãos. Hoje vocês receberam dele uma bênção”.
30 Subaa ra, Musa nee jamaa se: «War na zunubu beeri tee, amma sohõ ay ga žigi ka koy Abadantaa do, a ga hin ka tee ya duu taka kaŋ nda war zunubey ga tuusandi.»
30 No dia seguinte, Moisés disse ao povo: “Vocês cometeram um pecado terrível, mas eu subirei ao monte e me encontrarei com o S enhor outra vez. Talvez eu consiga fazer expiação por este pecado!”.
31 Musa yee Abadantaa do ka nee: «Ya Abadantaa, jamaa woo na zunubu beeri tee, i na wura koyyaŋ tee ngi boŋ se.
31 Moisés voltou ao S enhor e disse: “Que pecado terrível este povo cometeu! Fizeram para si deuses de ouro.
32 Sohõ, nda ni yadda, ngi zunuboo yaafa i se. Nda manʼti woo, ay maaɲoo tuusu kʼa kaa ni citaaboo ra kaŋ nʼnʼa hantum.»
32 Agora, porém, eu te suplico que lhes perdoes o pecado; do contrário, apaga meu nome do registro que escreveste!”.
33 Amma Abadantaa nee Musa se: «Boraa kaŋ na zunubu tee ya ne no ay ga maaɲoo tuusu kʼa kaa ay citaaboo ra.
33 O S enhor , porém, respondeu a Moisés: “Apagarei o nome de todos que pecaram contra mim.
34 Sohõ koy, ma jamaa gongu ka koy nongoo kaŋ ay nʼa har ma ne ra. Nga ne, agay almalaykaa no ma dira ni jine. Han kul kaŋ ay tun i se ay gʼi zukandi ngi zunuboo se.»
34 Agora vá e leve o povo ao lugar do qual eu lhe falei. Veja, meu anjo irá à sua frente. E, no dia do acerto de contas, certamente eu castigarei este povo pelo pecado que cometeram”.
35 Abadantaa na jamaa kar, zama a na yagaa tee, woo kaŋ Haruna nʼa tee.
35 Então o S enhor castigou severamente o povo, por causa do que fizeram com o bezerro que Arão lhes tinha construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.