Êxodo 32

Songhai de Gao (SES) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Waatoo kaŋ Izirayel borey dii kaŋ Musa gay a mana zunbu tondi hondoo boŋ, jamaa marga Haruna jere ka nee a se: «Tun ma koyyaŋ tee ir se kaŋ ga dira ir jine, zama Musa din, boraa din kaŋ nʼir žigandi ka hun Misira gandaa ra, ir si bay haya kaŋ ka duu a.»
1 Mas, vendo o povo que Moisés tardava em descer do monte, ajuntou-se o povo a Arão e disseram-lhe: Levanta-te, faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque quanto a este Moisés, a este homem que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe sucedeu.
2 Haruna nee i se: «Wa wura haŋakorbawey kaa kaŋ goo war wandey haŋawey ra, nda war izʼarey, nda war ize woyey, war ma kate ey ya ne.»
2 E Arão lhes disse: Arrancai os pendentes de ouro que estão nas orelhas de vossas mulheres, e de vossos filhos, e de vossas filhas e trazei-mos.
3 Jamaa kul na wura haŋakorbawey kaa kaŋ goo ngi haŋawey ra ka kate ey Haruna do.
3 Então, todo o povo arrancou os pendentes de ouro que estavam nas suas orelhas, e os trouxeram a Arão,
4 A na wuragoo dii kabey ra ka guurey baaba kʼa kayri kʼa mennandi kʼa tee yagaw. Woo banda ga, i nee: «Izirayel, ni Koyoo ne kaŋ na ni žigandi ka hun Misira gandaa ra.»
4 e ele os tomou das suas mãos, e formou o ouro com um buril, e fez dele um bezerro de fundição. Então, disseram: Estes são teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.
5 Kaŋ Haruna dii woo, a na sargari tonadoo foo cin a jine. Haruna kaati ka nee: «Suba ir ga jingar tee Abadantaa maaɲoo ga.»
5 E Arão, vendo isto, edificou um altar diante dele; e Arão apregoou e disse: Amanhã será festa ao Senhor .
6 Subaa ra, i biya ka tun ka sargari kukuranteyaŋ nda alaafiya teendi sargariyaŋ kaa. Jamaa goro ka ŋaa ka haŋ, nga banda ga, i tun ka hooray.
6 E, no dia seguinte, madrugaram, e ofereceram holocaustos, e trouxeram ofertas pacíficas; e o povo assentou-se a comer e a beber; depois, levantaram-se a folgar.
7 Abadantaa šelaŋ Musa se ka nee: «Cahã ka zunbu, zama ni jamaa kaŋ nʼnʼa žigandi ka hun Misira gandaa ra hasara.
7 Então, disse o Senhor a Moisés: Vai, desce; porque o teu povo, que fizeste subir do Egito, se tem corrompido,
8 I cahã ka fondaa naŋ kaŋ ay nʼi yaamar i mʼa dii. I na guuru mennandi kʼa tee yagaw ngi boŋ se ka sujudu a se, ka sargari kaa a se, i nee mo: ‹Izirayel, ni Koyoo ne kaŋ na ni žigandi ka hun Misira gandaa ra.›»
8 e depressa se tem desviado do caminho que eu lhes tinha ordenado; fizeram para si um bezerro de fundição, e perante ele se inclinaram, e sacrificaram-lhe, e disseram: Estes são os teus deuses, ó Israel, que te tiraram da terra do Egito.
9 Abadantaa nee Musa se: «Ay dii jamaa woo, nga ne, jamaa no kaŋ hiɲoo ga šendi.
9 Disse mais o Senhor a Moisés: Tenho visto a este povo, e eis que é povo obstinado.
10 Sohõ ay naŋ hala ay futuroo ma zunbu i ga, hala yʼi halaci, amma ay ga ni tee dumi beeri.»
10 Agora, pois, deixa-me, que o meu furor se acenda contra eles, e os consuma; e eu farei de ti uma grande nação.
11 Amma Musa na nga Koyoo, Abadantaa suurandi ka binoo yaynandi ka nee: «Abadantaa, macin se ni futuroo kaŋ ni jamaa ga kaŋ nʼnʼi fattandi Misira gandaa ra nda gaabi albarkante nda kabe gaabante?
11 Porém Moisés suplicou ao Senhor , seu Deus, e disse: Ó Senhor , por que se acende o teu furor contra o teu povo, que tu tiraste da terra do Egito com grande força e com forte mão?
12 Nda nʼna takaa woo tee, Misira borey ga nee: ‹A manʼi fattandi kala nda anniya laala, kʼi wii tondi hondey ra, kʼi derandi laboo ga.› Ay Koyoo, ni futay beeroo naŋ, ma nimsi ka ifutaa naŋ kaŋ nʼgʼa baa kʼa tee ni jamaa se.
12 Por que hão de falar os egípcios, dizendo: Para mal os tirou, para matá-los nos montes e para destruí-los da face da terra? Torna-te da ira do teu furor e arrepende-te deste mal contra o teu povo.
13 Hongu ni tamey Ibirahima, nda Isiyaka, nda Izirayel kaŋyaŋ se ni žee ni maaɲoo ga, ni nee i se: ‹Ay ga war hayroo boobandi sanda beenaa handarawey, gandaa kaŋ ay nʼa har se: “Ay gʼa noo war hayroo se”, i gʼa tubu hala abada.›»
13 Lembra-te de Abraão, de Isaque e de Israel, teus servos, aos quais por ti mesmo tens jurado e lhes disseste: Multiplicarei a vossa semente como as estrelas dos céus e darei à vossa semente toda esta terra, de que tenho dito, para que a possuam por herança eternamente.
14 Ifutaa kaŋ Abadantaa nee nga gʼa tee nga jamaa se, a nimsi, a tun a ga.
14 Então, o Senhor arrependeu-se do mal que dissera que havia de fazer ao seu povo.
15 Musa na banda bere ka zunbu tondi hondoo boŋ, seedetaraa walha hinkaa goo kaboo ra. Walhaa banda hinkaa kul ga hantum goo, a goo caraw foo ga, a goo caraw faa ga.
15 E voltou Moisés, e desceu do monte com as duas tábuas do Testemunho na sua mão, tábuas escritas de ambas as bandas; de uma e de outra banda escritas estavam.
16 Walhawey, Irkoy goyoo no, hantumoo, Irkoy hantumoo no kaŋ žeerandi walhawey ga.
16 E aquelas tábuas eram obra de Deus; também a escritura era a mesma escritura de Deus, esculpida nas tábuas.
17 Kaŋ Žozuwe maa jamaa kaatiyanoo jindoo, a nee Musa se: «Wongu jinde goo jamaa kaloo ra.»
17 E, ouvindo Josué a voz do povo que jubilava, disse a Moisés: Alarido de guerra há no arraial.
18 Amma Musa nee:
18 Porém ele disse: Não é alarido dos vitoriosos, nem alarido dos vencidos, mas o alarido dos que cantam eu ouço.
19 Za Musa man jamaa kaloo, a ga yagaa honnay, a ga dii jamaa kaŋ ga gan. Musa futuroo tun. A na walhawey warra kʼi kaa nga kaboo ra, a nʼi kayri tondi hondoo cire.
19 E aconteceu que, chegando ele ao arraial e vendo o bezerro e as danças, acendeu-se o furor de Moisés, e arremessou as tábuas das suas mãos, e quebrou-as ao pé do monte,
20 A na yagaa kaŋ i nʼa tee dii kʼa ton nuune ra. A nʼa dur hala a tee hamni, a nʼa say haroo boŋ kʼa haŋandi Izirayel borey se.
20 e tomou o bezerro que tinham feito, e queimou-o no fogo, moendo-o até que se tornou em pó; e o espargiu sobre as águas e deu-o a beber aos filhos de Israel.
21 Musa nee Haruna se: «Macin no jamaa nʼa tee ma ne kaŋ se ni kate i ga zunubu beeroo woo?»
21 E Moisés disse a Arão: Que te tem feito este povo, que sobre ele trouxeste tamanho pecado?
22 Haruna nee: «Ay koyoo futuroo masi tun! Ni hunday ga jamaa bay, nʼga bay kaŋ i ga cahã ifutu teeyan se.
22 Então, disse Arão: Não se acenda a ira do meu senhor; tu sabes que este povo é inclinado ao mal;
23 I nka nee ya ne: ‹Koyyaŋ tee ir se kaŋ ga dira ir jine, zama Musa din, boraa din kaŋ nʼir žigandi ka hun Misira gandaa ra, ir si bay haya kaŋ ka duu a.›
23 e eles me disseram: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque não sabemos que sucedeu a este Moisés, a este homem que nos tirou da terra do Egito.
24 Waatoo din ay nee i se: ‹May bara nda wura? I nʼi kaa ngi ga kʼi noo ya ne, ay nʼi warra nuunaa ra, de yagaa woo bangay.›»
24 Então, eu lhes disse: Quem tem ouro, arranque-o; e deram-mo, e lancei-o no fogo, e saiu este bezerro.
25 Musa dii kaŋ jamaa dere, zama Haruna nkʼi naŋ derandiyan fondaa ra, hala ngi iberey ma haaru i ra.
25 E, vendo Moisés que o povo estava despido, porque Arão o havia despido para vergonha entre os seus inimigos,
26 Musa kay jamaa kaloo miɲoo ga, a nee: «Borey kaŋ goo Abadantaa bande ma kaa ay do.» Lewi izʼarey kul marga a do.
26 pôs-se em pé Moisés na porta do arraial e disse: Quem é do Senhor , venha a mim. Então, se ajuntaram a ele todos os filhos de Levi.
27 A nee i se: «Hayaa ne kaŋ Abadantaa, Izirayel Koyoo nʼa har, a nee: ‹Boro foo kul ma nga takubaa daŋ centoo ga, war ma koy jamaa kaloo kul yaara hugu nda hugu, war affoo kul ma nga armaa, nda nga ceroo, nda nga boro maanaa wii.›»
27 E disse-lhes: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Cada um ponha a sua espada sobre a sua coxa; e passai e tornai pelo arraial de porta em porta, e mate cada um a seu irmão, e cada um a seu amigo, e cada um a seu próximo.
28 Lewi izʼarey na hayaa tee kaŋ Musa nʼa har, hanoo din, jamaa ra, aru zenber hinza (3.000) cine kaŋ ka buu.
28 E os filhos de Levi fizeram conforme a palavra de Moisés; e caíram do povo, aquele dia, uns três mil homens.
29 Musa nee: «Hõ war yeetandi jere ga Abadantaa se, zama war affoo kul na nga izʼaroo, nda nga armaa wii, hala albarka ma huru war ra hõ.»
29 Porquanto Moisés tinha dito: Consagrai hoje as vossas mãos ao Senhor ; porquanto cada um será contra o seu filho e contra o seu irmão; e isto para ele vos dar hoje bênção.
30 Subaa ra, Musa nee jamaa se: «War na zunubu beeri tee, amma sohõ ay ga žigi ka koy Abadantaa do, a ga hin ka tee ya duu taka kaŋ nda war zunubey ga tuusandi.»
30 E aconteceu que, no dia seguinte, Moisés disse ao povo: Vós pecastes grande pecado; agora, porém, subirei ao Senhor ; porventura, farei propiciação por vosso pecado.
31 Musa yee Abadantaa do ka nee: «Ya Abadantaa, jamaa woo na zunubu beeri tee, i na wura koyyaŋ tee ngi boŋ se.
31 Assim, tornou Moisés ao Senhor e disse: Ora, este povo pecou pecado grande, fazendo para si deuses de ouro.
32 Sohõ, nda ni yadda, ngi zunuboo yaafa i se. Nda manʼti woo, ay maaɲoo tuusu kʼa kaa ni citaaboo ra kaŋ nʼnʼa hantum.»
32 Agora, pois, perdoa o seu pecado; se não, risca-me, peço-te, do teu livro, que tens escrito.
33 Amma Abadantaa nee Musa se: «Boraa kaŋ na zunubu tee ya ne no ay ga maaɲoo tuusu kʼa kaa ay citaaboo ra.
33 Então, disse o Senhor a Moisés: Aquele que pecar contra mim, a este riscarei eu do meu livro.
34 Sohõ koy, ma jamaa gongu ka koy nongoo kaŋ ay nʼa har ma ne ra. Nga ne, agay almalaykaa no ma dira ni jine. Han kul kaŋ ay tun i se ay gʼi zukandi ngi zunuboo se.»
34 Vai, pois, agora, conduze este povo para onde te tenho dito; eis que o meu Anjo irá adiante de ti; porém, no dia da minha visitação, visitarei, neles, o seu pecado.
35 Abadantaa na jamaa kar, zama a na yagaa tee, woo kaŋ Haruna nʼa tee.
35 Assim, feriu o Senhor o povo, porquanto fizeram o bezerro que Arão tinha feito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.