Êxodo 12
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Abadantaa šelaŋ Musa nda Haruna se Misira gandaa ra ka nee:
1 Ora, o Senhor falou a Moisés e a Arão na terra do Egito, dizendo:
2 «Handoo woo ga tee war se handey ijinaa. A ma tee war se jiiroo handu jinaa.
2 Este mês será para vós o princípio dos meses; este vos será o primeiro dos meses do ano.
3 Wa šelaŋ Izirayel jamaa kul se ka nee: ‹Handoo woo jirbi woyantoo (10to) ra, war hugu foo kul ma alman foo zaa, hugu foo kul alman foo.
3 Falai a toda a congregação de Israel, dizendo: Ao décimo dia deste mês tomará cada um para si um cordeiro, segundo as casas dos pais, um cordeiro para cada família.
4 Nda hugoo ga hanse ka kacca alman foo se, i mʼa zaa, ngi nda ngi taalammaa kaŋ ga hanse ka man ngi hugoo, ka sawa nda boro hinnaa. Almanoo ma zamnandi ka sawa nda woo kaŋ boro kul gʼa ŋaa.
4 Mas se a família for pequena demais para um cordeiro, tomá-lo-á juntamente com o vizinho mais próximo de sua casa, conforme o número de almas; conforme ao comer de cada um, fareis a conta para o cordeiro.
5 A ma tee alman kaŋ ga malal sii, aru kaŋ goo nda jiiri foo. War mʼa zaa feeji-izey wala hancin-izey ra.
5 O cordeiro, ou cabrito, será sem defeito, macho de um ano, o qual tomareis das ovelhas ou das cabras,
6 War mʼa dii hala handoo woo jirbi woy cindi taacantoo (14to) ga. Hanoo din, almaaroo ra Izirayel jamaa margaroo kul mʼa koosu.
6 e o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; e toda a assembléia da congregação de Israel o matará à tardinha:
7 Hugey kaŋ ra i gʼa ŋaa, i ma zaa kuroo ra kʼa daŋ hugoo miɲoo caraw hinkaa nda beeneheroo ga.
7 Tomarão do sangue, e pô-lo-ão em ambos os umbrais e na verga da porta, nas casas em que o comerem.
8 Cijinoo din i ma hamoo ŋaa. I mʼa kukuray nuune ra kʼa ŋaa nda takulayaŋ kaŋ ra dolobiri sii, i mʼa ŋaa nda subu hottayaŋ.
8 E naquela noite comerão a carne assada ao fogo, com pães ázimos; com ervas amargosas a comerão.
9 War masi haya kul ŋaa a ra kaŋ mana nin wala kaŋ hinandi hari ra. War mmʼa kukuray nuune ra, nga nda nga boŋoo, nda kobsey, nda teeley.
9 Não comereis dele cru, nem cozido em água, mas sim assado ao fogo; a sua cabeça com as suas pernas e com a sua fressura.
10 Haya kul masi kani a ra hala suba. Nda haya kani a ra hala suba, war mʼa ton nuune ra kʼa tee boosu.
10 Nada dele deixareis até pela manhã; mas o que dele ficar até pela manhã, queimá-lo-eis no fogo.
11 Takaa ne kaŋ nda war gʼa ŋaa: gamahaw ma war centey haw, war taamey ma bara war cewey ra, war gobey ma bara war kabey ra. War mʼa ŋaa nda cahãyan. Woo ti Borcintaraa jingaroo Abadantaa maaɲoo ga.›
11 Assim pois o comereis: Os vossos lombos cingidos, os vossos sapatos nos pés, e o vosso cajado na mão; e o comereis apressadamente; esta é a páscoa do Senhor.
12 Cijinoo din ra, ay ga Misira gandaa kul dira. Ay ga gunde jinaa kul wii Misira gandaa ra za adamize hala adabba. Ba Misira koyey kul, ay gʼi ciiti. Agay ti Abadantaa.
12 Porque naquela noite passarei pela terra do Egito, e ferirei todos os primogênitos na terra do Egito, tanto dos homens como dos animais; e sobre todos os deuses do Egito executarei juízos; eu sou o Senhor.
13 Amma kuroo ga tee tammaasa war se hugey ga kaŋ ra war goo. Nda ay dii kuroo, ay ga bisa war ga, de albalaawoo kaŋ ga borey halaci si too war do waati kaŋ ay ga Misira gandaa kar.
13 Mas o sangue vos será por sinal nas casas em que estiverdes; vendo eu o sangue, passarei por cima de vós, e não haverá entre vós praga para vos destruir, quando eu ferir a terra do Egito. :
14 Zaaroo din ma tee war se hongandihaya. War mʼa tee jingar Abadantaa maaɲoo ga. A ma tee hantum kaŋ si tun war alwaddawey se.»
14 E este dia vos será por memorial, e celebrá-lo-eis por festa ao Senhor; através das vossas gerações o celebrareis por estatuto perpétuo.
15 «War ma jirbi iyye tee war ga takula ŋaa kaŋ ra dolobiri sii. Za zaari jinaa war ma dolobiri kaa war hugey ra. Zama boro kul kaŋ na haya ŋaa kaŋ ra dolobiri goo zaari jinaa ka koy hala zaari iyyantoo, boraa ga hun Izirayel jamaa ra.
15 Por sete dias comereis pães ázimos; logo ao primeiro dia tirareis o fermento das vossas casas, porque qualquer que comer pão levedado, entre o primeiro e o sétimo dia, esse será cortado de Israel.
16 Zaari jinaa war ga margari henanante tee. Jirbi iyyantoo mo war ga margari henanante tee. Zaarey din goy kul si teendi nda manʼti ŋaayan hinayan hala borey kul ma ŋaa.
16 E ao primeiro dia haverá uma santa convocação; também ao sétimo dia tereis uma santa convocação; neles não se fará trabalho algum, senão o que diz respeito ao que cada um houver de comer; somente isso poderá ser feito por vós.
17 War ma Takulawey kaŋ ra dolobiri sii jingaroo tee, zama zaaroo din hunday no ay na war kaŋ ti wongu-izey fattandi Misira gandaa ra. War ma zaaroo din kayandi, hantum kaŋ si tun no war alwaddawey se.
17 Guardareis, pois, a festa dos pães ázimos, porque nesse mesmo dia tirei vossos exércitos da terra do Egito; pelo que guardareis este dia através das vossas gerações por estatuto perpétuo.
18 Handu jinaa, zaari woy cindi taacantoo (14to) cijinoo ra, war ma takula ŋaa kaŋ ra dolobiri sii hala handoo jirbi waranka cindi faantoo (21to) cijinoo ra.
18 No primeiro mês, aos catorze dias do mês, à tarde, comereis pães ázimos até vinte e um do mês à tarde.
19 Jirbi iyye dolobiri masi garandi war hugey ra. Zama boro kul kaŋ na haya ŋaa kaŋ ra dolobiri goo, a ma tee yaw wala ganda-ize, boraa ga hun Izirayel jamaa ra.
19 Por sete dias não se ache fermento algum nas vossas casas; porque qualquer que comer pão levedado, esse será cortado da congregação de Israel, tanto o peregrino como o natural da terra.
20 War masi haya kul ŋaa kaŋ ra dolobiri goo. War gorodogey kul ra war ma takula ŋaa kaŋ ra dolobiri sii.»
20 Nenhuma coisa levedada comereis; em todas as vossas habitações comereis pães ázimos.
21 Musa ciya Izirayel boro beerey kul se, a nee i se: «Wa koy feeji dii ka sawa nda war alaayan beerey hinnaa, war ma Borcintaraa jingaroo feejoo koosu.
21 Chamou, pois, Moisés todos os anciãos de Israel, e disse-lhes: Ide e tomai-vos cordeiros segundo as vossas famílias, e imolai a páscoa.
22 War ma izopu tuuri kabe foo zaa kʼa sufa kuroo ra kaŋ goo jinaa ra kʼa daŋ hugoo miɲoo beeneheroo nda caraw hinkaa ga. War ra, boro kul masi bisa nda hugoo miɲoo hala subaa ra.
22 Então tomareis um molho de hissopo, embebê-lo-eis no sangue que estiver na bacia e marcareis com ele a verga da porta e os dois umbrais; mas nenhum de vós sairá da porta da sua casa até pela manhã.
23 Abadantaa ga bisa gandaa ra ka Misira borey kar. Nda a ga dii kuroo hugoo miɲoo beeneheroo nda caraw hinkaa ga, Abadantaa ga bisa hugoo miɲoo ga, a si naŋ halacikaa ma huru war hugey ra ka kara.
23 Porque o Senhor passará para ferir aos egípcios; e, ao ver o sangue na verga da porta e em ambos os umbrais, o Senhor passará aquela porta, e não deixará o destruidor entrar em vossas casas para vos ferir.
24 War ma gaabu šennoo woo ga, hantum no ni nda ni hayroo se hala abada.
24 Portanto guardareis isto por estatuto para vós e para vossos filhos, para sempre.
25 Waati kaŋ war huru gandaa ra kaŋ Abadantaa gʼa noo war se sanda takaa kaŋ nda a nʼa har, war ma alaadaa woo dii.
25 Quando, pois, tiverdes entrado na terra que o Senhor vos dará, como tem prometido, guardareis este culto.
26 Nda war izey na war hãa ka nee: ‹Macin ti alaadaa woo almaganaa war se?›
26 E quando vossos filhos vos perguntarem: Que quereis dizer com este culto?
27 Wa nee: ‹Borcintaraa jingaroo kaŋ teendi Abadantaa maaɲoo ga sargaroo no, nga kaŋ waatoo kaŋ a ga Misira borey kar, a bisa Izirayel borey hugey ga Misira, a nʼir hugey hallasi.›» Jamaa gunguma ka sujudu.
27 Respondereis: Este é o sacrifício da páscoa do Senhor, que passou as casas dos filhos de Israel no Egito, quando feriu os egípcios, e livrou as nossas casas. Então o povo inclinou-se e adorou.
28 Izirayel borey koy, i nʼa tee nda takaa kaŋ nda Abadantaa na Musa nda Haruna yaamar, i nʼa tee nda takaa din da.
28 E foram os filhos de Israel, e fizeram isso; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
29 Cijinoo gamoo ra, Abadantaa na Misira gandaa gunde jinawey kul kar kʼi wii, kʼa zaa za Firawuuna kaŋ ga goro kokoytaraa ra gunde jinaa hala kasa-izoo kaŋ goo kasaa ra gunde jinaa, nda adabba kul gunde jinaa.
29 E aconteceu que à meia-noite o Senhor feriu todos os primogênitos na terra do Egito, desde o primogênito de Faraó, que se assentava em seu trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 Firawuuna tun cijinoo ra, nga, nda nga borey, nda Misira borey kul. Kaati beeri tee Misira ra, zama hugu sii no kaŋ ra bukaw sii.
30 E Faraó levantou-se de noite, ele e todos os seus servos, e todos os egípcios; e fez-se grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Cijinoo din ra, Firawuuna na Musa nda Haruna cee ka nee: «Wa tun, wa fatta ka hun ay jamaa game, war nda Izirayel borey. Wa koy Abadantaa gana sanda takaa kaŋ nda war nʼa har.
31 Então Faraó chamou Moisés e Arão de noite, e disse: Levantai-vos, saí do meio do meu povo, tanto vós como os filhos de Israel; e ide servir ao Senhor, como tendes dito.
32 War almaney mo, ibuuney nda ibeerey, wʼi zaa ka koy sanda takaa kaŋ nda war nʼa har. Wa koy, war ma gaara ya ne mo.»
32 Levai também convosco os vossos rebanhos e o vosso gado, como tendes dito; e ide, e abençoai-me também a mim.
33 Misira borey na jamaa cahãndi kʼi naŋ i ma fatta gandaa ra, zama i nee: «Nda manʼti woo, ir kul ga buu.»
33 E os egípcios apertavam ao povo, e apressando-se por lançá-los da terra; porque diziam: Estamos todos mortos.
34 Jamaa na ngi laajinoo ka koy a mana tun jina, i na ngi jinawey kaŋ ra i ga diiba daŋ ngi zaarawey ra kʼi fur ngi jesey ga.
34 Ao que o povo tomou a massa, antes que ela levedasse, e as amassadeiras atadas e em seus vestidos, sobre os ombros.
35 Izirayel borey na hayaa tee kaŋ Musa nʼa har. I na Misira borey wiri nzorfu jinayyaŋ, nda wura jinayyaŋ, nda darbayyaŋ.
35 Fizeram, pois, os filhos de Israel conforme a palavra de Moisés, e pediram aos egípcios jóias de prata, e jóias de ouro, e vestidos.
36 Abadantaa na jamaa noo alhormo Misira borey do kaŋ nʼi noo woo kaŋ i nʼa wiri. Takaa woo nda i na Misira borey kabey koonandi.
36 E o Senhor deu ao povo graça aos olhos dos egípcios, de modo que estes lhe davam o que pedia; e despojaram aos egípcios.
37 Izirayel borey hun Ramses ka koy Sukot. I ga too aru zenber zangu iddu (600.000) cine kaŋ goo cee ga, zankey sii a ra.
37 Assim viajaram os filhos de Israel de a Ramessés a Sucote, cerca de seiscentos mil homens de pé, sem contar as crianças.
38 Boro boobo dumi-dumiyaŋ žigi ka koy i bande, nda alman buuna nda ibeeri jawdi beeri.
38 Também subiu com eles uma grande mistura de gente; e, em rebanhos e manadas, uma grande quantidade de gado.
39 I na laajinoo kaŋ i nʼa ka hun Misira ton kʼa tee takula kaŋ ra dolobiri sii. A mana tun, zama i nkʼi gaaray ka hun Misira, i mana hin ka batu, i mana hin ka šilfanda mo zaa ngi boŋ se.
39 E cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, porque ela não se tinha levedado, porquanto foram lançados do Egito; e não puderam deter-se, nem haviam preparado comida.
40 Waatoo hinnaa kaŋ Izirayel borey nʼa tee Misira manʼti kala jiiri zangu taaci nda waranza (430).
40 Ora, o tempo que os filhos de Israel moraram no Egito foi de quatrocentos e trinta anos.
41 Jiiri zangu taaci nda waranzaa (430) benantaa ga, zaaroo din hunday no Abadantaa jamaa kul fatta Misira gandaa ra.
41 E aconteceu que, ao fim de quatrocentos e trinta anos, naquele mesmo dia, todos os exércitos do Senhor saíram da terra do Egito.
42 Cijinoo no kaŋ ra Abadantaa hanna hala nga mʼi fattandi Misira gandaa ra. Cijin no kaŋ kayandi Abadantaa maaɲoo ga. Izirayel borey alwaddawey kul ga hanna cijinoo din cine.
42 Esta é uma noite que se deve guardar ao Senhor, porque os tirou da terra do Egito; esta é a noite do Senhor, que deve ser guardada por todos os filhos de Israel através das suas gerações.
43 Abadantaa yee ka nee Musa nda Haruna se: «Borcintaraa jingaroo ašariyawey ne: yaw kul masi ŋaa a ra.
43 Disse mais o Senhor a Moisés e a Arão: Esta é a ordenança da páscoa; nenhum, estrangeiro comerá dela;
44 Tam kul, aru kaŋ dayandi nda nooru, nda nʼnʼa daŋbangu, woo banda ga, a ma ŋaa a ra.
44 mas todo escravo comprado por dinheiro, depois que o houveres circuncidado, comerá dela.
45 Boro kaŋ ga waati tee ni do nda goykaw kaŋ ga banandi masi ŋaa a ra.
45 O forasteiro e o assalariado não comerão dela.
46 Hugey ra a ga ŋandi. Hamoo ra, haya kul masi fatta taray. War masi biri kul kayri a ra.
46 Numa só casa se comerá o cordeiro; não levareis daquela carne fora da casa nem lhe quebrareis osso algum.
47 Izirayel jamaa kul ma jingaroo tee.
47 Toda a congregação de Israel a observará.
48 Nda taabuši goo war game kaŋ ga baa nga ma Borcintaraa jingaroo tee Abadantaa maaɲoo ga, kala aru kul kaŋ goo boraa do ma hurubangu. Woo ra a ma man ka jingaroo tee, a ga tee ma nee ganda-ize. Amma boro kul kaŋ ti jofolo masi ŋaa a ra.
48 Quando, porém, algum estrangeiro peregrinar entre vós e quiser celebrar a páscoa ao Senhor, circuncidem-se todos os seus varões; então se chegará e a celebrará, e será como o natural da terra; mas nenhum incircunciso comerá dela.
49 Ašariya follokaa ga zuru ganda-ize nda taabuši ga.»
49 Haverá uma mesma lei para o natural e para o estrangeiro que peregrinar entre vós.
50 Izirayel borey kul nʼa tee nda takaa kaŋ nda Abadantaa na Musa nda Haruna yaamar, i nʼa tee nda takaa din da.
50 Assim, pois, fizeram todos os filhos de Israel; como o Senhor ordenara a Moisés e a Arão, assim fizeram.
51 Zaaroo din hunday Abadantaa na Izirayel borey jamaa fattandi Misira gandaa ra hugu nda hugu.
51 E naquele mesmo dia o Senhor tirou os filhos de Israel da terra do Egito, segundo os seus exércitos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.