Deuteronômio 9
Songhai de Gao (SES) vs NTLH
1 «Haŋajer Izirayel! Hõ nʼga Žurdeŋ isaa deŋ ka huru gandaa ra ka koy dumiyaŋ mayray kaŋ beeri nda ni, i gaabi nda ni, koyra beeriyaŋ kaŋ ceteyaŋ gʼi kuubi kaŋ too hala beenaa ra,
1 Moisés disse ao povo: — Escute, ó povo de Israel! Hoje vocês vão atravessar o rio Jordão e vão tomar posse de uma terra que pertence a povos mais numerosos e mais poderosos do que vocês. As cidades deles são enormes e são protegidas por muralhas que chegam até o céu.
2 boro beeriyaŋ, i goo nda kayyan, Anak borey kaŋ nʼgʼi bay kaŋ nʼga maa i ga nee: ‹May no ma hin ka kay Anak izey jine?›
2 Vocês já ouviram falar dos anaquins , uma raça de gigantes fortes que moram naquela terra; pois todos dizem: “Ninguém pode derrotar os anaquins.”
3 Ma bay hõ kaŋ Abadantaa, ni Koyoo hunday no ma dira ni jine sanda nuune beeri, nga no mʼi halaci, nga no mʼi kaynandi ni jine, nʼgʼi gaaray, nʼga cahã kʼi halaci sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har ma ne.
3 Mas fiquem certos de que o Senhor , nosso Deus, vai hoje na frente de vocês como um fogo que devora tudo. Ele derrotará e destruirá os povos dessa terra, e assim, conforme o Senhor Deus prometeu, vocês irão expulsá-los e matá-los depressa.
4 Waati kaŋ Abadantaa, ni Koyoo nʼi gaaray ni jine, masi nee ni boŋ se: ‹Ay šerretaraa se Abadantaa nʼay daŋ gandaa woo ra yʼa mayray.› Manʼti woo no, dumey wey laalaroo se Abadantaa gʼi gaaray ni jine.
4 — Mas, depois que o Senhor , nosso Deus, tiver expulsado esses povos da presença de vocês, não fiquem pensando assim: “Deus nos trouxe aqui e nos deu esta terra porque somos bons.” Não é por isso; mas Deus vai expulsar esses povos da presença de vocês porque eles são maus.
5 Manʼti ni šerretaraa wala ni bine hennaa se nʼga huru ka ngi gandawey mayray, amma dumey wey laalaroo se Abadantaa, ni Koyoo gʼi gaaray ni jine, hala Abadantaa ma šennoo too kaŋ a nʼa žee ni baabey Ibirahima, nda Isiyaka, nda Yakuba se.
5 Vocês não vão tomar posse da terra porque são bons e honestos. É por causa da maldade desses povos que Deus vai expulsá-los e também porque o Senhor , nosso Deus, quer cumprir o que prometeu aos nossos antepassados Abraão, Isaque e Jacó.
6 Adiši ma bay kaŋ manʼti ni šerretaraa se Abadantaa, ni Koyoo ga ni noo ganda hennaa woo mʼa mayray, zama ni manʼti kala jama hiɲešenda.»
6 Portanto, fiquem certos de que Deus lhes está dando esta boa terra não porque vocês sejam bons; pelo contrário, vocês são gente teimosa.
7 «Ma hongu, masi dirɲa kaŋ nʼna Abadantaa, ni Koyoo futandi saajoo ra. Za hanoo kaŋ ni fatta Misira gandaa ra hala war too kate ne ra war mana fay nda ka ture Abadantaa ga.
7 — Nunca esqueçam que no deserto vocês provocaram tanto a Deus, o Senhor , que ele ficou irado com vocês. Desde que saíram do Egito até chegarem aqui, vocês têm se revoltado contra Deus.
8 Horeb tondi hondoo do war na Abadantaa futuroo tunandi. Abadantaa futu war ga hala nongu kaŋ ra a baa ka war halaci.
8 Até mesmo no monte Sinai vocês o provocaram, e ele ficou tão irado, que pensou em destruí-los.
9 Waatoo kaŋ ay žigi tondi hondoo boŋ ka tondi walhawey zaa, amaanaa kaŋ Abadantaa nʼa daŋ nga nda war game walhawey, ay cindi tondi hondoo boŋ zaari woytaaci (40) nda cijin woytaaci (40), ay mana ŋaayan ŋaa, ay mana hari haŋ.
9 Eu subi o monte para receber de Deus as duas placas de pedra, nas quais estava escrita a aliança que ele fez com vocês. Fiquei ali no monte quarenta dias e quarenta noites e durante todo aquele tempo não comi, nem bebi nada.
10 Abadantaa nʼay noo tondi walha hinkaa kaŋ Irkoy kabe-izoo kʼi hantum kaŋyaŋ ga šenney kul goo kaŋ Abadantaa nʼi har war se tondi hondoo boŋ, nuunaa game, jamaa margaroo hane.
10 O Senhor Deus me deu as duas placas de pedra. Ele mesmo tinha escrito nelas tudo o que tinha dito a vocês do meio do fogo, quando estavam reunidos ao pé do monte.
11 Zaari woytaacaa (40) nda cijin woytaacaa (40) benantaa ga no Abadantaa nʼay noo tondi walha hinkaa, amaanaa walhawey.
11 — Foi no fim daqueles quarenta dias que o Senhor Deus me deu as duas placas da aliança.
12 Abadantaa nee ya ne: ‹Tun, ma cahã ka zunbu ka hun ne, zama ni jamaa kaŋ nʼnʼa fattandi Misira na ifutu tee! I cahã ka fondaa naŋ kaŋ nda ay nʼi yaamar. I na guuru mennandi kʼa tee tooru ngi boŋ se.›
12 Aí ele me disse: “Desça logo daqui e volte para onde está o povo que você tirou do Egito, pois eles já cometeram um pecado grave. Bem depressa deixaram de seguir as minhas ordens e já fizeram um ídolo de metal para adorar.
13 Abadantaa šelaŋ ya ne ka nee: ‹Ay dii jamaa woo, dumi no kaŋ hiɲoo ga šendi.
13 Eu sei — Deus continuou — que este povo é teimoso.
14 Naŋ yʼi halaci, ya maaɲey tuusu kʼi kaa aduɲɲa ra! Ay ga ni tee ganda kaŋ ga gaabi a ga boobo nda ey.›
14 Portanto, não procure me impedir, pois vou destruí-los, e assim ninguém lembrará mais que existiram. E de você, Moisés, e dos seus descendentes farei uma nação maior e mais poderosa do que a deles.”
15 Ay kuubi ka hun tondi hondoo boŋ, amaanaa walha hinkaa goo ay kabe hinkaa ra, nuune goo ma dii hondoo boŋ.
15 E Moisés continuou: — Aí eu desci do monte, do qual subiam chamas de fogo. Levava comigo as duas placas de pedra, as placas da aliança.
16 Nga ne, ay dii kaŋ war na zunubu tee Abadantaa, war Koyoo ga, ka guuru mennandi kʼa tee yagaw. War cahã ka fondaa naŋ kaŋ nda Abadantaa na war yaamar.
16 Quando cheguei perto de vocês, vi que haviam pecado contra o Senhor , nosso Deus, e que bem depressa haviam deixado de seguir as suas ordens. Vi o bezerro de metal que vocês haviam feito para adorar.
17 Woo ga, ay na walha hinkaa dii kʼi warra nda ay kabe hinkaa, ay nʼi kayri war jine.»
17 Então, na presença de vocês, joguei as placas de pedra no chão e as quebrei.
18 «Ay kaŋ Abadantaa jine sanda cee jinaa, zaari woytaaci (40) nda cijin woytaaci (40), ay mana ŋaayan ŋaa, ay mana hari haŋ zunubey kul kaŋ war nʼi tee maaganda se, war na goy futu tee Abadantaa jine kaŋ nʼa futandi.
18 Depois me ajoelhei diante de Deus, o Senhor , e fiquei ali quarenta dias e quarenta noites com o rosto encostado no chão. Como havia feito antes, não comi nem bebi nada durante aquele tempo. Agi dessa maneira porque vocês pecaram contra o Senhor , fazendo o que ele condena e provocando a sua ira.
19 Ay hunbur futuroo nda dukuroo kaŋ Abadantaa nʼa tee war se hala nongu kaŋ ra a baa nga ma war halaci. Amma hiino mo Abadantaa na haŋajer ya ne.
19 Eu estava com medo da ira e do furor de Deus; ele estava tão irado, que pensava em destruí-los. Porém mais uma vez Deus atendeu o meu pedido.
20 Abadantaa hanse ka futu Haruna mo ga hala nongu kaŋ ra a baa nga mʼa halaci, alwaatoo din, ay ŋaaray Haruna mo se.
20 Ele estava irado também com Arão e pensou em matá-lo; por isso orei também em favor de Arão.
21 Yagaa kaŋ war nʼa tee kaŋ ti goy zunubantaa, ay nʼa dii kʼa ton nuune ra, ay nʼa kayri, kʼa dur hala a tee hamni, ay na hamnoo warra haroo ra kaŋ ga doo ka hun tondi hondoo ra.
21 Aí peguei o bezerro de metal, aquele objeto nojento que vocês tinham feito, e o joguei no fogo. Depois o quebrei em pedaços, moí tudo até virar pó e atirei o pó no ribeirão que corria monte abaixo.
22 Tabera, nda Masa, nda Kiworot-Hataawa koyrawey ra war na Abadantaa futandi.
22 — Vocês provocaram, de novo, a ira do Senhor Deus, em Taberá, em Massá e em Quibrote-Ataavá.
23 De mo waatoo kaŋ Abadantaa na war donto ka hun Kadeš-Barneya ka nee: ‹Wa žigi ka koy gandaa mayray kaŋ ay nʼa noo war se›, war ture Abadantaa, war Koyoo yaamaroo ga, war mana naanay a, war mana haŋajer a se.
23 E também o provocaram em Cades-Barneia, quando ele mandou que tomassem posse da terra que lhes estava dando. Vocês não confiaram em Deus, mas se revoltaram contra ele e desobedeceram à sua ordem.
24 Turanteyaŋ ti war Abadantaa ga za hanoo kaŋ ay na war bay.
24 Desde o dia em que eu os conheci, vocês sempre foram rebeldes contra Deus, o Senhor !
25 Ay kaŋ Abadantaa jine zaari woytaaci (40) nda cijin woytaaci (40), ay kaŋ a jine, zama a nee nga ga war halaci.
25 E Moisés continuou, dizendo: — Quarenta dias e quarenta noites fiquei ajoelhado, com o rosto encostado no chão, na presença de Deus, o
26 Ay na Abadantaa ŋaaray, ay nee: ‹Ay Koyoo, Abadantaa, masi ni jamaa halaci, ni tuboo kaŋ nʼnʼa feeri kʼa fattandi nda ni jeeraa nda ni kabe gaabantaa Misira.
26 E orei assim ao Senhor : “Ó Senhor , meu Deus! Eu te peço que não destruas o teu povo, o teu povo escolhido, que com a tua força e com o teu poder livraste do Egito.
27 Hongu ni tamey Ibirahima, nda Isiyaka, nda Yakuba. Masi hanga jamaa woo hiɲešendaa, nda nga laalaroo, nda nga zunuboo bande.
27 Lembra dos teus servos Abraão, Isaque e Jacó e não dês atenção à teimosia, à maldade e ao pecado deste povo.
28 Gandaa kaŋ ra nʼnʼir fattandi borey masi koy nee: “Abadantaa nka si hin kʼi daŋ gandaa ra kaŋ a nee nga gʼa noo i se, wala a mma konna ey, nga se a nʼi ka fatta ka koy i wii saajoo ra.”
28 Pois, se destruíres o teu povo, os egípcios vão dizer que não pudeste levá-lo para a terra que lhe prometeste. Dirão também que odeias este povo e por isso o levaste ao deserto para matá-lo.
29 Ngi manʼti kala ni jamaa, ni tuboo kaŋ nʼnʼa fattandi nda ni hini beeroo nda ni kabe gaabantaa.›»
29 Mas eles são o teu povo, o teu povo escolhido, que tiraste do Egito com a tua força e com o teu grande poder.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.