Deuteronômio 2

Songhai de Gao (SES) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 «Woo banda ga, ir kuubi ka koy saajoo here ka Kakaarey teekoo fondaa zaa, sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa har ya ne. Ir gay ir ga Seyir gandaa tondi hondoo kuubi kʼa bere jirbi boobo.»
1 Depois viramo-nos, e caminhamos para o deserto, pelo caminho do Mar Vermelho, como o Senhor me tinha dito, e por muitos dias rodeamos o monte Seir.
2 «Abadantaa šelaŋ ya ne ka nee:
2 Então o Senhor me disse:
3 ‹War gay war ga tondi hondoo woo kuubi kʼa bere, sohõ, wa kuubi ka koy hawsa here.
3 Basta de rodeardes este monte; virai-vos para o norte.
4 Jamaa noo yaamaroo woo ka nee: “War ga bisa nda war armey gandaa hirroo, Eso borey kaŋ ga goro Seyir. I ga hunbur war, amma war ma hanse ka hawgay.
4 Dá ordem ao povo, dizendo: Haveis de passar pelo território de vossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir; e eles terão medo de vós. Portanto guardai-vos bem;
5 War masi yenje wiri i ga, zama ay si war noo ngi gandaa ra ba ceetaami doo. Zama Eso se ay na Seyir tondi hondoo noo a ma tee nga halaalaa.
5 não contendais com eles, porque não vos darei da sua terra nem sequer o que pisar a planta de um pé; porquanto a Esaú dei o monte Seir por herança.
6 Ŋaayanoo kaŋ war gʼa ŋaa i do, war mʼa day nda nooru. Ba haroo kaŋ war gʼa haŋ, war mʼa day nda nooru.”
6 Comprareis deles por dinheiro mantimento para comerdes, como também comprareis deles água para beberdes.
7 Zama Abadantaa, ni Koyoo nka albarka daŋ ni kabe goyoo kul ra, a na ni diraa hawgay saaji beeroo woo ra. Jiiri woytaaci (40) ti woo kaŋ Abadantaa goo ni bande, haya kul mana ni gaza.›
7 Pois o Senhor teu Deus te há abençoado em toda obra das tuas mãos; ele tem conhecido o teu caminho por este grande deserto; estes quarenta anos o Senhor teu Deus tem estado contigo; nada te há faltado.
8 Woo banda ga, ir nʼir armey, Eso borey kaŋ ga goro Seyir gandaa ra naŋ ka koy. Ir mooru Ganganoo gandaa fondaa, nda Elat, nda Esiyoŋ-Geber koyrawey, ka kuubi ka koy Mowab saajoo fondaa ra.
8 Assim, pois, passamos por nossos irmãos, os filhos de Esaú, que habitam em Seir, desde o caminho da Arabá de Elate e de Eziom-Geber: Depois nos viramos e passamos pelo caminho do deserto de Moabe.
9 Abadantaa nee ya ne: ‹War masi Mowab wiri, war masi wongu ceeci i ga, zama ay si ni noo haya kul mʼa mayray nga gandaa ra, zama Lotu izʼarey se ay na Ar noo i mʼa mayray.›
9 Então o Senhor me disse: Não molestes aos de Moabe, e não contendas com eles em peleja, porque nada te darei da sua terra por herança; porquanto dei Ar por herança aos filhos de Ló.
10 Cee jinaa, Emi borey no ma goro no din, jama beeri, i ga boobo, i goo nda kayyan sanda Anak borey.
10 {Antes haviam habitado nela os emins, povo grande e numeroso, e alto como os anaquins;
11 Ngi mo nda Anak borey ga laasaabandi Refa boro. Amma Mowab borey si nee i se kala Emi borey.
11 eles também são considerados refains como os anaquins; mas os moabitas lhes chamam emins.
12 Cee jinaa, Hori borey no ma goro Seyir gandaa ra. Eso borey na kabey kokobu kʼi halaci, ka goro ngi dogoo ra, sanda takaa kaŋ Izirayel nʼa tee gandaa kaŋ goo a kone se, woo kaŋ Abadantaa nʼa noo a se.
12 Outrora os horeus também habitaram em Seir; porém os filhos de Esaú os desapossaram, e os destruíram de diante de si, e habitaram no lugar deles, assim come Israel fez à terra da sua herança, que o Senhor lhe deu.}
13 ‹Sohõ, wa tun ka koy Zered haroo deŋ.› Ir na Zered haroo deŋ.
13 Levantai-vos agora, e passai o ribeiro de Zerede. Passamos, pois, o ribeiro de Zerede.
14 Jiiri waranza cindi yaaha (38) no ir nʼa tee diray ra, ka hun Kadeš-Barneya hala Zered haroo deŋyanoo, hala waatoo kaŋ ra wongu-izey alwaddaa kul ben jamaa kaloo ra, sanda takaa kaŋ nda Abadantaa nʼa žee i se.
14 E os dias que caminhamos, desde Cades-Barnéia até passarmos o ribeiro de Zerede, foram trinta e oito anos, até que toda aquela geração dos homens de guerra se consumiu do meio do arraial, como o Senhor lhes jurara.
15 Abadantaa hunday kaboo ka tun i ga kʼi benandi jamaa kaloo ra, hala i kul dere pat.
15 Também foi contra eles a mão do Senhor, para os destruir do meio do arraial, até os haver consumido.
16 Waatoo kaŋ wongu-izey kul buu ka ben jamaa game,
16 Ora, sucedeu que, sendo já consumidos pela morte todos os homens de guerra dentre o povo,
17 Abadantaa šelaŋ ya ne ka nee:
17 o Senhor me disse:
18 ‹Hõ nʼga bisa nda Mowab gandaa hirroo, Ar here.
18 Hoje passarás por Ar, o limite de Moabe;
19 Nʼga too Amoŋ borey hirroo tenje. Masʼi wongu, masi yenje wiri i ga, zama ay si ni noo haya kul mʼa mayray Amoŋ borey gandaa ra, zama Lotu izʼarey se ay nʼa noo i mʼa mayray.›
19 e quando chegares defronte dos amonitas, não os molestes, e com eles não contendas, porque nada te darei da terra dos amonitas por herança; porquanto aos filhos de Ló a dei por herança.
20 Gandaa din mo bay ka laasaabandi Refa borey wane, Refa borey ka cindi ka goro a ra. Amoŋ borey si nee i se kala Zamzum borey,
20 {Também essa é considerada terra de refains; outrora habitavam nela refains, mas os amonitas lhes chamam zanzumins,
21 jama beeri, i ga boobo, i goo nda kayyan sanda Anak borey. Abadantaa nʼi halaci Amoŋ borey jine. Amoŋ borey nʼa kabey kokobu ka goro dogey ra.
21 povo grande e numeroso, e alto como os anaquins; mas o Senhor os destruiu de diante dos amonitas; e estes, tendo-os desapossado, habitaram no lugar deles;
22 Woo da no Abadantaa nʼa tee Eso borey se kaŋ ga goro Seyir gandaa ra kaŋ a na Hori borey halaci i jine. I na kabey kokobu ka goro dogey ra hala hõ.
22 assim como fez pelos filhos de Esaú, que habitam em Seir, quando de diante deles destruiu os horeus; e os filhos de Esaú, havendo-os desapossado, habitaram no lugar deles até hoje.
23 Awi borey kaŋ cindi ka goro koyrawey ra hala Gaaza, Kaftor borey kaŋ hun Kaftor nʼi halaci ka goro dogey ra.»
23 Também os caftorins, que saíram de Caftor, destruíram os aveus, que habitavam em aldeias até Gaza, e habitaram no lugar deles.}
24 «Wa tun ka koy Arnoŋ isaa deŋ. Guna, ay na Sihoŋ, Amor boraa kaŋ ti Hešboŋ kokoyoo nda nga gandaa daŋ ni kaboo ra. Za sohõ da, mʼa zaa, ma wongu wiri a ga.
24 Levantai-vos, parti e passai o ribeiro de Arnom; eis que entreguei nas tuas mãos a Siom, o amorreu, rei de Hesbom, e à sua terra; começa a te apoderares dela, contendendo com eles em peleja.
25 Hõ ay ga šintin ka ni hunburaa daŋ jamawey kul ra kaŋ goo aduɲɲa ra, nda i maa ni alhabaroo, i ga jijiri, biney ga dunbu ni jine.
25 Neste dia começarei a meter terror e medo de ti aos povos que estão debaixo de todo o céu; os quais, ao ouvirem a tua fama, tremerão e se angustiarão por causa de ti.
26 Ay na dontokawyaŋ sanba nda alaafiyaa šenniyaŋ ka hun Kedemot saajoo ra ka koy Sihoŋ, Hešboŋ kokoyoo do ka nee a se:
26 Então, do deserto de Quedemote, mandei mensageiros a Siom, rei de Hesbom, com palavras de paz, dizendo:
27 ‹Ay ga baa ya bisa nda ni gandaa, fondaa de bande ay ga hanga, ay si šiiri kabe guma here wala iwaawa here.
27 Deixa-me passar pela tua terra; somente pela estrada irei, não me desviando nem para a direita nem para a esquerda.
28 Ŋaahayaa kaŋ ay gʼa ŋaa, mʼa neere ya ne, haroo kaŋ ay gʼa haŋ, mʼa neere ya ne. Ya mma baa de ya bisa.
28 Por dinheiro me venderás mantimento, para que eu coma; e por dinheiro me darás a água, para que eu beba. Tão-somente deixa-me passar a pé,
29 Woo no Eso borey kaŋ ga goro Seyir gandaa ra, nda Mowab borey kaŋ ga goro Ar nʼa tee ya ne. Ni mo, takaa woo da tee ya ne hala waati kaŋ ay na Žurdeŋ isaa deŋ ka bisa ka huru gandaa ra kaŋ Abadantaa, ir Koyoo gʼa noo ir se.›
29 assim como me fizeram os filhos de Esaú, que habitam em Seir, e os moabitas que habitam em Ar; até que eu passe o Jordão para a terra que o Senhor nosso Deus nos dá.
30 Amma Sihoŋ, Hešboŋ kokoyoo mana yadda ir ma bisa nda nga do, zama Abadantaa, ni Koyoo nka hiɲoo šendandi, ka binoo kogandi hala nga mʼa noo ma ne sanda takaa kaŋ nda a goo ni kaboo ra hõ.
30 Mas Siom, rei de Hesbom, não nos quis deixar passar por sua terra, porquanto o Senhor teu Deus lhe endurecera o espírito, e lhe fizera obstinado o coração, para to entregar nas mãos, como hoje se vê.
31 Abadantaa nee ya ne: ‹Guna, za sohõ da ay šintin ka Sihoŋ nda nga gandaa daŋ ni kaboo ra. Za sohõ da, nga gandaa zaa a ma tee ni wane.›
31 Disse-me, pois, o Senhor: Eis aqui, comecei a entregar-te Siom e a sua terra; começa, pois, a te apoderares dela, para possuíres a sua terra por herança.
32 Sihoŋ nda nga jamaa kul fatta kʼir kubay kʼir wongu Yahas.
32 Então Siom nos saiu ao encontro, ele e todo o seu povo, à peleja, em Jaza;
33 Abadantaa, ir Koyoo nʼa noo ir se, ir na nga, nda izʼarey, nda nga jamaa kul kar.
33 e o Senhor nosso Deus no-lo entregou, e o ferimos a ele, e a seus filhos, e a todo o seu povo.
34 Alwaatoo din, ir na nga koyrawey kul dii kʼi halaci sõy, arey, nda woyey, nda zankey, ir mana baahunante kul naŋ.
34 Também naquele tempo lhe tomamos todas as cidades, e fizemos perecer a todos, homens, mulheres e pequeninos, não deixando sobrevivente algum;
35 Adabbawey nda alganiimaa kaŋ ir duu a koyrawey kaŋ ir nʼi dii ra de bara ir kone.
35 somente tomamos por presa o gado para nós, juntamente com o despojo das cidades que havíamos tomado.
36 Ka hun Aroyer kaŋ ti koyra kaŋ goo Arnoŋ haroo miɲoo ga nda koyraa kaŋ goo gooroo ra ka koy hala Galad, koyra sii no kaŋ ga gaabi ir se. Abadantaa, ir Koyoo nʼi kul daŋ ir kabey ra.
36 Desde Aroer, que está à borda do vale do Arnom, e desde a cidade que está no vale, até Gileade, nenhuma cidade houve tão alta que de nós escapasse; tudo o Senhor nosso Deus no-lo entregou.
37 Amma mana man Amoŋ borey gandaa here, nda nongey kul kaŋ goo Yabok haroo miɲoo ga, nda koyrawey kaŋ goo tondi hondey ra, nda haya kaŋ ir Koyoo nʼir yaamar ir masi too a do.»
37 Somente à terra dos amonitas não chegastes, nem a parte alguma da borda do ribeiro de Jaboque, nem a cidade alguma da região montanhosa, nem a coisa alguma que o Senhor nosso Deus proibira.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Deuteronômio 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.