Atos 4

Songhai de Gao (SES) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Piyer nda Yehiya goo ma šelaŋ jamaa se kaŋ sargari juwalkey, nda Irkoy hugu beeroo lakkalkey boŋkoynoo, nda Sadusiyeŋey kaa i ga.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 I hottu nda ngi cawandiyanoo kaŋ ra i ga Isa ka bukawey tunyanoo bayrandi.
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 I na diyawey dii, i nʼi daŋ kasu hala subaa ra, zama cijinoo too ka ben.
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Amma borey ra kaŋ maa šennoo, ibooboyaŋ naanay, arey hinnaa ga too zenber guu (5.000) [cine].
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Subaa ra, ngi alwakiiley, nda ngi boro beerey, nda ngi Citaaboo baykey marga Žerizalem,
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 nda sargari juwalkey jineboraa Hannu, nda Kayif, nda Yehiya, nda Aleksander, nda boro kul kaŋ hun sargari juwalkey jineborey ga.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 I nʼi daŋ ngi game kʼi hãa ka nee: «Hini foo wala maa foo nda war wey na woo tee?»
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Waatoo din Piyer too met nda Hundi Henanantaa, a nee i se: «Jamaa alwakiiley, nda boro beerey,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 hõ nda ir hãandi goy henna ga kaŋ teendi wircikoyni se kʼa noo baani,
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 war nda Izirayel jamaa kul ma bay kaŋ Isa Almasihu Nazaret boraa kaŋ war, war nʼa kanji, de Irkoy nʼa tunandi bukawey ra, nga maaɲoo ka kate boraa woo ma duu baani ka kay war jine.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 ‹Nga ti tondoo kaŋ war kaŋ ti cinakey konna a,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Boro tana sii no kaŋ ra hallasiyan goo, zama maa tana mana nondi koyne aduɲɲa ra adamizey game kaŋ bande ir ga hima ka hallasi.»
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Kaŋ i dii naanaa kaŋ nda Piyer nda Yehiya ga šelaŋ, i bay kaŋ boroyaŋ no kaŋ mana caw, jamaa ra i goo, boŋey haw, amma i nʼi bay sanda boroyaŋ kaŋ cindi Isa bande.
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 I ga dii boraa kaŋ duu baani goo ma kay ngi jere, i si bay haya kaŋ no ngi mʼa har.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 I nee i ma fatta hoyraykey margaroo hugoo ra, i cindi i ga cere hãa
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ka nee: «Macin no ir gʼa tee borey wey se? Zama Žerizalem borey kul bay tammaasaa kaŋ i nʼa tee ga, a ga kaaray i se, de mo ir si hin kʼa yankar.
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Amma hala alhabaroo woo masi dira jamaa game ka tonton, ir ma kašeta i ga, i masi yee ka maaɲoo woo waazu boro kul se.»
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 I nʼi cee kʼi yaamar i masi yee ka Isa maaɲoo har wala kʼa cawandi.
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Amma Piyer nda Yehiya nʼi zaabi ka nee: «Irkoy jine, war se ir ga hima ka haŋajer wala Irkoy? Wa šelaŋ.
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Ir, ir si hin ka goro ir mana hayey har kaŋ ir dii ey ir maarʼey.»
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 I kašeta i ga koyne, i nʼi naŋ, i mana duu taka kul kaŋ nda ngi gʼi zukandi, jamaa maaganda se, zama borey kul ga Irkoy beerandi nda hayaa kaŋ tee.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Koyne mo boraa kaŋ ga tammaasaa woo teendi kʼa noo baani goo nda haya kaŋ bisa jiiri woytaaci (40).
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Kaŋ Piyer nda Yehiya naŋandi, i koy ngi borey do ka hayaa kul filla kaŋ sargari juwalkey jineborey nda boro beerey nʼa har ngi se.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Waatoo kaŋ i maa woo, i tee bine foo ka Irkoy ŋaaray ka nee: «Ir Koyoo, ni kaŋ na beenaa, nda laboo, nda teekoo, nda haya kul kaŋ goo i ra tee,
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 ni kaŋ nee nda ir kaagaa Dawda ni tamoo miɲoo, Hundi Henanantaa albarkaa ra:
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Laboo kokoyey nda alwakiiley tun ka cere marga
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Zama nda cimi, koyraa woo ra ni tam henanantaa kaŋ ti Isa kaŋ nʼnʼa yon kʼa tee Almasihu ga Herod, nda Pons Pilat mo, nda gandawey, nda Izirayel jamaa marga
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 ka hayaa kul tee kaŋ ni kaboo nda ni kayandiroo nʼa dunbandi za gayyan a ma teendi.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Sohõ ir Koyoo, ngi kašetayaney guna, ma ni tamey noo i ma ni meešennoo har nda naanay timmante.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 [Ni] kaboo šerre ka borey noo baani, ka tammaasayaŋ nda kayfiyaŋ tee nda ni tam henanantaa Isa maaɲoo.»
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Waatoo kaŋ i na Irkoy ŋaaray ka ben, nongoo kaŋ ra i goo ma marga jijiri. Hundi Henanantaa nʼi too, i ga Irkoy meešennoo har nda naanay.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Jamaa borey kul kaŋ naanay tee bine foo nda anniya foo, boro kul haya kaŋ goo a se, a si nee nga wane nda a, borey ga marga hayaa kul ra.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Diyawey gʼir Koyoo Isa tunyanoo seedetaraa too nda sahã beeri, albarka beeri goo i kul ra.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Boro kul sii i ra kaŋ ga tilasu, zama borey kul kaŋ goo nda faari wala hugu nʼi neere ka kate ngi hayoo
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 kʼa jisi diyawey jine, de a ga zamnandi i kul game, boro foo kul ga duu woo kaŋ ga a ga too.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Isufi kaŋ diyawey nʼa maagaaru Barnabas kaŋ maanaa ti «Bineyaynandikaw», Lewi boro no, Šipir gungoo wane.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 A goo nda faari foo, a nʼa neere ka kate nooroo kʼa jisi diyawey jine.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.