Atos 15
Songhai de Gao (SES) vs VC
1 Boro fooyaŋ hun Žude ka doo Antiyoš kʼir armey cawandi ka nee: «Nda war mana hurubangu sanda Musa alaadaa, war si hin ka hallasi.»
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Kakaw nda šenni beeri huru ngi, nda Pol, nda Barnabas game. I kayandi kaŋ Pol, nda Barnabas, nda boroyaŋ ngi ra ma žigi ka koy Žerizalem diyawey nda boro beerey do šennoo woo se.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Egilizoo nʼi faaba ngi naarumaa ra, i na Fenisi nda Samari gandaa dira, i ga dumey kaŋ manʼti Alyahuudu tuubiroo filla. I tee ɲaali beeri ir armey kul se.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Kaŋ Pol nda Barnabas too Žerizalem, Egilizoo, nda diyawey, nda boro beerey nʼi kubay, i na hayaa kul deede kaŋ Irkoy nʼa tee nda ngi.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Fariziyeŋey kondaa borey kaŋ naanay, affooyaŋ i ra tun ka nee: «A nka waazibi taalibey kaŋ manʼti Alyahuudu ma hurubangu kʼi yaamar i ma Musa ašariyaa dii.»
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Diyawey nda boro beerey na cere marga ka šennoo woo guna.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Kakaw beeri ra, Piyer tun ka nee i se: «Arma arey, war hunday ga bay kaŋ za gayyan Irkoy nʼay suuba war ra hala ay miɲoo ma Alhabar Boryaa har dumey kaŋ manʼti Alyahuudu se. I ma maa, i ma naanay.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Bine baykaa kaŋ ti Irkoy cebe kaŋ nga yadda i ga, a nʼi noo Hundi Henanantaa sanda ir takaa.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 A mana fay-fayyan kul daŋ ir nda i game. A na biney henanandi naanaa albarkaa ra.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Sohõ macin se war ga Irkoy sii ka jeraw daŋ taalibey jindey ga kaŋ ir baabey nda ir sii nda gaabi kʼa jere?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Amma ir ga naanay kaŋ ir Koyoo Isa alhormaa ra ir hallasi sanda takaa kaŋ nda ngi mo hallasi.»
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Jamaa kul dangay, i ga haŋajer Pol nda Barnabas se kaŋ ga tammaasawey nda kayfey kul deede kaŋ Irkoy nʼi tee dumey kaŋ manʼti Alyahuudu game.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Waatoo kaŋ i dangay, Žak na šennoo zaa ka nee: «Arma arey, wa haŋajer ya ne.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Simoŋ na takaa filla kaŋ nda Irkoy jin ka ɲeli dumey ga kaŋ manʼti Alyahuudu ka jama tee i ra nga maaɲoo se.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Woo nda annabey šenney kul ti affoo kaŋ hantumandi Citaaboo ra ka nee:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‹Woo banda ga, ay ga yee ka kaa,
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 hala adamizey cindey mʼir Koyoo ceeci
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 kaŋ bayrandi za gayyan.›
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Woo se ay goo borey ra kaŋ si baa šenday ma huru dumey ga kaŋ manʼti Alyahuudu kaŋ tuubi ka Irkoy gana.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Amma a ma hantumandi i se kaŋ i ma ngi boŋ dii toorey žiiboo, nda woy nda aru izefututaraa, nda haya kaŋ kootandi ka buu, nda kuri ŋaayan ga.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Za zamanyaŋ boroyaŋ na Musa cawandoo waazu koyra foo kul margahugoo ra hunanzamzaari kul hane.»
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Alwaatoo woo, diyawey, nda boro beerey, nda Egilizoo kul dii kaŋ a ga boori ngi ma boroyaŋ suuba ngi ra kʼi sanba Antiyoš Pol nda Barnabas bande. Borey ti: Žud kaŋ se i ga nee Barsabas, nda Silas, aruyaŋ no kaŋ goo nda beeray ir armey game.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 I na batagaa kaŋ i nʼa hantum daŋ kabey ra. I nee batagaa ra: «Diyawey, nda boro beerey, nda war armey kaŋ hun dumey ra kaŋ manʼti Alyahuudu ga sallam ir armey ga kaŋ goo Antiyoš koyraa, nda Siiri, nda Silisi gandaa ra.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Ir maa kaŋ boro fooyaŋ [hun] ir do, ir manʼi noo yaamar kul, i na war ɲaami ka war biney maray nda ngi šenney.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Woo se ir kul tee bine foo ka dii kaŋ a ga boori ir ma aruyaŋ suuba ir ra kʼi sanba war do, ngi nda ir baakey Barnabas nda Pol
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 kaŋ ti boroyaŋ kaŋ na ngi hundey fur ir Koyoo Isa Almasihu maaɲoo se.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Ir na Žud nda Silas sanba kaŋ ga ngi miɲey ka haya follokey har war se.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Zama Hundi Henanantaa nda ir dii kaŋ a ga boori ir masi jeraw kul daŋ war ga nda manʼti wey kaŋ waazibi:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 ka war boŋ dii hayey ga kaŋ sargandi toorey maaɲey ga, nda kuri, nda haya kaŋ kootandi ka buu ŋaayan ga, nda woy nda aru izefututaray ga. Nda war ga war boŋ dii hayey wey ga, war na haya henna tee. Waatoo ma boori!»
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Kaŋ i hun no din ka doo Antiyoš, i na taalibey jamaa marga kʼi noo batagaa.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Kaŋ i nʼa caw, i ɲaali nda bineyaynandiroo kaŋ goo a ra.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Žud nda Silas kaŋ ngi mo ti annabi, nʼir armey biney yaynandi nda šenni booboyaŋ, i na biney daŋ.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Waatoo kaŋ i na waati tee no din, ir armey nʼi sanba nda baani borey kaŋ nʼi sanba do.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 [Amma Silas kayandi ka cindi no din.]
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pol nda Barnabas na waati tee Antiyoš ka cawandi. Ngi nda boro booboyaŋ ga Alhabar Boryaa kaŋ ti ir Koyoo šennoo waazu.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Jirbiyaŋ banda ga, Pol nee Barnabas se: «Sohõ ir ma yee ka koy ir armey foo koyra kul kaŋ ra ir nʼir Koyoo šennoo waazu ka dii wala i ga saabu.»
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Barnabas baa nga ma Yehiya mo kaŋ se i ga nee Marku kanbe ngi bande.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Amma Pol dii kaŋ a si hima ngi ma boro kaŋ na ngi naŋ za Panfili, a mana koy goy ngi bande, hangandi ngi.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Citi huru gamey ra hala nongu kaŋ ra i fay. Barnabas na Marku dii ka harihii zaa ka koy Šipir.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Pol na Silas suuba ka koy, ir armey nʼa talfi ir Koyoo anneemaa ga.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 A na Siiri nda Silisi gandaa dira ka Egilizey biney daŋ.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.