Atos 14
Songhai de Gao (SES) vs NVT
1 Taka follokaa, Ikoniyom koyraa ra, Pol nda Barnabas huru Alyahuudey margahugoo ra, i šelaŋ hala nongu kaŋ ra boro jamaa boobo naanay, Alyahuudey nda Grekey mo.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé também foram à sinagoga judaica e falaram de tal modo que muitos creram, tanto judeus como gentios.
2 Amma Alyahuudey kaŋ mana naanay na borey kaŋ hun dumiyaŋ ra kaŋ manʼti Alyahuudu tusa ka biney bibandi ir armey ga.
2 Alguns dos judeus que não creram, porém, incitaram os gentios e envenenaram a mente deles contra Paulo e Barnabé.
3 Pol nda Barnabas na waati kuku tee no din. I ga šelaŋ nda naanay, ngi naataa goo ir Koyoo ga kaŋ ga seedetaray tee nga anneemaa šennoo ga ka ngi kabey ka tammaasayaŋ nda kayfiyaŋ tee.
3 Ainda assim, os apóstolos passaram bastante tempo ali, falando corajosamente da graça do Senhor, que confirmava a mensagem deles concedendo-lhes poder para realizar sinais e maravilhas.
4 Koyraa jamaa zamna, affooyaŋ goo Alyahuudey bande, jerey goo diyawey bande.
4 Com isso, o povo da cidade ficou dividido: alguns tomaram partido dos judeus, e outros, dos apóstolos.
5 Borey kaŋ hun dumiyaŋ ra kaŋ manʼti Alyahuudu, nda Alyahuudey, nda ngi alwakiiley na anniya zaa ngi ma Pol nda Barnabas zarabi kʼi warra nda tondi kʼi wii.
5 Então um grupo de gentios, judeus e seus líderes resolveu atacá-los e apedrejá-los.
6 I bay, i zuru ka koy Likawoni koyrawey ra kaŋ ti Listir, nda Derbe, nda koyra kanbey.
6 Quando os apóstolos souberam disso, fugiram para a região da Licaônia, para as cidades de Listra e Derbe e seus arredores.
7 I cindi no din ka Alhabar Boryaa har.
7 E ali anunciaram as boas-novas.
8 Aru foo goo Listir kaŋ cewey buu, a mma goro de, za ɲaŋoo gundoo ra a bongu, a mana bay ka dira.
8 Enquanto estavam em Listra, Paulo e Barnabé encontraram um homem com os pés aleijados. Sofria desse problema desde o nascimento e, portanto, nunca tinha andado. Estava sentado
9 Aroo ga maa Pol ga šelaŋ. Pol na moo kanji a ga, a dii kaŋ a ga naanay kaŋ nga ga duu baani.
9 e ouvia Paulo pregar. Paulo olhou diretamente para ele e, vendo que ele tinha fé para ser curado,
10 A na jinde jer ka nee a se: «Tun ka kay ni cewey ga ni boŋ ga.» A sar ka tun, a dira.
10 disse em alta voz: “Levante-se!”. O homem se levantou de um salto e começou a andar.
11 Kaŋ jamaa dii hayaa kaŋ Pol nʼa tee, i na jinde jer ka nee Likawoni šenni ra: «Koyey na ngi boŋ himandi nda adamize, i zunbu ir do.»
11 A multidão, vendo o que Paulo havia feito, gritou no dialeto local: “Os deuses vieram até nós em forma de homens!”.
12 I na Barnabas maaɲoo daŋ Zus, i na Pol wanoo daŋ Hermes, zama nga ti šenni toonandikaa.
12 Concluíram que Barnabé era o deus grego Zeus, e Paulo, o deus Hermes, pois era ele quem proclamava a mensagem.
13 Zus hugoo kaŋ goo koyraa jeroo ga, nga sargari juwalkaa kate yaaruyaŋ nda boŋ taalam hayayaŋ hala koyraa miɲoo ga. A nka baa nga nda jamaa ma sargari kaa.
13 O sacerdote do templo de Zeus, que ficava na entrada da cidade, trouxe touros e coroas de flores até as portas da cidade, pois ele e a multidão queriam oferecer sacrifícios aos apóstolos.
14 Kaŋ diyawey, Pol nda Barnabas maarʼa, i na ngi darbawey kottu ka zuru ka koy taray jamaa game. I kaati
14 Quando Barnabé e Paulo ouviram o que estava acontecendo, rasgaram as roupas e correram para o meio do povo, gritando:
15 ka nee: «Arey, cin se war ga hayey wey tee? Ir mo manʼti kala war cine adamizeyaŋ, ir ga Alhabar Boryaa bayrandi war se, wa mooru haya yaadawey wey ga ka bere Irkoy hunantaa here kaŋ na beenaa, nda laboo, nda teekoo, nda haya kul kaŋ goo i ra tee.
15 “Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Somos homens como vocês! Viemos lhes anunciar as boas-novas, para que abandonem estas coisas sem valor e se voltem para o Deus vivo, que fez os céus e a terra, o mar e tudo que neles há.
16 Nga kaŋ zaman bisantey borey, a na gandawey kul naŋ i ma dira, ngi affoo kul nga boŋ fondaa ra.
16 No passado, ele permitiu que as nações seguissem seus próprios caminhos,
17 A mana fay nda a ga gomniyaŋ ka seedetaray tee, a na war noo beenaa ncirɲey nda kaydiya hennayaŋ, ka war noo ŋaayan boobo ka war biney too nda ɲaali.»
17 mas nunca as deixou sem evidências de sua existência e de sua bondade. Ele lhes concede chuvas e boas colheitas, e também alimento e um coração alegre”.
18 Takaa kul kaŋ nda i šelaŋ, amma a šendi hala i ga hin ka jamaa ganji i ma sargari kaa ngi maaɲey ga.
18 Apesar dessas palavras, Paulo e Barnabé tiveram dificuldade para impedir que o povo lhes oferecesse sacrifícios.
19 Alyahuuduyaŋ kaa ka hun Antiyoš nda Ikoniyom, i duu alžamaa, i na Pol warra nda tondi, kʼa kursu ka koy koyraa banda ga, i hongu a buu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e Icônio e instigaram a multidão. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que ele estivesse morto.
20 Amma waatoo kaŋ taalibey nʼa kuubi kʼa bere, a tun, a huru koyraa ra. Subaa ra, a koy Barnabas bande Derbe.
20 No entanto, quando os discípulos o rodearam, ele se levantou e entrou novamente na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pol nda Barnabas na Alhabar Boryaa waazu Derbe koyraa ra ka boro boobo tee taalibiyaŋ. I yee Listir, nda Ikoniyom, nda Antiyoš
21 Depois de terem anunciado as boas-novas em Derbe e feito muitos discípulos, Paulo e Barnabé voltaram a Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia,
22 ka taalibey biney daŋ, kʼi hoyray i ma gaabandi naanaa ga, ka bayrandi i se ka nee: «Kala zarabi boobo ma duu ir hala ir ga huru Irkoy Laamaa ra.»
22 onde fortaleceram os discípulos. Eles os encorajaram a permanecer na fé, lembrando-os de que é necessário passar por muitos sofrimentos até entrar no reino de Deus.
23 I na boro beeriyaŋ suuba Egiliz foo kul ra, i ga Irkoy ŋaaray, i ga meehaw, i nʼi talfi ir Koyoo kaŋ i naanay a ga.
23 Paulo e Barnabé também escolheram presbíteros em cada igreja e, com orações e jejuns, os entregaram aos cuidados do Senhor, em quem haviam crido.
24 I na Pisidi gandaa kottu ka koy Panfili.
24 Então viajaram de volta pela Pisídia até a Panfília.
25 Kaŋ i na šennoo waazu Perž, i doo ka koy Ataliya.
25 Pregaram a palavra em Perge e desceram para Atália.
26 I na harihii zaa ka hun no din ka koy Antiyoš, nongoo kaŋ ra i nʼi talfi Irkoy anneemaa ga goyoo kaŋ i nʼa tee se.
26 Por fim, voltaram de navio para Antioquia, onde sua viagem tinha começado e onde haviam sido entregues à graça de Deus para realizar o trabalho que agora completavam.
27 Kaŋ i too, i na Egilizoo marga, i na hayaa kul deede kaŋ Irkoy na tee nda ngi nda takaa kaŋ nda a na naanay fondaa miɲoo feeri dumiyaŋ kaŋ manʼti Alyahuudu se.
27 Quando chegaram a Antioquia, reuniram a igreja e relataram tudo que Deus tinha feito por meio deles e como tinha aberto a porta da fé também para os gentios.
28 I na waati kuku tee taalibey do.
28 E permaneceram ali com os discípulos por muito tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.