Atos 14
Songhai de Gao (SES) vs NVI
1 Taka follokaa, Ikoniyom koyraa ra, Pol nda Barnabas huru Alyahuudey margahugoo ra, i šelaŋ hala nongu kaŋ ra boro jamaa boobo naanay, Alyahuudey nda Grekey mo.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Amma Alyahuudey kaŋ mana naanay na borey kaŋ hun dumiyaŋ ra kaŋ manʼti Alyahuudu tusa ka biney bibandi ir armey ga.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Pol nda Barnabas na waati kuku tee no din. I ga šelaŋ nda naanay, ngi naataa goo ir Koyoo ga kaŋ ga seedetaray tee nga anneemaa šennoo ga ka ngi kabey ka tammaasayaŋ nda kayfiyaŋ tee.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Koyraa jamaa zamna, affooyaŋ goo Alyahuudey bande, jerey goo diyawey bande.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Borey kaŋ hun dumiyaŋ ra kaŋ manʼti Alyahuudu, nda Alyahuudey, nda ngi alwakiiley na anniya zaa ngi ma Pol nda Barnabas zarabi kʼi warra nda tondi kʼi wii.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 I bay, i zuru ka koy Likawoni koyrawey ra kaŋ ti Listir, nda Derbe, nda koyra kanbey.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 I cindi no din ka Alhabar Boryaa har.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Aru foo goo Listir kaŋ cewey buu, a mma goro de, za ɲaŋoo gundoo ra a bongu, a mana bay ka dira.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Aroo ga maa Pol ga šelaŋ. Pol na moo kanji a ga, a dii kaŋ a ga naanay kaŋ nga ga duu baani.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 A na jinde jer ka nee a se: «Tun ka kay ni cewey ga ni boŋ ga.» A sar ka tun, a dira.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Kaŋ jamaa dii hayaa kaŋ Pol nʼa tee, i na jinde jer ka nee Likawoni šenni ra: «Koyey na ngi boŋ himandi nda adamize, i zunbu ir do.»
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 I na Barnabas maaɲoo daŋ Zus, i na Pol wanoo daŋ Hermes, zama nga ti šenni toonandikaa.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Zus hugoo kaŋ goo koyraa jeroo ga, nga sargari juwalkaa kate yaaruyaŋ nda boŋ taalam hayayaŋ hala koyraa miɲoo ga. A nka baa nga nda jamaa ma sargari kaa.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Kaŋ diyawey, Pol nda Barnabas maarʼa, i na ngi darbawey kottu ka zuru ka koy taray jamaa game. I kaati
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 ka nee: «Arey, cin se war ga hayey wey tee? Ir mo manʼti kala war cine adamizeyaŋ, ir ga Alhabar Boryaa bayrandi war se, wa mooru haya yaadawey wey ga ka bere Irkoy hunantaa here kaŋ na beenaa, nda laboo, nda teekoo, nda haya kul kaŋ goo i ra tee.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Nga kaŋ zaman bisantey borey, a na gandawey kul naŋ i ma dira, ngi affoo kul nga boŋ fondaa ra.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 A mana fay nda a ga gomniyaŋ ka seedetaray tee, a na war noo beenaa ncirɲey nda kaydiya hennayaŋ, ka war noo ŋaayan boobo ka war biney too nda ɲaali.»
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Takaa kul kaŋ nda i šelaŋ, amma a šendi hala i ga hin ka jamaa ganji i ma sargari kaa ngi maaɲey ga.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Alyahuuduyaŋ kaa ka hun Antiyoš nda Ikoniyom, i duu alžamaa, i na Pol warra nda tondi, kʼa kursu ka koy koyraa banda ga, i hongu a buu.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Amma waatoo kaŋ taalibey nʼa kuubi kʼa bere, a tun, a huru koyraa ra. Subaa ra, a koy Barnabas bande Derbe.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Pol nda Barnabas na Alhabar Boryaa waazu Derbe koyraa ra ka boro boobo tee taalibiyaŋ. I yee Listir, nda Ikoniyom, nda Antiyoš
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 ka taalibey biney daŋ, kʼi hoyray i ma gaabandi naanaa ga, ka bayrandi i se ka nee: «Kala zarabi boobo ma duu ir hala ir ga huru Irkoy Laamaa ra.»
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 I na boro beeriyaŋ suuba Egiliz foo kul ra, i ga Irkoy ŋaaray, i ga meehaw, i nʼi talfi ir Koyoo kaŋ i naanay a ga.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 I na Pisidi gandaa kottu ka koy Panfili.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Kaŋ i na šennoo waazu Perž, i doo ka koy Ataliya.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 I na harihii zaa ka hun no din ka koy Antiyoš, nongoo kaŋ ra i nʼi talfi Irkoy anneemaa ga goyoo kaŋ i nʼa tee se.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Kaŋ i too, i na Egilizoo marga, i na hayaa kul deede kaŋ Irkoy na tee nda ngi nda takaa kaŋ nda a na naanay fondaa miɲoo feeri dumiyaŋ kaŋ manʼti Alyahuudu se.
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 I na waati kuku tee taalibey do.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.