Atos 13
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Egilizoo kaŋ goo Antiyoš, annabiyaŋ nda cawandikawyaŋ cindi a ra: Barnabas, nda Simewoŋ kaŋ se i ga nee Nižer, nda Lusiyus Siren boraa, nda Manayeŋ kaŋ nga nda kokoy kaccaa Herod biirandi cere bande, nda Sol.
1 Ora, na igreja em Antioquia havia profetas e mestres, a saber: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes o tetrarca, e Saulo.
2 Waatoo kaŋ i goo mʼir Koyoo saabu, i ga meehaw, Hundi Henanantaa nee: «Wa Barnabas nda Sol daŋ ya ne jere ga goyoo se kaŋ se ay nʼi cee.»
2 Enquanto eles ministravam perante o Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: Separai-me a Barnabé e a Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 I meehaw, i na Irkoy ŋaaray, i na kabe fur i ga kʼi naŋ i ma koy.
3 Então, depois que jejuaram, oraram e lhes impuseram as mãos, os despediram.
4 Barnabas nda Sol kaŋ Hundi Henanantaa nʼi sanba doo ka koy Selusi, i na harihii zaa ka hun no din ka koy Šipir.
4 Estes, pois, enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Kaŋ i too Salamin, i na Irkoy meešennoo waazu Alyahuudey margahugey ra. Yehiya mo goo i bande sanda faabakaw.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus, e tinham a João como auxiliar.
6 I na gungoo kul dunbu ka bisa ka koy Pafos. I na aru foo gar kaŋ ti kottekoyni, taari annabi no, Alyahuudu no kaŋ maaɲoo ti Bar-Isa.
6 Havendo atravessado a ilha toda até Pafos, acharam um certo mago, falso profeta, judeu, chamado Bar-Jesus,
7 A sii kala goforneroo do kaŋ se i ga nee Seržiyus Pol kaŋ ti aru kaŋ goo nda lakkal. Seržiyus Pol daŋ i ma ciya Barnabas nda Sol se, a hanse ka ceeci nga ma maa Irkoy meešennoo.
7 que estava com o procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou a Barnabé e Saulo e mostrou desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Amma Elimas, kottekoynoo, zama nga maaɲoo maanaa ti woo, gaaru i se ka ceeci ka goforneroo boŋoo bere a masi naanay.
8 Mas resistia-lhes Elimas, o encantador {porque assim se interpreta o seu nome}, procurando desviar a fé do procônsul.
9 Sol kaŋ se i ga nee mo Pol too met nda Hundi Henanantaa, a na nga moɲey kanji a ga
9 Todavia Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos nele,
10 ka nee: «He! Ni kaŋ ga too met nda zanbayan dumi kul nda binekogay dumi kul, Ibilisi izoo, šerretaray dumi kul iberoo, nʼsi fay nda kʼir Koyoo fondo šerrantey šiirandi?
10 disse: ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os caminhos retos do Senhor?
11 Sohõ nga ne, ir Koyoo kaboo ga too ni do, nʼga dana, nʼga waati tee nʼsi dii waynaa.» Dogoo din da kokooru nda kubay zunbu a ga, a cindi a ga bere-bere, a ga gongukawyaŋ ceeci.
11 Agora eis a mão do Senhor sobre ti, e ficarás cego, sem ver o sol por algum tempo. Imediatamente caiu sobre ele uma névoa e trevas e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Waatoo kaŋ goforneroo dii hayaa kaŋ tee, a naanay. Cawandoo kaŋ ga teendi ir Koyoo ga nʼa almunkarandi.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhando-se da doutrina do Senhor.
13 Pol nda nga hangasiney na harihii zaa ka hun Pafos ka koy Perž kaŋ goo Panfili. Amma Yehiya hun i bande, a yee Žerizalem.
13 Tendo Paulo e seus companheiros navegado de Pafos, chegaram a Perge, na Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Ngi, i hun Perž ka koy too Antiyoš kaŋ goo Pisidi. Hunanzamzaaroo hane i huru margahugoo ra, i goro.
14 Mas eles, passando de Perge, chegaram a Antioquia da Psídia; e entrando na sinagoga, no dia de sábado, sentaram-se.
15 Ašariyaa nda annabey citaabey cawyanoo banda ga, margahugoo boŋkoyney sanba ka nee i se: «Arma arey, nda war goo nda šenni kaŋ ga jamaa binoo yaynandi, wʼa har.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai.
16 Pol tun, a na kaboo ka silbay foo tee ka nee: «Izirayel borey nda war kaŋ ga hunbur Irkoy, wa haŋajer:
16 Então Paulo se levantou e, pedindo silêncio com a mão, disse: Varões israelitas, e os que temeis a Deus, ouvi:
17 Izirayel jamaa woo Koyoo nʼir baabey suuba, a na jamaa jer waatoo kaŋ se i ga tee yaw Misira gandaa ra. A na nga hinoo kʼi fattandi a ra.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu a nossos pais, e exaltou o povo, sendo eles estrangeiros na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso,
18 Jiiri woytaaci (40) cine a gʼi suuri saajoo ra.
18 e suportou-lhes os maus costumes no deserto por espaço de quase quarenta anos;
19 A na dumi iyye halaci Kanaŋ gandaa ra. A nʼi noo ngi gandaa i mʼa tubu,
19 e, havendo destruído as sete nações na terra de Canaã, deu-lhes o território delas por herança durante cerca de quatrocentos e cinquenta anos.
20 jiiri zangu taaci nda woyguu (450) cine. Woo banda ga, a nʼi noo alkaaliyaŋ hala annabi Samiyel waatoo ga.
20 Depois disto, deu-lhes juízes até o profeta Samuel.
21 Za alwaatoo woo, i na kokoy wiri, Irkoy nʼi noo Sawul, Kiš izʼaroo, Benžameŋ alkabiilaa ra a hun, a nʼi laama jiiri woytaaci (40).
21 Então pediram um rei, e Deus lhes deu por quarenta anos a Saul, filho de Cis, varão da tribo de Benjamim.
22 Kaŋ Irkoy nʼa kaa, a na Dawda tee i se kokoy. Nga ga a na seedetaray tee ka nee: ‹Ay duu Dawda, Yišay izʼaroo, aru no kaŋ ay binoo ga bagʼa, a ga agay ibaayoo kul tee.›
22 E tendo deposto a este, levantou-lhes como rei a Davi, ao qual também, dando testemunho, disse: Achei a Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Aroo woo hayroo ra, Irkoy, nga allaahidoo ra, kate Izirayel se Hallasikaw kaŋ ti Isa.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel um Salvador, Jesus;
24 Za woo mana tee, Yehiya na Izirayel jamaa kul waazu i ma tuubi ka batize.
24 havendo João, antes do aparecimento dele, pregado a todo o povo de Israel o batismo de arrependimento.
25 Waatoo kaŋ Yehiya ga baa ka too nga goyoo benantaa ga, a nee: ‹Boraa kaŋ war gʼa hongu, agay, ay manʼti a, amma nga ne, boro foo ga kaa ay dumaa ga kaŋ ay si hima nda ka nga taamey karfey feeri.›
25 Mas João, quando completava a carreira, dizia: Quem pensais vós que eu sou? Eu não sou o Cristo, mas eis que após mim vem aquele a quem não sou digno de desatar as alparcas dos pés.
26 Arma arey, Ibirahima hayroo zankey, war nda borey war ra kaŋ ga hunbur Irkoy, ir se hallasiroo woo šennoo sanbandi.
26 Irmãos, filhos da estirpe de Abraão, e os que dentre vós temem a Deus, a nós é enviada a palavra desta salvação.
27 Zama borey kaŋ ga goro Žerizalem nda ngi alwakiiley mana yadda Isa ga, kaŋ i nʼa zukandi, annabey kaŋ ga cawandi hunanzamzaari kul šenney no i nʼi tabatandi.
27 Pois, os que habitam em Jerusalém e as suas autoridades, porquanto não conheceram a este Jesus, condenando-o, cumpriram as mesmas palavras dos profetas que se ouvem ler todos os sábados.
28 Ba kaŋ se i mana dii a ga haya kul kaŋ ga kate i mʼa wii, i wiri Pilat ga, a ma wiiyandi.
28 E, se bem que não achassem nele nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Waatoo kaŋ i na hayey kul kaŋ hantumandi a ga Citaaboo ra tee a se ka ben, i nʼa zumandi bundoo ga kʼa daŋ saaray ra.
29 Quando haviam cumprido todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, o puseram na sepultura;
30 Amma Irkoy nʼa tunandi bukawey ra.
30 mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 A bangay jirbi booboyaŋ borey se kaŋ žigi a bande ka hun Galile ka koy Žerizalem, ngi ti nga seedewey [sohõ da] jamaa do.
31 e ele foi visto durante muitos dias por aqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais agora são suas testemunhas para com o povo.
32 Ir, ir ga Alhabar Boryaa har war se kaŋ ti allaahidoo kaŋ Irkoy nʼa zaa ir baabey se,
32 E nós vos anunciamos as boas novas da promessa, feita aos pais,
33 Irkoy nʼa tabatandi ir se kaŋ ti ngi izey ka Isa sanba. Sanda takaa kaŋ nda a hantumandi Zabur hinkantoo ra ka nee: ‹Ay Izʼaroo ti ni, agay ka ni hay hõ.›
33 a qual Deus nos tem cumprido, a nós, filhos deles, levantando a Jesus, como também está escrito no salmo segundo: Tu és meu Filho, hoje te gerei.
34 Irkoy nʼa tunandi bukawey ra hala a masi yee ka funbu. Woo no a nʼa har ka nee: ‹Ay ga war noo Dawda haya henanantey, haya naanayantey.›
34 E no tocante a que o ressuscitou dentre os mortos para nunca mais tornar à corrupção, falou Deus assim: Dar-vos-ei as santas e fiéis bênçãos de Davi;
35 Woo se nongu foo ra a ga nee: ‹Nʼsi naŋ ni boro henanantaa ma dii funbuyan.›
35 pelo que ainda em outro salmo diz: Não permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
36 Dawda goy Irkoy ibaayoo se nga zamanoo ra, a faati, a koy nga hayragey gar alaahara, a funbu.
36 Porque Davi, na verdade, havendo servido a sua própria geração pela vontade de Deus, dormiu e foi depositado junto a seus pais e experimentou corrupção.
37 Amma boraa kaŋ Irkoy nʼa tunandi mana dii funbuyan.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou nenhuma corrupção experimentou.
38 War ma bay, arma arey kaŋ nga maaganda se zunubu yaafayanoo ga harandi war se. De mo haya kul kaŋ ra Musa ašariyaa mana hin ka war tee boro šerrante,
38 Seja-vos pois notório, varões, que por este se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 nga ra, boro kul kaŋ naanay ga tee boro šerrante.
39 E de todas as coisas de que não pudestes ser justificados pela lei de Moisés, por ele é justificado todo o que crê.
40 Wa hawgay hayaa kaŋ harandi annabey citaabey ra masi duu war.
40 Cuidai pois que não venha sobre vós o que está dito nos profetas:
41 I nee:
41 Vede, ó desprezadores, admirai-vos e desaparecei; porque realizo uma obra em vossos dias, obra em que de modo algum crereis, se alguém vo-la contar.
42 Kaŋ Pol nda Barnabas ga fatta margahugoo ra, i nʼa wiri i ga i ma šenney wey har ngi se hunanzamzaaroo kaŋ goo kaa hane.
42 Quando iam saindo, rogavam que estas palavras lhes fossem repetidas no sábado seguinte.
43 Waatoo kaŋ margahugoo jamaa say, Alyahuudey nda boroyaŋ kaŋ huru alyahuudutaray kaŋ ga Irkoy gana, iboobo hanga Pol nda Barnabas. Pol nda Barnabas ga šelaŋ i se, i gʼi hoyray i ma gaabu Irkoy anneemaa ga.
43 E, despedida a sinagoga, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram a Paulo e Barnabé, os quais, falando-lhes, os exortavam a perseverarem na graça de Deus.
44 Hunanzamzaaroo kaŋ kaa ra, a ga hima nda koyraa kul ka marga ka maa ir Koyoo meešennoo.
44 No sábado seguinte reuniu-se quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Kaŋ Alyahuudey dii jamaa, biney too met nda canseyan, i koy šennoo kaŋ Pol gʼa har kakaw kʼa wow.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, encheram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Pol nda Barnabas šelaŋ nda naanay ka nee: «A nka tilasu war se Irkoy meešennoo ma jin ka harandi, amma zama war nʼa warra, de mo war hunday cebe kaŋ war si hima nda hunayan abadantaa. Nga ne, ir ga bere dumiyaŋ kaŋ manʼti Alyahuudu here.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Era mister que a vós se pregasse em primeiro lugar a palavra de Deus; mas, visto que a rejeitais, e não vos julgais dignos da vida eterna, eis que nos viramos para os gentios;
47 Zama ir Koyoo nʼir yaamar ka nee:
47 porque assim nos ordenou o Senhor: Eu te pus para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até os confins da terra.
48 Waatoo kaŋ borey kaŋ hun dumiyaŋ ra kaŋ manʼti Alyahuudu maa woo, i ɲaali, i nʼir Koyoo meešennoo beerandi. Borey kul naanay kaŋ ga hima ka duu hunayan abadantaa.
48 Os gentios, ouvindo isto, alegravam-se e glorificavam a palavra do Senhor; e creram todos quantos haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Ir Koyoo meešennoo say gandaa kul ra.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Amma Alyahuudey na woyey kaŋ goo nda beeray kaŋ ga Irkoy gana nda koyraa boro beerey tusa i ma Pol nda Barnabas laazaaba kʼi gaaray kʼi kaa ngi laboo ga.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres devotas de alta posição e os principais da cidade, suscitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé, e os lançaram fora dos seus termos.
51 Pol nda Barnabas na kusaa kokobu kʼa kaa ngi cewey ga, a ma yee i ga, i koy Ikoniyom.
51 Mas estes, sacudindo contra eles o pó dos seus pés, partiram para Icônio.
52 Taalibey biney too nda ɲaali, i too met nda Hundi Henanantaa.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.