Atos 12
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Alwaatoo woo ra, kokoyoo Herod na Egilizoo boroyaŋ dii kʼi laazaaba.
1 E por aquele mesmo tempo o rei Herodes estendeu as mãos sobre alguns da igreja, para os maltratar;
2 A na takuba ka Žak, Yehiya armaa wii.
2 E matou à espada Tiago, irmão de João.
3 A dii kaŋ a kan Alyahuudey se, a daŋ koyne Piyer mo ma diyandi. Woo gar Takulawey kaŋ ra dolobiri sii zaarey no.
3 E, vendo que isso agradara aos judeus, continuou, mandando prender também a Pedro. E eram os dias dos ázimos.
4 Kaŋ a na nga mo dii, a nʼa daŋ kasaa ra, a na sooje taaci-taaci marga hala cee taaci kʼa daŋ kabey ra i mʼa lakkal. A ga baa Borcintaraa jingaroo banda ga, nga ma kate a jamaa jine.
4 E, havendo-o prendido, o encerrou na prisão, entregando-o a quatro quaternos de soldados, para que o guardassem, querendo apresentá-lo ao povo depois da páscoa.
5 Piyer goo ma lakkalandi kasaa ra, amma Egilizoo ga Irkoy ŋaaray a se nda soobay.
5 Pedro, pois, era guardado na prisão; mas a igreja fazia contínua oração por ele a Deus.
6 Waatoo kaŋ Herod ga baa ka kate Piyer borey jine, cijinoo din Piyer mana kani kala sooje hinka nda cere game, guuru karfu hinka gʼa haw, lakkalkawyaŋ goo hugoo miɲoo ga. Piyer nda borey kaŋ gʼa lakkal|alt="Peter in prison" src="lb00335c.tif" size="span" copy="Louise Bass" ref="Teegoyey 12.6"
6 E quando Herodes estava para o fazer comparecer, nessa mesma noite estava Pedro dormindo entre dois soldados, ligado com duas cadeias, e os guardas diante da porta guardavam a prisão.
7 Nga ne, ir Koyoo almalayka foo bangay, gaay tee hugoo ra, a na Piyer kar-kar caraa ga kʼa tunandi ka nee: «Tun nda cahãyan!» Guuru karfey kaŋ ka hun kabey ga.
7 E eis que sobreveio o anjo do Senhor, e resplandeceu uma luz na prisão; e, tocando a Pedro na ilharga, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa. E caíram-lhe das mãos as cadeias.
8 Almalaykaa nee a se: «Ni gamoo haw, ma ni taamey daŋ.» A na tee. A nee a se: «Ni kaayi beeroo daŋ ni ga ma hanga agay.»
8 E disse-lhe o anjo: Cinge-te, e ata as tuas alparcas. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Lança às costas a tua capa, e segue-me.
9 A fatta, a hanga a, amma a si bay kaŋ woo kaŋ almalaykaa goo mʼa tee cimi da no, a mma nee bangayyan no nga goo ma dii a.
9 E, saindo, o seguia. E não sabia que era real o que estava sendo feito pelo anjo, mas cuidava que via alguma visão.
10 I bisa lakkalkey kaydoo jinaa nda ihinkantoo ga, i too guuru ganboo do kaŋ ga koy koyraa ra, a feera nda nga boŋ i se. Kaŋ i fatta, i hanga lolo folloku ka koy, amma dogoo din da almalaykaa na Piyer naŋ.
10 E, quando passaram a primeira e segunda guarda, chegaram à porta de ferro, que dá para a cidade, a qual se lhes abriu por si mesma; e, tendo saído, percorreram uma rua, e logo o anjo se apartou dele.
11 Piyer lakkaloo zunbu, a nee: «Sohõ ay bay nda cimi kaŋ ay Koyoo ka nga almalaykaa sanba a mʼay kaa Herod kaboo ra, nda hayaa kul kaŋ Alyahuudey ga baa kʼa tee ya ne.»
11 E Pedro, tornando a si, disse: Agora sei verdadeiramente que o Senhor enviou o seu anjo, e me livrou da mão de Herodes, e de tudo o que o povo dos judeus esperava.
12 Kaŋ a faham, a koy Maryama, Yehiya kaŋ i nʼa maagaaru Marku, ɲaa hugoo do kaŋ ra boro booboyaŋ marga, i ga Irkoy ŋaaray.
12 E, considerando ele nisto, foi à casa de Maria, mãe de João, que tinha por sobrenome Marcos, onde muitos estavam reunidos e oravam.
13 Kaŋ a goo ma ganboo kar-kar, koŋŋa foo kaŋ maaɲoo ti Rod man ka tuuru.
13 E, batendo Pedro à porta do pátio, uma menina chamada Rode saiu a escutar;
14 A na Piyer jindoo bay, amma ɲaali se a mana hugoo miɲoo feeri, a nka zuru ka koy kunehere ka bayrandi kaŋ Piyer goo hugoo miɲoo ga.
14 E, conhecendo a voz de Pedro, de gozo não abriu a porta, mas, correndo para dentro, anunciou que Pedro estava à porta.
15 I nee a se: «Ni nka hollo!» A na šikka kaa kaŋ nga no. I nee: «Nga almalaykaa no.»
15 E disseram-lhe: Estás fora de ti. Mas ela afirmava que assim era. E diziam: É o seu anjo.
16 Piyer cindi a ga kara. Kaŋ i feera, i dii a, de boŋey haw.
16 Mas Pedro perseverava em bater e, quando abriram, viram-no, e se espantaram.
17 A na kaboo ka silbay foo tee i ma dangay, a na takaa deede [i] se kaŋ nda ir Koyoo na nga gongu ka nga kaa taray kasaa ra. A nee: «Wa koy woo har Žak nda ir armey se.» Kaŋ a fatta, a koy nongu tana ra.
17 E acenando-lhes ele com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão, e disse: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, partiu para outro lugar.
18 Suba subbaahoo ra, soojey lakkaley hanse ka tun nda haya kaŋ Piyer ti a.
18 E, sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que seria feito de Pedro.
19 Herod nʼa ceeci a mana duu a. A na soojey cee kʼi hãa, woo din banda ga, a nee i mʼi ka koy kʼi wii. Herod hun Žude ka doo ka koy Sezare ka waati tee no din.
19 E, quando Herodes o procurou e o não achou, feita inquirição aos guardas, mandou-os justiçar. E, partindo da Judéia para Cesaréia, ficou ali.
20 Herod hanse ka futu Tir nda Sidoŋ borey ga. Amma i tee affoo ka kaa a do, i na kokoyoo kanihugoo jineboraa kaŋ ti Blastus fahamandi a ma yadda. I na alaafiya wiri Herod ga, zama ngi gandaa hunaa si hun kala kokoyoo gandaa ra.
20 E ele estava irritado com os de Tiro e de Sidom; mas estes, vindo de comum acordo ter com ele, e obtendo a amizade de Blasto, que era o camarista do rei, pediam paz; porquanto o seu país se abastecia do país do rei.
21 Zaaroo kaŋ kayandi ra, Herod na nga kokoy kaayey daŋ ka goro tintimoo boŋ ka šenni har i se.
21 E num dia designado, vestindo Herodes as vestes reais, estava assentado no tribunal e lhes fez uma prática.
22 Jamaa ga kaati ka nee: «Koy jinde no, manʼti boro jinde no!»
22 E o povo exclamava: Voz de Deus, e não de homem.
23 Dogoo din da ir Koyoo almalayka foo na Herod kar, zama a mana Irkoy jeeraa daŋ a ga. Nooniyaŋ nʼa ŋaa, hundoo hun.
23 E no mesmo instante feriu-o o anjo do Senhor, porque não deu glória a Deus e, comido de bichos, expirou.
24 Woo kul ra, Irkoy meešennoo ga tonton ka harandi ka koy jine.
24 E a palavra de Deus crescia e se multiplicava.
25 Kaŋ Barnabas nda Sol na ngi faabayanoo tee ka ben Žerizalem, i yee, i na Yehiya kaŋ i nʼa maagaaru Marku ka koy ngi bande.
25 E Barnabé e Saulo, havendo terminado aquele serviço, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, que tinha por sobrenome Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.