Atos 11
Songhai de Gao (SES) vs ARA
1 Diyawey nda ir armey kaŋ goo Žude gandaa ra maa kaŋ dumiyaŋ mo kaŋ manʼti Alyahuudu yadda Irkoy meešennoo.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Kaŋ Piyer žigi ka koy Žerizalem, borey kaŋ hurubangu na šenni cendi a bande
2 Quando Pedro subiu a Jerusalém, os que eram da circuncisão o arguiram, dizendo:
3 ka nee: «Ni huru jofoloyaŋ do, ni ŋaa i bande!»
3 Entraste em casa de homens incircuncisos e comeste com eles.
4 Woo ga, Piyer šintin ka hayey filla i se affoo-foo cere bande ka nee:
4 Então, Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 «Žope koyraa ra ay goo ma Irkoy ŋaaray kaŋ kayfi ra, ay dii bangayyan kaŋ ra jinay foo kaŋ goo ma zunbu ma nee leŋ šukka kunta beeri kanje taacikoyni ga hun beenaa ra, a kaa hala ay do.
5 Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ay nʼay moɲey kanji a ga nda lakkal, de ay dii laboo alman cee taacikoyney, nda ganjihoogawey, nda gandakoyey, nda beenaa cirawey.
6 E, fitando para dentro dele os olhos, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ay maa mo jinde foo kaŋ nee ya ne: ‹Tun, Piyer, wiiya ma ŋaa.›
7 Ouvi também uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
8 Ay nee: ‹Abada, ay Koyoo, zama haya žiibi wala iharramante mana bay ka huru ay miɲoo ra!›
8 Ao que eu respondi: de modo nenhum, Senhor; porque jamais entrou em minha boca qualquer coisa comum ou imunda.
9 Jinde šelaŋ cee hinkantoo beenaa ra ka zaabi ka nee: ‹Haya kaŋ Irkoy nee a ga halal, ni, masi nee a ga žiibi.›
9 Segunda vez, falou a voz do céu: Ao que Deus purificou não consideres comum.
10 Woo teendi cee hinza, a duu ka yee ka žigi beenaa ra.
10 Isto sucedeu por três vezes, e, de novo, tudo se recolheu para o céu.
11 Nga ne, dogoo din da aru hinza goo ma kay hugoo kaŋ ra ir goo jine, i nka sanbandi ka hun Sezare i ma kaa ay do.
11 E eis que, na mesma hora, pararam junto da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrarem comigo.
12 Irkoy Hundoo nee ya ne ya koy i bande ya si bine-bine. Arma idduwaa din mo koy ay bande, ir huru aroo hugoo ra.
12 Então, o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 A na takaa deede ir se kaŋ nda nga dii almalaykaa nga hugoo ra, a kay ka nee: ‹Sanba Žope i ma ciya kate Simoŋ kaŋ i nʼa maagaaru Piyer se
13 E ele nos contou como vira o anjo em pé em sua casa e que lhe dissera: Envia a Jope e manda chamar Simão, por sobrenome Pedro,
14 kaŋ ga šenniyaŋ har ma ne kaŋ ga ni nda ni hugoo kul hallasi.›
14 o qual te dirá palavras mediante as quais serás salvo, tu e toda a tua casa.
15 Waatoo kaŋ ay šintin ka šelaŋ, Hundi Henanantaa zunbu i boŋ sanda takaa kaŋ nda a zunbu ir boŋ cee jinaa.
15 Quando, porém, comecei a falar, caiu o Espírito Santo sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Ay honga ir Koyoo šennoo kaŋ nee: ‹Yehiya, hari nda a na borey batize, amma war, war ga batize Hundi Henanantaa ra.›
16 Então, me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: João, na verdade, batizou com água, mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Nda Irkoy nʼi noo nooyan follokaa sanda ir kaŋ naanay ir Koyoo Isa Almasihu, agay ti may ka Irkoy kakaw?»
17 Pois, se Deus lhes concedeu o mesmo dom que a nós nos outorgou quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Kaŋ i maa hayey wey, i dangay, i na Irkoy saabu ka nee: «Adiši Irkoy na fondo noo dumiyaŋ mo kaŋ manʼti Alyahuudu se i ma tuubi ka duu hunaroo.»
18 E, ouvindo eles estas coisas, apaziguaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: Logo, também aos gentios foi por Deus concedido o arrependimento para vida.
19 Borey kaŋ say-say zarabiyanoo kaŋ Etiyen maaganda se a teendi, bisa ka koy hala Fenisi, nda Šipir, nda Antiyoš, i si Šennoo har boro kul se kala Alyahuudey.
19 Então, os que foram dispersos por causa da tribulação que sobreveio a Estêvão se espalharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Amma aru fooyaŋ goo i ra kaŋ ti Šipir boro, nda Siren boro, kaŋ i kaa Antiyoš, i gʼir Koyoo Isa Alhabar Boryaa har Grekey mo se.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Ir Koyoo goo i bande, borey hinnaa ga boobo kaŋ naanay ka bere ir Koyoo here.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Šennoo kaŋ Egilizoo haŋaa ra kaŋ goo Žerizalem, i na Barnabas sanba a ma koy hala Antiyoš.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 Kaŋ a too, a dii Irkoy anneemaa, a ɲaali, a nʼi kul hoyray i ma denji ir Koyoo ga nda ngi binoo kul.
23 Tendo ele chegado e, vendo a graça de Deus, alegrou-se e exortava a todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 Barnabas manʼti kala boro henna kaŋ ga too met nda Hundi Henanantaa nda naanay. Alžama beeri hanga ir Koyoo.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 A koy Tars ka Sol ceeci.
25 E partiu Barnabé para Tarso à procura de Saulo;
26 A duu a, a kate a Antiyoš. Ngi boro hinkaa na haya tee kaŋ ga too jiiri foo timmante i ga marga ka Egilizoo jamaa boobo cawandi. Cee jinaa kaŋ i na taalibey cee nda kretiyeŋ manʼti kala Antiyoš.
26 tendo-o encontrado, levou-o para Antioquia. E, por todo um ano, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Woo gar jirbey din, annabiyaŋ hun Žerizalem ka doo ka kaa Antiyoš.
27 Naqueles dias, desceram alguns profetas de Jerusalém para Antioquia,
28 Affoo i ra kaŋ maaɲoo ti Agabus tun ka nee Irkoy Hundoo albarkaa ra kaŋ heray beeri ga tee ngi laboo kul ga, a teendi Klod waati.
28 e, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que estava para vir grande fome por todo o mundo, a qual sobreveio nos dias de Cláudio.
29 I kayandi kaŋ taalibey, ngi affoo kul nda nga hinagoo, ma faaba sanba ir armey se kaŋ ga goro Žude.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram enviar socorro aos irmãos que moravam na Judeia;
30 I na tee da, i nʼa daŋ Barnabas nda Sol kaboo ra kʼa sanba boro beerey se.
30 o que eles, com efeito, fizeram, enviando-o aos presbíteros por intermédio de Barnabé e de Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.