Atos 11

Songhai de Gao (SES) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Diyawey nda ir armey kaŋ goo Žude gandaa ra maa kaŋ dumiyaŋ mo kaŋ manʼti Alyahuudu yadda Irkoy meešennoo.
1 E ouviram os apóstolos, e os irmãos que estavam na Judéia, que também os gentios tinham recebido a palavra de Deus.
2 Kaŋ Piyer žigi ka koy Žerizalem, borey kaŋ hurubangu na šenni cendi a bande
2 E, subindo Pedro a Jerusalém, disputavam com ele os que eram da circuncisão,
3 ka nee: «Ni huru jofoloyaŋ do, ni ŋaa i bande!»
3 Dizendo: Entraste em casa de homens incircuncisos, e comeste com eles.
4 Woo ga, Piyer šintin ka hayey filla i se affoo-foo cere bande ka nee:
4 Mas Pedro começou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 «Žope koyraa ra ay goo ma Irkoy ŋaaray kaŋ kayfi ra, ay dii bangayyan kaŋ ra jinay foo kaŋ goo ma zunbu ma nee leŋ šukka kunta beeri kanje taacikoyni ga hun beenaa ra, a kaa hala ay do.
5 Estando eu orando na cidade de Jope, tive, num arrebatamento dos sentidos, uma visão; via um vaso, como um grande lençol que descia do céu e vinha até junto de mim.
6 Ay nʼay moɲey kanji a ga nda lakkal, de ay dii laboo alman cee taacikoyney, nda ganjihoogawey, nda gandakoyey, nda beenaa cirawey.
6 E, pondo nele os olhos, considerei, e vi animais da terra, quadrúpedes, e feras, e répteis e aves do céu.
7 Ay maa mo jinde foo kaŋ nee ya ne: ‹Tun, Piyer, wiiya ma ŋaa.›
7 E ouvi uma voz que me dizia: Levanta-te, Pedro; mata e come.
8 Ay nee: ‹Abada, ay Koyoo, zama haya žiibi wala iharramante mana bay ka huru ay miɲoo ra!›
8 Mas eu disse: De maneira nenhuma, Senhor; pois, nunca em minha boca entrou coisa alguma comum ou imunda.
9 Jinde šelaŋ cee hinkantoo beenaa ra ka zaabi ka nee: ‹Haya kaŋ Irkoy nee a ga halal, ni, masi nee a ga žiibi.›
9 Mas a voz respondeu-me do céu segunda vez: Não chames tu comum ao que Deus purificou.
10 Woo teendi cee hinza, a duu ka yee ka žigi beenaa ra.
10 E sucedeu isto por três vezes; e tudo tornou a recolher-se ao céu.
11 Nga ne, dogoo din da aru hinza goo ma kay hugoo kaŋ ra ir goo jine, i nka sanbandi ka hun Sezare i ma kaa ay do.
11 E eis que, na mesma hora, pararam, junto da casa em que eu estava, três homens que me foram enviados de Cesaréia.
12 Irkoy Hundoo nee ya ne ya koy i bande ya si bine-bine. Arma idduwaa din mo koy ay bande, ir huru aroo hugoo ra.
12 E disse-me o Espírito que fosse com eles, nada duvidando; e também estes seis irmãos foram comigo, e entramos em casa daquele homem;
13 A na takaa deede ir se kaŋ nda nga dii almalaykaa nga hugoo ra, a kay ka nee: ‹Sanba Žope i ma ciya kate Simoŋ kaŋ i nʼa maagaaru Piyer se
13 E contou-nos como vira em pé um anjo em sua casa, e lhe dissera: Envia homens a Jope, e manda chamar a Simão, que tem por sobrenome Pedro,
14 kaŋ ga šenniyaŋ har ma ne kaŋ ga ni nda ni hugoo kul hallasi.›
14 O qual te dirá palavras com que te salves, tu e toda a tua casa.
15 Waatoo kaŋ ay šintin ka šelaŋ, Hundi Henanantaa zunbu i boŋ sanda takaa kaŋ nda a zunbu ir boŋ cee jinaa.
15 E, quando comecei a falar, caiu sobre eles o Espírito Santo, como também sobre nós ao princípio.
16 Ay honga ir Koyoo šennoo kaŋ nee: ‹Yehiya, hari nda a na borey batize, amma war, war ga batize Hundi Henanantaa ra.›
16 E lembrei-me do dito do Senhor, quando disse: João certamente batizou com água; mas vós sereis batizados com o Espírito Santo.
17 Nda Irkoy nʼi noo nooyan follokaa sanda ir kaŋ naanay ir Koyoo Isa Almasihu, agay ti may ka Irkoy kakaw?»
17 Portanto, se Deus lhes deu o mesmo dom que a nós, quando havemos crido no Senhor Jesus Cristo, quem era então eu, para que pudesse resistir a Deus?
18 Kaŋ i maa hayey wey, i dangay, i na Irkoy saabu ka nee: «Adiši Irkoy na fondo noo dumiyaŋ mo kaŋ manʼti Alyahuudu se i ma tuubi ka duu hunaroo.»
18 E, ouvindo estas coisas, apaziguaram-se, e glorificaram a Deus, dizendo: Na verdade até aos gentios deu Deus o arrependimento para a vida.
19 Borey kaŋ say-say zarabiyanoo kaŋ Etiyen maaganda se a teendi, bisa ka koy hala Fenisi, nda Šipir, nda Antiyoš, i si Šennoo har boro kul se kala Alyahuudey.
19 E os que foram dispersos pela perseguição que sucedeu por causa de Estêvão caminharam até à Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a ninguém a palavra, senão somente aos judeus.
20 Amma aru fooyaŋ goo i ra kaŋ ti Šipir boro, nda Siren boro, kaŋ i kaa Antiyoš, i gʼir Koyoo Isa Alhabar Boryaa har Grekey mo se.
20 E havia entre eles alguns homens chíprios e cirenenses, os quais entrando em Antioquia falaram aos gregos, anunciando o Senhor Jesus.
21 Ir Koyoo goo i bande, borey hinnaa ga boobo kaŋ naanay ka bere ir Koyoo here.
21 E a mão do Senhor era com eles; e grande número creu e se converteu ao Senhor.
22 Šennoo kaŋ Egilizoo haŋaa ra kaŋ goo Žerizalem, i na Barnabas sanba a ma koy hala Antiyoš.
22 E chegou a fama destas coisas aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé a Antioquia.
23 Kaŋ a too, a dii Irkoy anneemaa, a ɲaali, a nʼi kul hoyray i ma denji ir Koyoo ga nda ngi binoo kul.
23 O qual, quando chegou, e viu a graça de Deus, se alegrou, e exortou a todos a que permanecessem no Senhor, com propósito de coração;
24 Barnabas manʼti kala boro henna kaŋ ga too met nda Hundi Henanantaa nda naanay. Alžama beeri hanga ir Koyoo.
24 Porque era homem de bem e cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 A koy Tars ka Sol ceeci.
25 E partiu Barnabé para Tarso, a buscar Saulo; e, achando-o, o conduziu para Antioquia.
26 A duu a, a kate a Antiyoš. Ngi boro hinkaa na haya tee kaŋ ga too jiiri foo timmante i ga marga ka Egilizoo jamaa boobo cawandi. Cee jinaa kaŋ i na taalibey cee nda kretiyeŋ manʼti kala Antiyoš.
26 E sucedeu que todo um ano se reuniram naquela igreja, e ensinaram muita gente; e em Antioquia foram os discípulos, pela primeira vez, chamados cristãos.
27 Woo gar jirbey din, annabiyaŋ hun Žerizalem ka doo ka kaa Antiyoš.
27 E naqueles dias desceram profetas de Jerusalém para Antioquia.
28 Affoo i ra kaŋ maaɲoo ti Agabus tun ka nee Irkoy Hundoo albarkaa ra kaŋ heray beeri ga tee ngi laboo kul ga, a teendi Klod waati.
28 E, levantando-se um deles, por nome Ágabo, dava a entender pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo, e isso aconteceu no tempo de Cláudio César.
29 I kayandi kaŋ taalibey, ngi affoo kul nda nga hinagoo, ma faaba sanba ir armey se kaŋ ga goro Žude.
29 E os discípulos determinaram mandar, cada um conforme o que pudesse, socorro aos irmãos que habitavam na Judéia.
30 I na tee da, i nʼa daŋ Barnabas nda Sol kaboo ra kʼa sanba boro beerey se.
30 O que eles com efeito fizeram, enviando-o aos anciãos por mão de Barnabé e de Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.