2 Samuel 3
Songhai de Gao (SES) vs NAA
1 Wongoo gay Sawul hugoo borey nda Dawda hugoo borey game. Dawda mma koy de a ga duu gaabi, Sawul hugoo borey mma koy de nga gaaboo ga žabu.
1 Durou muito tempo a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi. Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul se enfraquecia.
2 Dawda duu izʼaruyaŋ waatoo kaŋ a goo Hebroŋ. Nga izʼaru jinaa ti Amnoŋ kaŋ a duu a nga Žizireyel koyraa boraa Ahinowam ga.
2 Em Hebrom, nasceram filhos a Davi. O primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jezreelita.
3 Ihinkantoo ti Kileyab kaŋ a duu a nga Nabal, Karmel koyraa boraa aduɲɲa wandoo Abigayel ga. Ihinzantoo ti Absalom kaŋ a duu a nga wandoo Maaka ga, Maaka ti Gešur kokoyoo Talmay ize woyoo.
3 O segundo foi Quileabe, de Abigail, viúva de Nabal, o carmelita. O terceiro foi Absalão, filho de Maaca, filha de Talmai, rei de Gesur.
4 Itaacantoo ti Adoniya kaŋ a duu a nga wandoo Hagit ga. Igguwantoo ti Šefatiya kaŋ a duu a Abital ga.
4 O quarto foi Adonias, filho de Hagite. O quinto foi Sefatias, filho de Abital.
5 Idduwantoo ti Yitreyam kaŋ a duu a nga wandoo Egla ga. Wey ti borey kaŋ hayandi waatoo kaŋ Dawda goo Hebroŋ koyraa ra.
5 O sexto foi Itreão, de Eglá, mulher de Davi. Estes filhos de Davi nasceram em Hebrom.
6 Waatoo kaŋ wongoo goo Sawul hugoo borey nda Dawda hugoo borey game, nga no Abner duu gaabi Sawul hugoo borey ra.
6 Enquanto durou a guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner se tornava cada vez mais poderoso na casa de Saul.
7 Sawul cindi nda wahay foo kaŋ maaɲoo ti Rispa, Aya ize woy no. Woo gar Iš-Bošet nee Abner se: «Macin se ni marga nda ay baabaa wahayoo?»
7 Saul teve uma concubina chamada Rispa, filha de Aiá. Isbosete perguntou a Abner: — Por que você teve relações com a concubina de meu pai?
8 Iš-Bošet šenney hanse ka Abner futandi, a nee: «Hanši boŋ kaŋ Žuda wane nda ti agay wala? Hõ ay ga goy nda borohennataray ni baabaa Sawul hugoo borey, nda nga armey, nda nga hangasiney here. Ay mana ni noo Dawda se, nga no hõ no nʼga citi ay ga ka nee ay na laybu tee woyoo woo maaganda.
8 Abner ficou indignado com as palavras de Isbosete e disse: — Sou eu um cão a serviço de Judá? Ainda hoje sou fiel à casa de Saul, seu pai, e aos irmãos e amigos dele e não entreguei você nas mãos de Davi. No entanto, hoje você quer me culpar por causa dessa mulher!
9 Irkoy ma goy goy Abner ga, nda ay mana hayaa tee Dawda se kaŋ Abadantaa žee kaŋ nga gʼa tee a se,
9 Que Deus me castigue se eu não fizer por Davi o que o Senhor lhe prometeu,
10 ka kokoytaraa taa Sawul hugoo borey kone, ka Dawda gorandi kokoytaraa ra Izirayel nda Žuda boŋ, za Dan hala Ber-Šeba.»
10 transferindo o reino da casa de Saul e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Iš-Bošet mana yadda ka ba šenni foo har koyne Abner se, zama a mma hunbur a.
11 E Isbosete não pôde dizer nada a Abner, porque tinha medo dele.
12 Abner na dontokawyaŋ sanba Dawda do nga maaɲoo ga, i ma nee a se: «May wane nda gandaa?» A nee mo: «Amaana daŋ agay nda ni game, guna, ay ga ni gaa hala Izirayel kul ma hanga ni.»
12 Então Abner enviou mensageiros a Davi, dizendo: — De quem é a terra? Faça uma aliança comigo, e eu o ajudarei a fazer com que todo o Israel se junte a você.
13 Dawda nee: «A boori, ay ga amaana daŋ agay nda ni game. Haya folloku no ay gʼa wiri ni ga kaŋ ti masi kay ay jine nda Sawul ize woyoo Mikal sii ni bande.»
13 Davi respondeu: — Muito bem. Farei uma aliança com você, porém uma coisa exijo: quando vier falar comigo, você não verá a minha face, se primeiro não me trouxer Mical, filha de Saul.
14 Dawda na dontokawyaŋ sanba Sawul izʼaroo Iš-Bošet do ka nee a se: «Ay noo ay wandoo Mikal kaŋ ay nʼa hiiji ka nga hiijay almanoo bana nda Filisti borey arey toošidoo mee kuuru ize zangu (100).»
14 Davi também enviou mensageiros a Isbosete, filho de Saul, dizendo: — Dê-me de volta a minha mulher Mical. Para poder casar com ela dei como pagamento cem prepúcios de filisteus.
15 Iš-Bošet sanba kʼa taa nga kurɲoo Paltiyel kone kaŋ ti Layiš izʼaroo.
15 Então Isbosete mandou tirá-la do seu marido Paltiel, filho de Laís.
16 Nga kurɲoo hanga a hala Bahurim a ga hẽe. Woo ga, Abner nee a se: «Willi ka koy ni do.» A willi ka koy nga do.
16 Seu marido a acompanhou, caminhando e chorando atrás dela, até Baurim. Então Abner disse a ele: — Agora vá e volte para casa. E ele voltou.
17 Abner nka šelaŋ Izirayel boro beerey se ka nee: «A gay war ga baa Dawda ma tee war se kokoy.
17 Abner falou com os anciãos de Israel, dizendo: — No passado, vocês queriam que Davi reinasse sobre vocês.
18 Sohõ no war ga hima ka tun ka goy woo din fondaa ra, zama Abadantaa nka nee Dawda ga: ‹Dawda, ay tamoo nda ay gʼay jamaa Izirayel hallasi Filisti borey kabey ra nda ngi iberey kul kabey ra.›»
18 Façam isto agora, porque o Senhor falou a Davi, dizendo: “Por meio de Davi, meu servo, livrarei o meu povo das mãos dos filisteus e das mãos de todos os seus inimigos.”
19 Abner šelaŋ Benžameŋ borey mo se. Woo banda ga, a koy Hebroŋ. Hayaa kul kaŋ ga Izirayel borey nda Benžameŋ hugoo borey waafaku, Abner koy a har Dawda se.
19 Abner falou também com a tribo de Benjamim. E então ele foi dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que agradava a Israel e a toda a casa de Benjamim.
20 Abner too Dawda do Hebroŋ, nga nda boro waranka (20). Dawda na hoyandi tee Abner nda borey kaŋ goo a bande se.
20 Abner foi falar com Davi, em Hebrom, e vinte homens estavam com ele. Davi ofereceu um banquete a Abner e aos homens que tinham vindo com ele.
21 Abner nee Dawda se: «Ay ga tun ka koy Izirayel kul marga ni hinoo cire, ay koyoo, ay kokoyoo. Amaana ma huru ngi nda ni game, nʼga laama nongu kaŋ ni baa ra.» Dawda na Abner naŋ a ma koy, a koy nda baani.
21 Então Abner disse a Davi: — Eu me levantarei e irei para ajuntar todo o Israel ao rei, meu senhor, para fazerem aliança com o rei. E meu senhor reinará sobre tudo o que quiser. Então Davi deixou que Abner partisse, e ele se foi em paz.
22 Nga ne, Dawda tamey nda Žowab yee kate ka hun wongudoo ra, i kaa nda alganiima beeri. Abner sii koyne Dawda jere Hebroŋ, zama Dawda nkʼa naŋ a ma koy, de mo a koy nda baani.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe vieram de uma investida e traziam consigo grande despojo. Mas Abner já não estava com Davi, em Hebrom, porque este o havia deixado ir embora, e ele tinha ido em paz.
23 Waatoo kaŋ Žowab nga wongu-izey kul kaŋ goo a bande kaa, i nee Žowab se: «Ner izʼaroo Abner kaa kokoyoo do, a nʼa naŋ a ma koy nda baani.»
23 Quando Joabe chegou com toda a tropa que estava com ele, disseram-lhe: — Abner, filho de Ner, veio falar com o rei, que deixou que ele fosse embora em paz.
24 Žowab koy kokoyoo do, a nee: «Macin no nʼnʼa tee? Guna, Abner kaa ka dii ni, macin se nʼnʼa naŋ a ma koy hinne?
24 Então Joabe foi falar com o rei e lhe disse: — O que foi que o senhor fez? Eis que Abner esteve aqui e o senhor o deixou ir embora. Agora ele se foi!
25 Nʼga Ner izʼaroo Abner bay. A nka kaa ka ni darga, ka ni koyyaney nda ni kaayaney bay, ka haya kul kaŋ ni goo mʼa tee bay.»
25 O senhor bem conhece Abner, filho de Ner. Veio para enganá-lo, para observar os seus movimentos e sondar todos os seus planos.
26 Waatoo kaŋ Žowab fatta Dawda do, a na dontokawyaŋ daŋ Abner cewoo ra. I na Abner gar fondaa ra Sira dayoo do, i nʼa cee kʼa ka willi Hebroŋ. Dawda mana hayaa kul bay woo se.
26 Ao sair da presença de Davi, Joabe enviou mensageiros atrás de Abner, e eles o trouxeram de volta desde a cisterna de Sirá, sem que Davi o soubesse.
27 Waatoo kaŋ Abner yee kate Hebroŋ, Žowab nʼa ka koy jere ga koyraa miɲoo jeroo ga ka šelaŋ a se nda lakkalkanay, no din ra a na Abner hay gundoo ra kʼa wii, ka nga armaa Asayel kuroo faasa.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o levou para um lado, no interior do portão da cidade, para lhe falar em segredo, e ali o feriu na barriga. E assim Abner morreu, por ter derramado o sangue de Asael, irmão de Joabe.
28 Waati banda ga, kaŋ Dawda maa šennoo, a nee: «Agay nda ay hinoo ga henan hala abada Abadantaa jine Ner izʼaroo Abner kuroo alhakoo ra.
28 Depois, quando Davi ficou sabendo, disse: — Eu e o meu reino somos inocentes diante do
29 Yala nga alhakoo ma kaŋ Žowab nda nga hugoo borey kul boŋ. Yala waati kul boro masi jaŋ Žowab hugoo ra kaŋ toošidogoo ga mandi, wala a ma jiray, wala nga goyoo ma tee haabu biiyan, wala takuba mʼa kaŋandi, wala a ma jaŋ nga meeŋaaroo.»
29 Que este sangue caia sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai! Que nunca falte na casa de Joabe quem tenha corrimento, quem seja leproso, quem se apoie em muleta, quem caia à espada, quem necessite de pão.
30 Takaa woo nda Žowab nda nga armaa Abišay na Abner wii, zama a na ngi armaa Asayel wii wongoo ra Gabawoŋ.
30 Assim, Joabe e seu irmão Abisai mataram Abner, porque este tinha matado Asael, o irmão deles, na batalha de Gibeão.
31 Dawda nee Žowab nda borey kul kaŋ goo a bande se: «Wa war bankaarawey kottu, wa saaku kasa tee gamahaw, war ma hẽe ka dira ka koy Abner sutura.» Kokoyoo Dawda ga dira almanjitoo se banda here.
31 Então Davi disse a Joabe e a todo o povo que estava com ele: — Rasguem as suas roupas, vistam-se de panos de saco e façam lamentação por Abner. E o próprio rei Davi ia seguindo o caixão.
32 Abner suturandi Hebroŋ. Kokoyoo na nga jindoo jer ka hẽe Abner saaraa ga, jamaa kul hẽe.
32 Sepultaram Abner em Hebrom. O rei levantou a voz e chorou junto à sepultura de Abner. E todo o povo também chorou.
33 Kokoyoo na buuyan hẽeni dooni don Abner se, a nee:
33 E o rei fez a seguinte lamentação por Abner: Por que Abner teve de morrer como se fosse um tolo?
34 Ni kabey mana hawandi,
34 As suas mãos não estavam atadas, nem estavam acorrentados os seus pés. Você caiu como quem cai diante dos filhos da maldade! E todo o povo chorou muito mais por ele.
35 Woo banda ga, jamaa kul kaa Dawda do ka hanse kʼa wiri a ga, a ma ŋaa, woo gar cijinoo mana huru jina. Amma Dawda žee ka nee: «Irkoy ma goy goy ay ga ka tonton a ga, nda ay na takula wala haya kul kaŋ no daŋ ay miɲoo ra nda waynaa mana kaŋ jina.»
35 Então todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia. Mas Davi fez este juramento: — Que Deus me castigue severamente se eu provar pão ou qualquer outra coisa antes que o sol se ponha.
36 Jamaa kul maa woo kaŋ Dawda nʼa har, a kan i se. Haya kul kaŋ kokoyoo gʼa tee ga kan jamaa kul se.
36 Todo o povo notou isso e aprovou essa atitude, assim como aprovava tudo o que o rei fazia.
37 Jamaa kul, Izirayel kul faham hanoo din kaŋ manʼti kokoyoo yaamar no Ner izʼaroo Abner ma wiiyandi.
37 Naquele dia, todo o povo e todo o Israel ficaram sabendo que o rei não tinha nada a ver com a morte de Abner, filho de Ner.
38 Kokoyoo nee nga goykey se: «War nka si bay kaŋ hõ boŋkoyni buu, boro beeri buu Izirayel ra?
38 Então o rei disse aos seus servos: — Saibam que hoje caiu em Israel um príncipe e um grande homem.
39 Hõ ay gaaboo kacca, ba kaŋ se ay yonandi ka tee kokoy. Arey wey kaŋ ti Seruya izey gaaboo bisa ay wanoo. Yala Abadantaa ma goy futu teekaw bana nda nga goy futaa.»
39 Hoje sou fraco, embora ungido rei. Esses homens, os filhos de Zeruia, são mais fortes do que eu. Que o Senhor retribua ao que fez esse mal como ele merece.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.