2 Samuel 3
Songhai de Gao (SES) vs ARIB
1 Wongoo gay Sawul hugoo borey nda Dawda hugoo borey game. Dawda mma koy de a ga duu gaabi, Sawul hugoo borey mma koy de nga gaaboo ga žabu.
1 Ora, houve uma longa guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi; porém Davi se fortalecia cada vez mais, enquanto a casa de Saul cada vez mais se enfraquecia.
2 Dawda duu izʼaruyaŋ waatoo kaŋ a goo Hebroŋ. Nga izʼaru jinaa ti Amnoŋ kaŋ a duu a nga Žizireyel koyraa boraa Ahinowam ga.
2 Nasceram filhos a Davi em Hebrom. Seu primogênito foi Amnom, de Ainoã, a jizreelita;
3 Ihinkantoo ti Kileyab kaŋ a duu a nga Nabal, Karmel koyraa boraa aduɲɲa wandoo Abigayel ga. Ihinzantoo ti Absalom kaŋ a duu a nga wandoo Maaka ga, Maaka ti Gešur kokoyoo Talmay ize woyoo.
3 o segundo Quileabe, de Abigail, que fôra mulher de Nabal, o carmelita; o terceiro Absalão, filho de Maacá, filha de Talmai, rei de Gesur;
4 Itaacantoo ti Adoniya kaŋ a duu a nga wandoo Hagit ga. Igguwantoo ti Šefatiya kaŋ a duu a Abital ga.
4 o quarto Adonias, filho de Hagite, o quinto Sefatias, filho de Abital;
5 Idduwantoo ti Yitreyam kaŋ a duu a nga wandoo Egla ga. Wey ti borey kaŋ hayandi waatoo kaŋ Dawda goo Hebroŋ koyraa ra.
5 e o sexto Itreão, de Eglá, também mulher de Davi; estes nasceram a Davi em Hebrom.
6 Waatoo kaŋ wongoo goo Sawul hugoo borey nda Dawda hugoo borey game, nga no Abner duu gaabi Sawul hugoo borey ra.
6 Enquanto havia guerra entre a casa de Saul e a casa de Davi, Abner ia se tornando poderoso na casa de Saul:
7 Sawul cindi nda wahay foo kaŋ maaɲoo ti Rispa, Aya ize woy no. Woo gar Iš-Bošet nee Abner se: «Macin se ni marga nda ay baabaa wahayoo?»
7 Ora, Saul tivera uma concubina, cujo nome era Rizpa, filha de Aías. Perguntou, pois, Is-Bosete a Abner: Por que entraste à concubina de meu pai?
8 Iš-Bošet šenney hanse ka Abner futandi, a nee: «Hanši boŋ kaŋ Žuda wane nda ti agay wala? Hõ ay ga goy nda borohennataray ni baabaa Sawul hugoo borey, nda nga armey, nda nga hangasiney here. Ay mana ni noo Dawda se, nga no hõ no nʼga citi ay ga ka nee ay na laybu tee woyoo woo maaganda.
8 Então Abner, irando-se muito pelas palavras de Is-Bosete, disse: Sou eu cabeça de cão, que pertença a Judá? Ainda hoje uso de benevolência para com a casa de Saul, teu pai, e para com seus irmãos e seus amigos, e não te entreguei nas mãos de Davi; contudo tu hoje queres culpar-me no tocante a essa mulher.
9 Irkoy ma goy goy Abner ga, nda ay mana hayaa tee Dawda se kaŋ Abadantaa žee kaŋ nga gʼa tee a se,
9 Assim faça Deus a Abner, e outro tanto, se, como o Senhor jurou a Davi, assim eu não lhe fizer,
10 ka kokoytaraa taa Sawul hugoo borey kone, ka Dawda gorandi kokoytaraa ra Izirayel nda Žuda boŋ, za Dan hala Ber-Šeba.»
10 transferindo o reino da casa de Saul, e estabelecendo o trono de Davi sobre Israel, e sobre Judá, desde Dã até Berseba.
11 Iš-Bošet mana yadda ka ba šenni foo har koyne Abner se, zama a mma hunbur a.
11 E Is-Bosete não pôde responder a Abner mais uma palavra, porque o temia.
12 Abner na dontokawyaŋ sanba Dawda do nga maaɲoo ga, i ma nee a se: «May wane nda gandaa?» A nee mo: «Amaana daŋ agay nda ni game, guna, ay ga ni gaa hala Izirayel kul ma hanga ni.»
12 Então enviou Abner da sua parte mensageiros a Davi, dizendo: De quem é a terra? Comigo faze a tua aliança, e eis que a minha mão será contigo, para fazer tornar a ti todo o Israel.
13 Dawda nee: «A boori, ay ga amaana daŋ agay nda ni game. Haya folloku no ay gʼa wiri ni ga kaŋ ti masi kay ay jine nda Sawul ize woyoo Mikal sii ni bande.»
13 Respondeu Davi: Está bem; farei aliança contigo; mas uma coisa te exijo; não verás a minha face, se primeiro não me trouxeres Mical, filha de Saul, quando vieres ver a minha face.
14 Dawda na dontokawyaŋ sanba Sawul izʼaroo Iš-Bošet do ka nee a se: «Ay noo ay wandoo Mikal kaŋ ay nʼa hiiji ka nga hiijay almanoo bana nda Filisti borey arey toošidoo mee kuuru ize zangu (100).»
14 Também enviou Davi mensageiros a Is-Bosete, filho de Saul, dizendo: Entrega-me minha mulher Mical, que eu desposei por cem prepúcios de filisteus.
15 Iš-Bošet sanba kʼa taa nga kurɲoo Paltiyel kone kaŋ ti Layiš izʼaroo.
15 Enviou, pois, Is-Bosete, e a tirou a seu marido, a Paltiel, filho de Laís,
16 Nga kurɲoo hanga a hala Bahurim a ga hẽe. Woo ga, Abner nee a se: «Willi ka koy ni do.» A willi ka koy nga do.
16 que a seguia, chorando atrás dela até Baurim. Então lhe disse Abner: Vai-te; volta! E ele voltou.
17 Abner nka šelaŋ Izirayel boro beerey se ka nee: «A gay war ga baa Dawda ma tee war se kokoy.
17 Falou Abner com os anciãos de Israel, dizendo: De há muito procurais fazer com que Davi reine sobre vós;
18 Sohõ no war ga hima ka tun ka goy woo din fondaa ra, zama Abadantaa nka nee Dawda ga: ‹Dawda, ay tamoo nda ay gʼay jamaa Izirayel hallasi Filisti borey kabey ra nda ngi iberey kul kabey ra.›»
18 fazei-o, pois, agora, porque o Senhor falou de Davi, dizendo: Pela mão do meu servo Davi livrarei o meu povo da mão dos filisteus e da mão de todos os seus inimigos.
19 Abner šelaŋ Benžameŋ borey mo se. Woo banda ga, a koy Hebroŋ. Hayaa kul kaŋ ga Izirayel borey nda Benžameŋ hugoo borey waafaku, Abner koy a har Dawda se.
19 Do mesmo modo falou Abner a Benjamim, e foi também dizer a Davi, em Hebrom, tudo o que Israel e toda a casa de Benjamim tinham resolvido.
20 Abner too Dawda do Hebroŋ, nga nda boro waranka (20). Dawda na hoyandi tee Abner nda borey kaŋ goo a bande se.
20 Abner foi ter com Davi, em Hebrom, com vinte homens; e Davi fez um banquete a Abner e aos homens que com ele estavam.
21 Abner nee Dawda se: «Ay ga tun ka koy Izirayel kul marga ni hinoo cire, ay koyoo, ay kokoyoo. Amaana ma huru ngi nda ni game, nʼga laama nongu kaŋ ni baa ra.» Dawda na Abner naŋ a ma koy, a koy nda baani.
21 Então disse Abner a Davi: Eu me levantarei, e irei ajuntar ao rei meu senhor todo o Israel, para que faça aliança contigo; e tu reinarás sobre tudo o que desejar a sua alma: Assim despediu Davi a Abner, e ele se foi em paz.
22 Nga ne, Dawda tamey nda Žowab yee kate ka hun wongudoo ra, i kaa nda alganiima beeri. Abner sii koyne Dawda jere Hebroŋ, zama Dawda nkʼa naŋ a ma koy, de mo a koy nda baani.
22 Eis que os servos de Davi e Joabe voltaram de uma sortida, e traziam consigo grande despojo; mas Abner já não estava com Davi em Hebrom, porque este o tinha despedido, e ele se fora em paz.
23 Waatoo kaŋ Žowab nga wongu-izey kul kaŋ goo a bande kaa, i nee Žowab se: «Ner izʼaroo Abner kaa kokoyoo do, a nʼa naŋ a ma koy nda baani.»
23 Quando, pois, chegaram Joabe e todo o exército que vinha com ele, disseram-lhe: Abner, filho de Ner, veio ter com o rei; e o rei o despediu, e ele se foi em paz.
24 Žowab koy kokoyoo do, a nee: «Macin no nʼnʼa tee? Guna, Abner kaa ka dii ni, macin se nʼnʼa naŋ a ma koy hinne?
24 Então Joabe foi ao rei, e disse: Que fizeste? Eis que Abner veio ter contigo; por que, pois, o despediste, de maneira que se fosse assim livremente?
25 Nʼga Ner izʼaroo Abner bay. A nka kaa ka ni darga, ka ni koyyaney nda ni kaayaney bay, ka haya kul kaŋ ni goo mʼa tee bay.»
25 Bem conheces a Abner, filho de Ner; ele te veio enganar, e saber a tua saída e a tua entrada, e conhecer tudo quanto fazes.
26 Waatoo kaŋ Žowab fatta Dawda do, a na dontokawyaŋ daŋ Abner cewoo ra. I na Abner gar fondaa ra Sira dayoo do, i nʼa cee kʼa ka willi Hebroŋ. Dawda mana hayaa kul bay woo se.
26 E Joabe, retirando-se de Davi, enviou mensageiros atrás de Abner, que o fizeram voltar do poço de Sira, sem que Davi o soubesse.
27 Waatoo kaŋ Abner yee kate Hebroŋ, Žowab nʼa ka koy jere ga koyraa miɲoo jeroo ga ka šelaŋ a se nda lakkalkanay, no din ra a na Abner hay gundoo ra kʼa wii, ka nga armaa Asayel kuroo faasa.
27 Quando Abner voltou a Hebrom, Joabe o tomou à parte, à entrada da porta, para lhe falar em segredo; e ali, por causa do sangue de Asael, seu irmão, o feriu no ventre, de modo que ele morreu.
28 Waati banda ga, kaŋ Dawda maa šennoo, a nee: «Agay nda ay hinoo ga henan hala abada Abadantaa jine Ner izʼaroo Abner kuroo alhakoo ra.
28 Depois Davi, quando o soube, disse: Inocente para sempre sou eu, e o meu reino, para com o Senhor, no tocante ao sangue de Abner, filho de Ner.
29 Yala nga alhakoo ma kaŋ Žowab nda nga hugoo borey kul boŋ. Yala waati kul boro masi jaŋ Žowab hugoo ra kaŋ toošidogoo ga mandi, wala a ma jiray, wala nga goyoo ma tee haabu biiyan, wala takuba mʼa kaŋandi, wala a ma jaŋ nga meeŋaaroo.»
29 Caia ele sobre a cabeça de Joabe e sobre toda a casa de seu pai, e nunca falte na casa de Joabe quem tenha fluxo, ou quem seja leproso, ou quem se atenha a bordão, ou quem caia à espada, ou quem necessite de pão.
30 Takaa woo nda Žowab nda nga armaa Abišay na Abner wii, zama a na ngi armaa Asayel wii wongoo ra Gabawoŋ.
30 Joabe, pois, e Abisai, seu irmão, mataram Abner, por ter ele morto a Asael, irmão deles, na peleja em Gibeão.
31 Dawda nee Žowab nda borey kul kaŋ goo a bande se: «Wa war bankaarawey kottu, wa saaku kasa tee gamahaw, war ma hẽe ka dira ka koy Abner sutura.» Kokoyoo Dawda ga dira almanjitoo se banda here.
31 Disse Davi a Joabe e a todo o povo que com ele estava: Rasgai as vossas vestes, cingi-vos de sacos e ide pranteando diante de Abner. E o rei Davi ia seguindo o féretro.
32 Abner suturandi Hebroŋ. Kokoyoo na nga jindoo jer ka hẽe Abner saaraa ga, jamaa kul hẽe.
32 Sepultaram Abner em Hebrom; e o rei, levantando a sua voz, chorou junto da sepultura de Abner; chorou também todo o povo.
33 Kokoyoo na buuyan hẽeni dooni don Abner se, a nee:
33 Pranteou o rei a Abner, dizendo: Devia Abner, porventura, morrer como morre o vilão?
34 Ni kabey mana hawandi,
34 As tuas mãos não estavam atadas, nem os teus pés carregados de grilhões; mas caíste como quem cai diante dos filhos da iniqüidade. Então todo o povo tornou a chorar por ele.
35 Woo banda ga, jamaa kul kaa Dawda do ka hanse kʼa wiri a ga, a ma ŋaa, woo gar cijinoo mana huru jina. Amma Dawda žee ka nee: «Irkoy ma goy goy ay ga ka tonton a ga, nda ay na takula wala haya kul kaŋ no daŋ ay miɲoo ra nda waynaa mana kaŋ jina.»
35 Depois todo o povo veio fazer com que Davi comesse pão, sendo ainda dia; porém Davi jurou, dizendo: Assim Deus me faça e outro tanto, se, antes que o sol se ponha, eu provar pão ou qualquer outra coisa.
36 Jamaa kul maa woo kaŋ Dawda nʼa har, a kan i se. Haya kul kaŋ kokoyoo gʼa tee ga kan jamaa kul se.
36 Todo o povo notou isso, e pareceu-lhe bem; assim como tudo quanto o rei fez pareceu bem a todo o povo.
37 Jamaa kul, Izirayel kul faham hanoo din kaŋ manʼti kokoyoo yaamar no Ner izʼaroo Abner ma wiiyandi.
37 Assim todo o povo e todo o Israel entenderam naquele mesmo dia que não fora a vontade do rei que matassem a Abner, filho de Ner.
38 Kokoyoo nee nga goykey se: «War nka si bay kaŋ hõ boŋkoyni buu, boro beeri buu Izirayel ra?
38 Então disse o rei aos seus servos: Não sabeis que hoje caiu em Israel um príncipe, um grande homem?
39 Hõ ay gaaboo kacca, ba kaŋ se ay yonandi ka tee kokoy. Arey wey kaŋ ti Seruya izey gaaboo bisa ay wanoo. Yala Abadantaa ma goy futu teekaw bana nda nga goy futaa.»
39 E quanto a mim, hoje estou fraco, embora ungido rei; estes homens, filhos de Zeruia, são duros demais para mim. Retribua o Senhor ao malfeitor conforme a sua maldade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.