2 Samuel 2
Songhai de Gao (SES) vs VC
1 Hayey din banda ga, Dawda na Abadantaa ibaayoo ceeci ka nee: «Ya žigi ka koy Žuda koyrawey affoo ra wala?» Abadantaa nee a se: «Žigi.» Dawda nee: «Man ra ya žigi?» A nee: «Hebroŋ.»
1 Depois disso, Davi consultou o Senhor: Devo subir a alguma das cidades de Judá?, perguntou ele. Vai, respondeu o Senhor. Davi retomou: Aonde irei? A Hebron.
2 Dawda žigi ka koy no din, nga nda nga wande hinkaa, Ahinowam, Žizireyel boraa nda Abigayel, Nabal, Karmel boraa aduɲɲa wandoo.
2 Davi subiu a Hebron com suas duas mulheres, Aquinoã de Jezrael e Abigail, viúva de Nabal, de Carmelo.
3 Dawda na nga borey mo ka žigi kaŋ goo a bande, boro foo kul nda nga alaayaney, i koy goro Hebroŋ koyrawey ra.
3 Levou também Davi os homens de sua tropa com suas famílias, e fixaram-se nas cidades de Hebron.
4 Žuda arey kaa, no din ra i na Dawda yon hala a ma tee Žuda borey se kokoy. I nee Dawda se kaŋ Yabeš koyraa kaŋ goo Galad borey no ka Sawul fiji.
4 Os homens de Judá foram ali e sagraram Davi rei da casa de Judá. Foi anunciado ao rei que os homens de Jabes em Galaad haviam sepultado Saul.
5 Dawda na dontokawyaŋ sanba Yabeš kaŋ goo Galad borey do ka nee i se: «Abadantaa ma albarka daŋ war ra, zama war na borohennataraa woo tee Sawul se, war koyoo, war nʼa fiji.
5 Davi mandou-lhes mensageiros, dizendo: Benditos sejais pelo Senhor, por terdes feito esta obra de misericórdia para com o vosso senhor Saul, sepultando-o!
6 Sohõ yala Abadantaa mo ma borohennataray nda laadirtaray tee war se waati kul. Agay hunday ga gomni tee war se, zama war na woo tee.
6 Que o Senhor, por sua vez, se mostre bom e fiel para convosco; e eu também vos beneficiarei por essa ação que fizestes.
7 Wa bine tee, war ma tee wongaariyaŋ, Sawul, war koyoo buu, agay no Žuda borey nʼay yon hala ya tee a se kokoy.»
7 Coragem! Sede homens valentes! Vosso senhor Saul morreu, e a casa de Judá me ungiu por seu rei.
8 Woo gar Ner izʼaroo Abner kaŋ ti Sawul wongu-izey jineboraa na Sawul izʼaroo Iš-Bošet zaa ka koy Mahanayim.
8 Entretanto, Abner, filho de Ner, chefe do exército de Saul, tomou Isboset, filho de Saul, e levou-o a Maanaim,
9 A nʼa tee kokoy Galad, nda Ašer borey, nda Žizireyel, nda Efrayim, nda Benžameŋ, nda Izirayel kul se.
9 onde o declarou rei sobre Galaad, sobre os assuritas, sobre Jezrael, Efraim, Benjamim e sobre todo o Israel.
10 Jiiri woytaaci (40) bara Sawul izʼaroo Iš-Bošet se waatoo kaŋ a ga huru kokoytaraa ra Izirayel ra. A na jiiri hinka tee kokoytaraa ra. Žuda borey hinne ka hanga Dawda.
10 Isboset, filho de Saul, tinha quarenta anos quando se tornou rei de Israel, e reinou dois anos. Só a casa de Judá seguiu Davi.
11 Waatoo kaŋ Dawda nʼa tee kokoytaray ra Hebroŋ, Žuda borey boŋ manʼti kala jiiri iyye nda handu iddu.
11 Sete anos e meio reinou Davi sobre a casa de Judá em Hebron.
12 Ner izʼaroo Abner, nga nda Sawul izʼaroo Iš-Bošet goykey hun Mahanayim ka fondaa zaa ka koy Gabawoŋ.
12 Abner, filho de Ner, e os homens de Isboset, filho de Saul, saíram de Maanaim para Gabaon.
13 Seruya izʼaroo Žowab nda Dawda goykey mo koy tangam. Wongu kur hinkaa na cere kubay Gabawoŋ hari margadogoo jere, affoo kay haroo jere foo ga, affaa kay jere faa ga.
13 Joab, filho de Sarvia, e a gente de Davi, puseram-se também em marcha e encontraram-nos perto da piscina de Gabaon, acampando uns de um lado da piscina e outros de outro.
14 Abner nee Žowab se: «Hayaa ne kaŋ ay gʼa wiri ni ga, aru soogey ma tun ka yenje ir jine hala ir ma dii ngi gaaboo.» Žowab nee: «I ma tun.»
14 Abner disse a Joab: Aproximem-se os jovens para lutar em nossa presença. Vamos!, respondeu Joab.
15 Aru soogey tun ka bisa, ngi hinnaa ga sawa: boro woy cindi hinka (12) Benžameŋ borey nda Sawul izʼaroo Iš-Bošet se, boro woy cindi hinka (12) Dawda goykey se.
15 Apresentaram-se, pois, doze homens de Benjamim, da parte de Isboset, filho de Saul, e doze da gente de Davi.
16 Affoo kul na boro foo dii nda boŋoo, cere bande i na takubaa nuusu cere caraa ra. I kaŋ cere bande ka buu. I na no din maaɲoo daŋ Tondey faaroo. A sii kala Gabawoŋ.
16 Tomando cada um a cabeça do seu adversário, mergulhou-lhe a espada no flanco, de tal modo que caíram ambos ao mesmo tempo. Deu-se a esse lugar o nome Helcat Hassurim, em Gabaon.
17 Hanoo woo yenje tee kaŋ ga hanse ka hottu kaŋ ra Dawda goykey na Abner nda Izirayel borey kar.
17 Travou-se rude batalha naquele dia, tendo Abner e os homens de Israel cedido diante dos homens de Davi.
18 Seruya izʼaru hinzaa kaŋ ti Žowab, nda Abišay, nda Asayel goo no din. Asayel ga cahã ma nee jeeri kaŋ ga zuru hawsaa ra.
18 Estavam ali os três filhos de Sarvia: Joab, Abisaí e Asael. Asael tinha os pés ligeiros como uma gazela selvagem.
19 Asayel na Abner gaarandi, a mana šiiri ka hun nga ceedogey bande ka koy kabe guma wala iwaawa here.
19 Pôs-se a perseguir Abner, sem se desviar nem para a direita, nem para a esquerda.
20 Abner ɲeli, a nee: «Ni no Asayel?» A nee: «Agay no.»
20 És tu, Asael?, disse-lhe Abner, voltando-se. Sim.
21 Abner nee a se: «Šiiri kabe guma wala iwaawa here, ma soogey wey affoo dii kʼa wii ka nga wongu jinawey kaa a ga.» Amma Asayel mana yadda nga ma hun a bande.
21 Volta-te à direita ou à esquerda, ataca um desses homens e leva-lhe os despojos. Mas Asael não quis deixá-lo.
22 Abner yee koyne ka nee Asayel se: «Hun ay bande, wala ya ni kar ganda? Taka foo nda ay ga hin ka ni armaa Žowab tenje kʼa guna?»
22 Abner disse-lhe novamente: Deixa-me. Queres que eu te fira e te deite por terra? Como poderia eu depois aparecer diante do teu irmão Joab?
23 Amma Asayel wanji ka hun a bande. Woo ga, Abner nʼa kar gundoo ra nda nga yaajoo koroo, yaajoo zollo ka fatta nda banda here. A kaŋ ka buu dogoo din da. Boro kul kaŋ too nongoo ra kaŋ ra Asayel kaŋ ka buu ga kay.
23 Mas como ele se recusasse a abandoná-lo, Abner feriu-o no ventre com a ponta de sua lança. A lança saiu-lhe pelas costas e Asael caiu, morrendo ali mesmo. Todos os que chegavam ao lugar onde ele jazia morto se detinham.
24 Žowab nda Abišay na Abner gaarandi. Waynaa kaŋ waatoo kaŋ i ga too Amma hondoo do kaŋ goo Giya se jine, Gabawoŋ saajoo fondaa ra.
24 Joab e Abisaí continuaram a perseguir Abner; o sol se punha quando chegaram à colina de Ama, a oriente de Giac, no caminho para o deserto de Gabaon.
25 Benžameŋ borey tee Abner bande jama folloku, i cindi hondu foo boŋoo boŋ.
25 Então os benjaminitas, que se tinham ajuntado atrás de Abner, formaram-se numa tropa e fizeram alto no cimo de uma colina.
26 Abner na Žowab cee ka nee: «Takuba si fay nda wiiyan wala? Nʼsi bay kaŋ binemarayyan goo benantaa ga wala? Hala waati foo no nʼga nee borey se i ma kay i masi ngi armey gaarandi?»
26 Abner chamou Joab e disse-lhe: Não cessará a espada de devorar? Não sabes porventura que isso acabará mal? Que esperas para ordenar a esses homens que cessem de perseguir seus irmãos?
27 Žowab nee: «Ay ga žee nda Irkoy kaŋ ga huna maaɲoo, nda ni nka mana šelaŋ, borey si fay nda ka ngi armey gaarandi hala subbaahi.»
27 Joab respondeu: Pela vida de Deus! Se nada tivesses dito, esses homens não teriam cessado de perseguir seus irmãos antes de amanhã.
28 Žowab na hilli hẽenandi, nga borey kul kay, i fay nda ka Izirayel gaarandi, i na wongoo kayandi.
28 Joab tocou a trombeta; a tropa cessou de perseguir os israelitas, e o combate terminou.
29 Abner nda nga borey na cijinoo kul tee i ga dira Ganganoo gandaa ra, i na Žurdeŋ isaa deŋ, i na Bitroŋ kul dunbu ka bisa ka koy too Mahanayim.
29 Abner e sua gente caminharam toda a noite na planície; passaram o Jordão, seguiram todo o desfiladeiro e atingiram Maanaim.
30 Žowab hun Abner gaarandiroo ra, a na jamaa kul marga, boro woy cindi yagga (19) ka kuma Dawda borey ra, Asayel mo kuma.
30 Joab, tendo cessado a perseguição, juntou todo o seu povo: faltavam dezenove homens da gente de Davi, sem contar Asael.
31 Dawda goykey na boro zangu hinza nda woydu (360) kar kʼi wii Benžameŋ nda Abner borey ra.
31 Mas os homens de Davi tinham matado trezentos e sessenta homens entre os benjaminitas e os de Abner.
32 I na Asayel bukaa ka koy, i nʼa sutura nga baabaa saaraa ra Betelehem. Žowab nda nga borey na cijinoo kul tee i ga dira, i too Hebroŋ moo booyan ga.
32 Levaram Asael e sepultaram-no no túmulo de seu pai, em Belém. Joab e seus homens caminharam durante toda a noite; chegaram a Hebron ao despontar da aurora.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.