2 Samuel 2
Songhai de Gao (SES) vs ACF
1 Hayey din banda ga, Dawda na Abadantaa ibaayoo ceeci ka nee: «Ya žigi ka koy Žuda koyrawey affoo ra wala?» Abadantaa nee a se: «Žigi.» Dawda nee: «Man ra ya žigi?» A nee: «Hebroŋ.»
1 E sucedeu depois disto que Davi consultou ao SENHOR, dizendo: Subirei a alguma das cidades de Judá? E disse-lhe o SENHOR: Sobe. E falou Davi: Para onde subirei? E disse: Para Hebrom.
2 Dawda žigi ka koy no din, nga nda nga wande hinkaa, Ahinowam, Žizireyel boraa nda Abigayel, Nabal, Karmel boraa aduɲɲa wandoo.
2 E subiu Davi para lá, e também as suas duas mulheres, Ainoã, a jizreelita, e Abigail, a mulher de Nabal, o carmelita.
3 Dawda na nga borey mo ka žigi kaŋ goo a bande, boro foo kul nda nga alaayaney, i koy goro Hebroŋ koyrawey ra.
3 Fez também Davi subir os homens que estavam com ele, cada um com a sua família; e habitaram nas cidades de Hebrom.
4 Žuda arey kaa, no din ra i na Dawda yon hala a ma tee Žuda borey se kokoy. I nee Dawda se kaŋ Yabeš koyraa kaŋ goo Galad borey no ka Sawul fiji.
4 Então vieram os homens de Judá, e ungiram ali a Davi rei sobre a casa de Judá. E deram avisos a Davi, dizendo: Os homens de Jabes-Gileade foram os que sepultaram a Saul.
5 Dawda na dontokawyaŋ sanba Yabeš kaŋ goo Galad borey do ka nee i se: «Abadantaa ma albarka daŋ war ra, zama war na borohennataraa woo tee Sawul se, war koyoo, war nʼa fiji.
5 Então enviou Davi mensageiros aos homens de Jabes-Gileade, para dizer-lhes: Benditos sejais vós do SENHOR, que fizestes tal beneficência a vosso senhor, a Saul, e o sepultastes!
6 Sohõ yala Abadantaa mo ma borohennataray nda laadirtaray tee war se waati kul. Agay hunday ga gomni tee war se, zama war na woo tee.
6 Agora, pois, o Senhor use convosco de beneficência e fidelidade; e também eu vos farei este bem, porquanto fizestes isto.
7 Wa bine tee, war ma tee wongaariyaŋ, Sawul, war koyoo buu, agay no Žuda borey nʼay yon hala ya tee a se kokoy.»
7 Esforcem-se, pois, agora as vossas mãos, e sede homens valentes, pois Saul, vosso senhor, é morto, mas também os da casa de Judá já me ungiram a mim por seu rei.
8 Woo gar Ner izʼaroo Abner kaŋ ti Sawul wongu-izey jineboraa na Sawul izʼaroo Iš-Bošet zaa ka koy Mahanayim.
8 Porém Abner, filho de Ner, capitão do exército de Saul, tomou a Is-Bosete, filho de Saul, e o fez passar a Maanaim,
9 A nʼa tee kokoy Galad, nda Ašer borey, nda Žizireyel, nda Efrayim, nda Benžameŋ, nda Izirayel kul se.
9 E o constituiu rei sobre Gileade, e sobre os assuritas, e sobre Jizreel, e sobre Efraim, e sobre Benjamim, e sobre todo o Israel.
10 Jiiri woytaaci (40) bara Sawul izʼaroo Iš-Bošet se waatoo kaŋ a ga huru kokoytaraa ra Izirayel ra. A na jiiri hinka tee kokoytaraa ra. Žuda borey hinne ka hanga Dawda.
10 Da idade de quarenta anos era Is-Bosete, filho de Saul, quando começou a reinar sobre Israel, e reinou dois anos; mas os da casa de Judá seguiam a Davi.
11 Waatoo kaŋ Dawda nʼa tee kokoytaray ra Hebroŋ, Žuda borey boŋ manʼti kala jiiri iyye nda handu iddu.
11 E foi o número dos dias que Davi reinou em Hebrom, sobre a casa de Judá, sete anos e seis meses.
12 Ner izʼaroo Abner, nga nda Sawul izʼaroo Iš-Bošet goykey hun Mahanayim ka fondaa zaa ka koy Gabawoŋ.
12 Então saiu Abner, filho de Ner, com os servos de Is-Bosete, filho de Saul, de Maanaim a Gibeom.
13 Seruya izʼaroo Žowab nda Dawda goykey mo koy tangam. Wongu kur hinkaa na cere kubay Gabawoŋ hari margadogoo jere, affoo kay haroo jere foo ga, affaa kay jere faa ga.
13 Saíram também Joabe, filho de Zeruia, e os servos de Davi, e se encontraram uns com os outros perto do tanque de Gibeom; e pararam estes deste lado do tanque, e os outros do outro lado do tanque.
14 Abner nee Žowab se: «Hayaa ne kaŋ ay gʼa wiri ni ga, aru soogey ma tun ka yenje ir jine hala ir ma dii ngi gaaboo.» Žowab nee: «I ma tun.»
14 E disse Abner a Joabe: Deixa levantar os moços, e joguem diante de nós. E disse Joabe: Levantem-se.
15 Aru soogey tun ka bisa, ngi hinnaa ga sawa: boro woy cindi hinka (12) Benžameŋ borey nda Sawul izʼaroo Iš-Bošet se, boro woy cindi hinka (12) Dawda goykey se.
15 Então se levantaram, e passaram, em número de doze de Benjamim, da parte de Is-Bosete, filho de Saul, e doze dos servos de Davi.
16 Affoo kul na boro foo dii nda boŋoo, cere bande i na takubaa nuusu cere caraa ra. I kaŋ cere bande ka buu. I na no din maaɲoo daŋ Tondey faaroo. A sii kala Gabawoŋ.
16 E cada um lançou mão da cabeça do outro, cravou-lhe a espada no lado, e caíram juntos, por isso se chamou àquele lugar Helcate-Hazurim, que está junto a Gibeom.
17 Hanoo woo yenje tee kaŋ ga hanse ka hottu kaŋ ra Dawda goykey na Abner nda Izirayel borey kar.
17 E seguiu-se naquele dia uma crua peleja; porém Abner e os homens de Israel foram feridos diante dos servos de Davi.
18 Seruya izʼaru hinzaa kaŋ ti Žowab, nda Abišay, nda Asayel goo no din. Asayel ga cahã ma nee jeeri kaŋ ga zuru hawsaa ra.
18 E estavam ali os três filhos de Zeruia, Joabe, Abisai, e Asael; e Asael era ligeiro de pés, como as gazelas do campo.
19 Asayel na Abner gaarandi, a mana šiiri ka hun nga ceedogey bande ka koy kabe guma wala iwaawa here.
19 E Asael perseguiu a Abner; e não se desviou de detrás de Abner, nem para a direita nem para a esquerda.
20 Abner ɲeli, a nee: «Ni no Asayel?» A nee: «Agay no.»
20 E Abner, olhando para trás, perguntou: És tu Asael? E ele falou: Eu sou.
21 Abner nee a se: «Šiiri kabe guma wala iwaawa here, ma soogey wey affoo dii kʼa wii ka nga wongu jinawey kaa a ga.» Amma Asayel mana yadda nga ma hun a bande.
21 Então lhe disse Abner: Desvia-te para a direita, ou para a esquerda, e lança mão de um dos moços, e toma os seus despojos. Porém Asael não quis desviar-se de detrás dele.
22 Abner yee koyne ka nee Asayel se: «Hun ay bande, wala ya ni kar ganda? Taka foo nda ay ga hin ka ni armaa Žowab tenje kʼa guna?»
22 Então Abner tornou a dizer a Asael: Desvia-te de detrás de mim; por que hei de eu ferir-te e dar contigo em terra? E como levantaria eu o meu rosto diante de Joabe, teu irmão?
23 Amma Asayel wanji ka hun a bande. Woo ga, Abner nʼa kar gundoo ra nda nga yaajoo koroo, yaajoo zollo ka fatta nda banda here. A kaŋ ka buu dogoo din da. Boro kul kaŋ too nongoo ra kaŋ ra Asayel kaŋ ka buu ga kay.
23 Porém, não querendo ele se desviar, Abner o feriu com a ponta da lança pela quinta costela, e a lança lhe saiu por detrás, e caiu ali, e morreu naquele mesmo lugar; e sucedeu que, todos os que chegavam ao lugar onde Asael caiu e morreu, paravam.
24 Žowab nda Abišay na Abner gaarandi. Waynaa kaŋ waatoo kaŋ i ga too Amma hondoo do kaŋ goo Giya se jine, Gabawoŋ saajoo fondaa ra.
24 Porém Joabe e Abisai perseguiram a Abner; e pôs-se o sol, chegando eles ao outeiro de Amá, que está diante de Gia, junto ao caminho do deserto de Gibeão.
25 Benžameŋ borey tee Abner bande jama folloku, i cindi hondu foo boŋoo boŋ.
25 E os filhos de Benjamim se ajuntaram atrás de Abner, e fizeram um batalhão, e puseram-se no cume de um outeiro.
26 Abner na Žowab cee ka nee: «Takuba si fay nda wiiyan wala? Nʼsi bay kaŋ binemarayyan goo benantaa ga wala? Hala waati foo no nʼga nee borey se i ma kay i masi ngi armey gaarandi?»
26 Então Abner gritou a Joabe, e disse: Consumirá a espada para sempre? Não sabes tu que por fim haverá amargura? E até quando não hás de dizer ao povo que deixe de perseguir a seus irmãos?
27 Žowab nee: «Ay ga žee nda Irkoy kaŋ ga huna maaɲoo, nda ni nka mana šelaŋ, borey si fay nda ka ngi armey gaarandi hala subbaahi.»
27 E disse Joabe: Vive Deus, que, se não tivesses falado, só pela manhã o povo teria cessado, cada um, de perseguir a seu irmão.
28 Žowab na hilli hẽenandi, nga borey kul kay, i fay nda ka Izirayel gaarandi, i na wongoo kayandi.
28 Então Joabe tocou a buzina, e todo o povo parou, e não perseguiram mais a Israel; e tampouco pelejaram mais.
29 Abner nda nga borey na cijinoo kul tee i ga dira Ganganoo gandaa ra, i na Žurdeŋ isaa deŋ, i na Bitroŋ kul dunbu ka bisa ka koy too Mahanayim.
29 E caminharam Abner e os seus homens toda aquela noite pela planície; e, passando o Jordão, caminharam por todo o Bitrom, e chegaram a Maanaim.
30 Žowab hun Abner gaarandiroo ra, a na jamaa kul marga, boro woy cindi yagga (19) ka kuma Dawda borey ra, Asayel mo kuma.
30 Também Joabe voltou de perseguir a Abner, e ajuntou todo o povo; e dos servos de Davi faltaram dezenove homens, e Asael.
31 Dawda goykey na boro zangu hinza nda woydu (360) kar kʼi wii Benžameŋ nda Abner borey ra.
31 Porém os servos de Davi feriram dentre os de Benjamim, e dentre os homens de Abner, a trezentos e sessenta homens, que ali ficaram mortos.
32 I na Asayel bukaa ka koy, i nʼa sutura nga baabaa saaraa ra Betelehem. Žowab nda nga borey na cijinoo kul tee i ga dira, i too Hebroŋ moo booyan ga.
32 E levantaram a Asael, e sepultaram-no na sepultura de seu pai, que estava em Belém; e Joabe e seus homens caminharam toda aquela noite, e amanheceu-lhes o dia em Hebrom.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.